تبدیل مولکول های بلند الاستومر به یک شبکه الاستومری به وسیله تشکیل اتصال های عرضی، ولکانیزاسیون نامیده می شود. برای تشکیل اتصال های عرضی، استفاده از عامل های ولکانیزاسیون ضروری است. این عامل های ولکانیزاسیون غالباً گوگرد، پراکسید و برخی اوقات سایر عامل های ویژه ولکانیزاسیون یا تشعشع پرانرژی هستند. تا وقتی که مولکول ها به یکدیگر متصل نشده اند، تقریباً به طور آزادانه می توانند حرکت کنند، به ویژه در درجه حرارت های بالا (حرکت ماکرو - براونی)1 که در این حالت، ماده در واقع به صورت یک پلاستیک است. با تشکیل اتصال های عرضی، الاستومر از حالت ترمو پلاستیک به حالت ترمو الاستیک تبدیل می شود. تعداد اتصال های عرضی که در یک الاستومر ایجاد می شود (درجه ولکانیزاسیون) به مقدار عامل ولکانیزاسیون، میزان فعالیت آن و مدت واکنش بستگی دارد. خواص یک الاستومر ولکانیزه شده تا حدود زیادی به نوع و تعداد اتصال های عرضی آن بستگی دارد به این مفهوم که هر چه اتصال های عرضی بیشتری در الاستومر ایجاد شود، آمیزه لاستیکی ولکانیزه شده، محکم تر (سفت تر)2 شده و میزان نیروهای تنشی لازم برای ایجاد یک تغییر شکل مشخص در آن افزایش می یابد.

در مطالعه حاضر، اثر اندازه ذرات در مقیاس میکرو و نانو بر سینتیک واکنش پخت کامپوزیت لاستیک استایرن بوتادی ان(SBR)/ اکسید روی (ZnO) با استفاده از روش کالریمتری روبشی تفاضلی(DSC) غیر همدما در چهار نرخ حرارت دهی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج به دست آمده با هر دو دیدگاه "با استفاده از مدل" و "بدون مدل" مورد آنالیز قرار گرفت و پارامترهای سه گانه سینتیک پخت شامل انرژی فعالسازی، عامل پیش نمایی و توانهای معادله واکنش پخت بدست آمد. نتایج حاصل از روش های اوزاوا، کیسینجر و بورچارت و دانیل اصلاح شده نشان داد که انرژی فعالسازی و عامل پیش نمایی واکنش پخت استایرن بوتادی ان رابر/ اکسیدروی در حضور نانو ذرات کاهش می یابد. همچنین نتایج این روشها کاهش بیشتر انرژی فعالسازی با افزایش درصد نانو اکسید روی را نشان داد. علاوه بر این نتایج حاصل از روش هم تبدیل نیز کاهش انرژی فعالسازی درحضور نانو اکسید روی را تایید کرد. این کاهش می توانند مربوط به خاصیت فعال کنندگی اکسید روی در حضور یک اسید اشباع و ایجاد کمپلکس ناشی از حضور Zn++ و نقش کاتالیزوری اکسیدروی باشد که با کاهش اندازه ذرات اکسید روی و افزایش سطح تماس کارائی آن بیشتر می شود. هم چنین نتایج نشان داد که همه مدل های استفاده شده از تطابق خوبی با نتایج تجربی بدست آمده در منحنی های تغییرات نرخ تبدیل با دما برخوردارند و به خوبی می توانند رفتار واکنش پخت را پیش بینی نمایند.

هدف: هدف از این پژوهش، مقایسه عملکرد نرم کننده های دی استری با روغن معدنی در آمیزه لاستیکی می باشد. روش ها: در این پژوهش، نرم کننده های دی استری سنتز شده با استفاده از روش کارآمد به کار گرفته شده در پژوهش های قبلی در آمیزه کاری لاستیک به کار گرفته شدند. به منظور بررسی عملکرد نرم کننده های استری در آمیزۀ لاستیکی، آمیزه هایی بر پایۀ لاستیک طبیعی RSS و SBR حاوی نرم کننده های دی استری و یا پارافین با فرمول بندی یکسان و با تغییر در نوع نرم-کننده، تهیه شده و اثر نرم کننده ها بر روی فرایند ولکانیزاسیون و خواص فیزیکی آمیزه بررسی شد. یافته ها: نتایج حاصل از منحنی های رئومتر مربوط به پخت آمیزه های حاوی نرم کننده های دی استری و پارافین نشان دادند که ولکانیزاسیون در حضور نرم کننده های دی استری به دلیل بهبود هر چه بیشتر پخش عوامل پخت سریعتر صورت گرفته و نیز تأثیر نرم کننده های دی استری بر روی خواص فیزیکی کائوچوی ولکانیزه شده از جمله ازدیاد طول تا پارگی نسبت به پارافین بیشتر می-باشد. بنابراین استفاده از نرم کننده های دی استری سنتز شده با استفاده از روشی کارآمد در آمیزه لاستیکی، گام مؤثری در راستای تقویت الاستومرها تلقی می شود.

یک تایر مدرن تا 300 عنصر شیمیایی مختلف، از جمله آلی و معدنی، طبیعی و مصنوعی را ترکیب می کند. در حین تولید، فرایندهای مختلفی مانند مخلوط کردن، غلطک کاری و اکستروژن وجود دارد. سپس، قالبگیری و ولکانیزاسیون در داخل قالب های مخصوص، شکل نهایی الستیک را به همراه می آورد. از آنجایی که کیفیت سطح قالب ها به شدت بر کیفیت تایر تاثیر می گذارد، تمیز کردن قالب یک جنبه اساسی در کل تولید تایر است و روش های تمیز کردن در حال توسعه مداوم است. این تحقیق یک ارزیابی جهانی از سیستم های تمیز کردن قالب تایر شامل راه حل های غیر معمول به عنوان ربات های چند محوری برای تمیز کردن با لیزر یا یخ خشک یا تمیز کردن اولتراسونیک که از کاویتاسیون استفاده می کند، پیشنهاد شده است. توجه ویژه ای نیز به استفاده از بادگیرهای فنری در قالب ها به صورت صنعتی و چگونگی تاثیر آن ها بر توسعه کیفیت محصوالت نهایی معطوف شده است.

فرسودگی یک اصطلاح کلی برای تغییرهایی است که در خواص مواد در طی نگهداری های طولانی مدت و بدون تأثیر مواد شیمیایی رخ می دهد و سبب می شود مواد به طور جزئی یا به طور کامل تخریب شوند. این تغییر ها می تواند به شکل فرایند های تخریب، فرایند های شکستگی ، پوسیدگی ، نرم شدن و خستگی و نیز تشکیل ترک استاتیکی و مشابه این ها ایجاد شود. لاستیک های پخته شده و آمیزه های لاستیکی پخت نشده به طور ویژه در مقابل اثر های چنین فرسودگی هایی مستعد هستند. ممکن است در الاستومرهای دی انی، گروه های غیر اشباع با گوگرد پخت شوند اما در همان زمان، نسبت به اکسیژن، ازن و سایر مواد فعال حساسیت (واکنش) نشان می دهند. این واکنش ها سبب تغییراتی در لاستیک می شود. از آن جایی که لاستیک های نرم بر پایه الاستومرهای دی انی دارای پیوند دوگانه آزاد ساخته می شوند، حتی بعد از ولکانیزاسیون نیز نسبت به عامل هایی که در بالا گفته شد حساس اند. درجه حرارت های بالاتر، اثر این مواد را بیشتر و قابل توجه می کند. در حضور کاتالیزورهای اکسیداسیون (سم-های لاستیک ) مثل ترکیب های مس و منگنز، پدیده فرسودگی سریع تر روی می دهد. هنگامی که پخت بیش از حد (بازگشت ) رخ می دهد این اثرها بیشتر ظاهر می شوند. از آن جایی که پیوندهای دوگانه واکنش نداده در لاستیک وجود دارد، امکان واکنش بیشتر با گوگرد (ادامه پخت) وجود دارد که سبب سخت شدن لاستیک می شود. در این تحقیق به تشریح مکانیزم های فرسودگی، انواع محافظت کننده های لاستیک و تست های بررسی عملکرد محافظت کننده ها در لاستیک پرداخته شده است.