زمینه و هدف: خانواده دارای اجزای مختلفی است که زن و مرد اعضای اصلی این پیکرند و هریک با ایفای نقشی، زمینه سلامت و پویایی جامعه را فراهم می سازند. تفاوت های حکیمانه نقش ها و فعالیت های زن و مرد ضامن هماهنگی و پویایی مجموعه و مانع بروز اختلال در این پیکر واحد است. ضمن آن که ایجاد جامعه ای پویا و انسان هایی متکامل نیز در گروه هماهنگی و مودت متقابل اعضا به ویژه روابط زن و مرد در کانون خانواده است. برای قوانین خانواده، به دلیل اهمیت ویژه موضوع، قوانین خاصی نیز وضع شده است، در این تحقیق به بررسی حقوق مترتب بر سلامت جسمی و روحی جنین تحت لوای حقوق خانواده، در نصوص تقنینی ایران پرداخته مقصود اصلی خواهد بود. مواد و روش ها: این تحقیق با استفاده از منابع کتابخانه ای و به شیوه تحلیلی-توصیفی تدوین گردیده است. یافته ها: یافته ها حاکی از آن است که اکثر مردم قوانین و مقررات مربوط به جنین را نمی دانند در حقیقت احکام مربوط به جنین هم در حاشیه ی کتاب ها قرار گرفته است، این مقاله بخشی از احکام مربوط به جنین آمده است. ملاحظات اخلاقی: در این تحقیق از ابتدا تا انتها بر اصل امانت داری و صداقت تهیه و تدوین شده است. نتیجه گیری: خانواده به مثابه یک پیکر زنده، دارای اجزای مختلفی است که زن و مرد اعضای اصلی این پیکرند و هریک با ایفای نقش خاص خود، زمینه سلامت و پویایی جامعه را فراهم می سازند. تفاوت های حکیمانه نقش ها و فعالیت های زن و مرد ضامن هماهنگی و پویایی مجموعه و مانع بروز اختلال در این پیکر واحد است. ضمن آن که ایجاد جامعه ای پویا و انسان هایی متکامل نیز در گروه هماهنگی و مودت متقابل اعضا به ویژه روابط زن و مرد در کانون خانواده است. برای قوانین خانواده، به دلیل اهمیت ویژه موضوع، قوانین خاصی نیز وضع شده است، در این تحقیق به بررسی حقوق مترتب بر سلامت جسمی و روحی جنین تحت لوای حقوق خانواده، در نصوص تقنینی ایران پرداخته مقصود اصلی خواهد بود. باید گفت که با توجه به کثرت مسایل مربوط به حقوق عمومی و خصوصی افراد در بعد از ولادت و احکام مربوط به آن، سبب گردید. احکام مربوط به جنین در لابلای کتب فقهی در حاشیه قرار گیرد و مردم با ابتدای, ی ترین حقوقی که خداوند برای انسان در مرحله قبل از ولادت مقرر کرده است بی اطلاع باشند، لذا از نظر قرآن، انسان قبل از ولادت در دوره جنینی چندین مرحله تکاملی را پشت سر می گذارد تا شایستگی دریافت روح انسانی را پیدا کند، سپس بعد از بدست آوردن امکانات وجودی لازم جهت ادامه حیات با اراده خداوند متولد می گردد نتایج حاکی از آن است که بعد از انعقاد نطفه جنین، اولین حق او حق حیات می باشد. همان طور که ذکر شد، هم شریعت اسلامی و هم قانون موضوعه بر آن تاکید داشتند. اما تنها حق حیات منظور و مقصود اصلی نمی باشد و جنین حق دارد در رحم مادر زندگی مطلوبی داشته باشد و سلامت جسمی و روحی او تامین شود.