فرضیه: پلیمرشدن پراکنشی روش منحصر به فردی برای تولید ذرات پلیمری یکنواخت در محدوده میکرومتر است. پلیمر تهیه شده با این روش می تواند در کاربردهای گسترده استفاده شود. فهم چگونگی اثر پارامترهای فرایندی بر اندازه ذرات و توزیع آن در پلیمرشدن پراکنشی اهمیت بسزایی دارد. هدف اصلی این مقاله، بررسی اثر پارامترهای فرایندی بر اندازه ذرات و توزیع آن در میکروکره های پلی استیرن سنتزشده به روش پلیمرشدن پراکنشی است. روش ها: پلیمرشدن پراکنشی در دمای C° 65، به مدت h 24 درون لوله آزمایش انجام شد. اثر نوع حلال، مقدار پایدارکننده و کمک پایدارکننده بر اندازه ذرات میکروکره های پلی استیرن و توزیع اندازه آن ها با میکروسکوپی الکترونی پویشی (SEM) و نرم افزار Image J بررسی شد. همچنین، اثر مخلوط حلال و غلظت کمک پایدارکننده بر وزن های مولکولی و توزیع آن (PDI) در نمونه ها با سوانگاری ژل تراوشی (GPC) ارزیابی شد. یافته ها: نتایج شکل شناسی نمونه ها نشان داد، افزایش طول آلیفاتیک حلال های قطبی اثر دوگانه ای بر اندازه ذرات و توزیع آن دارد. با افزایش طول آلیفاتیک حلال ابتدا اندازه ذرات بزرگ تر و توزیع آن پهن تر می شود، سپس افزایش بیشتر طول آلیفاتیک موجب ایجاد ذرات تک توزیعی با اندازه ذرات به مراتب کوچک تر می شود. افزودن آب به حلال اتانول نسبت به حلال اتانول خالص موجب کاهش اندازه ذرات، افزایش وزن های مولکولی و شاخص توزیع آن ها شد. با افزایش غلظت پایدارکننده اندازه ذرات و توزیع آن کاهش یافت. افزون براین، افزودن کمک پایدارکننده به سامانه اثر چندانی بر اندازه ذرات و توزیع آن نداشت. با وجود این، افزودن آن موجب افزایش وزن مولکولی و شاخص توزیع میکروکره های پلی استیرن شد.

رویکردی نوین برای بررسی تغییرات در فرآیند شبیه سازی ساختاری یک پایدارکننده ژیروسکوپی سه محوره حامل دوربین، ارائه شده است. روند ارائه شده، شامل تصمیم گیری مدیریتی و نحوة شناسایی بهترین مسیر فرآیند بررسی تغییرات می باشد. ربات نمونه فانتوم با 32 مؤلفه که نیمی از آنها مربوط به هندسه ساختار پرنده و نیم دیگر مربوط به لَق لَقه (گیمبال) سه محوره هستند انتخاب شده است. پیوندهای ساختاری بین عناصر با فرض تقارن در یک ماتریس ساختار طراحی قرار می گیرند. یک مقدار تأثیر تغییر ثابت برای همه پیوندها و یکی از سه مقدار، 3/0، 5/0 و 8/0 بترتیب برای احتمال تغییر پایین، متوسط و بالا اندازه گیری و در ماتریس ها لحاظ شده است. به علاوه، مجموعه ای از شاخص ها برای کمک به طبقه بندی مولفه های گوناگون سیستم به عنوان پذیرنده یا بازتابنده تغییر، ایجاد و یک شاخص انتشار تغییر نرمال، قدرت نسبی هر مولفه را در طیف جذب کننده تا افزاینده با ضریب بین 1- تا 1+ معرفی شده است. این روش بر روی ربات نمونه پیاده سازی شده است

با وجود اینکه اخیرا صنعت خودرو پیشرفت قابل توجهی در تولید پوشش های خودرویی با کارایی بسیار خوب داشته است، در حال حاضر تقاضای جامعه برای پوشش هایی با پایداری نوری خوب و ظاهری بهتر بیشتر شده است. از این رو در تحقیق حاضر از دو پایدارکننده فرابنفش بر پایه یکی از انواع ترکیبات HALS ((Hindered Amine Light Stabilizer و همچنین نوعی جاذب بر پایه هیدروکسی فنیل-تری آزین در لایه های رویه یک پوشش خودرویی استفاده شد. برای این منظور مقدار 1% وزنی از این افزودنی ها با استفاده از همزن مکانیکی به ماده شفاف پوشه اضافه و پس از آماده سازی نمونه ها، اثر مواد جاذب بر روی ظاهر و پایداری جوی و خواص ضد خوردگی پوشش های خودرویی تحت شرایط جوی شتابیده از قبیل آزمون های مه نمکی و زنون مورد بررسی و مقایسه قرار گرفت. نتایج نشان داد که حضور 1% وزنی این جاذب های پرتو فرابنفش باعث بهبود پایداری جوی پوشش های خودرویی می شود و پایدارکننده نوری بر پایه هیدروکسی فنیل تری آزین در مقایسه با ترکیبات HALS عملکرد بهتری نشان داده است. این رفتار را می توان به ماهیت قلیایی ترکیبات HALS و دخالت احتمالی آن در انجام واکنش های پخت نسبت داد.

در این مقاله روشی برای وارون سازی داده های گرانی سنجی با استفاده از تابع منظم کننده نرم یک ارائه شده است. استفاده از این نوع پایدارکننده مساله وارون را به سمت حصول جواب هایی متراکم و با مرزهای تیز سوق می دهد، بنابراین برای بازسازی ساختارهای زمین شناسی دارای مرزهای گسسته مناسب است. ارتباط نزدیک بین منظم کننده نرم یک با قید فشردگی بررسی شده است. برای محاسبه جوابی که تابع هدف نرم یک را کمینه کند، الگوریتم IRLS ((Iteratively Reweighted Least Square به کار می رود. در هر تکرار تابع وزن دهی پارامترهای مدل با استفاده از مدل به دست آمده در تکرار قبل بهنگام می شود. حل عددی مساله وارون با استفاده از تجزیه مقادیر تکین تعمیم یافته انجام پذیرفته است. پارامتر تنظیم کننده تعادل بین دو عبارت تابع هدف با استفاده از روش UPRE ((Unbiased Predictive Risk Estimator محاسبه می شود. برای بررسی کارایی روش، داده مصنوعی تولید شده توسط یک دایک شیب دار استفاده شده است. مدل حاصل از وارون سازی تفکیک پذیری نسبتا بالایی دارد، مرزهای بازسازی شده، شیب و تباین چگالی آن نزدیک به مدل اصلی هستند. نتایج دلالت برآن دارد که استفاده از منظم کننده نرم یک، به همراه سایر قیود مورد نیاز، می تواند روشی موثر برای شناسایی مرزهای توده زیرسطحی باشد. برای نشان دادن کارایی عملی این روش داده گرانی برداشت شده بر روی سد گتوند در جنوب غربی ایران برای مدل سازی مورد استفاده قرار گرفته است. نتایج حاصل از وارون سازی این داده ها انطباق نسبتا خوبی با نتایج حاصل از حفاری های صورت گرفته در منطقه نشان می دهند.

نقش دو آنتی اکسیدانت فنولی (Irganox1010, Irganox1076) و دو پایدارکننده نوری از نوع آمین ممانعت شده، HALS ، (Tinuvin622, Tinuvin770) در پایدارسازی پرتویی پلی پروپیلن تولید شده در مجتمع پتروشیمی بندر امام مورد بررسی قرار گرفته است. تاثیر پایدارکننده ها با غلظت 0.2 درصد بر نمونه های پرتودهی شده به وسیله پرتو گاما به میزان 25 کیلوگری و نگاهداری شده در محیط آزمایشگاه به مدت 6 ماه مطالعه شده است. بررسی نتایج FTIR تغییرات ایجاد شده در ساختار شیمیایی نمونه ها را نشان می دهد. ایجاد گروه های کربنیل، تغییرات مقاومت خمشی و افزایش MFI برای نمونه های حاوی Tinuvin 622 و Irganox 1076 نشان دهنده روند شکننده شدن این نمونه ها در مدت نگهداری پس از پرتودهی می باشد. تغییرات ناچیز MFI در این مدت برای نمونه های پایدار شده توسط Irganox 1010 و Tinuvin 770، نمایانگر موثر بودن این دو پایدارکننده است.

واکسن برونشیت عفونی طیور (IBV) یک واکسن ویروسی زنده تخفیف حدت یافته بوده که نسبت به تغییر شرایط محیطی حساس می باشد. پایدارکننده ها به منظور حفظ توانمندی و کارآیی واکسن، قبل از لیوفیلیزه شدن به مایع واکسن اضافه می شوند که منجر به حفظ پایداری واکسن در طی مراحل تهیه، نگهداری و تلقیح می شود. این تحقیق به منظور تعیین کارآیی چهار ترکیب پایدارکننده بر پایداری واکسن IBV پس از لیوفیلیزه شدن انجام شد. چهار پایدارکننده لاکتوز-لاکتالبومین (LL)، سوکروز- لاکتالبومین (LS)، لاکتوز-پپتون (LP) و ژلاتین- سوربیتول (GS) برای تهیه واکسن لیوفیلیزه شده مورد استفاده قرار گرفت. واکسن های فرموله شده با پایدارکننده ها پس از لیوفیلیزاسیون عیار سنجی شدند و با عیار اولیه مایع واکسن مقایسه گردید. سپس طبق دستورالعمل OIE، برای تعیین پایداری تسریع شده، عیار واکسن ها بعد از یک هفته انکوباسیون در 37oC تعیین گردید. رطوبت واکسن پس از لیوفیلیزاسیون با روش کارل- فیشر اندازه گیری شد. همچنین برای تعیین پایداری طولانی مدت واکسن در 4oC، برای مدت 3 سال و هر سه ماه یکبار عیارسنجی شدند. آزمایش های فوق برای 3 سری واکسن تولید شده انجام گردید. نتایج نشان داد واکسن های لیوفیلیزه شده با پایدار کننده ها عیار قابل قبول را داشتند و میانگین رطوبت واکسن ها در حدود قابل قبول (%1.42-2.72) بود. پس از یک هفته انکوباسیون واکسن ها در 37oC (پایداری تسریع شده)، واکسن با پایدارکننده لاکتوز-لاکتالبومین کمترین کاهش تیتر را داشت. همچنین نتایج نشان داد که در پایان دوره سه ساله نگهداری واکسن ها در 4oC، واکسن با پایدارکننده LL بالاترین عیار را داشت. بدین طریق به نظر می رسد ترکیب پایدارکننده لاکتوز-لاکتالبومین حفاظت خوبی در طی مرحله لیوفیلیزاسیون و همچنین نگهداری طولانی مدت در 4oC برای واکسن IBV فراهم می نماید.

کرکومین (دی فرولوئیل متان) جز فعال ادویه زردچوبه است و دارای خواص ضد التهابی می باشد. فرضیه ارایه شده توضیح دهنده اثر ضد التهابی کرکومین در پیش گیری از سندرم کرونری حاد (آنژین ناپایدار و آنفارکتوس قلبی) می باشد. سندرم کرونری حاد دلیل اصلی مرگ و میر در کشور های توسعه یافته و همچنین در حال توسعه است. حوادث کرونری اغلب در نتیجه وجود یک لخته که خود به دلیل پاره شدن پلاک ایجاد گردیده است، اتفاق می افتند. علی رغم درمانهای کاهش دهنده چربی با استفاده از استاتینها هنوز تعدا زیادی حوادث قلبی-عروی اتفاق می افتد که نشانگر نیاز به افزودن دارویی جدید به رژیم درمانی موجود می باشد. ما پیشنهاد کردیم که درمان با استفاده از کرکومین پلاکهای مستعد به پاره شدن را با تغییر خواص پلاک، پایدار می سازد. بنابراین، تجویز همزمان کرکومین با سایر انتخابهای موجود می تواند به عنوان یک رویکرد جدید در استفاده از مواد طبیعی در پایداری پلاک مطرح گردد.