سابقه و اهداف: به علت خاصیت بی نظیر جذبی و ضد میکروبی نانوذرات استفاده از آنها در حذف باکتریها از آب و فاضلاب رو به گسترش است. درجه تاثیرپذیری این مواد در حذف باکتریهای موجود در فاضلاب شهری موضوع قابل اهمیتی است که در این تحقیق به آن پرداخته شده است.روش بررسی: پژوهش مقطعی است، نمونه برداری در بازه زمانی تابستان لغایت پاییز 89 از ورودی فاضلاب شهر کرمان به تصفیه خانه بعمل آمد. نمونه ها در محیط های کشت نوترینت آگار کشت داده شد سپس 180 محیط کشت مولر هینتون آگار تهیه شد. غلظت های مختلف نانوذرات با نسبت 1.10 روی محیطهای کشت حاوی باکتری تزریق شد و پس از انکوبه کردن بر اساس کاهش تعداد کلنی های رشده کرده بر روی محیط کشت، میزان CFU در هر میلی لیتر گزارش شد. آزمایشات بر اساس روشهای ذکر شده در کتاب استانداردهای آب و فاضلاب انجام گرفت.یافته ها: غلظت بدون اثر بازدارنده (NOEC) برای نانوذرات ZnO بر باکتریهای استافیلوکوکوس اورئوس، باسیلوس سوبتیلیس و سودوموناس آئروژینوزا و اشر شیاکلای به ترتیب 8، 5، 5 و 80 میلی گرم در لیتر بود و در غلظت 6000mg/L کلیه باکتریها 100% حذف شدند. غلظت بدون اثر بازدارندگی برای نانوذرات CuO به ترتیب برای باکتری های ذکر شده 5، 7، 90 و 98 میلی گرم در لیتر بود. در غلظت 6000mg/L باکتریهای استافیلوکوکوس اورئوس، باسیلوس سوبتیلیس، سودوموناس آئروژینوزا 100% و اشرشیاکلای 92% حذف مشاهده شد. همچنین غلظت بدون اثر بازدارنده برای نانوذره تیتانیوم 2 اکسید به ترتیب 5، 90، 95 و 200 میلی گرم در لیتر بود و در غلظت 6000mg/l باکتریهای استافیلوکوکوس اورئوس96%، باسیلوس سوبتیلیس81%، سودوموناس آئروژینوزا 89% و اشرشیاکلای 43% حذف انجام شد.نتیجه گیری: طبق نتایج بدست آمده با افزایش غلظت نانوذرات درصد حذف باکتری افزایش یافت (P<0.05). تاثیر نانوذرات ZnO بر روی باکتریهای گرم مثبت و منفی بیشتر از نانوذرات TiO2 و CuO بود. لذا نیاز است توجیه اقتصادی و دیگر عوامل دخیل در کاربرد نانوذرات مورد بررسی قرار گیرد تا در صورت امکان از این روش جهت حذف عوامل بیماریزای باکتریایی موجود در فاضلاب استفاده گردد.