علوم، مهندسی و فناوری هسته ای
سال:1401 | دوره:43 | شماره:2 (پیاپی 100) |تعداد مقالات:20

در این پژوهش با استفاده از داده های واقعی نیروگاه اتمی بوشهر و به کارگیری روش های محاسبات نرم و بدون استفاده از داده های سنسورهای داخل قلب رآکتور به تخمین پارامتر نرخ بیشینه حرارت خطی می پردازیم. الگوریتم های یادگیری موثر شبکه عصبی مصنوعی شامل لونبرگ-مارکوارت و تنظیم بیزین در ترکیب با تکنیک های مختلف انتخاب ویژگی شامل پیرسون، اسپیرمن، و کندال برای تخمین پارامتر هدف مورد استفاده قرار می گیرند. نتایج مناسب بودن روش پیشنهادی برای تخمین پارامتر هدف را نشان می دهد. با توجه به اهمیت این پارامتر از لحاظ ایمنی و این که افزایش بیش از حد آن باعث ارسال سیگنال خاموشی رآکتور می گردد، استفاده از رویکردهای مناسب مانند مطالعه پیش رو، می تواند باعث افزایش ایمنی نیروگاه شده و دفاع در عمق را بهبود بخشد.

در پروتون درمانی، به عنوان یک روش درمانی موثر و کارآمد، بررسی رفتار پروتون های فرودی در ماده و رسم منحنی براگ، که برآیندی از سه فرایند توقف، پراکندگی و برهم کنش های غیرکشسان هسته ای است، بسیار اهمیت دارد. بررسی این رفتار در رهیافت محاسباتی، به دو روش مونت کارلو و تحلیلی قابل دست یابی است. اگرچه در رهیافت تحلیلی، مدل های مناسبی برای دست یابی به منحنی براگ در محیط های همگن به طور دقیق معرفی شده است، با این حال این بررسی در حضور ناهمگنی مواد (که در بافت های بدن اجتناب ناپذیر است) با چالش مواجه است. برای مطالعه رفتار پروتون ها در محیط ناهمگن، بررسی سه عامل پراکندگی، کاهش انرژی و تغییر شار در مرز مواد (لایه ها) ضروری است. در پژوهش حاضر به مطالعه نحوه پراکندگی باریکه پروتونی فرودی به تیغه هایی از مواد با ضخامت ها و جنس های مختلف با استفاده از نظریه فرمی-ایجز پرداخته شده است. نتایج نشان داد علاوه بر عمق نفوذ، جنس ماده نیز در میزان پراکندگی تاثیر کلیدی دارد. بررسی های مربوط به ترتیب قرارگیری لایه ها و مطالعه مربوط به اثر انرژی نشان دهنده عدم تاثیر قابل توجه ترتیب قرارگیری مواد در مسیر پرتو در پراکندگی نهایی و هم چنین کاهش پراکندگی با افزایش انرژی باریکه بود. نتایج نشان داد این روش با تعیین پارامترهای مختلف و رسم نمودارهای فاز-فضا برای دست یابی به هدف موردنظر کارآمد بوده و نتایج به دست آمده برای حالت های نمونه حل شده، با انتظار ما از فیزیک مسیله هم خوانی دارد. به منظور اعتبارسنجی نتایج، مقادیر بیشینه زاویه پراکندگی محاسبه شده از روش تحلیلی با مقادیر مربوط به شبیه سازی با استفاده از کد مونت کارلوی MCNPX مقایسه گردید.

تحقیقات اخیر نشان داده است که دیودهای نوری PIN در حوزه آشکارسازی پرتوهای یون ساز، به خصوص در پزشکی کاربردهایی دارند. در این تحقیق سه نمونه مدار آشکارساز اشعه ایکس مبتنی بر دیود نوری، در حالت پالسی تحلیل، شبیه سازی و ساخته شده است. پیش تقویت کننده در این مدارها، ساختار کاملا متمایزی دارد و تعداد طبقه های تغییرشکل دهنده پالس و نحوه بایاس دیود نوری، در هر مدار متفاوت است. مدار اول به دلیل ساختار ساده، هزینه ساخت کم تری دارد. مدار دوم دارای پیش تقویت کننده با امپدانس بازخورد بوده که پالس هایی با دامنه بزرگ ایجاد می کند. مدار سوم به دلیل داشتن ساختار پیش تقویت کننده ترانزیستوری با خازن بازخورد کوچک، نویز بهتری نسبت به مدار دوم داشته و بهره آن از مدار اول بزرگ تر می شود. برای انجام آزمایش های عملی از حس گر 01-1223S شرکت Hamamatsu به عنوان آشکارساز استفاده شده که با استفاده از چشمه Th232 تهییج می شود. با مقایسه بهره، توان اتلافی و دوره پالس مدارها می توان گفت، مدار دوم با بهره تبدیلی dB75/66، بزرگ ترین دامنه را در اختیار دارد؛ هم چنین مدار اول با توان نویز 2nV15/1 و توان اتلافی mW6/36، کم ترین نویز و مصرف انرژی را در میان سایرین به ثبت رسانده است. مدار سوم با دوره زمانی μ, s2/8، کم ترین عرض پالس و زمان مرده را دارد.

انتظار می رود که روش های مبتنی بر اسکن نقطه ای نسبت به سایر روش های موجود برای پروتون درمانی، عملکرد بهتری در تحویل دز به هدف موردنظر داشته باشد. در این مطالعه از کد شبیه ساز GATE، به منظور ارزیابی کمیات دزیمتری مهم در پروتون درمانی، مانند پهنا در نیم بیشینه، محل قله، برد و نسبت دز در قله به دز ورودی (درصد دز عمقی) در فرایند پروتون درمانی تحت شرایط یکسان برای روش های مبتنی بر اسکن نقطه ای و پراکندگی غیرفعال استفاده شده است. فانتومی از جنس آب انتخاب و پارامترهای انرژی سیستم با استفاده از مجموعه ای از داده های عمق-دز در محدوده انرژی 120-MeV 235 اندازه گیری شد. قله های براگ با دقت 7/0 میلی متر در برد تولید شدند. گسترش قله براگ با مدولاسیون 7 سانتی متر و با دقت دامنه 10 میلی متر و اختلاف دز به قله به دز ورودی 8 درصد تولید شدند. جهت بررسی تطبیق پذیری پرتو پهنا در نیم بیشینه با اختلاف حداکثر 7 درصد بین دو روش ارزیابی شد. در نتیجه بر اساس شبیه سازی انجام شده برای سیستم های مختلف تحویل پرتو، توانایی بهتر روش اسکن نقطه ای در انطباق پذیری با حجم هدف، کنترل بهتر روی توزیع دز و دز خارج از تومور کم تر نشان داده شد.

جای گزینی هیدروژن با دوتریم در مولکول های آب سبک و تشکیل آب سنگین باعث تغییر سطح انرژی پیوندهای مولکولی شده و از این رو منجر به خواص متفاوت فیزیکی، شیمیایی، هسته ای و بیولوژیکی می شود. از آن جا که معادله حالت ابزار مهم و مناسبی برای بررسی رفتار ترموفیزیکی مواد و پیش بینی آن ها در شرایط مختلف به لحاظ فشار، دما و حجم است، بنابراین پژوهش حاضر بر آن است تا با توجه به اهمیت آب سنگین و نقش آن در پژوهش های مختلف به ویژه دانش هسته ای و کاربرد این ماده در پزشکی و صنعت، ضرایب فوگاسیته و ویریال این ماده را با استفاده از معادلات حالت جدید تعمیم یافته محاسبه نموده و با مقایسه نتایج به دست آمده با داده های تجربی، ارزیابی دقیقی از معادلات به کار رفته داشته باشد. معادلات تعمیم یافته در این کار عبارتند از تعمیم دادن معادلات مبتنی بر معادله حالت ردلیچ-وانگ (RK) و دیتریسی (D). بررسی ها نشان می دهد تعمیم یافتگی باعث بهبود یافتن نتایج ضریب دوم ویریال در زیر دمای بحرانی شده است؛ این مسیله در معادله RK موثرتر بوده و نتایج بهتری در انطباق با داده های تجربی دارد. اما در مورد فوگاسیته، تعمیم یافتگی سبب بهبود نتایج در معادله D و انحراف بیش تر نتایج در مورد معادله RK شده است. نتایج نشان می دهد در زیر دمای بحرانی مدل های واندروالس و دیتریسی پیش بینی مناسبی از رفتار ضریب سوم ویریال نشان نمی دهند و از این رو باید برای پیش بینی کمی و کیفی رفتار آن ها در بازه دمایی فوق از مدل های دیگری استفاده نمود.

اندازه گیری پرتو گاما در زمینه های مختلف تحقیقاتی نیازمند آشکارسازهای کارآمد است. در زمینه دزیمتری فوتون آشکارساز جرقه ای NaI (Tl) به عنوان یکی از آشکارسازهای سوسوزن معدنی (غیرآلی)، به علت دارا بودن مقدار بالای نور خروجی بسیار حایز اهمیت است. در این پژوهش سعی گردیده است، با کمک کد مونت کارلو (MCNPX) مقدمات مشخصه یابی دزیمتری فوتون توسط آشکارساز NaI (Tl) و با بهره گیری از روش های متفاوت محاسبه دز (تالی های 6F، 4*F، 6+F و 8*F) انجام شود. به طور معمول، خروجی یک آشکارساز تابش (شمارش تعداد پالس ها) برای تعیین مقدار دز تابش قابل استفاده نیست. بنابراین با استفاده از روش طیف نگار-دزیمتری مبتنی بر روش نرم افزاری، برای یافتن ضرایب تبدیل طیف آشکارساز به مقدار کرما هوا در این پژوهش ارایه شده است. در این روش برای یافتن پاسخ دزیمتری تابش با استفاده از شبیه سازی کد MCNPX تابع پاسخ یک آشکارساز سوسوزن NaI(Tl) 3"×3" برای چندین تابش مشخص گاما تعیین و سپس توابع ضرایب تبدیل وابسته به انرژی برای محاسبه دز محاسبه گردید. در نهایت، با مقایسه نتایج به دست آمده از داده های اندازه گیری شده و محاسبات شبیه سازی نشان داده شد که روش ارایه شده از دقت بالایی در دزیمتری فوتون برخوردار است.

در این مقاله، هامیلتونین مدل بوهر-ماتلسون برای محاسبه ترازهای انرژی و هم چنین سطوح انرژی هسته Hg190 در نقطه بحرانی (5)Z حل گردید. از پتانسیل مورس برای قسمت شعاعی استفاده شده و قسمت زاویه ای نیز با پتانسیل نوسان گر هماهنگ حل گردید. از روش تکرار مجانبی برای حل معادله و تعیین ثابت ها در مقایسه با اطلاعات تجربی استفاده گردید. پیش بینی های این مطالعه با نتایج حاصل از حل معادله بوهر در این نقطه بحرانی با استفاده از چاه پتانسیل نامتناهی برای بخش شعاعی و هم چنین پیش بینی های حد دینامیکی (6)O مدل برهم کنش بوزونی، مقایسه گردید. افزایش دقت پیش بینی ها با استفاده از پتانسیل مورس برای ترازهای انرژی در باندهای برانگیخته مشهود می باشد. هم چنین تطابق بین پیش بینی های حاصل از این پتانسیل با نتایج مدل دینامیکی (6)O بسیار بیش تر می باشد.

در این تحقیق، به کارگیری فرایند متداول جداسازی رطوبت توسط جداساز افقی بخار، در نیروگاه های رایج سیکل بخار، برای نیروگاه های هسته ای پیشنهاد و به کمک CFD، جریان دوفازی در این فرایند، شبیه سازی شده است. نتایج نشان می دهد که با افزایش بارگذاری نیروگاه، افت فشار جداساز افزایش یافته، به طوری که رابطه خطی بین افت فشار و چگالی انرژی جنبشی جریان ورودی برقرار است. هم چنین بررسی تاثیر تغییرات ابعاد جداساز، نسبت به طراحی پایه آن بر افت فشار و بازدهی جداساز، نشان داد که با افزایش عرض ورودی، افت فشار کاهش و بازدهی جداساز افزایش می یابد. هرچند افزایش بی رویه عرض ورودی به کاهش دبی در خروجی های جانبی منجر می گردد. مطالعه تغییر قطر خروجی جانبی، حاکی از آن است که تغییر پارامتر یاد شده تاثیر چندانی بر افت فشار و بازدهی ندارد؛ اما افزایش آن کسر جرمی بخار در خروجی جانبی را افزایش می دهد. براساس ارزیابی صورت گرفته، جداساز افقی بخار، با بازدهی و افت فشاری مطلوب، می تواند گزینه مناسبی جهت به کارگیری در نیروگاه های هسته ای کوچک و پیشران ه ای هسته ای باشد. برای راستی آزمایی، جریان دوفازی یک جداساز قایم آنالیز شد که نتایج توافق خوبی با داده های تجربی دارند.

کانسار آهن چاه گز (آنومالی XIVA) در منطقه معدنی بافق در زون ساختاری ایران مرکزی در استان یزد واقع شده است. مجموعه سنگ های ساب ولکانیک و ولکانیک با ترکیب گرانیت تا دیوریت با سن کامبرین آغازین، سنگ میزبان این کانسار را تشکیل داده اند. بررسی های طیف سنجی گامای زمینی، مطالعات کانی شناسی و ژیوشیمیایی در این کانسار نشان می دهد که کانه زایی توریم عمدتا همراه با دگرسانی های سدیمی-کلسیمی و منیزیمی و در مقایر فرعی همراه با کانسنگ مگنتیت است. مطالعات کانی شناسی به وسیله میکروسکوپ نوری و الکترونی (SEM و EPMA) نشان می دهد که کانی اصلی میزبان توریم در کانسار چاه گز، توریت است و کانی های تیتانیت، آلانیت و زیرکن نیز در مقادیر فرعی وجود دارند. میانگین عیار توریم و Σ, REE در زون کانه زایی توریم به ترتیب 450 و 596 پی پی ام است. توریت در دگرسانی سدیمی-کلسیمی در همراهی با آلبیت، اکتینولیت، ترمولیت و اوژیت بوده و در دگرسانی منیزیمی همراه با کانی تالک تشکیل شده است. توریت در کانسنگ آهن همراه با مجموعه کانیایی مگنتیت، کلسیت و آپاتیت تشکیل شده است. الگوهای مشابه توزیع عناصر نادرخاکی بهنجار شده نسبت به گوشته اولیه در سنگ های میزبان و زون کانه زایی توریم بیان گر ارتباط این کانه زایی با ماگماتیسم کالک-آلکالن کامبرین آغازین در موقعیت کمان قاره ای می باشد. وجود مگنتیت پاراژنز با توریت و ناهنجاری منفی Eu در نمونه های زون کانه زایی توریم می تواند حاکی از شرایط احیایی سیال عامل کانه زایی توریم باشد.

در این پژوهش استخراج دیسپروسیم با استفاده از سیستم غشای مایع تثبیت شده (SLM) مورد بررسی قرار گرفت. آزمایش ها با استفاده از استخراج گر بیس (2و4و4-تری متیل پنتیل) فسفینیک اسید (272Cyanex) به عنوان حامل انجام شد. اثر پارامترهای مختلف نظیر دور هم زن، pH فاز خوراک، غلظت استخراج گر، غلظت اولیه فلز و اندازه حفرات غشا بر انتقال دیسپروسیم مورد مطالعه قرار گرفت. بیش ترین میزان تراوایی غشا با 272Cyanex در غلظت M 6/0 و pH اولیه فاز خوراک برابر با 5 و هم چنین غلظت فاز عریان ساز M 1 به دست آمد. در شرایط مطلوب، میزان تراوایی غشا 1-m s 5-10× 15/2 به دست آمد. بررسی میزان پایداری SLM در تمام شرایط آزمایشگاهی نشان داد که سیستم مورد استفاده در طول مدت 6 دوره (سه روز) پایدار بوده و تراوایی کاهش چشم گیری نداشته است.

جاذب های پلیمری که امروزه در کلکتورهای گرمایی خورشیدی به کار می روند باید از خواص حرارتی و مکانیکی مناسبی برخوردار باشند. در این پژوهش نانوکامپوزیت پلی اتیلن/ گرافیت (PE/NG)به عنوان جاذب پلیمری انتخاب و اثر پرتو بر خواص حرارتی و مکانیکی آن مورد بررسی قرار گرفته است. نانوکامپوزیت PE/NG حاوی غلظت های 05/0، 1/0 و 25/2 درصد نانوذرات گرافیت به روش اکستروژن ساخته شد. تصاویر SEM نمونه حاوی بیش ترین مقدار NG توزیع نسبتا یکنواخت نانوذرات گرافیت را در بستر پلیمر تایید کرد. نمونه ها در دزهای 100 تا 200 کیلوگری با باریکه الکترون پرتودهی شده و با استفاده از آزمون های کشش، گرماسنجی و اسپکتروسکوپی مادون قرمز شناسایی شدند. نتایج نشان می دهد نمونه حاوی 25/2 درصد NG در دز 100 کیلوگری نسبت به سایر نمونه ها استحکام مکانیکی و پایداری حرارتی بیش تری دارد. نتایج گرماسنجی نیز افزایش نقطه ذوب و خواص حرارتی را در کامپوزیت فوق نشان می دهد. نتایج آزمون گرماسنجی و مقادیر شاخص کربونیل حاصل از این کامپوزیت در شرایط پیرسازی تسریع شده نیز بیان گر آن است که با گذشت زمان تغییرات قابل توجهی در عملکرد حرارتی و ساختار کامپوزیت مشاهده نمی شود. هم چنین با افزودن NG به پلی اتیلن جذب نوری نمونه PE/NG در ناحیه مریی-فرابنفش افزایش می یابد. در مجموع می توان گفت این کامپوزیت پتانسیل استفاده در ساخت جاذب کلکتور حرارتی را دارد.

در این بررسی از رزین 7Amberlite XAD-آغشته شده به استخراج کننده DEHPA، به عنوان جاذب برای جذب کاتیون های سریم و لانتانیم از محلول های آبی در سیستم ناپیوسته استفاده شد. شناسایی رزین آغشته شده با استفاده از آنالیز SEM و FTIR انجام شد. تاثیرات متغیرهای، مقدار جاذب، زمان و pH بر فرایند جذب دو فلز مطالعه شد. pH بهینه برای هر دو فلز برابر6 و زمان تماس مناسب 180 دقیقه به دست آمد. بیش ترین ظرفیت جذب رزین آغشته شده برای فلز سریم و لانتانیم با استفاده از ایزوترم لانگویر به ترتیب برابر 28/8 و 52/5 میلی گرم بر گرم محاسبه شد. رزین آغشته شده توانایی حذف 9/99% سریم و 76/78% درصد از لانتانیم در شرایط بهینه، از یک محلول 200 میلی گرم بر لیتر را داشت. داده های تعادلی با استفاده از مدل لانگمویر، فرندلیچ، تمکین، دابینین-رادشکویچ ارزیابی شد و برهمین اساس مدل لانگمویر از سه مدل دیگر مناسب تر بود. نتابج حاصل از برازش داده های تجربی و مدل های سینتیکی نشان داد، فرایند جذب یون های فلزی مذکور توسط این رزین از هر دو معادله سینتیکی شبه مرتبه اول و نفوذ درون ذره ای پیروی می کند. هم چنین با توجه به مقادیر مثبت H°, Δ,و مقادیر منفی Δ, G°,می توان نتیجه گرفت فرایند جذب این عناصر، گرماگیر و خودبه خودی می باشد. نتایج مطالعه جذب و واجذب در پنج سیکل نشان می دهد که رزین فوق از پایداری برخوردار است و تخریب آن کم تر از 3 درصد بوده است

هدف از این مقاله، بررسی امکان استفاده از سوخت با هندسه حلقوی (Tubular) در رآکتور تحقیقاتی تهران از دیدگاه ترموهیدرولیکی است. سوخت های حلقوی در بسیاری از رآکتورهای تحقیقاتی مدل روسی در چند دهه اخیر با موفقیت مورد استفاده قرار گرفته است. از مهم ترین مزایای این سوخت می توان به شار نوترونی بالاتر، راکتیویته بیش تر و نیاز به بارگذاری سوخت کم تر در مقایسه با سوخت صفحه ای فعلی اشاره نمود. در این پژوهش با انتخاب یک مجتمع سوخت حلقوی از نوع M4IRT-که از لحاظ هندسی تطابق بیش تری با هندسه و ابعاد شبکه نگه دارنده قلب دارد، و مدل سازی آن در نرم افزار Fluent و هم چنین کد RELAP5/Mod3. 2، پارامترهای ترموهیدرولیکی این مجتمع در شرایط کاری یک المان سوخت استاندارد محاسبه گردید. نتایج این محاسبات نشان داد که بیشینه دمای غلاف در هر دو ابزار مورد استفاده به اندازه کافی پایین تر از مقدار C 105 است که این نشان می دهد بدون تغییر در دبی فعلی قلب، می توان گرمای تولیدی در سوخت حلقوی را به خوبی برداشت نمود. هم چنین بیشینه دمای سوخت حدود C 10 از بیشینه دمای سوخت در المان سوخت فعلی استاندارد کم تر است که این موضوع نیز مزیت دیگری برای سوخت حلقوی محسوب می شود.

امروزه با توجه به خطرات ناشی از مواد رادیواکتیو، کنترل پرتویی مرزها و مراکز حساس از اهمیت ویژه ای برخوردار است. به همین دلیل هر ساله آژانس بین المللی انرژی اتمی گزارشی از سرقت، گم شدن و یا عدم نظارت و کنترل بر جابه جایی مواد رادیواکتیو در برخی از کشورها را ارایه می دهد. بنابراین ایجاد و معرفی روش های نوین برای مقابله با چنین تهدیداتی بسیار ضروری خواهد بود. یکی از موثرترین سیستم ها جهت کشف مواد و آلودگی های پرتویی، پایشگرهای کشف مواد پرتوزا هستند. در این مطالعه نتایج ارزیابی عملکرد آشکارسازهای سوسوزن پلاستیکی بزرگ برای استفاده در این نوع از پایشگرهای پرتویی ارایه می شود. در ابتدا طراحی ها و ساخت مدارات آشکارسازی، الکترونیکی و نگه دارنده های مکانیکی پایشگر صورت گرفت. سپس آزمون های عملکردی دستگاه با استفاده از چشمه های آزمایشگاهی Co60 و Cs137 در حال حرکت و هم چنین آزمون های تعیین حداقل اکتیویته قابل تشخیص این پایشگر انجام و نتایج آن گزارش شده است. نتایج حاصل از آزمون ها تعیین حداقل اکتیویته قابل تشخیص پایشگر پرتویی نشان داد که سیستم آشکارسازی توانایی تشخیص چشمه Co60 با حداقل اکتیویته 1 میکروکوری حداکثر در فاصله 100 سانتی متر و برای چشمه Cs137 با حداقل اکتیویته 2 میکروکوری در فاصله 75 سانتی متر را دارد. با استفاده از نتایج به دست آمده مشخص شد که سیستم پایشگر ساخته شده توانایی تشخیص چشمه های با اکتیویته آزمایشگاهی به صورت ثابت و در حال حرکت را با دقت خوبی دارا است.

در این مقاله، طیف اوراست و نسبت احتمالات گذارهای الکترومغناطیسی کاهش یافته، )2/ B (E (1B (M، برای ایزوتوپ های Os189-187-185 با استفاده از مدل لایه ای تصویر شده به ترتیب تا اسپین های +2/47، +2/33 و +2/31 محاسبه شده است. در نسبت)2 /B (E (1B (M، افت های شدیدی در اسپین های +2/39، +2/33 و +2/29 مشاهده شد که مرتبط با کاهش فرکانس دوران هسته است که می تواند به علت قطع شدگی باندهای سه شبه ذره ای با باندهای تک ذره ای نوترون در طیف ایرست باشد. در نهایت، مشاهده شده است به طور کلی با افزایش تعداد نوکلیون ها، روند افزایش نسبت گذارهای الکترومغناطیسی یکسان است و برای بار دوم فقط برای ایزوتوپ Os189 بعد از اسپین +2/39 فرکانس دوران و خاصیت مغناطیسی هسته زیاد می شود.

القای ماده زایی در ماهیان خاویاری، دارای ارزش زیادی است، لذا هدف از انجام این پژوهش القای ماده زایی در تاسماهی شیپ (Acipenser nudiventris) به وسیله پرتوتابی گاما به اسپرم هترولوگ ماهی قره برون ( Acipenser persicus) بود. در ابتدا استحصال اسپرم انجام، و در مرحله بعد پرتوتابی با دزهای 45/0، 6/0، 75/0، 9/0 و 05/1 کیلوگری انجام شد. سپس از ماهی مولد ماده تخمک استحصال و لقاح در گروه هایی به صورت جداگانه انجام و از شوک سرمایی برای القای پلوییدی استفاده شد. گروه های آزمایشی شاهد (لقاح اسپرم و تخمک معمولی ماهی شیپ)، هیبرید (لقاح اسپرم معمولی قره برون و تخمک معمولی ماهی شیپ)، هاپلویید (لقاح اسپرم پرتوخورده قره برون و تخمک معمولی ماهی شیپ)، و تریپلویید (لقاح اسپرم و تخمک معمولی ماهی شیپ با شوک حرارتی)، در نظر گرفته شدند. تخم ها ی لقاح یافته تا زمان تفریخ به انکوباتور انتقال داده شدند و درصد لقاح و تفریخ پس از طی دوره تکاملی در انکوباسیون محاسبه شد. استخراج DNA از لارو گروه های مختلف انجام و درصد موفقیت ماده زایی با استفاده از مارکرهای میکروستلایت 9 Afuو 68Afu انجام شد. نتایج نشان داد که گروه 9/0 کیلوگری میزان لقاح و تفریخ بیش تری داشته است (05/0>P). سنجش وراثت نشان داد که ماده زایی در گروه های مختلف با موفقیت انجام شده است. با توجه به این نتایج می توان جمع بندی کرد که ماده زایی در این ماهی به طور موفقیت آمیزی انجام شده است و با توجه بازده بالاتر دز 9/0 کیلوگری پرتو گاما به عنوان دز پیشنهادی برای ماده زایی در این گونه توصیه می شود.

مخاطرات ناشی از رخداد ذوب محلی، به دلیل دشواری پایش، از نظر ایمنی نیروگاه های هسته ای دارای اهمیت ویژه ای می باشند. عدم برداشت حرارت، به صورت کلی و محلی می تواند ایمنی رآکتور را مختل نماید. حوادث محلی جریان که منجر به رخداد خاموشی اضطراری نشوند، می تواند باعث ایجاد بخار محلی بالای صفر درصد (حجمی) و ذوب محلی غلاف شود. در پژوهش اخیر، با هدف تحلیل حالت گذار و پایدار حوادث محتمل به رخداد ذوب محلی سوخت، حوادث اصلی منطبق بر رخدادهای ATWS شامل از دست رفتن پمپ، انسداد موضعی جریان و افزایش سطح توان و برخی ترکیبات بررسی شده اند. بعد از تلفیق کد های محاسباتی MCNPx و COBRA/En، محاسبات با در نظر گرفتن تحلیل زیرکانال و شرایط مرزی انجام شده و توسط FSAR اعتبارسنجی شده است. نتایج بررسی سناریوهای محتمل و معیارهای خاموشی اضطراری رآکتور برای شرایط بدبینانه نشان داد، به میزان حداقل 18%، 470 کیلو پاسکال و 204 درجه کلوین از حدود لازم برای رخداد خاموشی اضطراری در نتیجه ی، کاهش نرخ جریان خنک کننده، حداکثر میزان افت فشار کانال، و سقف دمای غلاف سوخت، حاشیه وجود دارد. نتایج پژوهش اخیر نشان می دهد، درصد حجمی بخار بالای صفر تا حدود 70% به مدت 12 دقیقه در برخی از کانال ها رخ داده و در شرایط وخیم تر میزان نسبت بخار بالاتر می باشد. با توجه به فرکانس رخداد حوادث مورد بررسی، در شرایط عادی، نقاط خشک و تبعا ذوب محلی سوخت وجود دارد. فاصله کمیت ها از حدود خاموشی اضطراری، مقادیر عدم قطعیت و اعتبارسنجی مدل توسط مدارک معتبر صحه بر صحت نتایج دارد.

در این مقاله، اثر پردازش پلاسمای سرد در حذف آموکسی سیلین از محلول آبی آن بررسی شده است. ابتدا، سامانه ی پلاسمای سرد اتمسفری براساس تخلیه سد دی الکتریک طراحی و ساخته شد. هندسه این سامانه، استوانه ای است و پلاسمای هوا از تخیله الکتریکی AC، در فشار اتمسفر ایجاد می شود. نحوه پردازش به این صورت است که مایع به صورت لایه ای نازک بر روی سطح الکترود داخلی رآکتور پلاسما جاری می شود و در زمان های مختلف از 5 تا 120دقیقه تحت پلاسما قرار می گیرد. در این جا برای انجام آزمایش ها، از 3 لیتر محلول آموکسی سیلین با غلظت اولیه 100 میلی گرم در لیتر استفاده شده است. در ادامه، اثر هوادهی، با تزریق هم زمان گاز اکسیژن بررسی شد. در این کار، آنالیز با استفاده از HPLC انجام شد، نتایج نشان داد که پس از 120 دقیقه پردازش، غلظت آموکسی سیلین حدود 88 درصد کاهش یافت و هم افزایی گاز اکسیژن فرایند تخریب را حدود 13 درصد بهبود بخشید. بنابراین، الکترون های پرانرژی و گونه های اکسنده تولید شده در سامانه پلاسمای سرد، می تواند به خوبی باعث تخریب آموکسی سیلین می شوند. پیش بینی می شود با این روش می توان آب را عاری از ترکیبات دارویی نمود، بدون آن که لازم باشد از مواد شیمیایی و یا فیلتراسیون استفاده کرد.

در این مقاله رفتار لامپ درخش با پیش یونش به منظور تولید تپ های کوتاه نوری برای دمش نوری پلاسمای القاییده لیزری مورد مطالعه تجربی قرار گرفته است. پهنای تپ های نوری لامپ از مرتبه 1 میکروثانیه و انرژی کل تخلیه شده در لامپ در حد 2 ژول است. برای این منظور مدار ویژه ای متشکل از 3 کلید تریگاترون طراحی و مورد استفاده قرار گرفت. مشاهدات نشان می دهند که تحت شرایط تجربی مورد بررسی، رفتار لامپ از مدل کلاسیک گونز برای بستگی اختلاف پتانسیل به جریان لامپ به صورت و مقدار ثابت تبعیت نمی کند و به نحو مناسبی تری با تابع فراندلیخ قابل توصیف است. علاوه بر آن، پارامتر تابعی از جریان لامپ است و برای شیب صعودی و نزولی جریان لامپ نیز رفتاری متفاوت از خود نشان می دهد. یافته ها نشان می دهند که کوتاه ترین تپ نوری لامپ درخش به ازای تاخیر زمانی قریب 5 میکروثانیه میان آغاز فرایند پیش یونش و تخلیه اصلی لامپ پدید می آید.

در صنعت جداسازی، تعیین ضرایب انتقال هم چون هدایت حرارتی، ویسکوزیته و نفوذ ایزوتوپ های زنون، هگزافلوراید تلوریم و هگزافلوراید اورانیم از اهمیت خاصی برخوردار است. به طور کلی برای بررسی رفتار گاز دو دیدگاه وجود دارد: دیدگاه ماکروسکوپی و دیدگاه میکروسکوپی. مدل ماکروسکوپی، رفتار گاز را به صورت محیط پیوسته در نظر می گیرد و مدل میکروسکوپی، گاز را به صورت ذرات مجزا در نظر گرفته و برای هر ذره، یک موقعیت و سرعت در زمانی خاص در نظر می گیرد. در این مقاله ضرایب هدایت حرارتی، ویسکوزیته و نفوذ گازهای تک جزیی، دوجزیی، چندجزیی و ایزوتوپی با استفاده از خواص میکروسکوپی گازها استخراج و سپس مقدار این ضرایب برای تمامی ایزوتوپ های زنون، هگزافلوراید تلوریم و هگزافلوراید اورانیم تعیین شده است. هم چنین توسط این روابط استخراج شده برای ضرایب انتقال، نرم افزار COT POD تهیه شده است. با توجه به عدم دسترسی به نتایج تجربی برای صحت سنجی ایزوتوپی، نتایج حاصل از روابط میکروسکوپیک حاصله از نرم افزار با نتایج تجربی مخلوط گازهای مختلف شامل سیستم دوجزیی هلیم و نیون و سیستم چندجزیی نیون، آرگون و کریپتون مورد مقایسه قرار گرفته است که نتایج حاصل از این مقایسه توافق خوبی با یک دیگر دارند.