سفره های آب زیرزمینی یکی از منابع عمده تأمین آب شرب و آب کشاورزی می باشند. از طرفی افزایش استفاده از کودهای نیتروژنی به دلیل پویایی زیاد نیترات در خاک تهدیدی جدی برای آب های زیرزمینی و در نتیجه سلامت انسان است. لذا در این پژوهش تأثیر سطوح 0، 1 و 2 درصد وزنی اصلاح کننده های کوکوپیت، بیوچارکوکوپیت و ورمی کمپوست بر انتقال نیترات در دو خاک لوم شنی و لوم رسی بررسی شد. خاک ها از مرکز تحقیقات کشاورزی استان همدان تهیه گردیدند. پس از آن آزمایشات در قالب طرح کاملا تصادفی در سه تکرار، در آزمایشگاه زهکشی دانشکده کشاورزی دانشگاه بوعلی سینا انجام گرفتند. سپس ستون های خاک به طول 70 و قطر 6 سانتی متر تا ارتفاع 50 سانتی متری از خاک پر شدند. از محلول نمک خالص نیترات پتاسیم به عنوان آلاینده مصنوعی با غلظت 150 میلی گرم بر لیتر استفاده گردید. در طول آزمایش بار آبی ثابت 5 سانتی متری محلول آلاینده به صورت پیوسته روی ستون های خاک برقرار بود و نمونه گیری از زهاب ستون ها در زمان بندی های متفاوت صورت گرفت. نتایج نشان داد، استفاده از اصلاح کننده ها خصوصیات فیزیکی و شیمیایی خاک را تحت تاثیر قرار داد. این تغییرات شامل افزایش کربن آلی، مواد آلی، هدایت الکتریکی، تخلخل و همچنین کاهش میزان چگالی ظاهری نسبت به خاک شاهد بود. تأثیر اصلاح کننده بیوچار در سطح یک و دو درصد روی خاک ها بیش تر از سایر اصلاح کننده ها بود. انتشارپذیری نیترات در ستون های خاک با مدل CXTFIT محاسبه گردید. ن شاهد برای سطوح 1 و 2 درصد ورمی کمپوست در خاک لوم شنی و سطوح 1 و 2 درصد کوکوپیت در خاک لوم رسی به دست آمد.

کیفیت و کمیت گل های شاخه بریده لیلیوم تولید شده غالبا به اجزای بستر رشد بستگی دارد. جهت ارزیابی تأثیر دو منبع بستر پالم پیت (تنه خرما: آماده شده از تنه درخت خرما⸵,درخت خرما: آماده شده از تمام قسمت های درخت خرما) بر ویژگی های رشد گیاهی مربوط به گل شاخه بریده لیلیوم، یک آزمایش فاکتوریل بر پایه طرح کاملا تصادفی با سه تکرار برنامه ریزی گردید. در تحقیق حاضر، تأثیر یازده بستر رشد ریشه شامل مخلوطی از پالم پیت، کوکوپیت و پرلیت بر روی دو رقم (Tiber و Candy Club) تحت شرایط هیدروپونیک ارزیابی گردید. نتایج نشان داد که قطر ساقه، زمان ظهور گل، طول غنچه، ویژگی های محتواب آب نسبی برگ، نشت یونی برگ و گلبرگ، کیفیت بصری غنچه و شاخص کیفیت در رقم Candy Club بالاتر بود اما، ویژگی های SPAD1 و قطر غنچه در رقم Tiber بیشتر بود. بالاترین میزان کلروفیل شa، b و کل، SPAD1، SPAD3، قطر ساقه، قطر غنچه و شاخص کیفیت در تیمار شاهد (80% کوکوپیت + 20% پرلیت) مشاهده شد، که تفاوت معنی داری با برخی از تیمارهای بستر رشد تنه خرما و کوکوپیت مصرف شده ندارد. مقدار بالاتری از محتوای آب نسبی برگ، طول غنچه و کارتنوئید در تیمار 20% تنه خرما مشاهده گردید در حالی که، ماندگاری گل، در تیمار 60% درخت خرما بیشتر بود. تیمار 80% کوکوپیت مصرف شده بالاترین تعداد پیازچه، SPAD2 و زمان برداشت را نشان داد. کم ترین میزان نشت یونی برگ، زمان برداشت و زمان ظهور گل در تیمار شاهد مشاهده شد. ارقام مختلف به طور متفاوتی به بستر رشد پاسخ دادند و تنه خرما و کوکوپیت مصرف شده می توانند جایگزین بخشی، یا کل کوکوپیت گران قیمت وارداتی شوند. بسترهای تنه خرما برتر از بسترهای درخت خرما بودند، اما بستر شاهد برتری کمی نسبت به بسترهای تنه خرما داشت. متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد. لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

محدودیت منابع آب، استفاده از آب های نامتعارف مانند زه آب های کشاورزی را حائز اهمیت کرده است. کوکوپیت نوعی بستر کشت است که به طور متداول در گلخانه ها استفاده می شود. این پژوهش با هدف بررسی کاربرد جاذب کوکوپیت در کاهش شوری زه آب کشاورزی شبیه سازی شده با نمک سدیم کلرید در سطوح شوری 4، 8، 12، 16 و 20 دسی زیمنس بر متر انجام شد. به این منظور اثر متغیر های مستقل pH، مقدار جاذب، زمان تماس و EC اولیه در 5 سطح مختلف بر راندمان جذب یون های سدیم و کلر با استفاده از روش طراحی آزمایش تاگوچی ارزیابی شد. نتایج نشان داد در شرایط مناسب (pH برابر 6، مقدار جاذب 40 گرم بر لیتر، زمان تماس 180 دقیقه و EC اولیه 20 دسی زیمنس بر متر)، حداکثر راندمان جذب یون های سدیم و کلر به ترتیب 20/03 و 20/14 درصد است. برای صحت سنجی این برآورد، آزمایشی در شرایط مناسب ذکرشده انجام شد و راندمان جذب یون های سدیم و کلر به ترتیب 20/71 و 20/81 درصد به دست آمد. بررسی مدل های سینتیک و ایزوترم جذب یون های سدیم و کلر نشان داد که داده های آزمایشگاهی تطابق بهتری با مدل سینتیکی شبه مرتبه دوم و ایزوترم لانگمویر دارند. بر اساس این پژوهش، کوکوپیت قابلیت کاهش هدایت الکتریکی آب شور را تا حدود 20 درصد داراست.

در تولید تجاری ژربرا به طور متداول از بستر کشت کوکوپیت: پرلیت استفاده می گردد. با توجه به واردات بی رویه کوکوپیت از کشورهای جنوب شرق آسیا، جایگزینی این بستر کشت با بسترهای کشت تولید داخل، می تواند گامی موثر در جهت کاهش وابستگی به واردات نهاده های اولیه باشد. بدین منظور در پژوهش حاضر تاثیر انواع مختلف بستر کشت بر مراحل رشد رویشی و زایشی گیاه ژربرا در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با 8 تیمار در 6 تکرار مورد ارزیابی قرار گرفت و پارامترهای رشدی از جمله تعداد برگ تولیدی، وزن تر و خشک اندام هوایی، میزان کلروفیل a، کلروفیل b، کلروفیل کل، کاروتنوئید، وزن تر و خشک ریشه، درصد کلروز برگی، درصد نکروز برگی، تعداد گل، قطر طبق گل، ارتفاع ساقه گل دهنده، تعداد روز تا آغاز گلدهی، قطر انتهای ساقه گل دهنده و قطر وسط ساقه گل دهنده و عمر گلجایی بررسی شد. نتایج نشان داد گیاهچه های پرورش یافته در بستر کشت کمپوست قارچ: پرلیت و پس از آن بستر کشت ماسه بیشترین میزان وزن خشک ریشه، اندام هوایی و تعداد برگ را به خود اختصاص دادند که این امر نشان دهنده پتانسیل بالا جهت ورود به فاز زایشی می باشد. کمترین تعداد روز تا گلدهی و بیشترین تعداد گل تولیدی نیز در این دو بستر کشت حاصل شد. گیاهان تحت تیمار خاک اره: پرلیت و پرلیت شکری رشد رویشی و زایشی مطلوبی را از خود نشان ندادند و در بستر کشت خاکبرگ: پرلیت نیز به دلیل بالا بودن EC بستر کشت، درصد کلروز و نکروز برگی بالایی در نمونه ها مشاهده شد.

در سال های اخیر استفاده از بیوچار به منظور حذف آلاینده های معدنی مانند نیترات، مورد توجه قرار گرفته است. با توجه به افزایش غلظت نیترات در منابع آب و پیامدهای محیط زیستی ناشی از آن در این پژوهش کارایی سه جاذب بیوچار باگاس نیشکر، سرامیک شکسته شده وکوکوپیت در جذب نیترات از محلول آبی بررسی شد. در این تحقیق از روش سطح پاسخ برمبنای طرح باکس بنکن جهت ارزیابی اثر متغیرهای مستقلpH، دما و مقدار جاذب بر عملکرد پاسخ (جذب نیترات) استفاده شد. هم چنین به بررسی سینتیک جذب و ایزوترم جذب در سه نوع جاذب مورد مطالعه پرداخته شد و جهت بررسی ساختار شیمیایی جاذب بیوچار باگاس نیشکرآنالیز SEM و XRD، CHNSO از جاذب به عمل آمد. نتایج نشان داد با افزایش مقدار جاذب و زمان تماس میزان حذف نیترات افزایش یافته در حالی که با افزایش pH و غلظت اولیه نیترات کارایی حذف آن کاهش پیدا می کند. هم چنین هر سه جاذب مورد مطالعه در مدل های ایزوترم، سازگاری بیشتری با مدل ایزوترم لانگمویر داشتند. با مقایسه ضرایب تعیین در دو مدل سینتیکی مرتبه اول و شبه مرتبه دوم، فرآیند جذب با مدل سینتیکی شبه مرتبه دوم بهتر توصیف شد. در نهایت حداکثر درصد حذف محاسبه شده و مقادیر پیش بینی شده توسط مدل باکس بنکن برای حذف نیترات توسط بیوچار باگاس نیشکر 7/69 درصد، سرامیک شکسته شده 4/39 درصد و کوکوپیت 1/25محاسبه شد که نتایج گویای جذب بیشترنیترات، توسط بیوچار باگاس نیشکر نسبت به دو جاذب دیگر است.

این آزمایش به منظور بررسی کاربرد کمپوست آزولا در محیط های رشد حاوی پیت + پرلیت در مقایسه با کوکوپیت + پرلیت بر رشد و تغذیه گل های داوودی در قالب طرح کاملاً تصادفی با پنج سطح آزولا (0، 25، 50، 75 و 100٪, ) در سه تکرار انجام شد. مشخص شد که مواد مغذی بسترهای کمپوست آزولا غنی تر از پیت و کوکوپیت است. نتایج نشان داد که استفاده از آزولا به عنوان کمپوست باعث افزایش عناصر فسفر و پتاسیم در بستر کشت می شود، اما فقط پتاسیم در برگ افزایش می یابد. بیشترین میزان نیتروژن و پتاسیم برگ در 50 درصد کمپوست بود. 25 تا 75 درصد کمپوست از نظر ارتفاع نهایی، طول شاخه گل دهنده، تعداد برگ و کاروتنوئیدهای گلبرگ تفاوت معنی داری با پیت یا کوکوپیت نداشت. با افزایش کمپوست، خواص فیزیکی بستر های کشت در محدوده توصیه شده قرار گرفت و چگالی ظاهری (به ترتیب 0/31، 0/33، 0/30 و 0/30 گرم در سانتی متر مکعب) در مقایسه با پیت و کوکوپیت (0/18 و 0/16 گرم در سانتی متر مکعب) افزایش یافت. کمپوست 100 درصد دارای بیشترین کلروفیل a، کلروفیل b و کلروفیل کل بود. جایگزینی 25 تا 100 درصد کمپوست باعث افزایش pH و EC بستر کشت شد. نتایج نشان داد که استفاده از 75-25 درصد کمپوست می تواند جایگزین مناسبی برای پیت باشد اما تفاوت معنی داری با کوکوپیت ندارد. با توجه به قیمت نسبتاً بالا و واردات پیت و کوکوپیت و تأثیر منفی مقادیر بالای کمپوست بر افزایش EC بستر کشت، استفاده از کمپوست 50 درصد آزولا از نظر اقتصادی ارجعیت دارد. متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد. لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

این پژوهش برای بررسی اثر گچ (CaSO4.2H2O)، کوکوپیت و شوری سدیم کلرید بر برخی ویژگی های فیزیولوژیکی و رشد اسفناج رقم ویروفلی انجام شد. آزمایش به صورت فاکتوریل 2×2×4 و در قالب طرح کاملاً تصادفی و با سه تکرار در شرایط گلخانه ای انجام شد. فاکتورهای آزمایش شامل گچ در چهار سطح صفر، 3، 9 و 27 درصد (جرمی:جرمی)، شوری در دو سطح صفر و 110 میلی مولار سدیم کلرید در محلول غذایی و کوکوپیت سری لانکا در دو سطح صفر و 15 درصد (جرمی:جرمی) بودند. اثر گچ بر ویژگی های موردِمطالعه به سطح گچ، کوکوپیت و شوری بستگی داشت. مصرف 3 درصد گچ بر ماده خشک ریشه و شاخساره، ارتفاع گیاه و تعداد برگ اثر معنادار نداشت. مصرف 9 و 27 درصد گچ این ویژگی ها را برخلاف انتظار در هر دو شرایط شور و غیرشور به طور معنادار کاهش داد. اثر شوری بر ویژگی های موردِمطالعه در شرایط با و بدون کوکوپیت متفاوت بود. اثر کوکوپیت بر تمام ویژگی های موردِمطالعه معنادار بود اما نحوه اثر آن به سطح شوری و گچ بستگی داشت. حساسیت ریشه گیاه اسفناج به تنش شوری سدیم کلرید بیشتر از شاخساره بود. استفاده از کوکوپیت در بستر پرلیت، برای کشت هیدروپونیک گیاه اسفناج توصیه نشد. در تیمارهای دارای کوکوپیت، سطوح بالای گچ با افزایش شوری، باعث کاهش ماده خشک ریشه و شاخساره، ارتفاع بوته، تعداد برگ، شاخص کلروفیل برگ و فلورسانس کلروفیل برگ شد. انجام پژوهش های بیشتر با سطوح کمتر گچ و کوکوپیت، غلظت کمتر کلسیم و سولفات در محلول غذایی و استفاده از کوکوپیت های دیگر در شرایط شور و غیرشور پیشنهاد می شود.

پرورش نشاء باهدف تولید محصول زودرس، کاهش طول دوره کشت و تولید دو یا چند مرتبه ­ای محصول در طول یک فصل رشد انجام می ­شود. با توجه به این که محیط کشت عامل مهمی در تولید نشاء محسوب می گردد، آزمایشی در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تکرار با هدف بررسی امکان جایگزینی بستر کشت پیت ماس و کوکوپیت با سایر بسترهای کشت اقتصادی ازجمله پالم پیت (الیاف خرما)، کمپوست و ورمی کمپوست در کشت و پرورش گیاه عروسک­ پشت ­پرده در طی سال های 1400-1399 در گلخانه ای واقع در توابع شهر مشهد انجام شد. تیمارها شامل: A (شاهد): کوکوپیت 60%+پیت ماس 30%+پرلیت 10%، B: پالم پیت (الیاف خرما) 60%+پیت ماس 30%+ماسه 10%، C: پالم پیت 60%+کمپوست 30%+ماسه 10% و تیمارD : پالم پیت 60%+ورمی کمپوست 30%+ماسه 10% بودند و صفات درصد و سرعت جوانه زنی بذر، طول ریشه و ساقه، قطر طوقه، تعداد و سطح برگ، وزن تر و خشک ساقه و ریشه، شاخص کلروفیل، نشت یونی و همچنین محتوای نسبی آب برگ ارزیابی شدند. نتایج نشان داد که به استثنای صفات طول ساقه (15/5 سانتی متر)، تعداد برگ (6 عدد)، نشت یونی (98/28 درصد) و وزن تر ساقه (5/3 گرم) که با برتری تیمار شاهد همراه بود، در سایر صفات، بین تیمار شاهد با سایر تیمارهای اقتصادی تفاوت چندانی مشاهده نگردید. لذا با توجه به دسترسی آسان و به­ صرفه بودن استفاده از این نوع ترکیبات در کشور، به­ نظر می رسد که این نوع از بسترهای کشت بومی و اقتصادی می توانند به عنوان جایگزینی کم هزینه و مطلوب برای ترکیب بستر وارداتی و پرهزینه شاهد، مورداستفاده قرار گیرند.

سنبل (Hyacinthus orientalis L.) یکی از محبوب ترین گیاهان زینتی سوخواره در ایران و جهان است که با استفاده از سوخک های رشد کرده روی سوخ مادری افزایش داده می شود. در پژوهش حاضر اثر بستر های کشت مختلف شامل پرلیت، کوکوپیت، پیت ماس، پرلیت + کوکوپیت (1:1) و پرلیت + پیت ماس (1:1) بر رشد و برخی دیگر از ویژگی های رویشی سوخک سنبل بررسی شد. طرح آزمایشی به صورت طرح کاملا تصادفی شامل پنج تیمار و سه تکرار و سه سوخک در هر تکرار انجام شد. جهت بررسی اثر تیمارهای پژوهش، صفات قطر سوخک، ارتفاع سوخک، وزن تر سوخک، ارتفاع برگ، تعداد ریشه، طول ریشه و وزن تر ریشه در پایان آزمایش اندازه گیری شد. نتایج حاصل از پژوهش حاضر نشان داد؛ در بین بسترهای کشت بررسی شده بستر کشت کوکوپیت + پرلیت (1:1) بر صفت قطر سوخک (30/1 سانتی متر) نسبت به سایر بستر های کشت تأثیر به مراتب بهتری داشت. هم چنین بیش ترین اثر بستر کشت بر صفت های ارتفاع سوخک، وزن تر سوخک و طول برگ در بسترهای کشت کوکوپیت + پرلیت (1:1) و کوکوپیت مشاهده شد. در صفت تعداد ریشه بسترهای کشت پیت ماس + پرلیت (1:1) و کوکوپیت در مقایسه با سایر بسترهای بررسی شده بیش ترین اثر را داشتند و در صفات طول ریشه و وزن تر ریشه بستر پیت ماس + پرلیت (1:1) نسبت به سایر بسترهای کشت مؤثر واقع شد.