با توجه به محدود بودن ذخایر اورانیم و مزایای سوخت های توریمی نسبت به سوخت های اورانیمی، توسعه چرخه سوخت توریم در کشورهای مختلف ازجمله ایران مورد توجه قرار گرفته است. یکی از انواع سوخت های توریمی مورد استفاده در راکتورهای هست ه ای، سوخت مخلوط دی اکسید اورانیم-توریم است. نوع روش سنتز پودر، نکته ای کلیدی در کارایی بهتر و بهینه ی این سوخت در راکتور است. هدف اصلی این مطالعه، ساخت مخلوط نانوذرات اکسیدی توریم و اورانیم با ترکیب درصد وزنی 30% تا 70% 2O(Th-U) بود. با استفاده از طراحی آزمایش تاگوچی اثر چهار پارامتر غلظت، زمان، درصد اولیه نیترات اورانیم-توریم در محلول و دما بررسی شد. نانوذرات سنتزشده با آنالیزهای XRD، BET، EDS و SEM مشخصه یابی شدند. در بهترین شرایط نمونه ی پودری با خصوصیت (15/33% تا 85/66% 2O(Th-U)) به دست آمد. نمونه بهینه دارای ذراتی با اندازه nm 25/13 و خلوص 100% بود که نشان دهنده کارایی بالای سیال فوق بحرانی برای تولید نانوذرات است. نتایج نشان داد که روش هیدروترمال فوق بحرانی عملکرد مطلوبی جهت تولید مخلوط نانوذرات اکسیدی توریم و اورانیم دارد.