در این مقاله سعی شده ارتباط بین اندیشه های فقهی و عرفانی امام خمینی درباره نظریه ی ولایت فقیه مورد کنکاش قرار گرفته و با نقد و بررسی نظرات مختلف ازقبیل تباین کلی، اتحاد کامل، استلزام منطقی و هماهنگی ظاهر و باطن به بیان اعتقاد امام خمینی پرداخته شود. به اعتقاد ایشان اسلام نیز همانند دیگر شرایع آسمانی دارای ظاهر و باطنی می باشد و دستورات شرع مقدس ریشه در عالم حقیقت دارند و دست یابی کامل به باطن حقایق اسلام فقط با وجود انسان کامل امکان پذیر است. حال ولایت فقیه که از امور اعتباری قلمداد می شود، گسسته از حقیقت نیست و همچنان که در عالم حقیقت انسان کاملی که فانی در ذات مقام الوهیت قرار گرفته دارای مقام ولایت می باشد، در عالم اعتبار نیز کسی باید دارای مقام ولایت باشد که هم سنخ با انسان کامل باشد، یا به عبارتی مظهری از انسان کامل باشد.