لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (pdf) مراجعه فرمایید.

جمع شدگی خمیری مخلوط بتن، یکی از مهمترین پارامترهایی است که در بتن ریزی هوای گرم باید مورد توجه قرار گیرد. در صورت انجام ندادن اقدامات پیشگیری کننده، احتمال ترک خوردگی زیاد خواهد بود، بویژه اگر از میکروسیلیس در ساخت بتن استفاده شود. در این تحقیق اثر میکروسیلیس در پدیده آب انداختن و تبخیر آب از سطح مخلوط بتن، بررسی آزمایشگاهی شده است. نتایج نشان می دهد که در جمع شدگی مقید، علاوه بر رطوبت نسبی، دما و سرعت باد؛ تشعشع خورشید نیز اثر قابل توجهی در خصوصیات ترک دارد که این موضوع (اثر تشعشع خورشید) در نموگرام تخمین شدت تبخیر و ترک خوردگی توصیه شده در ACI 305 R-96 در نظر گرفته نشده است.به طورکلی آسیب پذیری بتن حاوی میکروسیلیس بیشتر از بتن بدون میکروسیلیس است. با کاهش نسبت آب به سیمان، آسیب پذیری بتن حاوی میکروسیلیس محسوس تر است. همچنین یافته های این پژوهش نشان می دهد که شدت آسیب فقط تابع مقاومت بتن یا آب انداختن نیست، بلکه تمامی عوامل محیطی مانند تشعشع خورشید و همچنین استفاده از میکروسیلیس نیز می توانند موثر باشند.

بدون شک، بتن جایگاه ویژه ای در ساخت انواع سازه ها دارد و این ماده به عنوان یکی از پرمصرف ترین مصالح ساختمانی، استفاده ای فراگیر یافته است. امروزه پیشرفت چشمگیر صنعت و تکنولوژی بتن و نوآوری های روز افزون در زمینه مصالح و روش های ساختمانی، امکان تولید و دستیابی به "بتن با عملکرد بالا" و یا "بتن توانمند" را فراهم ساخته است. ویژگی های مقاومتی و مشخصه های مکانیکی و پایایی بتن توانمند در مقایسه با بتن های معمول، مطلوب تر می باشد و همین امر این نوع بتن ها را از بتن های معمولی، متمایز می سازد. در حال حاضر استفاده از مواد پوزولانی جایگزین نظیر میکروسیلیس و خاکستر بادی و نیز سرباره، به دلایل اقتصادی و بهره گیری از خواص فنی و مطلوب آنها، در ساخت بتن های توانمند امری موسوم به شمار رفته و رواج یافته است. هدف از تحقیق حاضر، بررسی و مقایسه مقاومت فشاری نمونه های بتنی، در صورت تغییر پارامترهای نسبت آب به مواد سیمانی، درصد میکروسیلیس، سرباره و ترکیب آنها به عنوان جایگزین سیمان و در نهایت تشخیص بهترین حالت ترکیب این مواد با سیمان در محیط بتن (درصد بهینه) به لحاظ دستیابی به حداکثر مقاومت فشاری می باشد. در این تحقیق جهت دستیابی به اهداف فوق الذکر، نمونه ها در سه نسبت آب به مواد سیمانی 0.4, 0.5 و 0.3 و در قالب 48 طرح اختلاط (288 نمونه) ساخته شدند؛ نمونه های ساخته شده در هر یک از نسبت های آب به مواد سیمانی، حاوی 0، 20، 35 و 50 درصد سرباره به عنوان جایگزین بخشی از سیمان مصرفی بوده و در هر درصد جایگزینی سرباره، از 0، 5، 10 و 15 درصد میکروسیلیس نیز به عنوان جایگزین سیمان مصرفی استفاده شد. نتایج این تحقیق نشان می دهد که اثر ترکیبی سرباره و میکروسیلیس بیشترین مقاومت فشاری را حاصل می کند و از طرفی درصد بهینه ای از سرباره و میکروسیلیس، به حصول مقاومت فشاری حداکثر در بتن، منجر می گردد.

بتن متخلخل نوع خاصی از بتن، با تخلخل بالا و اغلب فاقد مصالح ریزدانه است که کاربرد اصلی آن در اجرای روسازی بوده و برای مدیریت رواناب ها استفاده می شود. در این مقاله مقاومت فشاری، نفوذپذیری و مقاومت در برابر ذوب و یخبندان بتن متخلخل حاوی میکرو سیلیس بررسی شده است. بدین منظور مقاومت فشاری طرح های اختلاط حاوی اندازه ها و مقادیر مختلف سنگدانه و نسبت های متفاوت آب به مواد سیمانی حاوی میکرو سیلیس بررسی شد. سپس آزمایش تعیین سرعت نفوذ، دبی و مقاومت در برابر ذوب و یخبندان بر روی طرح های منتخب انجام شد. طبق نتایج حاصل، نمونه های بتن متخلخل بدلیل داشتن سطوح نفوذپذیر، دوام بهتری نسبت به بتن معمولی داشتند. در آزمایش ذوب و یخبندان، نمونه بتن معمولی پس از 16 چرخه به طور کامل دچار شکست شد در حالی که نمونه های بتن متخلخل تا 23 چرخه هیچ ترکی از خود نشان ندادند. طرح اختلاط شماره 10 حاوی سنگدانه شن بادامی، مقاومت بهتری در برابر ذوب و یخبندان از خود نشان داد و کاهش وزن کمتری پس از 23 سیکل در مقایسه با سایر طرح ها مشاهده شد. طرح اختلاط شماره 9 حاوی میکروسیلیس به میزان 7 درصد وزنی سیمان با مقاومت فشاری 283 کیلوگرم بر سانتی مترمربع و قابلیت عبور آب با دبی 1/111 سی سی بر ثانیه برای استفاده در روسازی پارکینگ ها و پیاده روها مناسب می باشد.

در این مطالعه، اثر ماده ی افزودنی میکروسیلیس در بهبود خصوصیات ژئوتکنیکی خاک رس سیلتی منطقه ی نازلوی شهرستان ارومیه بررسی شده است. پس از به دست آوردن پارامترهای ژئوتکنیکی خاک و میکروسیلیس، خاک با 5 الی 30 درصد میکروسیلیس ترکیب و پارامترهای ژئوتکنیکی مصالح مخلوط اندازه گیری شده اند. افزایش میکروسیلیس از 5 تا 30 درصد وزنی خاک، موجب افزایش شاخص خمیری، کاهش چگالی ویژه، افزایش رطوبت بهینه، و کاهش وزن مخصوص خشک بیشینه ی خاک شده است. سپس اثر میکروسیلیس در ضریب نفوذپذیری، مقاومت برشی و تک محوری و ضریب انتشار مولکولی خاک رس سیلتی بررسی شده است. افزایش میکروسیلیس موجب کاهش ضریب نفوذپذیری، بهبود خواص مقاومتی، و افزایش چسبندگی خاک شده است. افزودن میکروسیلیس به خاک موجب شده است ضریب انتشار مولکولی یون کلر در خاک قدری افزایش یابد، لیکن مقادیر اندازه گیری شده در محدوده ی استاندارد توصیه شده برای خاک های رسی بوده است. نتیجه گیری کلی این مطالعه حاکی از بهبود خصوصیات ژئوتکنیکی خاک رس سیلتی نازلو در اثر افزودن بیشینه ی %30 وزنی میکروسیلیس به خاک بوده است، طوری که بتوان از آن برای ساخت آسترهای رسی در کف مدفن های زباله در منطقه استفاده کرد.

به دلیل استفاده وسیع از سازه های بتنی در شرایط متفاوت اقلیمی و در نتیجه بروز انواع آسیب دیدگی ها در بتن، توجه به پایایی بتن را از اهمیت خاصی برخوردار است. زیرا در غیر این صورت سازه بتنی در طول عمر مفید خود توانایی سرویس دهی مطلوب را نخواهد داشت. یکی از مهمترین دلایل بروز خسارت در سازه های مسلح بتنی، خوردگی آرماتورهای فولادی می باشد ک هر ساله در سراسر جهان زیانهای فراوانی به بار می آورد. نفوذ یونهای کلر در محیط بتن و کربناسیون از شایع ترین عوامل خوردگی آرماتورهای فولادی محسوب می شوند. هدف از تحقیق حاضر، بررسی و مقایسه دوام نمونه بتنی، در صورت تغییر پارامترهای نسبت آب به مواد سیمانی، درصد میکروسیلیس، سرباره و ترکیب آنها به عنوان جایگزین سیمان و در نهایت تشخیص بهترین حالت ترکیب این مواد با سیمان در محیط بتن (درصد بهینه) به لحاظ دستیابی به حداکثر مقاومت و پایایی در برابر خوردگی فولاد می باشد. همچنین بررسی نقش تغییرات مقاومت فشاری بتن بردوام بتن در برابر خوردگی فولاد از دیگر اهدافی بود که در این تحقیق دنبال شد. در این تحقیق جهت دستیابی به اهداف فوق الذکر، نمونه ها در سه نسبت آب به مواد سیمانی 0.5 ، 0.4، 0.3 و در قالب 52 طرح اختلاط (468 نمونه) ساخته شدند. بدین ترتیب که نمونه های ساخته شده در هر کدام از نسبت های آب به مواد سیمانی، حاوی 0، 2، 35 و 50 درصد سرباره به عنوان جایگزین بخشی از سیمان مصرفی بوده و در هر درصد جایگزینی سرباره، از 0، 5، 10 و 15 درصد میکروسیلیس نیز به عنوان جایگزین سیمان استفاده شد. مقادیر بهینه هر یک از سرباره و میکروسیلیس جایگزین در بتن برای حصول برای حصور بهترین پایایی در مقابل خوردگی فولاد در این تحقیق تعیین گردید که شرح آن در اصل مقاله ارائه خواهد گردید.

بتن سبک به واسطه ویژگی های خاص خود ازجمله سبک سازی سازه ها حائز اهمیت می باشد. این مقاله تاثیر میکروسیلیس و نانوسیلیس را روی خواص مکانیکی بتن الیافی حاوی سبکدانه اسکوریا مورد ارزیابی قرار می دهد. میکروسلیس و نانوسیلیس در مقادیر مختلف جایگزین وزنی سیمان شده است. مقدار مصرف الیاف فولادی و پلی پروپیلن با نسبت های حجمی و طول به قطر مختلف، متفاوت می باشد. در این مطالعه هفده طرح مختلف تحت آزمایش های مقاومت مکانیکی و جذب آب و وزن مخصوص قرار گرفتند که نتایج به دست آمده درصد جایگزینی بهینه میکروسیلیس و نانوسیلیس را به ترتیب 10 و 3 درصد و تاثیر الیاف فولادی را بهتر از الیاف پلی پروپیلن بر خواص مکانیکی بتن سبک نشان می دهد.