مهندسی سازه و ساخت
سال:1401 | دوره:9 | شماره:10 |تعداد مقالات:12

خطوط لوله مدفون زیرساخت های حیاتی هستند و بیشتر برای انتقال انرژی و سایر کالاهای اساسی مورد استفاده قرار می گیرند. یکی از مهمترین مخاطرات لرزه ای خطوط لوله مدفون، حرکت گسل هایی است که از آنها عبور می کند. بطور کلی، خطوط لوله را می توان به عنوان یک تیر بر بستر فنر مدلسازی کرد. در حالی که اندرکنش لوله و خاک را می توان با استفاده از فنرهای معادل خاک در جهت محوری، افقی و عمودی نشان داد، که مقادیر سختی این فنرها قبلا توسط آیین نامه ASCE وALA ارائه شده است. در این تحقیق، یک آزمایش در مقیاس کامل بر روی لوله پلی اتیلن 8 متری به قطر 5/120 میلی متر، مدفون در خاک ماسه ای متراکم، در محل گسل امتداد لغز انجام شد. برای شبیه سازی اثر گسل، جابجایی 600 میلی متر، بصورت عمود بر محور لوله به آن اعمال شد. جابجایی 8 نقطه در طول لوله که از هم فاصله 1متر داشتند، در هر لحظه از بارگذاری ثبت شد. یک برنامه کامپیوتری برای بهینه سازی مشخصات فنرهای معادل با استفاده از اسکریپت های پایتون در محیط های متلب و آباکوس، طراحی شد. تا بدین ترتیب، تغییر شکل لوله در طول آن بیشترین انطباق را با نتایج آزمایش داشته باشد. بر این اساس، سختی اولیه و حداکثر نیروی اندرکنش خاک-لوله محاسبه شد و با معیارهای ارایه شده توسط استاندارد ASCE وALA مقایسه گردید. نتایج نشان داد که مقدار ظرفیت نیروی تسلیم و سختی فنرهای جانبی معادل خاک، در مقایسه با آیین نامه ASCE وALA، مقدار زیادی خطا دارد. مقادیر مذکور برای لوله پلی اتیلن در شرایط گسل امتداد لغز، بسیار کوچکتر از مقادیر ارائه شده توسط ASCE و ALA بود.

بتن به عنوان یکی از مصالح ساختمانی به طور گسترده در سراسر جهان مورد استفاده قرار می گیرد، اما به عنوان مصالح سازگار با محیط زیست محسوب نمی شود. چون علاوه بر تخریب محیط زیست و استفاده از مقادیر زیاد منابع طبیعی، موجب اثرات زیان بار زیست محیطی می-گردد. از این رو ارائه ی راهکاری جهت کاهش اثرات آلایندگی سنگدانه ی بازیافتی، امری ضروری به نظر می رسد. در مقاله حاضر تاثیر سنگدانه-های بازیافتی بر روی مشخصات رئولوژیکی و مکانیکی بتن خودتراکم به صورت آزمایشگاهی و عددی مورد بررسی قرار گرفته است. بدین منظور از دو نوع سنگ دانه بازیافتی با منشا مقاومتی مشخص و نامشخص برای نمونه های مورد مطالعه استفاده شده است. طراحی آزمایشات در این مقاله توسط روش باکس بنکن که یکی از روش های سطح پاسخ بوده، انجام گرفته است. متغیرهای ورودی در مخلوط ها، شامل میکروسیلیس در محدوده % 15-5 به عنوان جایگزین درصدی از وزن سیمان، درشت دانه و ریزدانه ی بازیافتی در محدوده %50-0 برای هر دو سری از مصالح بازیافتی، جایگزین مصالح طبیعی گردیده است. پاسخ های مورد مطالعه جریان اسلامپ، قیف V، مقاومت فشاری و مقاومت کششی می باشند. نتایج حاکی از آن است که با افزایش سنگ دانه های بازیافتی مشخصات روانی و مکانیکی مخلوط ها کاهش می یابد، در حالی که میکروسیلیس به طور موثری مشخصات مکانیکی را بهبود بخشیده است. علاوه بر این حساسیت بیشتر پاسخ های مورد مطالعه به ریزدانه-های بازیافتی بوده است. لازم به ذکر است مصالح بازیافتی با منشا مقاومت مشخص در مقایسه با مصالح بازیافتی با منشا مقاومت نامشخص نتایج بهتری از خود نشان داده اند. همچنین برای تمامی پاسخ ها با استفاده از تحلیل واریانس روابط ریاضی جهت پیش بینی مشخصات رئولوژیکی و مکانیکی مخلوط ها ارائه گردیده است.

مقاوم سازی سازه های با سیستم باربر قاب بتنی توسط میراگر فلزی تسلیم شونده در تحقیق حاضر انجام گرفته است. برای این منظور میراگر فلزی تسلیم شونده پس از صحت سنجی و مقایسه نتایج با نمونه مشابه آزمایشگاهی در نرم افزار اجزای محدود ABAQUS شبیه سازی شده و تعداد پره های آن طوری تعیین شده که بهترین عملکرد را داشته باشد. در این تحقیق 4 گروه سازه بتنی از لحاظ سیستم باربر جانبی مورد مطالعه و مقایسه قرار گرفت که شامل قاب خمشی بتنی متوسط، قاب خمشی بتنی متوسط همراه با دیوار برشی با شکل پذیری متوسط، قاب خمشی بتنی با شکل پذیری متوسط همراه با مهاربند فولادی EBF و قاب خمشی بتنی با شکل پذیری متوسط همراه با مهاربند فولادی EBF مجهز به میراگر فلزی تسلیم شونده می شود. سازه های مورد بررسی قاب های ساختمانی 8، 14 و 20 طبقه می باشند. در مدل سازی سازه های دارای میراگر از چهار نوع میراگر مدل سازی شده با 4، 6، 8 و 10صفحه جاری شونده در میراگر استفاده شده است که با مقایسه آن ها مشخص شده است که میراگر دارای 10 صفحه جاری شونده عملکرد بهتری دارد و از نتایج آن سازه در مقایسه با سیستم های دیگر استفاده گردید. در مدل های 8 طبقه حداکثر تغییر مکان نهایی در مهاربند 17 درصد بیشتر از میراگر بدست آمد. نتایج تغییر مکان ماکزیمم نهایی در سازه های 20 طبقه نشان داد که از 4 تیپ سیستم مورد بررسی، رفتار دیوار برشی و میراگر به نسبت سایر سیستم ها عملکرد بهتری دارد. سازه 8 طبقه دارای میراگر نه تنها بیشترین برش را تحمل کرده بلکه بهترین عملکرد را نسبت به سایر سیستم ها داشته است. از نتایج تحقیق حاضر، به نظر میرسد در سازه های با تعداد طبقات پایین استفاده از سیستم با میراگر پیشنهادی شده مناسب تر باشد و در میان مرتبه، سیستم دیوارهای برشی عملکرد مناسب تری دارد.

با توجه به رفتار پیچیده مصالح حاوی ژیپس، بارگذاری ساختگاههای حاوی این مصالح مانند سدها و پل ها و. . . دارای اهمیت زیادی می باشد. لذا توجه به تغییرشکل پذیری این مصالح تحت شرایط محیطی مختلف مانند رطوبت و تنش مهم است. تحقیق حاضر اثر تغییرات رطوبت و تنش بر روی نمونه های استخراج شده از ساختگاه سد مراش واقع در شهرستان ماهنشان از توابع استان زنجان مورد بررسی قرار گرفته است. به منظور بارگذاری محوری یک دستگاه مشابه دستگاه تک محوری طراحی و ساخته شد و 9 نمونه در معرض بارگذاری های مختلف در سه حالت درصد رطوبت 30، 50 و 80 درصد قرار گرفتند. بارگذاری ها در بازه های زمانی مختلف و بعضا تا بیش از 45 روز برای انجام آزمایش خزش لحاظ شدند. نتایج نشان داد با افزایش تنش، میزان کرنش خزشی افزایش می یابد و با نزدیک شدن تنش ها به مقاومت تک محوری نمونه، مقادیر کرنش خزشی افزایش پیدا می کند بطوریکه با افزایش تنش از 3/1 به 5/3 مگاپاسکال، مقادیر کرنش های خزشی گاهی تا 5/2 برابر افزایش می یابد. بر اساس نتایج بدست آمده بیشتر کرنش های خزشی در روزهای اولیه اتفاق می افتد. همچنین با افزایش رطوبت، کرنش های نمونه افزایش یافته و رفتار نمونه تغییر می یابد بطوریکه در رطوبت های پایین کرنش ها از نوع الاستیک و برگشت پذیر بوده و در رطوبت های بالاتر کرنش ها از نوع پلاستیک می باشند. افزایش رطوبت نسبی باعث افزایش تغییر شکل این مصالح می شود به طوری که با نزدیک شدن به حالت اشباع، نمونه تغییر حجم بسیار زیادی را نشان داد. همچنین نتایج نشان دادند وقتی که نمونه در مدت زمان بیشتری در آب قرار می گیرد، آب به راحتی در ریزترک ها و درزه های نمونه نفوذ کرده و باعث کاهش یکپارچگی نمونه و سست شدن آن می شود.

از دیر باز برای کاهش خسارت های ناشی از زلزله راه کار های متفاوتی بیان شده است، از جمله افزایش شکل پذیری و کاهش جرم سازه. روش های نوین بر اساس جدا کردن سازه از پی بوده تا نیروی برش پایه ی سازه کاهش یابد. به عبارت دیگر جداسازی لرزه ای یک روش نوین برای طراحی ساختمان ها در برابر زلزله است که مبنای آن کاهش نیروهای وارد به سازه دراثر زمین لرزه، به جای افزایش ظرفیت سازه برای تحمل بارهای جانبی می باشد. در این مقاله قرار دادن جداساز لاستیکی با هسته سربی در رفتار سازه های بتن آرمه تحت اثر زلزله های حوزه دور مورد بررسی قرار گرفته شده است. از این رو برای جداساز های لاستیکی با هسته سربی در دو نمونه سازه های بتنی3 و 5 طبقه، دو میرایی 10 و 15 درصد در نظر گرفته شده است. سازه های دارای جداساز و سازه های پایه ثابت در نرم افزارOpensees مدل گردیده و تحت اثر زلزله های دور، تحلیل تاریخچه زمانی روی آن ها انجام گرفته شده است. در نهایت نتایج تحلیل های تاریخچه زمانی برای طراحی به روش نیرویی و جابجایی مستقیم، قرار داده شده که شامل، ماکزیمم دریفت طبقات، ماکزیمم برش پایه و پریود سازه ها می باشد. نتایج بدست آمده از تحلیل های تاریخچه زمانی، نشان داده با افزایش زمان تناوب، برش پایه ها و ماکزیمم دریفت در ساختمان های های دارای جداساز طراحی شده به روش جابجایی مستقیم بیشتر از ساختمان های طراحی شده به روش نیرویی هستند. ساختمان های های دارای جداساز طراحی شده به روش جابحایی مستقیم دارای مقاطع با ظرفیت کمتری نسبت به ساختمان های طراحی شده به روش نیرویی هستند.

در این تحقیق ترکیب های مختلف از جایگزینی پوزولان های متاکائولین، زئولیت و خاکستربادی به صورت تکی، دوتایی و سه تایی مطابق استاندارد ACI-211 مورد بررسی قرار گرفت تا بتوان میزان بهینه از پوزولان مناسب را تعیین نمود. پنجاه طرح اختلاط با نسبت آب به سیمان ثابت ساخته شده و نتایج مقاومت فشاری، مقاومت کششی برزیلی، اسلامپ، وزن مخصوص، جذب آب و مقاومت ویژه الکتریکی حجمی بتن به منظور ارزیابی تاثیر نوع و میزان مصرف پوزولان و اطلاع از تاثیر ترکیب های آنها ثبت شده است. نتایج نشان داد که بیشترین مقدار مقاومت فشاری مربوط به ترکیب سه تایی پوزولان ها و مقدار جایگزینی 3 درصد (M3Z3F3) بود. مقاومت فشاری 3، 7، 28 و 90 روزه به ترتیب 8/14%، 1/24%، 1/41% و1/54% نسبت به نمونه مرجع افزایش داشت. مقاومت فشاری نمونه های حاوی ترکیب های تکی، دوتایی و سه تایی با مجموع حداکثر تا 45%، باعث افزایش مقاومت فشاری با درصدهای مختلف می-شود و بیشتر از آن روند نزولی خواهد داشت. مقاومت کششی بتن در تمامی نمونه های حاوی ترکیب های دوتایی و سه تایی مواد پوزولانی بیشتر از نمونه مرجع بوده است که بیشترین افزایش مربوط به نمونه های M5Z5، M5F5، Z5F5 با 2/84% و M3Z3F3 با 7/94% بوده است. حداکثر کاهش جذب آب در ترکیب های سه تایی M13Z13F13و M15Z15F15 با کاهش 8/75% نسبت به نمونه مرجع می باشد. در تمامی نمونه های حاوی مواد پوزولانی مقدار مقاومت ویژه الکتریکی حجمی بتن نسبت به نمونه مرجع افزایش داشته است (از 3/1 تا 1/9 برابر). مقدار مقاومت ویژه الکتریکی حجمی بتن نمونه های حاوی ترکیب سه تایی پوزولان، از ترکیب های دوتایی و تکی بیشتر بود. حداکثر آن مربوط به طرح های M13Z13F13 و M15Z15F15 می باشد که 1/9 برابر نمونه مرجع افزایش داشت. وجود مقادیر بیشتر از 40% پوزولانی تقریباً تاثیری بر روی خصوصیات مکانیکی بتن نمی گذارد.

دیوارهای خاک کوبیده شده یک روش ساخت و ساز پایدار و دوستدار محیط زیست به شمار می روند که از خاک محل برای ساخت و ساز استفاده می کنند. عموماً مقاومت فشاری و کششی خاک های کوبیده شده کافی نبوده و نیاز به تثبیت دارند. سیمان و آهک از پرکاربردترین مواد برای تثبیت خاک ها به شمار می روند. با توجه به مشکلات زیست محیطی بالای سیمان بعنوان یک ماده پرکاربرد و ارزان و در دسترس، استفاده از سایر مواد سازگار با محیط زیست برای تثبیت خاک ها یک ضرورت تلقی می شود. در این تحقیق، رفتار مکانیکی خاک تثبیت شده با سربار کوره آهن که با محلول هیدروکسید سدیم فعال شده است، بعنوان یک ماده دوستدار محیط زیست، بررسی شده و نتایج با تثبیت با سیمان مقایسه شده است. بر روی نمونه ها آزمایش های تک محوری و کشش برزیلی با اندازه گیری دقیق تنش و کرنش انجام شد. نمونه ها در شرایط مختلفی از نظر نحوه عمل آوری، زمان عمل آوری و درصد ماده تثبیت کننده آماده شدند. نتایج نشان داد که تثبیت با سرباره مقاومت فشاری و کششی بسیار بیشتری نسبت به سیمان ایجاد خواهد کرد. بهترین عملکرد سرباره در شرایط عمل آوری خشک بدست آمد که با توجه به اقلیم خشک ایران و کمبود آب، گزینه مناسبی برای بهسازی خاک ها به شمار می رود. بهسازی با سرباره اگرچه عملکرد بسیار خوبی در مقاومت کششی و فشاری و سختی سکانت نمونه ها داشت، اما منجر به افزایش تردی نمونه ها شد که در رفتار لرزه ای و یا شکست ناگهانی خاک یک عملکرد نامناسب به شمار می رود.

استفاده از جداسازهای لرزه ای یکی از روش های متداول برای بهبود عملکرد لرزه ای پل های کابلی است. جداساز غلطکی درون قفس یکی از سیستم های نوین در سال های اخیر است که در این مقاله سعی شده تا احتمال خرابی و قابلیت اطمینان پل های کابلی جداسازی شده با استفاده از این جداساز تحت بارهای لرزه ای و بعد از حذف یک کابل از آن مورد مطالعه قرار گیرد. به همین منظور پل کابلی بیل امرسون انتخاب و براساس روش مونت کارلو، تحلیل احتمال خرابی برای بروز نقص اولیه و تحت رکوردهای لرزه ای مصنوعی انجام شده است. رکوردهای مصنوعی با توزیع مناسبی از داده های تصادفی براساس محتوای فرکانسی و مدت زمان لرزه و همچنین مطابق مدل تابع چگالی طیفی زمین لرزه با فرکانس غالب کانای-تاجیمی تولید شده اند. تحلیل دینامیکی تاریخچه زمانی تحت رکوردهای مذکور برای 2000 نمونه تصادفی و مطابق با روش مونت کارلو در قالب مدلسازی در نرم افزار متلب و اپنسیس انجام شده است. نتایج نشان می دهد که بدون نقص اولیه پل دارای ارتعاش و عملکرد مناسب جداساز غلطکی درون قفس تحت رکوردهای لرزه ای است و خرابی در پل تنها بصورت بروز تغییرشکلهای ماندگار جزئی در انتهای ارتعاش مشاهده می شود. احتمال خرابی پل کابلی مورد بررسی در حالت جداسازی شده بدون نقص اولیه حدود 1 درصد می باشد که دارای شاخص قابلیت اطمینان 2/3263 است. با اعمال نقص اولیه در کابل میانی دهانه وسط مدل تحت برخی رکوردها توسعه نقص و خرابی را تجربه می کند. در این شرایط احتمال خرابی 2/81 درصد و شاخص قابلیت اطمینان سازه 1/911 و قابل توجه می باشد. چنانچه نقص اولیه در دو کابل مجاور در دهانه وسط ایجاد شود، احتمال خرابی 8/78 درصد و شاخص قابلیت اطمینان 1/3532 بدست می آید.

توسعه یک سیستم مدیریت پل جهت ارزیابی وضعیت بحرانی پل ها جهت تخصیص تعمیر و نگهداری بسیار حائز اهمیت است. هدف مقاله حاضر توسعه یک سیستم مدیریت پل با استفاده از تلفیق روش های نوین تصمیم گیری چندمعیاره فازی می باشد. سیستم توسعه یافته مشتمل بر یک پروتکل سه فازه است. در فاز اول با بهره گیری از مطالعات گذشته، شهود و قضاوت های شخصی و تجارب خبرگان اقدام به تهیه پایگاه داده مشتمل بر فاکتورهای موثر بر وضعیت بحرانی پل ها و همچنین شناسایی تعدادی پل روگذر شهری با مشخصات نسبتاً یکسان و نیازمند به تعمیر و نگهداری در شهر تهران شد. در فازهای دوم و سوم، با توجه به عدم قطعیت های موجود در مسئله تصمیم گیری، با ترکیب روش های دلفی-سوارا-آراس در محیط فازی، ضمن غربالگری و اولویت بندی فاکتورهای بحرانی کارآمدتر، به اولویت بندی وضعیت بحرانی پل های مورد مطالعه پرداخته شد. نتایج روش سوارای فازی نشان داد که فاکتورهای پرشدگی درز انقطاع و اختلال در عملکرد پل مرتبط با شاخص اصلی سازه ای، میانگین و مدت زمان بیشترین بارش سالیانه در محل پل از شاخص اصلی اقلیم و هیدرولوژی، زهکشی، تخلیه آب های سطحی و عایق بندی پل از شاخص اصلی ایمنی، نزدیکی و راحتی دسترسی پل به راه های شریانی مجاور از نظر شاخص اصلی اهمیت استراتژیکی (منطقه ای)، نسبت هزینه به فایده برای تعمیر و نگهداری یا بازسازی و تعویض پل از شاخص اصلی بودجه و درنهایت حجم ترافیک عبوری از روی پل از شاخص اصلی ترافیک و روسازی به ترتیب رتبه های بالاتری را کسب نموده اند. همچنین نتایج روش آراس فازی برای رتبه بندی 24 پل روگذر شهری مورد مطالعه برحسب فاکتورهای بحرانی نهایی (18 فاکتور) نشان داد که پل های شیخ فضل اله-ستارخان، حکیم-شیخ بهایی، همت-آفریقا، لشگری-صنایع هواپیمایی و رسالت-حقانی به ترتیب با درجه کیفیت (مطلوبیت) نسبی 3. 226، 3. 171، 3. 081، 3. 080 و 3. 077 ارجح ترین پل ها جهت تخصیص تعمیر و نگهداری به شمار می روند.

منابع متعدد عدم قطعیت در تحلیل و طرح قاب های خمشی فولادی وجود دارند که تصادفی فرض کردن هر یک از آن ها می تواند اثر قابل توجهی در تامین یا عدم تامین الزامات عملکردی سازه داشته باشد. از جمله این عوامل می توان به پارامترهای سازه ای اشاره کرد که مهمترین آنها تنش تسلیم، مدول الاستیسیته، هندسه مقاطع و جرم سازه است. ارزیابی میزان تاثیر این عوامل به نحوه توزیع و مدلسازی پارامترها بستگی دارد. در این پژوهش سه نوع توزیع رایج یکنواخت، نرمال و لگ نرمال برای پارامترهای سازه ای جرم، تنش تسلیم، مدول الاستیسیته و هندسه مقاطع که ماهیتی تصادفی دارند در نظر گرفته شده و با بهره گیری از روش مونت کارلو اثر عدم قطعیت این پارامترها بر عملکرد لرزه ای سازه های فولادی بررسی می شود. مطالعات بر روی 4 سازه 3، 5، 10 و 15 طبقه قاب خمشی فولادی با شکل پذیری متوسط که بر اساس آیین نامه های ایران طراحی شده اند، انجام می شود. به منظور مدلسازی سازه ها و انجام تحلیل دینامیکی افزایشی از نرم افزار اپنسیس و به منظور ارزیابی عملکرد لرزه ای سازهها از منحنی های شکنندگی استفاده شده است. نتایج تحقیق نشان می دهد نوع توزیع تاثیر قابل ملاحظه ای در نتایج اعمال عدم قطعیت ها ندارد. همچنین مشاهده می شود با در نظر گرفتن عدم قطعیت جرم، بازه شتاب های حالت حدی فروریزش و ایمنی جانی به مقدار قابل توجهی افزایش می یابد که نشان از تاثیر قابل توجه عدم قطعیت جرم نسبت به سایر پارامترها دارد.

سازه ی پوشش ایمنی راکتورهای هسته ای، مهمترین مانع برای انتشار مواد رادیواکتیو به محیط و محافظت از راکتور در برابر خطرات خارجی نظیر زلزله و سیل می باشد. با توجه به حادثه ی هسته ای فوکوشیما بحث ایمنی این سازه در زلزله مورد توجه زیادی قرار گرفته است. کشور ایران نیز در ناحیه با خطر لرزه ای زیاد و خیلی زیاد واقع شده است و از این نظر دارای اهمیت است. در این مطالعه منحنی شکنندگی لرزه ای پوشش ایمنی راکتورهای هسته ای تحت فشار که در بوشهر از این نوع استفاده شده است، با درنظرگیری حالت های مختلف خرابی تعیین شده است. برای این منظور از مدل کامپیوتری شبیه سازی شده در نرم افزار آباکوس و از تحلیل دینامیکی فزاینده (IDA) استفاده شده است. مدل کامپیوتری المان محدود با استفاده از مدل جرم متمرکز صحت سنجی گردیده است. حالات مختلف خرابی بر حسب تنش های گسیختگی در بتن، میلگرد، تاندون ها و صفحه فولادی پوششی متصل به بدنه ی پوشش ایمنی تعریف گردیده اند. نقاط بحرانی پوشش ایمنی بر حسب این حالات خرابی شناسایی شده اند. مصالح بتنی در شتابی کوچکتر نسبت به سایر مصالح، دچار گسیختگی می شوند در حداکثر شتاب های کمتر از 0. 2g بتن در حالت الاستیک باقی می ماند و در آن هیچ ترکی ایجاد نمی شود. ولی در حداکثر شتاب های 2. 2g تا 2. 75g بتن دچار ترک های بیش از 2 میلیمتر می شوند که امکان انتشار مواد رادیواکتیو به محیط را فراهم می سازد. پارامترهای شکنندگی لرزه ای میانه شتاب گسیختگی و انحراف معیار لگاریتمی شتاب گسیختگی به ترتیب برابر 251/2 و 155/0 تعیین گردیدند.

کامپوزیت های سیمانی با الیاف پلی وینیل الکل(ECC-PVA)، دسته ای از کامپوزیت های سیمانی ست که علاوه بر مقاومت کششی و شکل پذیری بالا، عرض ترک تحت کنترل است. رفتار کرنش-سخت شونده کامپوزیت ها، تحت اثر بارهای کششی و خمشی و بروز ترک خوردگی متعدد به جای ترک های عمیق و متمرکز، از مزایای مهم آن ها محسوب می شود، که منجر به استفاده روزافزون از آن شده است. در این مقاله، هشت نمونه تیر بتنیECC (چهار نمونه با الیاف 2% و چهار نمونه با 1. 5% الیاف PVA) مورد آزمایش قرار گرفته است و نمودارهای بار-جابه جایی، بار-بازشدگی دهانه و بازشدگی دهانه ترک-جابه جایی ترک بدست آورده شده است. برای تعیین میزان بازشدگی دهانه ترک از 4 عدد جابه جایی سنج (LVDT) در اطراف ترک اولیه ای که در تیر ایجاد شده بود، استفاده شد. با افزایش جابه جایی اعمال شده توسط دستگاه استاندارد با ظرفیت500kN میزان بازشدگی ترک اولیه افزایش پیدا می کرد که این میزان توسط جابه جایی سنج ها به ثبت رسید. سپس در انتها با میانگین گیری از میزان بازشدگی ثبت شده توسط جابه جایی سنج ها میزان بازشدگی نهایی دهانه ترک به دست آمد. نتایج نشان می دهد، نمونه هایECC با الیاف 2% دارای ظرفیت باربری کمتر و جابه جایی بیشتر است و دهانه بازشدگی و شکل پذیری بیشتری نسبت به نمونه ECC با الیاف 1. 5% دارند. همچنین افزایش درصد میزان الیاف PVA باعث افزایش ظرفیت خمشی تیرها به میزان 10 درصد شد.