زمینه و هدف: اصلاح نظام تولید در بخش کشاورزی مستلزم تعریف و پیادهسازی الگویی برای کشت محصولات، برمبنای سیاستهای کلان کشور، ساختار بازار، دانش کشاورزان و پتانسیلهای منطقهای و اقلیمی در راستای حفظ محیط زیست، کاهش مصرف آب و دستیابی به مزیتهای اقتصادی پایدار است. هدف از مطالعه حاضر کاربرد مدل برنامهریزی فازی خاکستری با رویکرد زیست محیطی و کاهش مصرف آب در تعیین الگوی بهینه کشت در شهرستان جیرفت میباشد. روش بررسی: تحقیق حاضر از نظر هدف یک تحقیق کاربردی، از نظر روش مطالعه علی و از نظر روش تحقیق و ماهیت و شیوه نگرش پرداختن به مسأله استنباطی است. برنامه ریزی خاکستری یکی از روش های تحلیل سیستم های خاکستری، برای تصمیم گیری تحت شرایط عدم حتمیت است. یافته ها: نتایج نشان داد سطح زیر کشت سیبزمینی بین 5292 و 7/5328 هکتار، در منطقه میتواند تغییر کند. سطح زیر کشت پیاز بین 1547 و 9/2349 قابل تغییر است. سطح زیر کشت گوجهفرنگی بین 6/530 و 4/985 هکتار، در منطقه میتواند تغییر کند. سطح زیر کشت هندوانه بین 5/129 و 5/240 قابل تغییر است. سطح زیر کشت ذرت دانهای بین 840 و1560 هکتار، در منطقه میتواند تغییر کند. سطح زیر کشت یونجه بین 7/1204 و 3/2237 قابل تغییر است. کشاورزان شهرستان جیرفت با توجه به محدودیتهای ذکرشده و باهدف حداکثر مقدار سود، 1/4910 هکتار گندم، 5/1644 هکتار جو و 6/2063 هکتار خیار میتوانند کشت کنند. بحث و نتیجه گیری: از آنجا که توسعه خدمات زیربنائی در کاهش محدودیتهای منابع تأثیر بهسزائی دارد، توجه به این امر در خصوص استفاده بهینه از منابع برای افزایش سودآوری فعالیتهای منطقه میتواند موثر باشد.