زمینه و هدف: کیفیت زندگی یک مفهوم تجربی گسترده است که منعکس کننده دیدگاه فرد در سطح رضایت از زندگی در یکی از موقعیت های مختلف از جمله مسکن، تفریح و سرگرمی، شرایط محیطی، سلامت و کار می باشد. بر اساس این تعریف، کیفیت زندگی یک معیار ذهنی است که تحت تاثیر عوامل بسیار فراتر از وضعیت سلامت قرار دارد. بیماری های پوستی اثرات مهمی بر حالت های روانی اجتماعی و فعالیت ها دارند. این مطالعه برای بررسی کیفیت زندگی در بیماران با اختلالات شایع پیگمانتاسیون پوست شامل ویتیلیگو، ملاسما و کک و مک مراجعه کننده به کلینیک های پوست شهرستان کاشان در سال های 1390-1389 انجام شد.روش اجرا: در این مطالعه مقطعی، 142 بیمار بالای 18 سال مبتلا به اختلالات رنگدانه ای، پرسش نامه DLQI)) Dermatology Life Quality Index را کامل کردند. این پرسش نامه شامل 10 سوال در 6 بخش احساسات، فعالیت های روزانه، فراغت، کار و تحصیل، ارتباطات شخصی و درمان می باشد. امتیازدهی بر طبق راهنمای Finlay انجام شد و داده ها با استفاده آزمون های آماری t، ANOVA و بررسی ضریب همبستگی پیرسون تحلیل شد. در این پرسش نامه هر فرد امتیاز بالاتری به دست آورد از کیفیت زندگی پایین تری برخوردار می باشد.یافته ها: میانگین (±انحراف معیار) امتیاز کیفیت زندگی جمعیت مورد مطالعه ما (5.03±) 5.64 بود. میانگین امتیاز کیفیت زندگی در بیماران مبتلا به ویتیلیگو بیش از دو بیماری دیگر بود. در این مطالعه امتیازات کیفیت زندگی در زنان، افراد زیر 25 سال، افراد مجرد و بیماران با درگیری پوستی در نواحی در معرض دید بالاتر از سایرین بود اما بین امتیاز کیفیت زندگی و طول مدت بیماری، شغل، تحصیلات، محل سکونت ارتباط قابل توجهی یافت نشد.نتیجه گیری: این مطالعه نشان می دهد که اختلالات پیگمانتاسیون پوست تاثیر بسزایی بر روی همه جنبه های کیفیت زندگی به خصوص جنبه روانی اجتماعی دارد که این امر توجه ویژه به بیماری های پوستی را برای یافتن روش های درمانی بهتر جهت کاهش بار روانی این بیماران نشان می دهد.

زمینه و هدف: هدف از این مطالعه ارزیابی میزان موفقیت درمان پیگمانتاسیون لثه با روش کرایوتراپی به کمک نیتروژن مایع بود.مواد و روشها: این تحقیق بصورت کارآزمایی بالینی انجام و جهت مطالعه 20 بیمار (10 مرد و 10 زن) با محدوده سنی 15 تا 44 سال انتخاب شدند. از آنجا که پیگمانتاسیون لثه اکثرا بصورت قرینه است، از یک طرف فک به عنوان شاهد و از طرف مقابل به عنوان آزمون استفاده شد. درمان به کمک نیتروژن مایع و با استفاده از یک گوش پاک کن کتانی انجام می شد. بیماران شرکت کننده در مطالعه سپس به مدت 6 تا 20 ماه، تحت پیگیری قرار گرفتند و قسمت های شاهد و آزمون با یکدیگر مقایسه شدند. این مقایسه به کمک دو روش کیفی و کمی انجام پذیرفت. روش کیفی از طریق نظر خواهی از سه سنجشگر صورت گرفت و روش کمی با استفاده از آنالیزهای رنگ RGB و CMYK توسط نرم افزار فتوشاپ انجام شد.یافته ها: یافته های حاصل از روش کیفی بیانگر آن بودند که در تمامی بیماران قسمتهای آزمون و شاهد با یکدیگر اختلاف داشتند. در 40% موارد این تفاوت زیاد، در 50% موارد متوسط و در 10% موارد کم بود. نتایج حاصل از آنالیزهای رنگ RGB و CMYK مشخص کننده آن بود که در سمت آزمون، رنگهای قرمز، آبی، سبز، فیروزه ای و سیاه نسبت به سمت شاهد روشنتر شده بودند.نتیجه گیری: نتایج مطالعه حاضر نشان داد کرایوتراپی برای درمان پیگمانتاسیون ملانوتیک لثه روش موفق و موثری است.

زمینه و هدف: رنگ چشم منشا ژنتیکی دارد و توسط تجمع و توزیع دو رنگدانه ملانین و لیپوکروم در عنبیه مشخص می شود. وجود مقداری رنگدانه در عنبیه باعث رنگ آبی چشمها می شود که با افزایش میزان پیگمان عنبیه، چشمها به رنگ سبز، میشی (Hazel) و قهوه ای مشاهده می شوند. اگر چه در حالت معمول، دامنه نسبت Cup/Disk (C/D) می تواند بین 0- 0.8 متغیر باشد اما معمولا در حالت نرمال سر عصب بینایی، نسبت C/D کمتر از 0.3 است. مطالعه حاضر با هدف بررسی رابطه عنبیه و پیگمانتاسیون حاشیه مردمک با اندازه کاپ در افراد بدون بیماری چشمی اولیه و ثانویه انجام شد. روش بررسی: در این مطالعه توصیفی- تحلیلی زنان مراجعه کننده به کلینیک چشم پزشکی سبزوار مورد بررسی قرار گرفتند. بیماران پس از معاینه با اسلیت لامپ از نظر رنگ عنبیه (چشم) به سه شکل قهوه ای تیره، متوسط (سبزه) و کمرنگ (آبی) تقسیم شدند و از نظر پیگمانتاسیون حاشیه مردمک نیز به طور کیفی به یک ردیف، دو ردیف، سه ردیف، چند ردیف و بدون پیگمانتاسیون حاشیه مردمک تقسیم شدند. در فندوسکوپی با افتالموسکوپ مستقیم نسبت C/D به صورت کیفی تخمین زده شد. یافته های مشاهده و معاینه پس از ثبت با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون Chi-Square و آزمون دقیق Fisher مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند. یافته ها: در مجموع 227 نفر مورد بررسی قرار گرفتند که میانگین و انحراف معیار کاپ چشم راست و چپ آنها به ترتیب 0.1617±0.1178 و 0.1648±0.1197 بود. دامنه کاپ بین 0-0.5 بود؛ اما بیشترین فراوانی کاپ در چشم راست و چپ به ترتیب مربوط به کاپ 0.2 و 0.1 و کمترین فراوانی در هر دو چشم مربوط به کاپ 0.5 بود. بیشترین رنگ عنبیه مربوط به قهوه ای تیره (55.9%) و بیشترین پیگمانتاسیون حاشیه مردمک (47%) مربوط به دو ردیف بود. از نظر آسیمتری کاپ در دو چشم 4.5% آسیمتری مشاهده گردید که به تفکیک برای کاپ صفر، 0.1 و 0.2 هر کدام 0.9% و در مورد کاپ 0.3 و 0.4 به ترتیب 0.5% و 1.3% بود؛ در مورد کاپ 0.5 آسیمتری مشاهده نگردید. در بررسی رابطه میانگین کاپ چشم راست و چپ با رنگ عنبیه و پیگمانتاسیون حاشیه مردمک از نظر آماری رابطه معنی داری حاصل نگردید؛ اما در بررسی رابطه کاپ صفر چشم راست با رنگ آبی P=0.041 به دست آمد ولی در چشم چپ اختلاف معنی داری مشاهده نگردید؛ رابطه کاپ 0.1، 0.4 و 0.5 در چشم راست با رنگ چشم از نظر آماری معنی دار بود (P=0.004 برای رنگ آبی) (P=0.038 و P=0.035 برای رنگ قهوه ای متوسط «سبزه»). از نظر بررسی رابطه کاپ با پیگمانتاسیون حاشیه مردمک در چشم راست بین کاپ 0.1 و سه ردیف مقدار P=0.048 و برای کاپ 0.2 برای حالت دو ردیف P=0.020 و برای حالت بدون پیگمان حاشیه مردمک P=0.036 حاصل گردید؛ اما در چشم چپ در بررسی رابطه کاپ 0.1 و پیگمانتاسیون حاشیه مردمک برای حالت دو ردیف P=0.024 و سه ردیف P=0.03 به دست آمد و برای کاپ 0.2 برای حالت دو ردیف P=0.018 و سه ردیف P=0.024 و بدون پیگمان حاشیه مردمک P=0.031 به دست آمد. نتیجه گیری: با توجه به این که در بررسی رابطه کلی میانگین کاپ و رنگ چشم و پیگمانتاسیون حاشیه مردمک رابطه معنی داری مشاهده نگردید ولی در مورد بعضی از انواع کاپ و رنگ چشم و پیگمانتاسیون حاشیه مردمک اختلاف معنی داری وجود داشت، این مساله نیازمند بررسی و مطالعه بیشتری است تا از این طریق بتوان با مشاهده برخی از شاخصها در مورد برخی از روابط پیش بینی علمی به عمل آورد.

بیماری Dowling-Deges بیماری نادر با وراثت اتوزومال غالب است. بیماری در بزرگ سالی با بروز ماکول های پیگمانته کوچک و بدون علامت در نواحی چین های بدن شروع می شود. این گزارش مربوط به معرفی خانم 35 ساله مبتلا به بیماری Dowling-Deges است که ضایعه های پیگمانته شبکه ای آن به ناحیه تناسلی محدود است.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

مقدمه: فلز سرب که یک عنصر سنگین می باشد و خمیر اکسید آن کاربرد صنعتی در صنایع باطری سازی دارد و ممکن است بدنبال استفاده های درمانی یا بر اثر شغل و یا از محیط زندگی به صورت سیستمیک جذب شود و باعث تغییر رنگ لثه و مخاط دهان گردد. هدف از این مطالعه بررسی رابطه میزان شیوع پیگمانتاسیون های دهانی و لثه با سطح خونی سرب در کارگران باتری سازی بود.مواد و روش ها: در این مطالعه مقطعی (Cross-Sectional)، پنجاه نفر از کارگران باتری سازی شهرهای مشهد و سبزوار شرکت کردند و همگی از نظر وجود پیگمانتاسیون، مورد معاینه دهان و لثه قرار گرفتند. سپس آزمایش خونی از آنها به عمل آمد و سطح خونی سرب توسط روش جذب اتمی با کوره گرافیتی در آزمایشگاه بیمارستان امام رضا (ع) اندازه گیری گردید. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی، جداول توافقی و آزمون کای دو (X2) استفاده شد.یافته ها: در بررسی به عمل آمده میزان پیگمانتاسیون لثه ای و دهانی کارگران باتری سازی با افراد عادی جامعه تفاوتی نداشت. همچنین متوسط سطح خونی سرب بدن آنها نیز با افراد معمولی تفاوت آماری معناداری نداشت و نیز تغییرات قابل توجهی به طور کلینیکی در پیگمانتاسیون دهان دیده نشد.نتیجه گیری: به نظر می رسد امروزه با تغییر روش بکارگیری باتری های اتومبیل، تماس با سرب در شاغلین به این حرفه و عوارض ناشی از قبیل پیگمانتاسیون لثه ای (خط سربی) مشاهده نگردید و سطح سرب در خون آنها مشابه افراد عادی بود.

فراوانی پیگمانتاسیون مخاط دهان در اقوام و نژادهای مختلف، متفاوت است و از آنجا که پیگمانتاسیون دهانی با بسیاری از بیماری های سیستمیک به ویژه بیماری های غدد داخلی ارتباط دارد، مطالعه حاضر با هدف تعیین فراوانی پیگمانتاسیون دهانی در بیماران مراجعه کننده به بخش تشخیص دانشکده دندان پزشکی بابل انجام شد.این مطالعه تحلیلی در سال 1387 بر روی 1497 بیمار مراجعه کننده به بخش تشخیص دانشکده دندان پزشکی بابل انجام شد. تمام افراد از نظر وجود پیگمانتاسیون معاینه شدند و اطلاعات مورد نیاز در پرسشنامه ثبت شد. سپس داده ها با آزمون آماری فیشر تحلیل شدند.پیگمانتاسیون دهانی در%27.9 افراد مورد مطالعه وجود داشت. ارتباط معنی دار آماری بین جنسیت افراد، حاملگی و وجود بیماری سیستمیک با پیگمانتاسیون دهانی وجود داشت (P=0.05).

مقدمه: روغن پوست و آب مرکبات حاوی فوروکومارین (پسورالن) است که می تواند باعث فیتوفوتودرماتیت شود. اگر واکنش فیتوفوتودرماتیت خفیف باشد ممکن است خود را فقط به صورت هیپرپیگمانتاسیون (بدون سوزش، خارش، درد، وزیکول و تاول) نشان دهد. هدف از این پژوهش مطالعه توصیفی بیماران مبتلا به هیپرپیگمانتاسیون پشت دست ها بود. روش اجرا: از دهم دی ماه 1382 تا شانزدهم اردیبهشت ماه 1383، 32 بیمار با هیپرپیگمانتاسیون ناحیه پشت دست ها (خصوصا بین انگشتان) به کلینیک پوست شهرستان جهرم مراجعه کردند. یافته ها: تمام بیماران مونث و میانگین سنی آن ها 21.4 سال بود. هیچ کدام از بیماران شکایتی از سوزش- خارش و درد نداشتند و فاقد شرح حالی از قرمزی، وزیکول و تاول قبل از ظهور هیپرپیگمانتاسیون بودند. 31 بیمار (97%) قبل از ایجاد ضایعه ها، نارنج آب گرفته بودند، به طوری که 16 بیمار (50%) چند روزه (میانگین زمانی 7.63 روز) قبل از شروع ضایعه ها مقدار زیادی نارنج آب گرفته بودند و 7 بیمار (22%) علاوه بر نارنج، آب مرکبات دیگر را (مانند پرتقال یا لیمو خارکی) نیز گرفته بودند. فقط ضایعه های یک بیمار (3%) یک هفته پس از گرفتن آب لیمو خارکی ایجاد شده بود. نتیجه گیری: فیتوفوتودرماتیت به دنبال تماس با مرکبات می تواند منجر به هیپرپیگمانتاسیون پشت دست ها شود.

سابقه و هدف: پیگمانتاسیون ملانینی منتشر مخاط دهان به هر نوع تغییر رنگ قهوه ای تا سیاه منتشر و مسطح در حد ماکول و پچ (patch) که به صورت فیزیولوژیک یا پاتولوژیک باشد، اطلاق می گردد. این نما از نظر زیبایی، تصور ابتلاء به بدخیمی و احتمال ارتباط با بیماری های سیستمیک بویژه اختلالات غدد درون ریز اهمیت دارد. مطالعات داخلی اندکی در این رابطه انجام شده که دارای کاستی هایی بوده و نیز در این گروه سنی کمتر مطالعه شده است، بنابراین مطالعه حاضر با هدف تعیین فراوانی پیگمانتاسیون های ملانینی منتشر مخاط دهان و عوامل مرتبط در دانشجویان دندانپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی تهران در سال 98-1397 انجام شد. مواد و روش ها: دراین تحقیق cross sectional؛ بر اساس مطالعه آزمایشی تعداد 788 نفر به روش نمونه گیری مستمر از میان دانشجویان دندانپزشکی دانشکده دندانپزشکی آزاداسلامی، جامعه مورد بررسی را تشکیل دادند. تشخیص موارد به صورت کلینیکی بود. عوامل مرتبط مورد بررسی شامل: سن، جنس، محل بروز، مصرف سیگار، رنگ پوست، بیماری سیستمیک، ژنتیک و سندرمیک، بیماری التهابی مخاطی (لیکن پلان) بود. پس از جمع آوری داده ها وبااستفاده از نرم افزار SPSS(version 11)شیوع پیگمانتاسیون ملانینی منتشر مخاط دهان در نمونه ها تعیین و نقش عوامل مرتبط با آزمون کی دو و آنالیز رگرسیون تعیین گردید. یافته ها: ابتلاء به پیگمانتاسیون ملانینی منتشر مخاط دهان میان 788 نفر از دانشجویان دندانپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی تهران 28/4 درصد بود. وجود پیگمانتاسیون در مردان بیشتر از زنان بود و رنگ پوست تیره و مصرف سیگار ارتباط معناداری با بروز پیگمانتاسیون داشت. (0/01>P) نتیجه گیری به نظر می رسد شیوع پیگمانتاسیون ملانینی منتشر مخاط دهان در دانشجویان دندانپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی تهران قابل توجه بوده و با رنگ پوست تیره و مصرف سیگار ارتباط دارد.

سابقه و هدف تغییر رنگ دهانی می تواند منشا داخلی یا خارجی داشته باشد. خال ملانوتیک نتیجه تکثیر خوش خیم ملانوسیت هاست که نوع داخل دهانی آن بر خلاف خال های پوستی ملانوتیک شایع نمی باشد. علاوه بر این، قابلیت تغییرات بدخیمی را داشته و می توانند به ملانومای دهانی تبدیل شوند. در این مقاله، یک مورد خال دهانی پایه دار ملانوتیک گزارش می گردد. گزارش مورد: در معاینات داخل دهانی آقای 21 ساله که برای جرمگیری و معاینه دندان به بخش بیماری های دهان مراجعه نموده بود، یک ضایعه برجسته پایه دار سیاه با سطح لبوله و صاف به ابعاد 1×1 سانتی متر و قوام سفت در مخاط گونه مشاهده گردید. ضایعه فاقد علایم بوده و در لمس حساس نبود. تحریک مزمن در معاینه بالینی و تاریخچه گزارش نشد و تست دیاسکوپی منفی بود. بیماری سیستمیک و سابقه مصرف دارو و دخانیات نیز گزارش نشد. ضایعه با بیوپسی اکسیژنال با حفظ مارجین امن خارج شد. نمونه ماکروسکوپی، ضایعه قهوه ای-خاکستری با قوام ارتجاعی بود و نمای میکروسکوپی تکثیر خوش خیم سلول های خال و تولید ملانین در بافت همبندی رویت گردید. تشخیص نهایی ضایعه خال داخل مخاطی بود. بیمار به مدت دو سال جهت بررسی های منظم شش ماهه مراجعه نمود و در این مدت عود و علایم مشابه در مخاط دهان مشاهده نشد. نتیجه گیری در مورد حاضر، نتیجه هیستوپاتولوژی نشان دهنده خال مخاطی پس از بیوپسی اکسیژنال بود.