اوکی یو - ئه بازتاب زندگی روزمره در هنر است. این هنر، تفریحات و سرگرمی های را برای مخاطبان شهرنشین بازنمایی می کند و خاستگاه آن نیز زندگی شهرنشین و طبقات آن است. در این نوشتار پس از مروری بر مختصات اوکی یو - ئه که برخاسته از نگرش زیبایی شناسانه ژاپنی هاست، در ابتدا به نگرش ذن - بودیستی به طبیعت پرداخته می شود. در این نگرش انسان جزئی از طبیعت و در مقام اتحاد با آن است. سپس اشاره می شود که فهم ماهیت طبیعت در گرو فهم حرکت و صیرورت موجود در طبیعت است. همچنین درک زیبایی شناسانه طبیعت به مثابه امری آیینی مورد بررسی قرار می گیرد. این مقاله در ادامه بازتاب این دیدگاه در باب طبیعت را در باسمه های ژاپنی نشان می دهد و با مقایسه منظره پردازی موجود در اوکی یو - ئه و منظره پردازی غربی بیان می کند که منظره پردازی موجود در اوکی یو - ئه بیش از هر چیز وامدار تلقی آیینی ژاپنی ها به طبیعت است. در پایان نتیجه گیری می شود که منظره پردازی در اوکی یو - ئه تلفیق هوشمندانه هنر، طبیعت و مراسم آیینی است و منظره پردازی در آن به هیچ وجه نه یک امر حاشیه ای، بلکه بازتاب امر واقعی است.