زمینه و هدف: گاز طبیعی با محتوای متان به عنوان اولین سوخت مورد استفاده در منابع شهری و خانگی می باشد. پس از اتمام فرآیندهای مربوط به پالایش و فرآوری، گاز طبیعی به لحاظ شیمیایی آماده مصرف بوده اما از نظر فیزیکی گازی بی رنگ و بدون بو می باشد. از این رو در صنعت گاز، ترکیبات حاوی سولفور به عنوان هشدار دهنده برای تشخیص نشتی درسیستم انتقال گاز استفاده می شود. ترکیبات مورد نظر در جهت پیشگیری از خطرات احتمالی ناشی از نشت و انفجار گاز استفاده می شوند. ترکیبات حاوی سولفور دارای بوی بسیار شاخصی هستند و به دلیل همین ویژگی در پایین ترین سطح انتشار در هوا توسط حس بویایی قابل تشخیص می باشند. از آنجایکه تماس با گاز طبیعی در صنعت گاز وجود دارد، سمیت این ترکیبات یکی از مشکلات مطرح در سلامتی پرسنل شرکت گاز می باشد. به هر حال مطالعات محدودی اثرات تماس با گاز طبیعی را بررسی نموده اند. لذا هدف از این مطالعه ارزیابی تاثیر مواجهه شغلی با ترکیبات بودارکننده ی گاز طبیعی بر روی فعالیت کولینرژیک و گروه های تیول پلاسما می باشد. تماس با این ترکیبات توسط پرسنل شرکت گاز غیر قابل اجتناب بوده و به عنوان یک هشدار در سلامتی آنها مطرح است. ما در این مطالعه فعالیت کولینرژیک و میزان گروه های تیول سطح پلاسمایی این افراد را بررسی نموده ایم. روش بررسی: این پژوهش یک مطالعه از نوع توصیفی-مقایسه ای است که در سال 1397-98 در شرکت گاز استان چهارمحال و بختیاری انجام شد.، و در این مطالعه 80 مرد از پرسنل فنی شرکت گاز به عنوان گروه کنترل و همچنین 80 مرد از بخش اداری شرکت به عنوان افراد شاهد انتخاب گردید؛ بطوریکه پرسنل اداری از لحاظ سن، مصرف سیگار و سابقه کار با پرسنل فنی هموژن سازی شدند. ریسک سلامتی در افراد مطالعه شده ( گروه مواجهه یافته با ترکیبات بودارکننده و گروه مواجهه نیافته با ترکیبات بودار کننده) با تعیین سطح تیول پلاسما به عنوان شاخص استرس اکسیداتیو و ارزیابی فعالیت سیستم اعصاب پاراسمپاتیک تعیین شد. نتایج حاصل توسط نرم افزار SPSS مدل 21 مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. یافته ها: نتایج نشان می دهد فعالیت کولینرژیک در پرسنل فنی به شکل معنی داری (p<0/02) بالاتر از پرسنل اداری می باشد. میزان 70 درصد فعالیت پایه ی کولینرژیک در پرسنل اداری 24 واحد بر لیتر تعیین شد و فعالیت استیل کولین استراز در 59 درصد از پرسنل فنی کمتر از فعالیت پایه مشاهده گردید. نتایج آزمون رگرسیون لجستیک نشان می دهد شانش غیر نرمال شدن فعالیت آنزیم استیل کولین استراز در پرسنل فنی5/0 برابر بیشتر از پرسنل اداری است. آزمون همبستگی پیرسون نشان می دهد فعالیت آنزیم استیل کولین استراز در پرسنل فنی ارتباط معنی داری (p<0/03) با میزان گروههای تیول پلاسما دارد. از نظر آماری بین گروه های تیول پلاسمای پرسنل فنی و اداری اختلاف معنی داری وجود نداشت(p>0/642). نتیجه گیری: در یک نتیجه گیری کلی می توان گفت این ترکیبات به دلیل ساختار ارگانوسولفوره خود افزایش فعالیت پاراسمپاتیک را ایجاد می نمایند بنابراین احتمال ایجاد ریسک بر سلامت سیستم عصبی در پرسنل فنی شرکت گاز وجود دارد.

عمر پس از برداشت گل شاخه بریده ژربرا به دلیل خمیدگی ساقه شاخه گل دهنده به طور کلی کوتاه است. بنابراین خمیدگی ساقه ژربرا مشکل اصلی این گل در دوره پس از برداشت است. محلول پاشی با اسیدهای آمینه و کودهای معدنی از روش های مفید در افزایش عملکرد محصولات کشاورزی و باغبانی است. تحقیق حاضر به منظور بهبود عمر پس از برداشت گل ژربرا با بررسی تغییرات وزن تر نسبی، محتوای آنتوسیانین گلبرگ، نشت یونی، و درجه خمیدگی ساقه انجام شد. گلوتامیک اسید با 4 و 8 گرم در لیتر و کودهای نیتروژن و پتاسیم با 5 و 10 گرم در لیتر به صورت محلول پاشی اعمال شد. نتایج نشان داد که بیشترین مقدار وزن تر نسبی با 86/7 درصد در تیمار 4 گرم در لیتر گلوتامیک اسید، 5 گرم در لیتر نیتروژن و 5 گرم در لیتر پتاسیم مشاهده شد. کاهش 20 درصدی نشت یونی در گل های تیمار شده با 8 گرم در لیتر گلوتامیک اسید، 10 گرم در لیتر نیتروژن و 5 گرم در لیتر پتاسیم در مقایسه با کنترل گزارش شد. افزایش اصلی غلظت آنتوسیانین مربوط به تیمارهای حاوی گلوتامیک اسید بود. خمیدگی ساقه گل از 63/1 درجه در تیمار عدم کاربرد گلوتامیک اسید، 5 گرم در لیتر نیتروژن و 5 گرم در لیتر پتاسیم تا 73/9 درجه در تیمار کنترل (عدم محلول پاشی) متغییر بود. نتیجه کلی تحقیق نشان داد که 8 گرم در لیتر گلوتامیک اسید، 5 گرم در لیتر نیتروژن و 5 گرم در لیتر پتاسیم مناسب ترین تیمار جهت افزایش عمر پس از برداشت و کاهش خمیدگی ساقه گل ژربرا می باشد. متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد. لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

آماده سازی بذر با برخی تنظیم کننده های رشد باعث بهبود شاخص های جوانه زنی، رشد و افزایش عملکرد در گیاهان می گردد. به این منظور، در دو آزمایش گلخانه ای و مزرعه ای، اثر آماده سازی بذر با محلول های 0.1 میلی مولار سالیسیلیک اسید SA))، 1 میکرومولار متیل جاسمونات MJ))، 1.5 درصد هیومیک اسید (HA) و آب (شاهد) بر شاخص های جوانه زنی، رشد نشاء و هم چنین رشد و نمو و عملکرد میوه طالبی در مزرعه مطالعه گردید. آزمایش اول به صورت فاکتوریل در قالب طرح کامل تصادفی روی دو رقم سمسوری و شاهپسندی انجام شد. در هر دو رقم و در مقایسه با شاهد، این ترکیبات باعث بهبود شاخص های جوانه زنی شدند و واکنش ارقام در بسیاری از موارد به این ترکیبات مشابه بود. در آزمایش دوم که به صورت بلوک های کامل تصادفی در مزرعه و روی رقم شاهپسندی انجام گرفت، کلیه ترکیبات شیمیایی باعث بهبود پارامترهای اندازه گیری شده گردیدند. در مقایسه با شاهد، تیمارهای SA، MJ و HA به ترتیب باعث افزایش وزن کل گیاه (19، 41 و 19 درصد)، تعداد میوه (30، 35 و 20 درصد) و محصول میوه (31، 45 و 31 درصد) گردیدند و به طورکلی تیمار متیل جاسمونات موثرتر از بقیه تیمارها بود. همبستگی معنی داری بین عملکرد نهایی میوه و پارامترهای آب نسبی برگ (r=0.95*)، نشت یونی (r=-0.93*)، وزن تر نهایی گیاه (r=0.99**) و تعداد میوه (r=0.93*) مشاهده گردید که بر این اساس می توان نتیجه گیری کرد که تیمارهای اعمال شده از طریق کاهش نشت یونی و افزایش آب نسبی برگ باعث افزایش وزن گیاه گردیده و گیاه را قادر به تولید میوه و در نهایت محصول نهایی بیشتری کرده است که از نظر اقتصادی قابل اهمیت است.

افزایش عملکرد گیاهان گلخانه ایبه علت محدودیت های فراوان در استفاده از منابع آب و خاک اهمیت دارد. به منظور بررسی تاثیر اسید هومیک بر برخی صفاترویشی و فیزیولوژیک توت فرنگی رقم سلوا، آزمایشی به صورت فاکتوریل و در قالب طرح کاملا تصادفی در سه تکرار انجام شد. فاکتورها شامل نوع اسید هومیک (اسید هومیک عصاره گیری شده از ورمی کمپوست، اسید هومیک عصاره گیری شده از ورمی کمپوست به همراه10 میلی گرم ایندول استیک اسید و اسید هومیک تجاری)، سه غلظت اسید هومیک (صفر، 15 و 30 میلی گرم در لیتر) و دو روش مصرف (برگ پاشی و محلولغذایی) بود. نتایج نشان داد که بیشترین عملکرد محصول، کلروفیل و مواد جامد محلول از تیمار برگ پاشی با غلظت 15 میلی گرم در لیتر اسید هومیک عصاره گیری شده، بیشترین نشت یونی از تیمار برگ پاشی با غلظت 30 میلی گرم در لیتر اسید هومیک عصاره گیری شده به همراه 10 میلی گرم ایندول استیک اسید و بیشترین وزن خشک ریشه از تیمار غلظت 30 میلی گرم در لیتر اسید هومیک عصاره گیری شده به همراه 10 میلی گرم ایندول استیک اسید و مصرف در محلول غذایی به دست آمد. در مجموع، مصرف 15 میلی گرم در لیتر اسید هومیک عصاره گیری شده از ورمی کمپوست به صورت برگ پاشی در بیشتر صفات مورد مطالعه موفق تر عمل کرد.

آلودگی هوای داخل خانه یکی از مهمترین موضوعات زیست محیطی در جهان است. ترکیبات آلی فرار که از جمله آلاینده های محیط های بسته می باشند، می تواند سلامت انسان را به خطر بیاندازد. در این راستا و به منظور بررسی توان گیاه پالایی دو گیاه سانسوریا و پوتوس در حذف چهار آلاینده بنزن، استون، اتانول و متانول از محیط های بسته هدف، آزمایشی طراحی و اجرا گردید. ابتدا دو گونه گیاهی بطور جداگانه در گلدان های مختلف کشت شدند، سپس درون محفظه های شیشه ای دربسته به حجم 125 لیتر قرار گرفتند. هر گیاه به مدت 24 ساعت در معرض غلظت های مختلف آلاینده ها قرارگرفت. نتایج بررسی های بیوشیمیایی نشان داد، درصد نشت یونی گیاهان پوتوس تیمار شده در مقایسه با شاهد کاهش یافته است اما در گیاه سانسوریا در اکثریت تیمارها افزایش یافت. در مقابل، محتوی کلروفیل کل برگ سانسوریا در تمام تیمارها افزایش داشت اما در پوتوس به جزء تیمار بنزن 50 میکرولیتر/لیتر تفاوت چشمگیری با شاهد دیده نشد. میزان فعالیت آنزیم کاتالاز در هر دو گیاه کاهش چشمگیری داشت خصوصا تیمار استن 50 میکرولیتر/لیتر در گیاه سانسوریا. میزان فعالیت آنزیم سوپراکسید دیسموتاز در دو گیاه و تمام تیمارها نسبت به شاهد افزایش داشت و بیشترین آن در تیمار بنزن50 میکرولیتر/لیتر در گیاه سانسوریا بود. همچنین میزان محتوای پرولین گیاهان پوتوس تفاوتی نسبت به شاهد نداشت اما در سانسوریا کلیه تیمارها خصوصا دو تیمار استن 50 میکرولیتر/لیتر و اتانول 50 میکرولیتر/لیتر افزایش یافتند. با توجه به نتایج هر دو گونه استفاده شده در این تحقیق قادر به گیاه پالایی محیط های بسته می باشند و این توانایی در پوتوس به دلیل سازگاری بالاتر با شرایط، بیش از سانسوریا مشاهده شد. همچنین هنگام قرار گرفتن در معرض بنزن بیشترین و به هنگام تیمار با استون کمترین تنش و آسیب بافتی به گیاهان وارد شد. متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد. لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

آلودگی خاک با فرآورده های نفتی به دلیل نشت مخازن سوخت و خطوط انتقال، محیط زیست انسان و سایر موجودات زنده را با مشکل مواجه می کند و علاوه بر خطرات زیست محیطی شدید، بسته به نوع خاک، باعث تغییر در خصوصیات مقاومتی آن می شود. یکی از مهم ترین روش های رفع آلودگی نفتی، خاک شویی می باشد که علاوه بر حذف آلاینده های نفتی، بر مقاومت خاک آلوده و همچنین خاک فاقد آلودگی نیز می تواند تاثیرگذار باشد. در این تحقیق سعی شده است تا با انجام یک سری آزمایش های سه محوری تحکیم یافته زهکشی نشده (CU)، تاثیر استفاده از روش خاک شویی با شوینده آنیونی سدیم دودسیل سولفات در غلظت های مختلف بر فرآیند حذف نفت خام و همچنین پارامترهای مقاومت برشی زهکشی نشده خاک ماسه ای آلوده به غلظت های مختلف نفت خام سبک مورد بررسی قرار گیرد. نتایج تحقیق نشان می دهد که در کلیه فشارهای محصورکننده، مقاومت برشی خاک ماسه ای با افزایش غلظت نفت خام تا حدود 5 درصد، کاهش و در درصدهای بالاتر افزایش می یابد. همچنین، کاهش زاویه اصطکاک داخلی و افزایش چسبندگی با افزایش غلظت نفت خام از نتایج این تحقیق می باشند. شستشوی خاک با استفاده از محلول شوینده سدیم دودسیل سولفات در کلیه غلظت ها، مقاومت برشی خاک آلوده به نفت خام را افزایش می دهد، ولی نرخ این افزایش در غلظت های نفت خام بالاتر از 5 درصد و فشار های محصورکننده بالا کمتر است. در حالت کلی، مقاومت برشی خاک آلوده به نفت خام و خاک شستشو شده با محلول شوینده کمتر از خاک تمیز می باشد.

توسعه پایدار منابع نفت و گاز در فرا ساحل مستلزم مدیریت صحیح زیست محیطی در طول عملیات اکتشاف و تولید نفت وگاز، حمل و نقل و جابه جایی آن است و نتیجه عدم مدیریت صحیح نشت و ریزش نفت و گاز در آب دریا بوده که به آلودگی، خسارات سنگین زیست محیطی و در نهایت، به مسوولیت منجر می شود. مسوولیت فوق می تواند در قالب پیشگیری از آلودگی و در صورت عدم پیشگیری، مسوولیت مدنی آلوده کنندگان مطرح شود. مبانی مسوولیت ناشی از آلودگی نفتی دریاها یکی از مباحث عمده حقوق نفت و گاز است. مقاله حاضر می کوشد مبانی نظری مسوولیت فوق را در اسناد حقوقی بین المللی بررسی کند.

پالایشگاه تبریز و مجتمع پتروشیمی تبریز به عنوان دو مجتمع عظیم که با آلاینده های خطرناک سروکار دارند، همواره پتانسیل نشت آلاینده های هیدروکربنی را در محیط زیست دارند. پس از ورود آلاینده های نفتی به آب زیرزمینی سؤال مهم این خواهد بود که آیا این آلاینده ها به صورت طبیعی توسط آبخوان قابل تجزیه هستند و یا نیاز به پاکسازی فعال خواهد بود؟ در این پژوهش، وضعیت آبخوان منطقه برای تجزیه زیستی آلاینده های هیدروکربنی مورد بررسی قرار گرفت. بدین منظور از آب زیرزمینی منطقه نمونه برداری صورت گرفته و علاوه بر هیدروکربنهای نفتی، پارامترهای هیدروشیمیایی، عناصر اصلی، فلزات سنگین و مواد مغذی مورد آنالیز قرار گرفت. دربررسی قابلیت تجزیه زیستی آلاینده توسط باکتریها در شرایط هوازی و بی-هوازی، باتوجه به مقادیر به دست آمده، شرایط آبخوان منطقه برای زیست پالایی آلاینده های نفتی به روش هوازی کاملا مساعد بوده و می توان امیدوار بود که بخشی از آلاینده هایی که از هیدروکربنهای سبک تشکیل شده اند، توسط باکتریهای موجود در آبخوان منطقه به طور طبیعی پاکسازی خواهند شد.

به منظور بررسی تاثیر فیلترکیک بر برخی صفات مرفوفیزیولوژیک و عملکرد ذرت شیرین بهاره (هیبرید SC 403) در رژیم های متفاوت آبیاری، آزمایشی در بهار سال 1391 در مزرعه دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان به صورت کرت های خرد شده در قالب بلوک کامل تصادفی با سه تکرار اجرا گردید. رژیم های متفاوت آبیاری (آبیاری پس از تخلیه 25 (بدون تنش)، 50 (تنش ملایم) و 75 درصد رطوبت قابل استفاده خاک (تنش شدید) در کرت های اصلی و فیلترکیک (صفر، 10، 20 و 30 تن در هکتار) در کرت های فرعی جای داده شدند. نتایج نشان داد که اعمال تنش خشکی باعث افزایش میزان نشت الکترولیتی و مقدار پرولین برگ و کاهش ارتفاع بوته، محتوای نسبی آب، شاخص پایداری کلروفیل، وزن تر بلال و عملکرد دانه نسبت به شاهد شد. بیشترین تاثیر تنش شدید بر میزان نشت و مقدار پرولین بود که باعث افزایش 54 درصدی آنها گردید. هم چنین تنش باعث کاهش 21 و 37 درصدی عملکرد بلال و دانه نسبت به شاهد شده است. از طرفی دیگر کاربرد فیلترکیک در شرایط بدون تنش باعث افزایش ارتفاع گیاه و عملکرد اقتصادی گیاه شد. اما در شرایط تنش شدید فیلترکیک باعث افزایش میزان نشت الکترولیتی و کاهش محتوای نسبی آب برگ و عملکرد گردید. در تنش شدید کاربرد 30 تن فیلترکیک در هکتار باعث کاهش 14.5 و 10.7 درصد به ترتیب عملکرد تر بلال و دانه نسبت به تیمار بدون فیلترکیک شد و چنین نتیجه گیری شد که تاثیر مثبت فیلترکیک تنها در شرایط بدون تنش می باشد و در شرایط اعمال تنش خشکی حتی باعث کاهش عملکرد اقتصادی هم می گردد.

در این نوشتار روشی برای نشت یابی بر اساس نحوه انتشار امواج آکوستیک در لوله های گاز پیشنهاد شده است. بدین منظور، از موازنه انرژی آکوستیک امواج صوتی به عنوان ابزاری برای ردیابی وقوع نشت، تخمین مکان نشت، و نیز میزان دبی آن استفاده شده است. با دانستن مقدار انرژی آکوستیک ورودی به لوله و میزان انعکاس، عبور و جذب انرژی از محل نشتی و تغییرات ایجاد شده در دامنه موج، مکان و میزان نشت تقریب زده می شود. معادلات حاکم بر میدان آکوستیک در لوله ای با وجود نشت نوشته شده و با استفاده از روش تفاضل محدود حل شده است. میزان انعکاس، عبور و جذب انرژی آکوستیک به علت نشتی به ازای تغییرات فرکانس موج و همچنین اندازه نشت نشان داده شده است. تاثیر اندازه و مکان های مختلف نشت بر چگونگی انتشار موج فشاری آکوستیک بررسی شده است.