زمینه و هدف: ویتامین D نقش حیاتی در هموستاز کلسیم، فسفر و استخوان سازی دارد و کمبود آن سبب بروز ریکتس در کودکان و استئومالاسی در بالغین می گردد. ویتامین D دارای خواص تنظیم کنندگی سیستم ایمنی است. این ویتامین با اثر بر سیستم ایمنی، تولید سیتوکین های التهابی را مهار و تولید پپتیدهای ضدمیکروبی را تحریک می کند. مطالعات اخیر نشان داده کودکانی که ریکتس دارند و حتی کسانی که کمبود تحت بالینی ویتامین D دارند بیشتر به پنومونی مبتلا می شوند. مطالعه اخیر جهت بررسی بیشتر برای تایید این موضوع طراحی شده است.روش کار: در این مطالعه توصیفی مقطعی، 50 کودک 2 تا 59 ماهه مبتلا به پنومونی بستری در بیمارستان کودکان حضرت علی اصغر (ع) در طی 1391-1392 مورد مطالعه قرار گرفتند. مشخصات فردی و اطلاعاتی شامل سن، وزن، قد، وضعیت واکسیناسیون و تکامل کودک، تغذیه با شیر مادر و... برای 50 کودک مبتلا به پنومونی بین 2 تا 59 ماهه بستری در بیمارستان ثبت و سطح ویتامین D سرم آن ها اندازه گیری شده است. موارد مبتلا به بیماری ها یا شرایط مستعد کننده به پنومونی از مطالعه حذف شدند. داده ها با برنامه SPSS نسخه 18 مورد آنالیز قرار گرفت.یافته ها: میزان متوسط ویتامین D سرم در این کودکان 31.78±1.75 می باشد. در این گروه 22 نفر (44%) سطح ویتامین D زیر 30 نانوگرم در میلی لیتر و 28 نفر (56%) سطح ویتامین D بیشتر مساوی 30 داشتند، بنابراین شیوع کمبود ویتامین D در این گروه 44% بود و از این تعداد 5 نفر (10%) سطح ویتامین D زیر 10 و بنابراین کمبود ویتامین د شدید داشتند.نتیجه گیری: این مطالعه نشان می دهد که سطح ویتامین D در بیماران پنومونی پایین می باشد و شیوع کمبود ویتامین D در کودکان مبتلا به پنومونی بالا است. عدم وجود گروه کنترل باعث محدودیت تفسیر نتایج می شود.

507بیمار که با تشخیص پنومونی در بیمارستان کودکان حضرت علی اصغر (ع) در یک دوره زمانی دو ساله (1375- 1373) بستری شده بودند از نظر عوامل مستعد کننده پنومونی تحت مطالعه قرار گرفتند. در این بررسی مشخص گردید که 139 مورد ( یک سوم بیماران) همراه با عوامل زمینه ای بودند. محدوده سنی از یک روز تا 13 سال و شایعترین سن ابتلا 1 تا 5 سالگی بخصوص یک تا 12 ماهگی بود. شایعترین عوامل مستعد کننده از این قرار بودند:بیماریهای قلبی مادرزادی % 7/23 ، آسم % 3/23 ، سندرم داون %8 ، بیماریهای فیبروسیستیک پانکراس %7 و لوسمی حاد لنفوسیتیک (5%) تشخیص زودرس پنومونی، شناخت بموقع عوامل مستعد کننده و بکار بردن تدابیر درمانی مناسب می تواند در بهبود پیش اگهی موثر واقع گردد و ضمنا با استفاده از طب پیشگیری از مشکلات بعدی والدینی که اختلالات ژنتیک ، متابولیک یا ایمنی دارند کاسته شود. 

زمینه و هدف: پنومونی یکی از مهم ترین عوامل مرگ و میر در دنیا بوده و تشخیص صحیح آن اهمیت زیادی دارد. معمولا استرپتوکوکوس های گروه ویریدانس عامل ایجاد پنومونی نیستند اما در بیماران دارای بیماری زمینه ای می توانند مشکل زا باشند. همچنین در اثر آلودگی نمونه با فلور میکروبی دستگاه تنفس فوقانی ممکن است از کشت حتی بصورت خالص نیز جدا شوند که این امر پزشک و آزمایشگاه را در تشخیص با مشکل مواجه می سازد. هدف از انجام این پژوهش بررسی میزان گزارش استرپتوکوک ویریدانس به عنوان عامل پنومونی در بیماران پنومونی دارای بیماری زمینه­ ای می­ باشد. روش­ کار: مطالعه حاضر به صورت مقطعی(1395-1393) و گذشته­ نگر با استفاده از بررسی پرونده بیماران ­ مراجعه­ کننده به بخش عفونی بیمارستان­ های شهر تهران انجام گرفت. بیماران شامل افرادی با علایم پنومونی بودند که توسط رادیگرافی اشعه ایکس پنومونی آن­ ها تایید شده بود و همچنین دارای بیماری زمینه بودند. از این بیماران نمونه BAL اخد شده و پس از کشت نتیجه آن گزارش گردید بود. همچنین برای جدایه­ های استرپتوکوکوس ویریدانس جدا شده تست حساسیت آنتی­ بیوتیکی گذاشته شده بود. در موارد ممکن، آزمون آماری t-test و مربع کای از طریق نرم افزار SPSS نسخه 20 انجام شد. یافته­ ها: نتایج نشان داد که از مجموع 168 موردی که وارد مطالعه شدند از نمونه 54 فرد (32%) باکتری استرپتوکوکوس ویریدانس از نمونه BAL جداسازی و در 31 مورد این باکتری­ به عنوان تنها باکتری جدا شده گزارش شده بود. در هیچ­ کدام از نمونه­ ها باکتری پنوموکوکوس جداسازی نشده بود. بیشترین میزان مقاومت آنتی­ بیوتیکی جدایه­ های استرپتوکوکوس ویریدانس مربوط به آنتی­ بیوتیک کوتریموکسازول بود. همچنین ونکومایسین و سنتازیدیم موثرترین آنتی­ بیوتیک­ ها علیه این جدایه­ ها گزارش شده بودند. نتیجه­ گیری: با توجه به فراوانی بالای گزارش استرپتوکوکوس ویریدانس به عنوان عامل پنومونی در مقطع مورد مطالعه و عدم جداسازی ارگانیسم­ های دیگری مانند پنوموکوکوس می­ توان گفت که احتمالا نمونه BAL به فلور نرمال سیستم تنفسی آلوده شده است. اگرچه نمونه BAL جهت تشخیص عامل پنومونی بسیار با ارزش است اما با تکیه بر کشت این نمونه به تنهایی نمی­ تواند باکتری استرپتوکوکوس ویریدانس را به عنوان عامل پنومونی گزارش کرد.

سابقه و هدف: با توجه به شیوع بالای بیماری پنومونی و عوارض و خطرات شناخته شده آن و نظر به گزارشات متفاوت از نقش پریودنتال در بروز آن و به منظور تعیین رابطه بیماری پریودنتال با پنومونی، این تحقیق در مراجعین به بیمارستانهای لبافی نژاد، شریعتی و دانشوری در سالهای 79-1378 انجام شد.مواد و روشها: تحقیق به روش مورد - شاهدی انجام گرفت. گروه مورد، بیماران بستری با تشخیص قطعی پنومونی و گروه شاهد، بیماران بستری در سایر بخشها و یا مراجعین سرپایی به همان بیمارستانها بودند که اولا علایم بالینی پنومونی مانند تب و لرز، سرفه و خلط پروداکتیو را نداشته، ثانیا به لحاظ خصوصیات فردی و ابتلا به بیماری سیستمیک و مصرف دارو مشابه گروه مورد بوند. در هر دو دسته وضعیت کلی بیماری پریودنتال و نیز هر یک از شاخصهای سه گانه فوق در بروز پنومونی مطالعه گردیده و با آزمونهای آماری مورد قضاوت قرار گرفت.یافته ها: تحقیق بر روی 46 نفر شامل 23 نفر شاهد و 23 نفر مورد انجام شد و گروهها به لحاظ سن، جنس، شغل، تحصیلات، بیمارستان محل مراجعه، مصرف سیگار و الکل، بیماری سیستمیک و مصرف دارو مشابه بودند. 4/17 درصد از افراد شاهد و 2/65 درصد از مبتلایان به پنومونی دارای بیماری پریودنتال متوسط و شدید بودند (P<0.001) و این وضعیت شانس بروز پنومونی را 7/3 برابر افزایش می داد. میزان از بین رفتن چسبندگی در گروه شاهد 39/0±86/0 و در گروه مورد 1.65±0.92 میلیمتر (P<0.001) بود. وضعیت بهداشت متوسط وضعیت در گروه شاهد 4/17 درصد و در گروه مورد 5/65 درصد (P<0.02) بود. این شاخص شانس بروز پنومونی را 2/3برابر افزایش می داد. وضعیت متوسط و شدید شاخص لثه در افراد شاهد3/78 درصد و در گروه مورد 7/95 درصد (P<0.08) بود.نتیجه گیری: از این تحقیق چنین نتیجه گیری شد که بیماری پریودنتال در ایجاد پنومونی نقش دارد، لذا تحقیق تجربی برای تعیین تاثیر درمان پریودنتال در پیشگیری از پنومونی توصیه می ِشود.

به علت بالا بودن شیوع کمبود روی و نقش کمبود روی در ایجاد نقص، اثرکمبود روی در شیوع پنومونی در این تحقیق بررسی شد. در یک مطالعه به روش توصیفی - مقایسه ای آینده نگر، از بین کودکان بستری به علت پنومونی در بخش کودکان بیمارستان الزهرا در سال 1379 تعداد 30 کودک به روش غیر احتمالی از نوع آسان انتخاب شدند. میزان روی مو با روش فعال سازی با نوترون NAA سنجیده شد. یافته های به دست آمده با آزمون های آماری مناسب مورد آنالیز قرار گرفتند. میانگین روی مو در گروه مورد 88.24±45.17 PPM و در گروه 17.32±50.91 PPM بود که اختلاف معنی دار بود P=0.028 بین سن و میانگین روی در هر دو گروه ارتباط مستقیم معنی دار وجود داشت (p<0.05). اطلاعات به دست آمده نشان دهنده اختلاف معنی دار بین کمبود روی و بروز پنومونی است و نشان دهنده کم بودن غلظت روی حتی در کودکان سالم نسبت به کشورهای دیگر می باشد.

سابقه و هدف: پنومونی بیماری عفونی سیستم تنفسی وشایع ترین علت مرگ دربین بیماری های عفونی است. این مطالعه با هدف بررسی نمونه ترشحات مجاری تنفسی از نظر عامل بیماری زا با روش واکنش زنجیره ای پلیمراز (PCR)، انجام پذیرفت. مواد و روش ها: در این مطالعه مورد-شاهدی و کاربردی، بیماران بالای 19 سال مشکوک به پنومونی، بستری در بخش عفونی بیمارستان رازی قایم شهر و امام ساری، در زمستان 98، وارد شدند. گروه کنترل موارد بستری یا سرپایی به دلیل بیماری هایی به جز بیماری های تنفسی، بوده است. مورد مشکوک به پنومونی بر اساس کرایتریای بالینی و رادیوگرافی است. در این مطالعه کیت (Multiplex RT-PCR) FTD Respiratory pathogens 21 plus به دلیل پوشش تعداد قابل توجه میکرو ارگانیسم ها، استفاده شد. داده ها توسط نرم افزار SPSS نسخه 18 تفسیر شدند یافته ها: در بررسی 60 بیمار مشکوک به پنومونی، دامنه سنی 87-19 سال، میانگین و انحراف معیار 84/16 ±,13/52 بوده است. گروه کنترل، دامنه سنی 83-21 سال، میانگین و انحراف معیار 16/63 ±,47/8 داشتند. عوامل بیماریزا بین دو گروه اختلاف معناداری داشتند (0/05

زمینه و اهداف: مدل های ارزیابی شدت پنومونی نظیر شاخص شدت پنومونی (PSI) جهت یاری به پزشکان برای تصمیم گیری صحیح در زمینه مکان مناسب مراقبت بیماران مربوطه طراحی شده اند. در کنار این سیستم های ارزیابی، برخی محققین پیشنهاد کرده اند که سایر فاکتورهای التهابی سرم نظیر پروتئین فاز حاد (CRP) که براحتی قابل ندازه گیری هستند می توانند جهت پیش بینی پیش آگهی در بیماران مبتلا به پنومونی بکار روند. با این حال، اطلاعات موجود در این زمینه متناقض هستند. هدف از مطالعه فعلی بررسی همبستگی بین CRP کمی (qCRP) زمان پذیرش و PSI در بیماران بستری با پنومونی بوده است.مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی - تحلیلی، 60 بیمار بستری با پنومونی در مراکز آموزشی - درمانی سینا و امام رضا تبریز طی مدت 12 ماه بررسی شدند. در زمان پذیرش، وضعیت خطر در بیماران با استفاده از سیستم PSI تعیین و نیز متوسط سطح سرمی qCRP اندازه گیری شد. ضریب همبستگی (r) بین qCRP و PSI زمان پذیرش محاسبه گردید و متوسط مقادیر qCRP بین بیماران فوت شده حین بستری و ترخیص شده مقایسه شد.یافته ها: سی و چهار بیمار مذکر (%56.7) و 26 بیمار مونث (%43.3) با سن متوسط 65.03±17.47 (21 - 90) سال وارد این مطالعه شدند. متوسط PSI و qCRP سرمی زمان پذیرش بترتیب 103.95±37.04 (35 - 221) و 104.12±43.50 (21 - 217) میلی گرم در لیتر بود. همبستگی مستقیم و معنی داری بین سطح سرمی qCRP و PSI در زمان پذیرش وجود داشت (r= 0.59، P<0.001) میزان مرگ و میر حین بستری %26.7 بود. متوسط سطح سرمی qCRP در موارد فوت شده بطور معنی داری بیشتر از موارد ترخیص شده بود 128.70±25.35) mg/L در برابر mg/L 95.18±45.45؛ P=0.01). نقطه برش مناسب سطح سرمی qCRP جهت پیش بینی مرگ بیمارستانی 116.5 میلی گرم در لیتر با حساسیت و ویژگی 75% بود.نتیجه گیری: بر اساس نتایج مطالعه فعلی، qCRP سرمی زمان پذیرش با PSI در بیماران بستری با پنومونی همبستگی دارد. از آنجایی که این نشانگر براحتی و با قیمت پایین قابل اندازه گیری است، استفاده از آن بعنوان نشانگر پیش بینی پیش آگهی کوتاه مدت در این دسته از بیماران پیشنهاد می شود.

زمینه و هدف: پنومونی یکی از کشنده ترین سندرم های عفونی است که اتیولوژی متفاوتی دارد. مایکوپلاسماها به دلیل عدم حساسیت به آنتی بیوتیک های بتالاکتام مثل پنی سیلین ها از نظر درمانی نیازمند توجه ویژه ای هستند. با توجه به فقدان مطالعه جامع در ایران در مورد سهم این باکتری در ایجاد پنومونی، مطالعه حاضر انجام شده است.روش کار: این مطالعه یک مطالعه توصیفی است که در طی یک سال و بر روی 80 بیمار که با تشخیص پنومونی کسب شده از جامعه در بخش عفونی بیمارستان امام خمینی اردبیل بستری شدند، انجام گرفت. از کل بیماران، نمونه خون جهت سنجش IgG و  IgMضد مایکوپلاسما به روش الیزا گرفته شد.یافته ها: از 80 بیمار مورد بستری، 40 بیمار مرد و 40 بیمار زن بودند. متوسط سن بیماران 59.91 سال بود و %76.6 آنان شهری بودند. 5 بیمار IgM (%6.3) مثبت و 20 بیمار IgG (%25) مثبت بودند. اتیولوژی پنومونی در %6 از موارد بستری شده با تشخیص پنومونی کسب شده از جامعه مایکوپلاسما بود. یافته بالینی مشخصی که به افتراق این نوع از پنومونی با سایر علل کمک نماید بدست نیامد، تمامی افرادی که تیتر IgM مثبت داشته اند دارای تیتر آگلوتیناسیون 1.16 و یا 1.32 مثبت بوده اند لذا در شرایطی که سنجش IgM در دسترس نباشد می توان از آن به عنوان روش جایگزین استفاده نمود.نتیجه گیری: حدود %6.7 موارد پنومونی کسب شده از جامعه در بخش عفونی بزرگسالان بیمارستان امام خمینی مربوط به مایکوپلاسما بود.

مقدمه: راشی تیسم به دلیل نبود مینرالیزاسیون استخوان های در حال رشد یا بافت استویید است که تغییرات مشخصه ی آن، در انتهای استخوان های بلند در پرتونگاری دیده می شود و در مراحل بعدی، علایم بالینی نمایان می شوند. بررسی ها نشان داده است، که ارتباطی میان راشی تیسم و پنومونی وجود دارد. افزایش احتمال عفونت با راشی تیسم، ممکن است به علت اختلال دستگاه ایمنی، فاگوسیتوز و تغییرات فیزیکی، قفسه ی سینه باشد. هدف از این پژوهش، بررسی شیوع راشی تیسم در کودکان زیر پنج سال مبتلا به پنومونی بود. روش کار: شمار 80 کودک کمتر از پنج سال بستری با پنومونی (گروه 1)، برای تشخیص راشی تیسم از نظر بالینی، پرتونگاری و بیوشیمی بررسی شدند. همزمان، 80 کودک سالم هم سن بدون پنومونی (گروه 2)، به طور اتفاقی برگزیده شده و بررسی های همانند بر روی آنها انجام شد. یافته ها: راشی تیسم در 12.5 درصد گروه 1 و در 1.25 درصد گروه 2  وجود داشت، که از نظر آماری تفاوتی چشمگیر در میان دو گروه وجود داشت (P=0.02). در کودکانی، که ویتامین D مصرف نکرده بودند، شیوع راشی تیسم شایع تر بود. نتیجه: راشی تیسم ممکن است یک عامل مهم آماده کننده ی پنومونی در کودکان زیر پنج سال باشد و پیش گیری از آن با مصرف ویتامین D، ممکن است به کاهش پنومونی در این کودکان منجر شود.  

مقدمه. عفونت حاد دستگاه تنفسی تحتانی (پنومونی) یک سوم موارد مرگ دوران کودکی را در کشورهای در حال توسعه موجب می شود. به علت بالا بودن شیوع کمبود روی و نقش کمبود روی در ایجاد نقص ایمنی، اثر کمبود روی و نقش کمبود روی در شیوع پنومونی مورد سوال است. روشها. به روش توصیفی- مقایسه ای آینده نگر، از بین کودکان بستری به علت پنومونی در بخش کودکان بیمارستان الزهرا «س» تعداد 27 کودک بزرگتر از 6 ماه که در آنها علل زمینه ای و یا تقلیدکننده پنومونی و بیماری راکتیو راه هوایی رد شده بود، انتخاب شدند. موی سر کودکان از ناحیه پشت سر به میزان 1 گرم چیده شد و مقدار روی در آن با روش فعال سازی با نوترون NAA  سنجیده شد. یافته های به دست آمده با نرم افزار SPSS و آزمونهای T-Test ،ANOVA و Regression Logistic تحلیل شد. نتایج: گروه مورد بررسی 66.7 درصد دختر و 33.3 درصد پسر بودند، میانگین سن 48.97 ± 58.4 ماه، میانگین وزن 10.22 ± 17.52 کیلوگرم و میانگین قد 26.39 ± 99.4 سانتیمتر بود که با گروه شاهد کاملا یکسان بودند. میانگین روی مو در گروه مورد 88.24±45.17ppm  و در گروه شاهد 50.91 ± 117.32 ppm بود (p<0.05). بحث: اطلاعات به دست آمده، نشان دهنده ارتباط بین کمبود روی و بروز پنومونی می باشد. باتوجه به کم بودن غلظت روی در کودکان سالم نسبت به کشورهای دیگر، بررسی علل کمبود روی و اثربخشی تجویز آن در طی پنومونی در مطالعات آتی توصیه می شود.