سابقه و هدف: هیدرولیز آنزیمی فن آوری موثر و عملی است که پروتیین های با ارزش را از ماهیان پرورشی که بازارپسندی کمتری دارند، بدون از دست دادن خواص تغذیه ای، بازیابی می کند. از طرفی هیدرولیز آنزیمی منابع پروتیینی نظیر آبزیان، نوعی بازیافت پروتیین محسوب می شود. در تحقیق حاضر اثر متغیرهای دما، زمان و غلظت آنزیم پاپایین روی درجه هیدرولیز و فعالیت ضداکسیدانی پروتیین هیدرولیز شده کپور سرگنده (Aristichthys nobilis) مورد بررسی قرار گرفت. مواد و روش ها: پروتیین هیدرولیزشده سر کپورسرگنده با استفاده از آنزیم پاپایین (با نسبت 1: 100) به مدت 4 ساعت تهیه شد. متغیرهای مورد بررسی جهت رسیدن به بهترین شرایط هیدرولیز، دما 35، 37، 39 و 42 درجه سانتی گراد، زمان هیدرولیز 30، 48، 72 و 96 دقیقه و غلظت آنزیم 2، 4، 5 و 10 درصد بودند. یافته ها: نتایج مطالعه حاضر نشان داد پروتیین هیدرولیزشده در دمای 42 درجه سانتی گراد، غلظت 5 درصد آنزیم و زمان 72 دقیقه بالاترین سطح فعالیت ضداکسیدانی (44/0 ±,25/45 درصد) را داشت. بالاترین درجه هیدرولیز در دمای 42 درجه سانتی گراد، زمان 96 دقیقه و غلظت 10 درصد آنزیم 90/0 ±,36/27 درصد اندازه گیری شد. نتیجه گیری: با توجه به نتایج می توان گفت اجزاء دور ریختنی ماهی کپورسرگنده مانند بخش سر، به عنوان منبعی از ضداکسیدان های طبیعی کاربرد دارند.