جنگل های مانگرو یکی از سودمندترین بوم سازگان ها هستند که امروزه در اثر تخریب، کمتر از 50 درصد مساحت اولیه آن ها باقی مانده است. در مقابل تخریب بی رویه، بسیاری از کشورها علاوه بر حفاظت جنگل های مانگرو، اقدام به تولید نهال های استاندارد و جنگل کاری با آن ها کرده اند. هدف از این پژوهش، بررسی تأثیر نوع گونه، رژیم آبیاری، شرایط نوری و اثرات متقابل آن ها بر ویژگی های رویشی نهال های حرا (Avicennia marina(Forssk. ) Vierh. ) و چندل (Rhizophora mucronata (Lam. )) در نهالستان بود. پس از جمع آوری بذرهای این دو گونه در تیر و مردادماه 1387، بذرها در گلدان های پلاستیکی کشت شدند. رویش قطری، رویش ارتفاعی و ضریب قدکشیدگی تحت تأثیر گونه، رژیم آبیاری (هرروز، یک روز درمیان و سه روز درمیان) و شرایط نوری (سایه و آفتاب) با استفاده از تجزیه واریانس سه طرفه بررسی شد. نتایج نشان داد که رویش قطری چندل در شش ماهگی نسبت به 45 روز پس از کاشت، 0/38 میلی متر بیشتر از حرا بود (0/05< p). بررسی اثرات متقابل (گونه × شرایط نوری) حاکی از آن بود که رویش قطری حرا و چندل در شرایط سایه، اختلاف معنی دار داشتند. همچنین، رویش قطری حرا در روشنایی بیشتر از سایه بود (0/05< p). افزایش ضریب قدکشیدگی نهال ها در سایه به طور معنی داری بیشتر از روشنایی بود. افزایش ضریب قدکشیدگی هر دو گونه در سایه با یکدیگر اختلاف معنی داری داشت. در حرا افزایش ضریب قدکشیدگی در سایه به طور معنی داری بیشتر از روشنایی بود (0/01< p). طبق نتایج، برای رویش حرا روشنایی مناسب تر از سایه است، در حالی که چندل در هر دو شرایط نوری و سایه می تواند رشد کند.

اثر اندازه مساحت حفره روی زنده مانی، رشد و شادابی نونهال های گلدانی راش در جنگل های سنگده شمال ایران واقع در ارتفاع 1400 متر از سطح دریا مطالعه شد. برای این مقصود، سه حفره به مساحت های 50، 200، 600 متر مربع و نیز یک حفره در فضای کاملا باز انتخاب گردید طوری که گلدان ها در چهار تکرار 49 تایی در هر حفره استقرار داده شدند. نتایج بعد از یک فصل رشد نشان می دهد که زنده مانی نونهال های رشد یافته در هر یک از حفره های 50 و 200 متر مربع حدود 75 درصد است ولیکن در هر یک از فضاهای 600 متر مربع و کاملا باز این نرخ به حدود 10 درصد کاهش می یابد. ارتفاع نونهال ها در حفره های 50 و 200 متر مربع به ترتیب 60 و 90 میلیمتر، در فضاهای 600 مترمربع 40 میلیمتر و کاملا باز 30 میلیمتر است. اکثر نونهال های در حفره های 600 متر مربع و کاملا باز بیشتر خشک شده و کمتر رنگ پریده به نظر می رسند. به طور کلی از این تحقیق استناج می شود که وضعیت نونهال های گلدانی راش در اولین سال رویش در هر یک از دو حفره های ایجاد شده توسط نشانه گذاری (شیوه های پناهی و تک گزینی)، همانند تولید نهال آنها، در بیش از مساحت 200 مترمربع افت کمی و کیفی آنها را به دنبال خواهد داشت. برای ترقی رشد نونهال های حفره های کوچکتر، با عنایت به وضعیت آنها و رویشگاه، برداشت محدودی از پایه های درختی و درختچه ای حاشیه حفره ها در سالهای آتی قابل توصیه است.