زمینه و هدف: سمیت ژنی و به عبارت دیگر سازگاری ژنتیکی به عنوان یک مقوله علمی تعیین کننده در عرصه هدف درمانی قلمداد می شود. به طوری که تعیین امضا ژنتیکی ذاتی سیستمهای دارو رسانی مورد استفاده در ژن درمانی و حملهای دارویی می تواند کاربرد آنها را هر چه بیشتر هدفمند سازد. امروزه درتحقیقات ژن درمانی از حاملهای ویروسی و یا غیرویروسی استفاده میشود ولی اثر آنها در الگوی بیان ژن در سلولهای هدف مشخص نیست. بنابراین در تحقیق حاضر، سازگاری ژنتیکی نانولیپوزومهای الیگوفکتامینی در سلولهای آلوئولار اپیتلیال ریه (سل لاین (A549 مورد ارزیابی قرار گرفته است. روشها: به منظور بررسی تاثیر نانولیپوزومهای الیگوفکتامینی بر الگوی بیان ژن در سلولهای آلوئولار اپیتلیال ریه (سل لاین A549)، ابتدا سلولهای کشت داده شده با مقادیر مختلف نانولیپوزومهای الگیلوفکتامینی مواجه شدند و اثرات سمی این مواد با استفاده از تکنیک شمارش سلولی و آزمایش MTT مورد بررسی قرار گرفت. سپس سلولهای کشت داده شده، در وضعیت 50-40 درصد از رشد، با مقادیر معمول نانولیپوزومها (0.2 میکروگرم در هر میکرولیتر) به مدت چهارساعت مواجه شدند. بعد از گذشت 24 ساعت RNA تام استخراج شد و آزمایشات میکرواری انجام شد. برای این منظور RNA تام (با استفاده از UTP) آمینوآلیل دار) به cDNA تبدیل شده محصول آخر با استفاده از رنگ  Cy3 یا Cy5 نشان دار گردید (سلولهای کنترل با Cy3 و سلولهای مواجه شده با نانولیپوزومها با Cy5) بعد از آن محصولات نشاندار روی اسلاید آرایه های (اسلاید اریهای) حاوی 200 ژن هیبریده شدند. بعد از 24 ساعت انکوباسیون و شستشو، اسلایدها اسکن شده و آنالیز گردیدند. یافته ها: نتایج آنالیز نشان داد که نانولپیوزومهای الگیوفکتامینی ایجاد سمیت سلولی کرده و اثرات ناخواسته ای روی ژنهایی غیرهدف دارند، به طوری که موجب بیان زیاد ژنهای (cse11, polr2j, csk, itgax. il9r) و بیان کم ژنهای(sep2, psma4, cdk4) شده و احتمالا بروز پدیده مرگ سلولی را با تغییر بیان ژنهای دخیل در این روند فراهم می آورند.نتیجه گیری: از آنجایی که نانولپیوزومهای کاتیونی نظیر الیگوفکتامین موجب بروز ناخواسته در الگوی بیان ژن در سلولهای هدف می شوند لذا پیشنهاد می شود اثرات غیر اختصاصی این نانوسیستمها در موقع استفاده به منظور ژن درمانی مد نظر قرار گیرد.

پروتئین های انتقال دهنده لیپید، پپتید های کوچک و غنی از سیستئین بوده و بر اساس وزن مولکولی به دو گروه LTP1 و LTP2 تقسیم می شوند. این پروتئین ها دارای فعالیت بیولوژیکی مختلف بوده و همچنین در مکانیسم دفاعی گیاهان نیز نقش دارند. با بررسی داده های میکرواری حاصل از آزمایش های مختلف مشخص شده که ژن های LTP در برابر تنش های زیستی و غیر زیستی افزایش یا کاهش بیان داشته-اند. در این تحقیق به منظور بررسی و مشخص کردن میزان بروز و تاثیر ژن LTP در مقاومت گندم نان و جو نسبت به بیماری graminearum Fusarium، Puccinia، Ustilago چهار کتابخانه میکرواری با ایزولاین مقاوم و حساس از پایگاه داده NCBI گرفته شده و نمودار الگوی بیانی ژن های LTP رسم شد. رسم نمودار نشان داد که ژن های مختلف LTP در ارقام مقاوم و حساس نسبت به این بیماری ها اختلاف بیان نشان داده اند.در نتیجه ژن LTP را می توان به عنوان یکی از عوامل موثر در مقاومت معرفی کرد و عنوان نمود که تفاوت در الگوی بیان این ژن در ارقام مقاوم و حساس پس از آلودگی با بیماری ممکن است نقش اصلی را در مکانیسم های مقاومت به بیماری در گندم و جو داشته باشد. برای ساخت سیستم تظاهر ژن LTP2، ژن LTP2 جدا شده از گندم فلات به پلاسمید pBISN1-IN ترنسفرم شده و لایگیشن انجام شد. پلاسمید نوترکیب در باکتری E.coli سویه DH5α کلون شد.برای بررسی کارایی سیستم بیانی ساخته شده ابتدا پلاسمید نوترکیب استخراج و به اگروباکتریوم سویه LBA4404 منتقل و سپس با استفاده از روش اگرواینفیلتریشن به گیاه لوبیا انتقال داده شد. بیان این سیستم در سطح RNA بررسی شد و هم-چنین با بررسی میزان پروتئین فعال و محلول در برگ تزریق شده با پلاسمید نوترکیب بیان و عملکرد پروئین تایید شده و پروتئین شیمری خاصیت ضد باکتریایی بر روی Staphylococcus aureus را نیز نشان داد.

مقدمه و هدف: امروزه نقش چربیهای غذایی در شکل گیری بیماریهای قلبی- عروقی مورد قبول عموم پژوهشگران بوده و مکانیسم اثر آنها از طریق تنظیم بیان ژنها طی مرحله رونویسی به اثبات رسیده است. در این پژوهش به منظور مطالعه اثر این ترکیبات بر میزان رونویسی ژنها در سلولهای قلبی رده سلولی P19CL6 مورد استفاده قرار گرفت و اثر اسیدهای چرب و کلوفیبرات بر میزان رونویسی برخی ژنهای مرتبط با متابولیسم چربیها از قبیل PPARb, PPARa, H-FABP و PPARg بر بیان گلوبال ژنهای (transcriptome) سلولهای قلبی با استفاده از روش cDNA microarray سنجیده شد.روش کار: پس از کشت سلولها با اسیدهای چرب یا کلوفیبرات، RNA سلولها استخراج و میزان بیان ژنهای H-FABP و PPAR(a.b.g) به روش RT-PCR سنجیده شد. همچنین بیان گلوبال ژنی سلولهای کشت شده به روش microarray مورد بررسی قرار گرفت.نتایج: اسیدهای چرب بصورت معناداری موجب افزایش PPARa و PPARg در سلولهای P19CL6 گردیدند. از سوی دیگر نتایج حاصل از میکرواری (microarray) نشان داد که اثرات لینولئیک و لینولنیک اسید و کلوفیبرات مشابه هم اما متفاوت از اثر پالمیتیک و اولئیک اسید است.نتیجه نهایی: این یافته ها نشانگر آن است که پاسخ سلولها به اسیدهای چرب غیراشباع متفاوت از پاسخ مربوط به اسیدهای چرب اشباع و اسیدهای چرب با یک پیوند دوگانه می باشد.

1آنتی بیوتیک های ماکرولید برای درمان عفونت های ناشی از کمپیلوباکترژژونی مهم هستند. ایجاد مقاومت در برابر این دسته از آنتی بیوتیک ها در کمپیلوباکتر فرایندی پیچیده توام با تغییرات مولکولی پویا است که به خوبی تعریف نشده اند. در پژوهش حاضر برای پرکردن جای خالی موجود در ارتباط با ایجاد مقاومت آنتی بیوتیکی به درمان با اریترومایسین، پاسخ ترنسکریپتومیک کمپیلوباکترژژونی سویه ی 11168 NCTC به درمان با اریترومایسین (ERY) با روش میکرواری تعیین شد. داده های به دست آمده شناسایی، استخراج و با ابزارهای آنلاین GEO2R و نرم افزارR آنالیز شدند. ژن های با بیشترین بیان افتراقی با استفاده پارامترهای p<0.05 و |1

تکنیک SAGE یا serial analysis of gene expression روش قدرتمندی است که جهت آنالیز بیان ژن در مقیاس های وسیع بکار گرفته می شود. مجموع اطلاعات SAGE مشتق شده از یک نمونه سلولی یا بافتی تحت عنوان کتابخانه SAGE مطرح می شود، که بازتاب فراوانی همه رونوشت ها در یک نمونه در زمان مشخص می باشد. بر خلاف سایر تکنیک ها، روش SAGE به دانش اولیه در مورد توالی های ژن مورد نظر نیازی ندارد، همچنین امکان آنالیز کمی و کیفی توالی هر رونوشت را در بافت یا سلول مورد نظر فراهم می نماید. این روش بر پایه جداسازی توالی های tag از mRNA و اتصال این توالی ها بصورت سریالی به هم برای فراهم نمودن توالی یابی آنها می باشد. SAGE بطور گسترده در پزشکی و زیست شناسی برای آنالیز بیان ژن بکار گرفته می شود. جهت افزایش کارایی این تکنیک در شرایط بخصوص انواع تغییر یافته ای از آن با نام longSAGE، microSAGE، superSAGE و ... ایجاد شده است. در مقاله حاضر روش آنالیز سریالی بیان ژن، اصولی که بر اساس آنها بنا نهاده شده است، مقایسه SAGE با روش میکرواری، انواع تغییریافته آن و بخشی از کاربردهای این تکنیک شرح داده شده است.