امروزه، ژنراتورهای القایی دو سو تغذیه و سلول های خورشیدی به طور گسترده ای در صنایع مختلف و نیروگاه های بادی در حال استفاده هستند که هر کدام با استفاده از روش های کنترلی مختلفی مورد بهره برداری قرار گرفته اند. در میان روش های ارایه شده به منظور کنترل DFIG، روش کنترل مستقیم توان بیشتر مورد توجه بوده است. استفاده از این روش به دلیل مزایایی همانند مقاومت در برابر تغییر پارامترها، پاسخ دینامیکی سریع، عدم وجود مدار کنترل جریان، افزایش قابلیت اطمینان و کاهش پیچیدگی سیستم، در مقایسه با سایر روش های کنترلی دارای برتری های نسبی بوده است. هرچند نوسانات توان، گشتاور زیاد، فرکانس سوییچینگ بالا و عملکرد ضعیف در توان های پایین، از جمله معایب این روش کنترلی هستند. از سوی دیگر در میان روش های کنترل سلول های خورشیدی، مدل کنترلی منبع امپدانسی Z بسیار مورد توجه پژوهشگران و بهره برداران قرار گرفته است. هر کدام از این روش ها به طور جداگانه، بسیار مورد مطالعه قرار گرفته اند. در پژوهش حاضر، جهت کنترل ساختار شبکه هیبریدی، ساختار کنترل پیشنهادی متشکل از مدل منبع امپدانسی Z و سیستم کنترلی تطبیقی عصبی-فازی برای بهبود عملکرد سیستم پیشنهاد داده می شود که دارای ساختار ساده و دقت کنترلی بالا است، نسبت به تغییرات سیستم مقاوم بوده و می تواند با صرف هزینه پایین و در محیط زمان واقعی پیاده سازی شود. به منظور تایید کارایی و برتری این روش کنترلی، سناریوهای مختلفی در نظر گرفته شده و با روش دیگری نیز مقایسه شده است. نتایج شبیه سازی نشان دهنده کاهش قابل توجه نوسانات توان و ولتاژ، افزایش دامنه ولتاژ، گشتاور و جریان ژنراتور و همچنین افزایش قابلیت اطمینان سیستم بوده است.