در تحقیق حاضر خواص مکانیکی نانوکامپوزیت مس/گرافن تهیه شده به روش آلیاژسازی مکانیکی و پرس سرد مورد بررسی قرار گرفته است. برای این منظور عملیات آلیاژسازی مکانیکی پودرهای مس و گرافن به مدت حداکثر 10 ساعت درون آسیاب گلوله ای سایشی و تحت اتمسفر گاز آرگون انجام شد. سپس برای بررسی آنالیز فازی از پراش اشعه ایکس و برای ردیابی گرافن از آنالیز رامان و جهت بررسی مورفولوژی پودرها از میکروسکوپ الکترونی روبشی استفاده شده است. با توجه به نتایج، خواص مکانیکی نانوکامپوزیت مس/گرافن در مقایسه با مس خالص و مس خالص با 10 ساعت آسیاب کاری نشان می دهد که سختی نانوکامپوزیت مس/گرافن 56BHN شده است که در حدود دو برابر مس خالص (35BHN) می باشد و استحکام فشاری این نانوکامپوزیت 340MPa شده است که در مقایسه با مس خالص (100 MPa) افزایش سه برابری را نشان می دهد.

در این تحقیق، برای بررسی خواص مکانیکی نانوکامپوزیت مس/گرافن با استفاده از فرآیند آلیاژسازی مکانیکی و پرس سرد از طراحی آزمون تاگوچی استفاده شده است که متغییرهایی نظیر درصد گرافن، زمان آسیاب کاری، فشار پرس و دمای تف جوشی در این تحقیق بکار برده شده است. در این مقاله تاثیر درصد گرافن بر خواص مکانیکی نانو کامپوزیت مس/گرافن مورد بررسی قرار گرفته است. برای این منظور عملیات آلیاژسازی مکانیکی پودر های مذکور به مدت حداکثر 20 ساعت درون آسیاب گلوله ای سایشی و تحت محیط گاز آرگون انجام شد. برای بررسی مورفولوژی ذرات پودر از میکروسکوپ الکترونی روبشی، آنالیز مخلوط پودری از الگوی پراش پرتو X و برای ردیابی گرافن از طیف سنج آنالیز رامان استفاده شده است. نتایج بدست آمده نشان دهنده بهبود خواص مکانیکی می باشد به صورتی که بالاترین استحکام فشاری (562MPa) در میزان 0.5 درصد گرافن و بالاترین سختی (63.3BHN) در میزان 0.2 درصد گرافن به دست آمد.

سابقه و هدف: دراین مطالعه به صورت اجمالی ولی دقیق به بررسی نقش گرافن اکسید در دندانپزشکی و بر هم کنش با تمامی بافت های نرم و سخت، بررسی مطالعات انجام یافته به صورت in vitro یا in vivo و نیز رویکردهای جدید در حوزه مهندسی بافت پرداخته شده است. مواد وروش ها: مقالات موردبررسی با استفاده ازپایگاه های اطلاعاتی Medline، Google scholar، Scopus، Science Citation Index و نیز Magiran Embase در فاصله زمانی سال های 2015تا 2020 با کلمات کلیدی Graphene Oxide، Antibacterial Material، Tissue Engineering و Dentistry که شامل 28 مقاله کامل و 6 چکیده مقاله بود گردآوری گردید. یافته ها: افزودن گرافن اکسید در مواد پرکننده دندانی یا غشاهای بازسازی کننده بافت استخوان در بسیاری از موارد نتایج قابل قبولی ارایه نموده است. در بحث خواص مکانیکی، افزودن گرافن اکسید موجب افزایش استحکام مکانیکی شده و نیز پایداری فیزیکی ساختار را بهبود می بخشد. گرافن و مواد بر پایه ی گرافن، اثرات سمی بر روی سلول های بافت های سخت و نرم نشان داده اند که برای کاربردهای کلینیکی، لازم است غلظت بهینه این اکسید مورد استفاده قرار گیرد. نتیجه گیری: افزودن گرافن به مواد دندانپزشکی، باعث افزایش مقاومت آنها در برابر خوردگی و همچنین بهبود خواص مکانیکی آنها می شود، اما اطلاعات ضد و نقیضی در مورد سمیت سلولی گرافن وجود دارد.

زمینه و هدف قارچ Candida albicans متداول ترین عامل بیماری زایی قارچی از نظر کلونیزاسیون و تشکیل بیوفیلم است. با توجه به این که گونه های کاندیدایی تولیدکننده بیوفیلم، حساسیت کمتری نسبت به داروهای ضدقارچی نشان می دهند؛ درمان باید از طریق سایر فاکتورهای ضدقارچ با اثر زیاد و سمیت سلولی کم صورت گیرد. در این راستا، پژوهش حاضر، تشکیل بیوفیلم C. albicans در حضور نانوصفحات دی اکسید گرافن و اکسید گرافن کاهش یافته را بررسی کرده است. مواد و روش ها ساخت نانوصفحات با استفاده از گرافیت طبیعی، به روش هامر انجام شد. پس از 24 ساعت انکوباسیون اثر نانوصفحات غلظت های 0، 20، 40، 60، 80 و100 ppm بر تشکیل بیوفیلم C. albicans از طریق روش ELISA بررسی شد و نتایج با استفاده از نرم افزار SPSS ver. 18 (p <0. 01) تجزیه و تحلیل شد. یافته ها نانو صفحات گرافن اکسید در مقایسه با گرافن اکساید احیا شده در مهار بیوفیلم C. albicans موثرتر بود (p <0. 01). موثرترین غلظت در تشکیل بیوفیلم ppm 100 و بهترین زمان ماند برای گرافن اکسید و گرافن اکسید احیا شده به ترتیب 48 و 24 ساعت بود (p <0. 01). نتیجه گیری با توجه به نتایج به دست آمده می توان نانوصفحات گرافن اکساید و گرافن اکساید احیاشده را برای بررسی های بیش تر به منظور مهار C. albicans پیشنهاد کرد.

1مقدمه: ترکیبات آلی فرار (VOCs) آلاینده های خطرناک و سمی موجود در هوا هستند و از منابع مختلف صنعتی منتشر می شوند. با توجه به اثرات نامطلوب زایلن بر سلامتی، حذف موثر VOCs از هوا توسط نانوجاذب ها مهم است. در این مطالعه به منظور بررسی کارایی حذف زایلن از نانو گرافن (NG) و نانو گرافن اکسید (NGO) به عنوان جاذب استفاده شد. روش کار: در این مطالعه به منظور بررسی راندمان جذب نانوگرافن و نانو گرافن اکسید پس از سنتز نانو جاذب ها، در یک سیستم دینامیکی، بخار زایلن در یک محفظه در هوای خالص تولید و در کیسه نمونه برداری تدلار ذخیره و سپس به جاذب منتقل شد. سپس تاثیر پارامترهای مختلف مانند غلظت زایلن، سرعت جریان هوای ورودی و مقادیر جرم جاذب در رطوبت 32 درصد و دمای 25 درجه سانتی گراد بر میزان جذب و نحوه عملکرد جاذب های مورد نظر بررسی شد. در نهایت، آشکارساز یون شعله کروماتوگرافی گازی (GC-FID) غلظت زایلن در هوا را پس از فرآیند جذب-واجذب تعیین کرد.   یافته ها: میانگین راندمان جذب برای NG و NGO به ترتیب 8/96% و 5/17% به دست آمد. خصوصیات جاذب NG و NGO نشان داد که محدوده اندازه ذرات کمتر از 100 نانومتر است. نتیجه گیری: نتایج نشان داد که کارایی جذب NG برای حذف زایلن از هوا بیشتر از NGO است.

در این مقاله، جذب و هدایت الکتریکی نانوساختارهای اکسید مس-گرافن و اکسید روی-گرافن برای ساخت حسگر غیر آنزیمی گلوکز مورد بررسی قرار گرفت. محاسبات بر پایه نظریه تابعی چگالی انجام شد. نتایج محاسبات نشان داد گلوکز به خوبی بوسیله نانوساختارهای اکسید مس-گرافن و اکسید روی-گرافن جذب می شود. همچنین، این نتایج نشان داد که هدایت الکتریکی نانوساختار اکسید مس-گرافن بعد از شناسایی گلوکز افزایش می یابد. این در حالی است که جذب گلوکز بر اکسید روی-گرافن باعث کاهش هدایت الکتریکی نانوساختار می شود. کار ارائه شده نشان می دهد، نانوساختارهای اکسید مس-گرافن و اکسید روی-گرافن می توانند به عنوان واسطه الکترونی فعال و کارآمدی برای ساخت حسگرهای گلوکز غیر آنزیمی عمل کنند.