مقدمه: بیماران تحت درمان های ارتودنسی به علت افزایش تجمع پلاک و دشواری در رعایت بهداشت، مستعد ابتلا به انواع مشکلات دندانی و پریودنتال هستند. عوارض مصرف دهانشویه های مصنوعی مانند کلرهگزیدین، لزوم مطالعه و به کارگیری دهانشویه های گیاهی را توجیه می کند. هدف مطالعه ی حاضر، بررسی تأثیرات دهانشویه پرسیکا بر سلامت دهان و خصوصیات اپلاینس های بیماران ارتودنتیک می باشد.
روش بررسی: در مطالعه ی مروری حاضر که در سال 1402 انجام شد کلیدواژه های Orthodontic, Mouthwash, Mouth Rinse, Salvadora Persica و معادل فارسی آنان در پایگاه های داده PubMed, Scopus, Magiran, Irandoc و Google Scholar بدون اعمال محدودیت زمانی جستجو شدند. مقالات مرتبط با هدف مطالعه بر اساس عنوان و خلاصه غربالگری شده و متن کامل مطالعات آزمایشگاهی یا بالینی مرتبط با موضوع مورد بررسی قرار گرفتند. در نهایت از میان 694 مقاله یافت شده، 22 مقاله مرتبط با معیارهای ورود و خروج انتخاب و وارد مطالعه شدند. 10 مطالعه به صورت بالینی و 12 مطالعه به صورت آزمایشگاهی طراحی و اجرا شده بودند. یافته ای در زیر مجموعه های تأثیر دهانشویه پرسیکا بر شاخص های سلامت دهان و پریودنتال در بیماران با اپلاینس ارتو، بررسی ویژگی های آنتی میکروبیال این دهانشویه در بیماران ارتو و بررسی تأثیر آن بر ویژگی های بیومکانیکال و بیوکمیکال اپلاینس های ارتودنسی مورد بررسی قرار گرفتند.
یافته ها: در اکثر مطالعات، تأثیر پرسیکا بر کاهش کلونیزاسیون استرپتوکوک موتانس در حد کلرهگزیدین بود. همچنین دهانشویه های پرسیکا به اندازه کلرهگزیدین در بهبود شاخص پلاک و التهاب لثه ای در اکثر مطالعات مؤثر بودند. تأثیر دهانشویه ی پرسیکا بر خواص بیومکانیکال و بیوکمیکال اپلاینس ها در برخی مطالعات، مشابه یا بهتر از سایر دهانشویه های تجاری گزارش شده بود. دهانشویه های طبیعی مانند پرسیکا نسبت به کلرهگزیدین تأثیرات نامطلوب بیشتری بر روی سطح اکریلیک رزین اپلاینس متحرک ارتودنسی داشتند. دهانشویه حاوی پرسیکا در مقایسه با کلرهگزیدین درآزادسازی یون های نیکل و کروم نیز اکثراً مشابه کلرهگزیرین با بهتر بوده اند.
نتیجه گیری: پرسیکا به علت خاصیت آنتی باکتریالی مناسب و اثری که بر بهبود شاخص های سلامت دهان، لثه و بافت پریودنتال دارد، می تواند در کنار روش های معمول بهداشت دهان و دندان مانند مسواک و نخ دندان، اثربخشی قابل قبولی بر ارتقاء سلامت دهان در بیماران ارتودنسی و جایگزین مناسبی برای دهانشویه های صناعی در این بیماران باشد، اما برای اثبات این موضوع به مطالعات بیشتر با حجم نمونه و طول مدت بالاتر نیاز است.