مهندسی عمران و محیط زیست دانشگاه تبریز
سال:1401 | دوره:52 | شماره:2 (پیاپی 107) |تعداد مقالات:15

هدف از مطالعه حاضر، بررسی آزمایشگاهی تاثیر وجود مدافع سکویی مستغرق در پایداری موج شکن های شکل پذیر و تعیین فاصله بهینه مدافع از موج شکن، با تکیه بر عدد آسیب می باشد. آزمایش های تحقیق در فلوم (Flume) موج ساز 35 متری پژوهشکده حفاظت خاک و آبخیزداری انجام یافت و امواج اثرگذار بر موج شکن از نوع تصادفی با طیف جانسواپ (JONSWAP) در نظر گرفته شد. به وسیله روش فتوگرامتری (Photogrammetry) برد کوتاه و با ساخت مدل موج شکن، تغییر شکل سازه بر مبنای برداشت جابه جایی مصالح در نقاط شاخص انجام و تغییر پروفیل موج شکن ترسیم و مساحت فرسایش یافته و عدد آسیب، در 8 مقطع عرضی، در فواصل یکسان به دست آمد. بر مبنای آزمایش های انجام یافته، با تحلیل اثر تعداد امواج برخوردکننده به موج شکن، 3000 موج برای رسیدن به حالت پایدار، در نظر گرفته شد. به ازای رشد ارتفاع موج نسبی از 36/0 به 48/0 و از 48/0 به 6/0، عدد آسیب به ترتیب 12/39 و 44/44 درصد و به ازای رشد پریود موج نسبی از 6/0 به 8/0 و از 8/0 به یک، عدد آسیب به ترتیب 94/22 و 26/28 درصد افزایش می یابد. با به کارگیری مانع متصل جلوی سازه، عدد آسیب 701/0 و در فواصل 5، 10، 15 و 20 سانتی متری اعداد آسیب به ترتیب 679/0، 768/0، 826/0، 993/0 می گردد که فاصله 5 سانتی متری مدافع از موج شکن بیش ترین تاثیر و کم ترین عدد آسیب را نشان می دهد؛ به طوری که وجود مانع در این فاصله، باعث کاهش 15/39 درصدی عدد آسیب می شود. از این رو بر مبنای مطالعه آزمایشگاهی انجام یافته در این تحقیق، فاصله 5 سانتی متری مدافع مستغرق از موج شکن شکل پذیر توده سنگی به عنوان بهترین فاصله پیشنهاد می گردد.

این مقاله نتایج حاصل از تحقیقات آزمایشگاهی بر روی مقاومت برشی ماسه سیمانته (Cemented Sand) و نیز تاثیر جایگزینی زیولیت به جای سیمان را ارایه می دهد. تعدادی آزمایش برش ساده مونوتونیک (Monotonic) بر روی نمونه های ماسه ای ترکیب شده با سیمان و نیز ماسه ترکیب شده با سیمان و زیولیت و در فواصل 7 و 90 روزه انجام گردید. این نمونه ها با درصد سیمان های 2، 4 و 6 درصد و همچنین با درصد جایگزینی های 0، 30، 45، 60 و 75 درصد زیولیت به جای سیمان ساخته شدند و تحت تنش های سربار 100، 150 و 200 کیلوپاسکال قرار گرفتند. برای دستیابی به این هدف از زیولیت معدنی، سیمان تیپ دو شاهرود و ماسه بابلسر استفاده شد. نتایج حاصله از آزمایش برش ساده مونوتونیک نشان می دهد که با افزایش درصد جایگزینی وزنی زیولیت به جای سیمان تا 30 درصد و در مدت عمل آوری 90 روزه، مقاومت برشی نمونه ها نسبت به نمونه های بدون زیولیت تقریبا تا 25 درصد افزایش می یابد.

به دلیل اهمیت اثرات فروریزش، تمرکز اصلی این تحقیق بر تخمین قابلیت اطمینان فروریزش در سازه های پیچیده است که فرم صریح تابع شرایط حدی برای آن ها وجود ندارد، در این تحقیق، پارامترهای مربوط به منحنی ممان-چرخش اصلاح شده ایبارا (Ibarra)، مدینا (Medina) و کراوینکلر (Krawinkler) مربوط به مفاصل پلاستیک متمرکز در تیرها و ستون ها در سازه های قاب خمشی به عنوان عدم قطعیت های شناختی در نظر گرفته شده است. با توجه به عدم وجود تابع حالت حدی صریح در تعیین قابلیت اطمینان فروریزش سازه، ابتدا با استفاده از روش های شبیه سازی، 105 نمونه بر مبنای مشخصات آماری و توزیع احتمالاتی عدم قطعیت ها با در نظرگرفتن همبستگی بین آن ها، تولید می شود و با لحاظ کردن 44 شتاب نگاشت و استفاده از تحلیل های دینامیکی افزایشی (IDA) پاسخ فروریزش سازه برای نمونه های تولیدی به دست می آید و تابع حالت حدی ضمنی برای سازه ایجاد می شود. برای تولید تابع حالت حدی صریح از روش سطح پاسخ استفاده شده و سپس با به کارگیری روش های مرتبه اول، مرتبه دوم قابلیت اطمینان و روش مونت کارلو (Monte Carlo)، قابلیت اطمینان فروریزش سازه تخمین زده می شود. در مرحله بعد با استفاده از تابع حالت حدی ضمنی تولید شده، با به کارگیری شبکه های عصبی-فازی هیبرید شده با الگوریتم های فراابتکاری در ترکیب با روش مونت کارلو قابلیت اطمینان فروریزش سازه تخمین زده می شود. نتایج نشان می دهند که با استفاده از روش سطح پاسخ و هیبرید شبکه های عصبی-فازی با الگوریتم های فراابتکاری می توان قابلیت اطمینان فروریزش سازه را با خطای ناچیز و دقت قابل قبول تخمین زد.

با توجه به مشکل کمبود آب در کشور، پیشبینی بلندمدت مصرف آب شهری میتواند بهعنوان یک راهحل موثربرای سیاست گذاریهای مدیریت تقاضا و آبرسانی در شبکه توزیع آب شهری اتخاذشود. برای تحقق این امر لزوم تدوین مدلی که بتواند با دقت بالا، پیچیدگی و تاثیر عوامل مختلف بر میزان مصرف آب و عدم قطعیت هریک از این عوامل را نشان دهد، محسوس است. گسترش عدم قطعیت در طول بازه پیشبینی سبب شده است که علاوه بر روش های قطعی، روش های احتمالاتی از جمله شبکه بیزین (Bayesian network) نیزموردبررسی قرار گیرد. شبکه های بیزین با توجه به ساختار احتمالاتی، سهولت درنظرگرفتن عدم قطعیت در پیشبینی و نیز لحاظ نمودن روابط علی، برای پیشبینی مصرف آب شهری بسیار مطلوب است. در این مقاله با استفاده از شبکه بیزین، دو مدل برای پیشبینی بلندمدت مصرف آب شهرستان نیشابور ارایه شده است. همچنین کارایی مدلهای بیزین مزبور در مقایسه با تابع استون-گری و حساسیت مدلهای ارایه شده نسبت به ساختار شبکه ای و دسته بندی داده ها مورد ارزیابی قرار گرفته است. نتایج بررسی های صورت گرفته نشان میدهد مدلهای پیشنهادی توانایی پیشبینی بلندمدت مصرف آب با دقت بالا را دارند. مقایسه انجام شده میان شبکه های بیزین و تابع استون-گری (Stone-Geary function) نشان دهنده بالاتر بودن دقت شبکه بیزین به میزان51 درصد نسبت به تابع استون-گری است، به طوری که درصد میانگین خطای مطلق برای مدل بیزین برابر با15/1و برای مدل استون-گری برابر با6/1به دست آمده است. همچنین تابع استون-گری حداکثر مقادیرپیش بینی شده برای مصرف سرانه آب را کمتر از مدلب یزین و حداقل مصرف را نیز بیشتر از مدل بیزین پیش بینی میکند.

خاک های ریزدانه معمولا دارای مقاومت و ظرفیت باربری کم و مشکلات تورمی هستند. یکی از راه های مقابله با مشکلات این نوع خاک ها، تثبیت خاک ریزدانه است. تثبیت خاک شامل فعالیت هایی است که درنتیجه آن ها مشخصات مهندسی خاک بهبودیافته و به ویژگی های موردنظر نزدیک می شود. این اقدامات باعث افزایش مقاومت، کاهش تورم، کاهش نفوذپذیری، افزایش کارایی و اثرات بسیار سودمند دیگر می شود. در این خصوص سیمان یکی از تثبیت کننده های مهم خاک رس می باشد. هدف این تحقیق، پژوهش در مورد روند اثر ماده پوزلانی میکروسیلیس بر مقاومت تک محوری و حدود اتربرگ و نفوذپذیری خاک تثبیت شده با سیمان می باشد. برای رسیدن به این هدف 38 نمونه با 10 طرح اختلاط مختلف ساخته شده و بر روی آنها آزمایشات آزمایشگاهی ازجمله تعیین مقاومت تک محوری، حدود اتربرگ و نفوذپذیری انجام شده است. نتایج به دست آمده نشان می دهد که افزودن میکروسیلیس به خاک رس تثبیت شده با سیمان مقاومت تک محوری 7 و 28 روزه خاک را به صورت خطی افزایش می دهد. در مورد جایگزینی سیمان با میکروسیلیس نتایج نشان می دهد که مقاومت با بیشتر شدن مقدار میکروسیلیس و کاهش سیمان، کاهش می یابد به جز در طرح اختلاط مربوط به 3% سیمان با 2% میکروسیلیس که در آن مقاومت افزایش می یابد. همچنین، افزودن میکروسیلیس باعث افزایش خطی نشانه خمیری و کاهش نفوذپذیری به صورت خطی می گردد.

در ایران اطلاعات و تجربیاتی فراوان و ارزشمندی در مدیریت ساخت پروژه ها روزانه به دست می آید. متاسفانه این تجربیات در ذهن افراد پروژه می مانند و جهت یادگیری دیگران مستند و چاپ نمی شوند. با این نگاه، در این مقاله عوامل تاخیر و اثر آن ها روی افزایش زمان و هزینه در یک پروژه واقعی (سد نعمت آباد) در صنعت سدسازی کشور بررسی می شوند. این پروژه با سه قرارداد ساخت متفاوت دارای تجربیات ارزشمندی است. میزان تاخیر به وجود آمده و علل آن با بررسی اسناد و مدارک و مصاحبه حضوری با عوامل درگیر در پروژه تحلیل می شوند. درس های گرفته شده از علت عدم موفقیت ها در برنامه ریزی و کنترل پروژه جهت کمک به مهندسان فعال در مدیریت پروژه های سدسازی ارایه می شوند. جهت تجزیه وتحلیل داده ها از آمار توصیفی و استنباطی استفاده می شود. نتایج نشان می دهند که کارفرما، قوانین و مقررات و پیمانکاران تاثیر قابل توجه برافزایش زمان و هزینه سد نعمت آباد داشته اما مشاور و عامل های دیگر تاثیر قابل توجه برافزایش های مذکور نداشته اند.

سن بالای لوله ها، فرسودگی آن ها و عدم وجود منابع مالی لازم برای نوسازی شبکه های توزیع آب باعث شده است که میزان نشت از شبکه به طور چشم گیر افزایش یابد. مدیریت فشار یکی از کاراترین و مقرون به صرفه ترین روش های کاهش نشت می باشد. در این تحقیق، هدف ارایه مدلی مبتنی بر بیشینه سازی قابلیت اطمینان شبکه با اعمال برنامه زمان بندی بهینه تنظیم شیرهای کنترل جریان و پمپ ها در ساعت های مختلف شبانه روز است که منجر به مدیریت فشار و کاهش نشت در شبکه ها می شود. بهینه سازی در محیط متلب و با به کارگیری الگوریتم دسته ذرات در ترکیب با مدل شبیه ساز هیدرولیکی شبکه انجام شده است. برای صحت سنجی روش پیشنهادی از یک شبکه نمونه و برای نشان دادن کارایی روش پیشنهادی از شبکه توزیع آب اهر استفاده شده است. مقایسه نتایج نشت ساعتی در یک وضعیت یکسان برای شبکه نمونه در این تحقیق و تحقیقات قبلی صحت عملکرد مدل پیشنهادی را تصدیق می کند، به طوری که انطباق خیلی خوبی بین نتایج این مقاله با تحقیقات قبلی وجود دارد. همچنین با به کارگیری برنامه زمان بندی بهینه شیرها و پمپ ها در شبکه توزیع آب اهر قابلیت اطمینان فشار گرهی شبکه به طور متوسط در حدود 33 درصد افزایش و نشت شبکه در حدود 25 درصد کاهش یافته است که نشان دهنده توانایی مدل پیشنهادی در بهبود کارایی شبکه ها می باشد.

طراحی دیوارهای حایل به مقدار فشار محرک اعمالی از طرف خاک ریز پشت دیوار بستگی دارد. لذا تخمین مقدار این فشار یک عامل اساسی در امر طراحی می باشد. در تحقیق حاضر به منظور ارزیابی فشار محرک خاک، ده آزمایش فیزیکی در مقیاس آزمایشگاهی بر روی یک دیوار حایل صلب در حال حرکت انتقالی تحت اثر سربارهای یکنواخت و خاک ریز تک لایه و دولایه انجام شده است. برای بررسی رفتار خاک از فشارسنج های مسطح دایره ای و روش سرعت سنجی تصویری بهره گرفته شده است. نتایج نشان می دهد که با شروع حرکت انتقالی محرک دیوار مقادیر فشار جانبی خاک به تدریج کاهش می یابند و در شرایط محرک به کم ترین مقدار خود می رسند. در جابه جایی های بزرگ تر از جابه جایی لازم برای حصول وضعیت محرک، پس از کاهش مقدار فشار در پای دیوار مجددا سیر صعودی مقادیر ثبت شده به دلیل از بین رفتن قوس های موضعی ملاحظه می گردد. همچنین توزیع فشار جانبی محرک در ارتفاع دیوار برخلاف تیوری رانکین (Rankine's Theory) غیرخطی می باشد. همچنین مقادیر فشار ثبت شده در پای دیوار به ازای سربارهای برابر با 0 تا 2/1 کیلونیوتن بر مترمربع در خاک تک لایه در وضعیت سکون 65 تا 72 درصد رابطه جکی و در وضعیت محرک انتقالی 52 تا 69 درصد رابطه رانکین می باشد. این مقادیر در خاک ریز دولایه به ترتیب 73 تا 76 درصد و 32 تا 40 درصد می باشند. به علاوه در حین حرکت انتقالی دیوار در وضعیت محرک، تمایز بین ناحیه ثابت و ناحیه گسیختگی به تدریج وضوح بیشتری می یابد.

یکی از روش های بهسازی لرزه ای در سازه های بتن آرمه، استفاده از مهاربندهای فولادی می باشد. در این پژوهش چهار سازه بتن آرمه با دو پلان متفاوت در دو حالت 10 و 15 طبقه موردبررسی قرار می گیرند. سازه های موردنظر به صورت هم زمان دارای نامنظمی هندسی در پلان و همچنین نامنظمی در ارتفاع از نوع طبقه نرم می باشند. رفتار لرزه ای سازه های دارای ترکیبی از انواع نامنظمی ها به صورت هم زمان کم تر در گذشته موردتوجه قرار گرفته است که در این تحقیق موردمطالعه قرار می گیرد. با توجه به پیچیدگی رفتار سازه های نامنظم در برابر زلزله و همچنین الزام آیین نامه ای، در طراحی و ارزیابی مدل های اولیه از تحلیل های استاتیکی خطی، دینامیکی خطی، استاتیکی غیرخطی و دینامیکی غیرخطی استفاده شده است و نتایج حاصل از روش های مختلف تحلیل در پیش بینی پاسخ لرزه ای سازه های اولیه و همچنین سازه های بهسازی شده مورد مقایسه و ارزیابی قرار گرفته است. مقایسه نتایج به دست آمده از سازه های اولیه و سازه های تقویت شده، حاکی از آن است که استفاده از هر دو نوع مهاربند فولادی زیگزاگی و ضربدری موجب ارتقای قابل توجه عملکرد لرزه ای سازه ها شده است که البته در حالت استفاده از مهاربندهای زیگزاگی عملکرد لرزه ای مناسب تری در سازه بهسازی شده مشاهده گردید. مقایسه نتایج آنالیزهای خطی و غیرخطی روشن نمود اگرچه روش های خطی تا حدودی در پیش بینی حداکثر تغییر مکان در بام سازه موفق عمل می نمایند، تغییر مکان طبقات میانی سازه ها و همچنین الگوی تغییر شکل سازه را ممکن است به صورت صحیح پیش بینی ننمایند.

تاثیر دما در خواص نفوذپذیری خاک های رسی متراکم یکی از پارامترهای اساسی در طراحی لایه های عایق مهندسی است که در معرض شیرابه ها هستند. در این تحقیق اثر دما بر ضریب نفوذپذیری رس متراکم منطقه نازلوی ارومیه و عایق های رسی ژیوسینتتیک (Geosynthetic) و همچنین تاثیر میزان تنش موثر و دانسیته بر نرخ تغییر ضریب نفوذپذیری نمونه های رسی بررسی شده است. دستگاه تعیین ضریب نفوذپذیری سه محوری با دیواره انعطاف پذیر برای اندازه گیری ضریب نفوذپذیری نمونه ها تحت تاثیر دما مورداستفاده قرار گرفته است. با افزایش دما ویسکوزیته (Viscosity) محلول کاهش یافته و اثرات دمایی ساختار خاک را تغییر می دهد و تولید حفرات بزرگ تر بین ذرات رس می کند و باعث ایجاد تغییر در سطح مقطع موثر جریان شده و آب جذب شده تبدیل به آب آزاد می شود و در نتیجه باعث افزایش ضریب نفوذپذیری خاک رسی می شود. با افزایش دما از 23 به 50 درجه سانتی گراد ضریب نفوذپذیری خاک رسی تقریبا 3/2 برابر می شود. افزایش تنش موثر از kPa30 به kPa65 باعث می شود ضریب نفوذپذیری نمونه های رسی، تقریبا به اندازه 4/0 نمونه هایی شود که تحت تنش موثر kPa30 قرار داشتند. با کاهش دانسیته خاک رسی از 9/1 گرم بر سانتی متر مکعب به 5/1 گرم بر سانتی متر مکعب بسته به میزان دمای آزمایش، ضریب نفوذپذیری 2 تا 3 برابر می شود. برخلاف خاک های رسی، در عایق های رسی ژیوسینتتیک افزایش دما تاثیر اندکی (در حدود 20%) در ضریب نفوذپذیری این لایه ها داشته و زمانی که این لایه ها در معرض افزایش دما قرار گیرند به عملکرد خوب خود به عنوان یک مانع هیدرولیکی ادامه می دهند.

مقاوم سازی سازه های بتن آرمه از قبیل پل ها، تیرهای بتن آرمه و. . . در سازه های آسیب دیده و یا دارای ضعف طراحی یا اجرا مطرح می باشد. یکی از روش های مقاوم سازی سازه های بتن آرمه استفاده از FRP به صورت نصب در نزدیک سطح (NSM) می باشد. از سوی دیگر با توجه به ظرفیت کششی بالای الیاف کربن و برای استفاده بهتر از این ظرفیت، استفاده ازFRP پیش تنیده در مقاوم سازی سازه های بتن آرمه به صورت وسیعی مورد تحقیق قرارگرفته است. در تحقیق حاضر مقاوم سازی تیرهای بتن آرمه با CFRP پیش تنیده و با استفاده از روش NSM مورد بررسی آزمایشگاهی قرارگرفته است. به این منظور 3 عدد تیر بتن مسلح دو سر ساده ساخته شدند. از این تعداد، یک تیر تقویت نشده (کنترل)، یک تیر به صورت NSM با FRP معمولی، یک تیر به صورت NSM با FRP پیش تنیده ساخته شد. همچنین تیر کنترل آسیب دیده، مقاوم سازی شده و همه نمونه ها تحت آزمایش خمش سه نقطه ای قرار گرفتند. نتایج آزمایش ها حاکی از آن است که اعمال پیش تنیدگی در نمونه های تقویت شده باعث تعویق لحظه ی ترک خوردگی بتن و درنتیجه افزایش محسوس مقدار بار متناظر با لحظه ی ایجاد اولین ترک در تیرهای بتنی می گردد. همچنین تیرهای پیش تنیده، بار ترک خوردگی و بار تسلیم بیشتری را در مقایسه با نمونه ی تقویت شده ی غیر پیش تنیده تحمل کردند. تیرهای تقویت شده ی پیش تنیده در مقایسه با نمونه ی غیر پیش تنیده دارای ظرفیت باربری نهایی بیشتری بوده و شکست آن ها متناظر با خیزهای کوچک تری است.

با توجه به این که سری های زمانی هیدروکلیماتولوژیکی دارای سه جزء اصلی خودهمبسته، فصلانه و تصادفی می باشند و رفتار مدلهایی که تاکنون ارایه شده اند، نسبت به این اجزاء متفاوت بوده است، در این مقاله از داده های ماهانه بارش و رواناب حوضه Murrumbidgee استرالیا و داده های کمینه دمای ماهانه شهر تبریز برای ایجاد و ارزیابی مدل ترکیبی موجک-شبکه عصبی استفاده شده است. با توجه به این که توانایی مدل غیرخطی و خودهمبسته شبکه عصبی مصنوعی (ANN) (Artificial Neural Network) در مدلسازی یک گام بعد فرآیند های هیدروکلیماتولوژیکی (Hydro-Climatological) اثبات شده است، در این مقاله توانایی مدل ANN با انتشار برگشتی خطا و همچنین ترکیب مدل ANN و تبدیل موجک (WANN) در مدل سازی فصلانه فرآیند های هیدروکلیماتولوژیکی برای پیش بینی چندگام بعد با به کارگیری کم ترین ورودی بررسی شده است. به همین منظور ابتدا از مدل ANN و سپس از مدل WANN برای پیش بینی یک تا دوازده گام بعد استفاده شده است. در انتها کارایی همه مدل ها با استفاده از معیارهای ارزیابی بررسی شده و مدل ها با یکدیگر مقایسه شده اند. نتایج مدل سازی بیانگر این است که استفاده از تبدیل موجک به عنوان پیش پردازش داده ها موجب شده با کمترین ورودی، دقت نتایج مدل سازی در همه گام های پیش بینی به صورت مطلوبی افزایش یابد. برای سری زمانی رواناب موردمطالعه به دلیل ویژگی خودهمبسته ضعیف و حالت فصلانه چندتناوبه قابل توجه، مدل ANN نتایج ضعیفی را ارایه داد ولی استفاده از تبدیل موجک به عنوان پیش پردازش داده ها باعث بهبود نتایج در همه گام های پیش بینی نسبت به مدل ANN شد (تا 749%) و همچنین با افزایش مقیاس زمانی تجزیه به دلیل افزایش زیر سری ها و کنترل بهتر حالت فصلانه نتایج مناسب تری برای همه گام های پیش بینی حاصل شد. برای سری زمانی دما به دلیل ویژگی خودهمبسته قوی و حالت فصلانه تک تناوبه قابل توجه، مدل ANN نتایج نسبتا مناسبی را ارایه داد ولی استفاده از تبدیل موجک به عنوان پیش پردازش داده ها باعث بهبود نتایج در همه گام های پیش بینی نسبت به مدل ANN شد (تا 18%) ولی عملا تغییر مقیاس تجزیه، تفاوت چندانی را ایجاد نکرد.

برای پوشش فضاهای بزرگ و عمومی، سازه های بسیاری با فرم های ابتکاری با عنوان "فرم آزاد" طراحی شده اند و از طریق تعامل بین ملاحظات فنی سازه ها و حس هنری طراحان ایجاد شده اند. فرم های آزاد افقی از خلاقیت و نوآوری را برای طراحان فراهم کرده اند، لذا امروزه کاربرد این نوع سازه ها افزایش یافته است. ناپایداری یک مسیله مهم و محدودکننده میزان بارگذاری و تغییرشکل سازه های با دهانه وسیع و تعداد اعضای زیاد است که نقش اساسی در طراحی سازه های فرم آزاد دارد. در این پژوهش رفتار پایداری سازه های فضاکار فرم آزاد سه گنبدی تک لایه با نوانش (Novational) مثلثی موردمطالعه قرار می گیرد. جهت صحت سنجی مدل سازی عناصر محدود در نرم افزار ABAQUS، نتایج نمونه های آزمایشگاهی و عددی با نتایج مدل عناصر محدود مورد مقایسه قرار گرفته است. مدل های این مطالعه پس از تاشه پردازی و بارگذاری، طراحی و سپس جهت تحلیل پایداری با در نظر گرفتن غیرخطی های هندسی و مصالح به نرم افزار ABAQUS منتقل شده و تحت تحلیل استاتیکی غیرخطی قرار گرفته اند. در مدل هایی که در تحلیل پایداری آن ها ناپایداری نقطه دوشاخگی مشاهده شد، جهت به دست آوردن مسیر صحیح تعادل از اعمال ناکاملی هندسی اولیه با روش مود ناکاملی انطباق پذیر تعمیم یافته به عنوان یک روش مناسب استفاده شده است. نتایج تحلیل پایداری مدل های موردبررسی در این پژوهش نشان می دهند که مودهای پایین کمانش تاثیر اندکی در کاهش بار حدی دارند، همچنین در تمامی مدل ها مکانیزم خرابی از نوع خرابی کلی و بارگذاری نامتوازن در جهت محور y بحرانی ترین الگوی بارگذاری می باشد.

در این پژوهش، از چهار روش پیشنهادی مبتنی بر نتایج آزمایش نفوذ مخروط، CPT، (Cone Penetration Test) و همچنین با دو روش پیشنهادی بر پایه نتایج آزمایش نفوذ استاندارد، SPT، (Standard Penetration Test) به منظور تخمین ظرفیت باربری پنج شمع درجاریز بتن مسلح استفاده شده است. شمع های مذکور در پروژه بندر شهید رجایی در غرب شهر بندرعباس، جنوب ایران و شمال خلیج فارس، اجرا شده است. نتایج تخمین ظرفیت باربری با استفاده از آزمایش های صحرایی CPT و SPT در مقایسه با نتایج حاصل آزمایش های انجام شده استاتیکی در محل بر روی شمع های واقعی، موردبحث و بررسی قرار گرفته است. برای به دست آوردن ظرفیت باربری شمع ها با استفاده از داده های CPT و SPT از نرم افزار Unipile استفاده شده است. برای داده های CPT از چهار روش اشمارتمن-تاتینگهام (Schmertmann و Nottingham)، برنگن-درویتر (Beringen و De Ruiter)، بوستامانته-جیانسلی (Bustamante و Gianeselli) و اسلامی-فلنیوس (Eslami و Fellenius) و همچنین برای داده های SPT، از دو روش مایرهوف (Meyerhof) و اونیل-ریس (O'Neill و Reese) برای تخمین ظرفیت باربری شمع ها استفاده شده است. به منظور مقایسه نتایج به دست آمده از تحلیل های آماری مختلفی همچون بهترین خط برازش یافته، میانگین هندسی و انحراف معیار، میزان احتمالات تجمعی، میزان دقت 20% اخذشده از هیستوگرام (Histogram) و نمودار توزیع نرمال، استفاده شده است. با اولویت بندی هر روش در هر تلاش آماری و درنهایت با جمع بندی کل اولویت بندی ها، بهترین روش تخمین ظرفیت باربری شمع ها با استفاده از داده های نفوذ مخروط، روش اشمارتمن-تاتینگهام و با استفاده از داده های نفوذ استاندارد، روش مایرهوف حاصل شده است.

کلر و شکل های مختلف آن اکسیدهای قدرتمندی هستند، که اکثر جانداران بیماری زا را که برای زندگی انسان و حیوان مضر هستند، از بین می برد. سیستم های تماسی کلر با برقراری زمان تماس مناسب، واکنش های شیمیایی را برای غیرفعال سازی موجودات بیماری زا فراهم می کند و درنتیجه آب را ضدعفونی می کند. این مخازن معمولا محفظه های باز هستند که توسط یک سری از بافل ها (Baffle) تقسیم شده اند. در واقع بافل ها یا دیواره های داخلی مخزن برای به حداقل رساندن پدیده اتصال کوتاه و اختلاط بهتر کمک می کنند. از لحاظ تاریخی بررسی مخازن تماسی کلر توسط روابط تجربی، مطالعات مدل فیزیکی یا مطالعات ردیاب پس از ساخت مخزن تماسی بوده است. ساخت نمونه های آزمایشگاهی و مطالعات مربوط به ماده ردیاب بسیار زمان بر و پرهزینه می باشد. در سال های اخیر مدل های دینامیک سیالات محاسباتی برای بررسی جریان و فرآیندهای انتقال املاح در مخازن تماسی به کار برده شده است؛ که بهترین روش برای طراحی مخازن تماسی قبل از ساخت می باشد. در این پژوهش به شبیه سازی سه بعدی مخزن ضدعفونی تماسی CT-1، بررسی پیکربندی آرایش جدید بافل ها در مخزن MS4-C و هم چنین به بررسی اثر تعداد بافل ها بر روی کارایی هیدرولیکی مخازن تماسی در پنج حالت با استفاده از نرم افزار کامسول COMSOL Multiphysics 5. 3a پرداخته می شود. نتایج نشان داد؛ آرایش جدید بافل ها در مخزن MS4-C موجب بهبود در کارایی هیدرولیکی مخزن تماسی می شود و همچنین افزایش تعداد بافل ها در محدوده 9 تا 11 بافل موجب بهبود در کارایی هیدرولیکی مخزن تماسی CT-1 شده و بیشتر از 11 بافل روند منفی بر کارایی هیدرولیکی مخزن تماسی داشته است.