مجله انجمن آنستزیولوژی و مراقبت های ویژه ایران
سال:1400 | دوره:44 | شماره:2 (پیاپی 114) |تعداد مقالات:6

مقدمه: انتونوکس یک روش موثر وپرطرفدارکاهش درد زایمان است. هدف این تحقیق بررسی آثارجانبی نیتروس اکساید برمادر وجنین است. مواد و روش ها: این مطالعه کارآزمایی بالینی روی 178 زن حامله ترم شکم اول کاندید زایمان طبیعی دردوگروه 89 نفره مداخله و کنترل انجام شد. گروه مداخله بعد از ورود به فاز فعال زایمان ازکپسول انتونکس وگروه کنترل ازکپسول اکسیژن استفاده کردند. مشخصات مادر، شواهد دکولمان قبل و بعد از زایمان، روش زایمان، دفع مکونیوم، آپگار دقیقه 1 و 5 نوزاد و تهوع و استفراغ، سرگیجه، خواب آلودگی، خشکی دهان و بی حسی زبان ومیزان خونریزی وhb اولیه و 6 ساعت بعد از زایمان ثبت شد. یافته ها: نتایج مطالعه حاضر نشان داد که میانگین نمره درد در ساعت اول تا پنجم در گروه انتونکس بطور معناداری کمتر از گروه اکسیژن بوده است(001/0P value<). اما در ساعت شش بعد از مداخله، نمره درد در گروه انتونکس با میانگین ±, 0/98/8 اختلاف معناداری با گروه اکسیژن با میانگین0/9 9/0±,نداشته است(05/0P value>). از سوی دیگر بررسی عوارض مادری و نوزادی نشان داد که بروز افت هموگلوبین در گروه اکسیژن بطور معناداری بیش از گروه انتونکس بوده است(001/0P value<)؛ اما دو گروه از لحاظ دکولمان طی زایمان، زایمان تسریع شده، مکونیوم جنینی، آپگار دقایق 1 و 5 و نوع زایمان(طبیعی یا سزارین) اختلاف معناداری با یکدیگر نداشته اند(05/0P value>). بحث: استفاده ازانتونکس به عنوان بی دردی زایمان عوارض مهمی روی مادر و نوزاد ایجاد نمیکند ولی باعث عوارض زودگذری نظیر خواب آلودگی، خشکی دهان، سرگیجه و تهوع و بی حسی زبانی می شود.

افسردگی پس از زایمان یک اختلال خلقی است که موجب تضعیف رابطه مادر و کودک، تاثیر منفی بر سلامت روان، کیفیت زندگی زناشویی و اعضای خانواده می شود. افسردگی پس از زایمان به عوامل متعددی بستگی دارد. در این ارتباط، مطالعه حاضر با هدف دستیابی به افسردگی پس از زایمان و آپگار نوزاد در زایمان طبیعی با بی دردی و بدون بی دردی انجام شد. پژوهش حاضر در سال 1400 انجام شد. طی این پژوهش 120 خانم مراجعه کننده به مراکز بهداشتی-درمانی شهر قم که یک ماه تا چهل روز از زایمان آنها گذشته بود، مورد بررسی قرار گرفتند. ابزار پژوهش دو پرسشنامه استاندارد ادینبرگ و اطلاعات دموگرافیک بودند. جهت انجام تجزیه و تحلیل از نرم افزار Spss-25 و جهت تحلیل مسیر از Smart Pls استفاده شد. میانگین و انحراف معیار افسردگی در این نمونه 05/7±,7/12 محاسبه شد. میزان افسردگی پس از زایمان متوسط روبه بالاست. نمره آپگار نوزاد، جنسیت نوزاد، زایمان طبیعی با بی دردی و بدون بی دردی در میزان افسردگی نقش چندانی ندارد. جهت پیشگیری این اختلال پیشنهاد می شود برنامه های آموزشی و حمایتی طی بارداری و پس از زایمان مادر و همسر اجرا شود و با ارجاع به موقع مادران از عوارض این اختلال پیشگیری شود.

زمینه و هدف: هدف از تریاژ، طبقه بندی و رسیدگی به بیماران بر اساس شدت آسیب در پنج سطح از اولویت است. اما ممکن است خطای تریاژ بصورت قراردادن بیماران در طبقه ای پایین تر (تریاژ سبک) یا بالاتر (تریاژ سنگین) از وضعیت واقعی رخ داده و منجر به انتظار و بدتر شدن وضعیت بیماران شده و یا دسترسی بیماران نیازمند مراقبت فوری را محدود کند. این مطالعه با هدف ارزیابی میزان دقت تریاژ انجام شده برای بیماران در اورژانس بیمارستان شهیدبهشتی قم و بررسی پیامدهای آن انجام شده است. مواد و روش ها: در این مطالعه ی مقطعی گذشته نگر، از میان پرونده های پزشکی بیماران پذیرش شده در بخش اورژانس، 456 نمونه به صورت تصادفی ساده انتخاب و اطلاعات موجود در فرم تریاژ و پیامد بیماران جمع آوری شد. بررسی دقت تریاژ از طریق مقایسه تریاژهای انجام شده توسط پرستار با تریاژ استاندارد ESI انجام شد و داده ها با استفاده از نرم افزارspss و در نظر گرفتن سطح معناداری 0. 05 بررسی شدند. یافته ها: از بین456 بیمار 92. 8%بیماران ترخیص، 5. 7% بستری و 1. 5% بیماران فوت کرده اند. در بررسی دقت تریاژ 76. 1% تریاژ صحیح، 5. 7% تریاژ سبک و 18. 2% تریاژ سنگین شده اند. بین پیامد نهایی بیماران و دقت تریاژ ارتباط معناداری وجود نداشت. بیشترین علت مراجعه بیماران به اورژانس، تروما بوده (48%) و بیشترین میزان خطای تریاژ نیز در مراجعین بعلت تروما رخ داده است. ارتباط معناداری بین علت مراجعه و دقت تریاژ وجود داشت (0. 002=p). نتیجه گیری: بیشترین خطای تریاژ در بیشترین علت مراجعه بیماران (تروما) رخ داده است. میزان خطای تریاژ اورژانسم 23. 9 درصد و بیشتر بصورت تریاژ سنگین بوده است (%18. 2) اگرچه این خطای تریاژ پیامد خطرناکی برای بیماران نداشته و بیشتر این بیماران ترخیص شده اند، با این حال برای کاهش خطا، ارتقای دانش و مهارت پرستاران تریاژ توصیه میشود.

زمینه و هدف: هدف از تریاژ، طبقه بندی و رسیدگی به بیماران بر اساس شدت آسیب در پنج سطح از اولویت است. اما ممکن است خطای تریاژ بصورت قراردادن بیماران در طبقه ای پایین تر (تریاژ سبک) یا بالاتر (تریاژ سنگین) از وضعیت واقعی رخ داده و منجر به انتظار و بدتر شدن وضعیت بیماران شده و یا دسترسی بیماران نیازمند مراقبت فوری را محدود کند. این مطالعه با هدف ارزیابی میزان دقت تریاژ انجام شده برای بیماران در اورژانس بیمارستان شهیدبهشتی قم و بررسی پیامدهای آن انجام شده است. مواد و روش ها: در این مطالعه ی مقطعی گذشته نگر، از میان پرونده های پزشکی بیماران پذیرش شده در بخش اورژانس، 456 نمونه به صورت تصادفی ساده انتخاب و اطلاعات موجود در فرم تریاژ و پیامد بیماران جمع آوری شد. بررسی دقت تریاژ از طریق مقایسه تریاژهای انجام شده توسط پرستار با تریاژ استاندارد ESI انجام شد و داده ها با استفاده از نرم افزارspss و در نظر گرفتن سطح معناداری 0. 05 بررسی شدند. یافته ها: از بین456 بیمار 92. 8%بیماران ترخیص، 5. 7% بستری و 1. 5% بیماران فوت کرده اند. در بررسی دقت تریاژ 76. 1% تریاژ صحیح، 5. 7% تریاژ سبک و 18. 2% تریاژ سنگین شده اند. بین پیامد نهایی بیماران و دقت تریاژ ارتباط معناداری وجود نداشت. بیشترین علت مراجعه بیماران به اورژانس، تروما بوده (48%) و بیشترین میزان خطای تریاژ نیز در مراجعین بعلت تروما رخ داده است. ارتباط معناداری بین علت مراجعه و دقت تریاژ وجود داشت (0. 002=p). نتیجه گیری: بیشترین خطای تریاژ در بیشترین علت مراجعه بیماران (تروما) رخ داده است. میزان خطای تریاژ اورژانسم 23. 9 درصد و بیشتر بصورت تریاژ سنگین بوده است (%18. 2) اگرچه این خطای تریاژ پیامد خطرناکی برای بیماران نداشته و بیشتر این بیماران ترخیص شده اند، با این حال برای کاهش خطا، ارتقای دانش و مهارت پرستاران تریاژ توصیه میشود.

زمینه و هدف: ترامادول یک داروی شبه مخدر سنتتیک با ساختار هیدروکلرید و اثرات مرکزی بوده و مسمومیت با آن موجب درگیری شدید دستگاه عصبی میگردد. از آنجا که یکی از بیشترین دلایل مسمومیت دارویی در سالهای اخیر در ایران مسمومیت با ترامادول بوده است، پژوهش حاضر با هدف بررسی فراوانی عوارض شایع مصرف ترامادول و پیامد نهایی آن در بیماران مراجعه کننده به اورژانس بیمارستان شهید بهشتی قم طی سالهای 1397الی 1398 صورت گرفته است. مواد و روش ها: اطلاعات 180 بیمار واجد شرایط دچار مسمومیت حاد با ترامادول از پرونده ایشان جمع آوری شده و متغیرهای دموگرافیک و یافته های بالینی از قبیل کاهش سطح هوشیاری، تشنج، علایم گوارشی، قلبی، تنفسی و پیامدهای ناشی از مسمومیت به صورت بستری زیر 12 ساعت و بالای 12 ساعت در اورژانس، بستری در ICU و مرگ ثبت گردید. داده ها وارد نرم افزار22 SPSS شده و از آزمون های آماری مناسب جهت آنالیز استفاده گردید. سطح معنی داری زیر 0. 05 تعیین شد. یافته ها: شایعترین عارضه ایجاد شده، علایم گوارشی (37%) و سپس به ترتیب تشنج (34%)، کاهش سطح هوشیاری (33%)، علایم قلبی (13%) و دپرسیون تنفسی(7%) بوده است. ارتباط آماری معناداری بین میزان مصرف ترامادول با علایم گوارشی، کاهش سطح هوشیاری، بستری در اورژانس و ICU وجود داشت (p<0. 05). نتیجه گیری: میزان مصرف ترامادول با بروز علایم گوارشی، کاهش سطح هوشیاری و بستری بیماران در اورژانس وICU ارتباط مستقیم داشته و همچنین بین فاصله مصرف تا زمان بستری بیمار در اورژانس با علایم قلبی و مرگ، ارتباط وجود دارد.

پیشینه و هدف: کاتتریزاسیون ورید مرکزی یک روش مهم برای کودکانی است که تحت عمل جراحی قلب قرار می گیرند. هدف از این مطالعه، بررسی تاثیر تکنیک لندمارک آناتومیک توسط فلو بیهوشی قلب پس از گذراندن شش ماه از دوره آموزشی در دسترسی به ورید ژوگولار داخلی در کودکان کمتر از 6 سال تحت عمل جراحی مادرزادی قلب بود. مواد و روش ها: در مجموع 70 کودک کمتر از 6 سال که تحت جراحی قلب قرار گرفتند همراه با کاتتریزاسیون ورید ژوگولار داخلی، به صورت آینده نگر تجزیه و تحلیل شدند. تمام کاتریزاسیون ها توسط دستیاران فلوشیپ بیهوشی قلب (که 6 ماه تحت آموزش بودند) انجام شد. اطلاعات شامل مشخصات دموگرافیک، میزان موفقیت و عوارض جانبی مرتبط با کاتتر ثبت شد. نتایج: میزان موفقیت در قرار دادن کاتتر در ورید ژگولار داخلی راست در اولین تلاش 68/5 % بود (48 مورد) میزان موفقیت در تلاش های دوم و بیشتر 21/5 % (15 مورد) و میزان شکست (تعبیه کاتتر از فرید مرکزی دیگر ورید فمورال یا ساب کلاوین) 10% (7 مورد) بود. در اولین تلاش موفق، بیشترین موارد بدون عارضه بوده اند 48/5% (34 مورد) و در دومین و چندین تلاش موفق (حداکثر 4 بار)، عارضه آریتمی غالب بوده است و نیز پانکچر شریانی در مجموع 51/5 % (36 مورد) مشاهده شد. نتیجه گیری: مطالعه ما نشان داد که به نظر می رسد هنوز تکنیک لندمارک آناتومیک توسط اپراتورهای با تجربه در کودکان تحت عمل جراحی قلب مادرزادی، ایمن و موثر است.