آموزش پرستاری
سال:1402 | دوره:12 | شماره:2 |تعداد مقالات:12

مقدمه: ارزشیابی برنامه آموزشی در آموزش پرستاری طی سال های اخیر مورد توجه زیادی قرار گرفته است. در طول تاریخ انواع روش ها و مدل های ارزشیابی توسعه یافته و برای ارزیابی فعالیت های آموزشی مورد استفاده قرار گرفته است. آشنایی و درک ابعاد این مدلها بکارگیری منطقی آنها را تضمین می کند. روش کار: در این مطالعه مروری روایتی کتب و پایگاه های اطلاعات علمی PubMed, Scopus, ScienceDirect و موتور جستجوی علمی scholar Google در بین سال های 1960-2022 از طریق ترکیب کلید واژه های Curriculum evaluation, Educational evaluation, Evaluation models, nursing, مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: از 186 مقاله مرتبط با هدف 34 مقاله وارد مطالعه شد. در طی بررسی انجام شده چهار مدل هدف Tyler، مدل پاسخگوی Stake، مدل هدف-آزاد Scriven و مدل CIPP، به طور گسترده در ارزشیابی آموزشی به کار رفته است. نتیجه گیری: مدل های ارزیابی نقاط قوت و ضعف خود را دارند. مربیان پرستاری باید، در نحوه اجرای مدل انعطاف پذیر باشند، نیازها و تجربیات ارزیابی خود را در نظر بگیرند، مدل را با برنامه آموزش پرستاری خود تطبیق دهند، تا مدل مناسب برای ارزشیابی خود انتخاب کنند.

مقدمه: در دوران همه گیری کووید-19، استفاده از آموزش از راه دور در مراکز دانشگاهی آزاد اسلامی رشد ویژه ای یافت و بکارگیری این سیستم آموزشی در دانشجویان این مراکز، جدید محسوب شده و با تبعاتی تحصیلی نیز همراه بود. لذا بر این اساس، پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه خودکارآمدی با یادگیری خودتنظیمی در آموزش مجازی دانشجویان در دوران همه گیری کووید 19 انجام گردید. روش کار: این مطالعه با روش توصیفی از نوع همبستگی انجام شد. جامعه آماری، کلیه دانشجویان پرستاری و مامایی دانشکده های پرستاری مامایی دانشگاه آزاد اسلامی استان مازندران به تعداد 1248 نفر بود که با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای طبق جدول کرجسی و مورگان 297 نفر (مامایی= 125نفر و پرستاری= 172 نفر) به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار پژوهش، پرسشنامه های راهبردهای یادگیری خودتنظیمی پینتریچ ودیگروت (1990) با 47 گویه و خودکارآمدی عمومی شرر (1982) با 17 گویه بود. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از آزمونهای توصیفی مانند میانگین، انحراف معیار و نیز از آزمون ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد. کلیه مباحث آماری با استفاده از نرم افزار آماری SPSS ورژن 23 و سطح معنی داری (05/0>α, ) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد که بین خودکارآمدی و ابعاد آن (تلاش، پشتکار و ابتکار) با یادگیری خودتنظیمی (001/0>p) و ابعاد آن (جهت گیری درونی هدف (001/0 >p)، ارزش تکلیف (001/0 >p) و تفکر انتقادی (001/0 >p)) در دوره های آنلاین رابطه معنادار مثبت (مستقیم) وجود دارد. نتیجه گیری: به طور کلی می توان نتیجه گرفت که با افزایش خودکارآمدی سطح یادگیری خودتنظیمی در دانشجویان پرستاری و مامایی افزایش می یابد لذا یکی از شیوه ها و روش های موثر در افزایش میزان یادگیری خودتنظیمی دانشجویان در دوره های آنلاین، توجه و تمرکز بر میزان خودکارآمدی آنان است.

مقدمه: برنامه های آموزشی روشی بالقوه برای بهبود دانش پرستاران در مورد درد بشمار می آیند و فرصت مناسبی را برای رسیدگی به نگرش ها و باورهای منفی فراهم می کنند. مطالعه حاضر با هدف تعیین تاثیر آموزش بر سطح دانش و نگرش دانشجویان پرستاری در مدیریت درد کودکان انجام شد. روش کار: در این مطالعه شبه تجربی از طرح پیش آزمون-پس آزمون استفاده شد. نمونه گیری به صورت سرشماری و نمونه آماری شامل 55 نفر از دانشجویان سال سوم دوره کارشناسی (دانشگاه آزاد اسلامی و دانشکده پرستاری وابسته به دانشگاه علوم پزشکی ارومیه) شهر مهاباد در سال تحصیلی 1401-1400 بود. دانش و نگرش نسبت به درد کودکان در دو مرحله قبل و بعد از آموزش بوسیله پرسشنامه PPKAQ ارزیابی شد. مداخله آموزشی با استفاده از سخنرانی اصلاح شده و روش تدریس نمایشی ارایه گردید. روایی صوری و محتوایی ابزار و پایایی آن با روش آزمون-بازآزمون (821/0=r) ارزیابی شد. ارزیابی داده ها بوسیله نرم افزار SPSS نسخه 26 و به کمک آمار توصیفی و استنباطی (آزمون تی، ضریب همبستگی پیرسون) در سطح معنی داری 05/0 انجام گرفت. یافته ها: نتایج این مطالعه نشان می دهد که سطح دانش و نگرش دانشجویان پرستاری بعد از آموزش بطور معنی داری (01/0>P) افزایش یافت. میانگین کل نمرات کسب شده توسط دانشجویان پرستاری از 02/11±,22/34 در پیش آزمون به 07/6±, 73/56 در پس آزمون، افزایش یافت. بین دانش و نگرش رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد (001/0>P، 632/0=r). نتیجه گیری: در این مطالعه ارایه آموزش در ارتقای دانش و نگرش دانشجویان پرستاری نسبت به مدیریت درد کودکان موثر بود. توجه بیشتر به موضوع مدیریت درد کودکان در دروس پرستاری و برگزاری دوره های آموزشی و تداوم این آموزش ها تا رسیدن به سطح مناسب و قابل قبول دانش و نگرش، ضروری به نظر می رسد.

مقدمه: کاهش هزینه های مالی ازجمله مزایایی است که از هم از منظر بیماران و سازمانها مهم در نظر گرفته می شود. هدف از این مرور یکپارچه بررسی مزایای مالی و اقتصادی نسخه نویسی پرستاران برای بیماران، پرستاران و به طور کلی سیستم ارایه خدمات بهداشتی و درمانی است. روش کار: مطالعه حاضر از نوع مروری، در پنج مرحله جستجوی متون، انتخاب متون، ارزشیابی داده ها، استخراج داده ها و طبقه بندی داده ها است. جستجوی مقالات در پایگاه های اطلاعاتی PubMed، Cochrane library و Science Direct با کلیدواژه های Prescription, Nurse بدون در نظر گرفتن محدودیت زمانی صورت گرفت. در نهایت تعداد 7 مقاله وارد مطالعه گردید. یافته ها: دلایل تخصیص فرصت نسخه نویسی به پرستاران بسیار است اما عمده ترین دلیل کاهش هزینه های سیستم درمان است. بهبود کار تیمی، کاهش خستگی پزشکان، بهبود کیفیت ارایه خدمات، کاهش خطاهای بیمارستانی، انتخاب صحیح درمان بوسیله بیمار، افزایش دسترسی به تیم درمانی و بیمه درمانی که ناشی از تخصیص وظیفه نسخه نویسی به پرستاران است به کاهش هزینه های درمانی و تقلیل مشکلات مالی سیستم بهداشت و درمان منجر می شود. نتیجه گیری: بررسی مطالعات نشان داد که نسخه نویسی توسط پرستاران به بهبود کار تیمی پرستاران، کاهش تجویز داروهای گران قیمت، مشاوره به بیماران در جهت انتخاب داروی صحیح و استفاده صحیح از آنها و کاهش بار کاری در پزشکان، می شود که می تواند منجر به کاهش بار مالی در سیستم سلامت شود.

مقدمه: رسالت مطالعه تطبیقی این است که تفاوت ها، شباهت ها، دلایل موفقیت و ناکامی نظام های گوناگون آموزشی، مشخص می گردد و از تجارب بدست آمده در پیشبرد و توسعه نظام آموزشی استفاده می شود. آموزش پرستاری با توجه به سرعت گسترش این رشته در دهه های اخیر، جایگاه ویژه ای در آموزش عالی علوم پزشکی دارد. هدف این مطالعه، مقایسه برنامه آموزشی مقطع کارشناسی ارشد رشته پرستاری داخلی جراحی در ایران و دانشگاه ماهاتما گاندی هند بود. روش کار: این مطالعه توصیفی تطبیقی به روش چهار مرحله ای بردی (توصیف، تفسیر، همجواری و مقایسه) در سال 1401 انجام گرفت. در این مطالعه تطبیقی برنامه های آموزشی کارشناسی ارشد رشته پرستاری داخلی جراحی موجود در سایت وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی ایران و سایت دانشکده پرستاری دانشگاه ماهاتما گاندی هند مورد مقایسه قرار گرفت. یافته ها: یافته ها نشان داد در برنامه آموزشی ایران توجه به ابعاد اخلاقی، کرامت انسانی، حقوقی، اسلامی و مذهبی بسیار پررنگ تر است. در شرایط پذیرش این رشته در دانشگاه ماهاتما گاندی داشتن سابقه کار لحاظ شده است و همچنین تفاوت بارزی بین مجموع ساعات عملی و بالینی (به جز پایان نامه) بین این دو برنامه آموزشی وجود دارد که در برنامه آموزشی ماهاتما گاندی به مراتب بیشتر است. نتیجه گیری: یافته های این مطالعه می تواند به برنامه ریزان جهت ارتقا سطح کیفی برنامه آموزشی کارشناسی ارشد رشته پرستاری داخلی جراحی با توجه به اهمیت و وسعت این رشته پرستاری کمک نماید. به نظر میرسد ضروری است تا برنامه ریزان آموزشی توجه بیشتری به جنبه های عملی و بالینی برنامه آموزشی مقطع کارشناسی ارشد رشته پرستاری داخلی جراحی در ایران داشته باشند؛ تا یکی از نقص های اساسی این رشته که شکاف بین تیوری و عمل است بهبود یابد.

مقدمه: آموزش بالینی از مهم ترین موضوعات آموزشی در رشته های علوم پزشکی، بویژه پرستاری، مامایی و تکنولوژی جراحی می باشد که هم در عملکرد بالینی دانشجویان و هم در آینده شغلی آنان موثر می باشد. باتوجه به اهمیت کیفیت آموزش بالینی این مطالعه با هدف تعیین عوامل موثر بر کیفیت آموزش بالینی و عوامل مرتبط با آن از دیدگاه دانشجویان دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی کردستان انجام شده است. روش کار: این مطالعه توصیفی-تحلیلی از نوع مقطعی بوده که با مشارکت 250 نفر از دانشجویان دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی کردستان در سال های 1398 و 1399 و به روش سرشماری به انجام رسید. جهت جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه دموگرافیک و پرسشنامه بررسی عوامل موثر بر کیفیت آموزش بالینی بر گرفته از مطالعه قربانیان و همکاران (1393) بود. پس از اتمام نمونه گیری داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 22 و آمار توصیفی و استنباطی مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت. یافته ها: براساس نتایج آنالیز 158 نفر (%2/63) شرکت کنندگان زن بودند. بیشتر دانشجویان 135 نفر (54%) دانشجوی رشته پرستاری و ترم 6 (8/22 درصد) بودند. از دیدگاه دانشجویان اهداف و برنامه آموزشی با میانگین و انحراف معیار 12/3 ±,74/22 از نقاط قوت آموزشی بود. در حیطه برخورد با دانشجو میانگین و انحراف معیار نمره 541/1 ±,544/7 بود. براساس نتایج آنالیز بین سن، جنسیت و محل سکونت با حیطه های مورد ارزیابی ارتباطی وجود نداشت (050/0). نتیجه گیری: کیفیت آموزش بالینی از دیدگاه اکثر دانشجویان رشته های دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی کردستان در حد مطلوب بوده اما باید در جهت ارتقای نقاط ضعف در راستای بهتر کردن کیفیت آموزش بالینی به تفاوت های ویژگی دموگرافیک دانشجویان و همچنین ابعاد مختلف کیفیت آموزش بالینی توجه گردد.

مقدمه: دارو دادن به روش ایمن و پیشگیری از خطاهای دارویی یکی از وظایف مهم حرفه ی پرستاری است و به نظر می رسد یکی از عوامل بروز خطاهای دارویی توسط پرستاران، عملکردهای عادتی نادرست و انجام اقدامات بدون تفکر باشد. این مطالعه با هدف بررسی تاثیر انجام بازاندیشی توسط پرستاران بر میزان خطاهای دارویی آنها در بیمارستان شهید مطهری جهرم انجام شد. روش کار: این مطالعه نیمه تجربی تک گروهی از نوع قبل و بعد، در سال 1400با مشارکت 30 پرستار شاغل در بیمارستان مطهری جهرم به صورت سرشماری انجام گردید. آموزش انجام بازاندیشی طی سه جلسه به صورت حضوری با استفاده از چرخه گیبس برگزار شد؛ علاوه بر این به مدت یک ماه به پرستاران در ارتباط با فرایند بازاندیشی با استفاده از مطالب علمی و سناریوهای مرتبط با خطاهای دارویی در واتس اپ آموزش داده شد. پرسشنامه خطاهای دارویی با 20 گویه با شاخص روایی 91/0 و پایایی 86/0=r، قبل و 3 ماه بعد از مداخله، توسط پرستاران تکمیل شد. داده های جمع آوری شده با استفاده از آزمون ویلکاکسون از طریق نرم افزار SPSS 20 تجزیه و تحلیل گردید. سطح معنی داری 05/0 در نظر گرفته شد. یافته ها: نتایج آزمون ویلکاکسون نشان داد که میانگین کل خطاهای دارویی پرستاران قبل از مداخله (44/26±, 20/22) و سه ماه بعد از مداخله (33/17±,57/12) بود و از لحاظ آماری کاهش معنی داری در میانگین خطاهای دارویی پرستاران رخداده بود (001/0=P). نتیجه گیری: انجام بازاندیشی توسط پرستاران باعث کاهش خطاهای دارویی آنها گردید. لذا پیشنهاد می شود در راستای هدایت پرستاران به سمت بکارگیری تفکر انتقادی و تاملی در ایفای نقش حساس و خطیر دارو درمانی در جهت پیشگیری از خطاهای دارویی و حفظ ایمنی بیماران، از این روش یادگیری استفاده شود.

مقدمه: مطالعه پیرامون واکسن های کووید-19 و بررسی اثرات روان شناختی آن ها از جمله پذیرش یا تردید در مورد این اثرات پدیده ای پیچیده و نیازمند مطالعه بیشتر است. این پژوهش با هدف بررسی نقش میانجی اعتماد و مسیولیت پذیری جمعی در رابطه بین باورهای توطیه و تمایل به زدن واکسن کووید-19 در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی مشهد انجام شد. روش کار: پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود و جامعه آماری آن را کلیه دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی شهر مشهد (11420N=) در سال 1402-1401 تشکیل دادند. تعداد اعضای نمونه در این پژوهش 300 نفر در نظر گرفته شد که با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها مقیاس باورهای توطیه کووید-19، مقیاس تمایل به زدن واکسن کووید-19 و مقیاس اعتماد و مسیولیت پذیری جمعی بکار رفت. داده ها به کمک تحلیل معادلات ساختاری و استفاده از نرم افزار SPSS-22 و Lisrel 8. 8 تحلیل شد. سطح معنی داری 05/0 در نظر گرفته شد. یافته ها: دامنه سنی آزمودنی ها بین 18 تا 30 سال با میانگین سن 75/21 و انحراف معیار سنی 93/1 بود. یافته های پژوهش نشان داد که بیشترین مقدار همبستگی بین تمایل به زدن واکسن و مسیولیت پذیری جمعی (01/0 p

مقدمه: تکنیک شش کلاه تفکر یکی از روش های حل مسیله است که می تواند برای یافتن راه حل ها و کشف ایده هایی جدید، مورد استفاده قرار گیرد. این مطالعه با هدف تاثیر روش حل مشکل با فن شش کلاه تفکر بر خلاقیت و رفتار مراقبتی پرستاران شاغل در بخش اورژانس بیمارستان بقیه ا. . . الاعظم علی آبادکتول در سال 1398 انجام گرفت. روش کار: این مطالعه نیمه تجربی با طرح تک گروهی پیش آزمون-پس آزمون بر روی کلیه پرستاران بخش اورژانس (40 نفر) به شیوه سرشماری انجام شد. سپس پرستاران، آموزش در زمینه خلاقیت و رفتار مراقبتی به روش شش کلاه تفکر را طی 2 جلسه 8 ساعته در 4 گروه 10 نفره در دو روز متوالی دریافت نمودند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های مشخصات دموگرافیک، خلاقیت تورنس و رفتار مراقبتی جمع آوری و در نرم افزار spss20 وارد، سپس با آزمون های آماری تی زوجی، تحلیل کوواریانس چند متغیره و همبستگی پیرسون در سطح معنی داری 05/0>p تجزیه تحلیل شد. یافته ها: میانگین و انحراف معیار خلاقیت قبل از مداخله 61/6 ±, 91/127 و بعد از مداخله 12/16 ±, 37/144و میانگین و انحراف معیار رفتار مراقبتی قبل از مداخله 53/9±, 17/160 و بعد از مداخله 30/20 ±, 28/177 بودکه اختلاف معنی داری وجود داشت (001/0P<). همچنین با توجه به سطح معنی داری کمتر از 5درصد آزمون همبستگی پیرسون می توان گفت بین خلاقیت و رفتار مراقبتی پرستاران همبستگی معنی داری وجود داشت (001/0>, p799/0=r). نتیجه گیری: استفاده از روش شش کلاه تفکر بر خلاقیت و رفتار مراقبتی پرستاران تاثیر داشت. قراردادن آموزش روش های حل مسیله در برنامه های مداخلاتی مراقبت از بیماران و آموزش به پرستاران می تواند مهارت های خلاقانه پرستاران و سطح عملکردی آنان را افزایش دهد.

مقدمه: سرطان پستان یکی از بیماری های رایج در زنان است که سلامت جسمی و روانی آنها را تهدید می کند. این مطالعه با هدف بررسی اثربخشی برنامه کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی بر بهزیستی روانشناختی، اضطراب سلامت و تصویر بدنی در زنان مبتلا به سرطان پستان ماستکتومی شده بود. روش کار: مطالعه حاضر نیمه تجربی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری این پژوهش، شامل کلیه زنان مبتلا به سرطان پستان که تحت عمل جراحی ماستکومی قرار گرفته، بیمارستان های نمازی و امیر شیراز در سال 1400 بودند. تعداد 30 نفر زن مبتلا به سرطان پستان به شیوه در دسترس و تخصیص تصادفی ساده انتخاب و در گروه آزمایش وکنترل قرار گرفتند (هر گروه 15 نفر). جمع آوری داده ها با استفاده از فرم جمعیت شناختی و پرسشنامه بهزیستی روانشناختی، سیاهه های اضطراب سلامت و تصویر بدنی انجام شد. پس از اجرای پیش آزمون، گروه آزمایش تحت 8 جلسه 90 دقیقه ای برنامه کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی قرار گرفتند. ابزارها توسط گروه آزمایش و کنترل در 3 مرحله مطالعه تکمیل گردید. تحلیل داده ها در نرم افزار اس پی اس اس نسخه 24 با سطح معناداری (0/05>p) انجام شد. یافته ها: میانگین نمرات بهزیستی روانشناختی، اضطراب سلامت و تصویر بدنی قبل از آموزش در گروه آزمایش و کنترل به ترتیب 4/98±, 29/67 و 6/62±, 29/47، 5/41±, 56/73 و 5/73±, 56/33، 4/73±, 57/67 و 3/96±, 57/40 بود. که بعد از مداخله بین گروه آموزش ذهن آگاهی و کنترل تفاوت معنادار (0/001>p) بود. بیشترین اندازه اثر به ترتیب مربوط به تصویر بدنی (0/69)، اضطراب سلامت (0/61) و بهزیستی روانشناختی (0/58) بود. نتیجه گیری: برنامه کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی منجر به افزایش بهزیستی روانشناختی، کاهش اضطراب سلامت و نگرانی از تصویر بدنی گردید. پیشنهاد می شود که از این برنامه جهت توانبخشی زنان مبتلا به سرطان پستان که تحت عمل جراحی ماستکتومی قرار گرفته اند استفاده شود.

مقدمه: کادر پزشکی با مشکلات متعدد، تعهدات حرفه ای، ایمنی شخصی و سایر مشکلات روانی نیز مواجه می شوند که شرایط کاری را برای آنها با مشکل مواجهه می کند. لذا این مطالعه با هدف پیش بینی انطباق پذیری شغلی و فلات زدگی شغلی براساس کم اشتغالی ذهنی و سرمایه روانشناختی در کادر سلامت انجام شد. روش کار: این پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی است و از نظر هدف کاربردی است. جامعه آماری این پژوهش بیمارستان های استان تهران است که چند بیمارستان به صورت در دسترس انتخاب و بعد از هماهنگی با بیمارستان ها پرسشنامه های پژوهش در زمان مناسب بین کادر سلامت توزیع شد و داده های جمع آوری شده در دو سطح توصیفی و استنباطی با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 26با استفاده از آزمون های آماری ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: یافته های این پژوهش نشان داد که سرمایه روانشناختی دارای رابطه منفی و معناداری با فلات زدگی (38/0-=r) و رابطه مثبت و معنادار باانطباق پذیری شغلی (65/0=r) است و کم اشتغالی ذهنی دارای رابطه مثبت و معناداری با فلات زدگی (53/0=r) ورابطه منفی و معناداری با انطباق پذیری شغلی (17/0-=r) در سطح خطای کمتر از (05/0>p) است. نتایج همچنین نشان داد که سرمایه روانشناختی و کم اشتغالی ذهنی قادر به پیش بینی انطباق پذیری و فلات زدگی شغلی هستند. نتیجه گیری: نتایج این پژوهش مشخص می کند که سرمایه روانشناختی و کم اشتغالی ذهنی مولفه های هستند که می توانند فلات زدگی (44/0=AR2) و انطباق پذیری شغلی (42/0=AR2) در کادر سلامت را پیش بینی کند، لذا نیاز است که در مدیریت منابع انسانی بیمارستان ها به این متغیرها توجه کافی شود.

مقدمه: سلامت روانشناختی معلمان بر شیوه عملکرد آنان و سلامت روانی دانش آموزان تاثیر دارد، لذا به کارگیری آموزش های روانشناختی مناسب به معلمان ضروری است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش مهارت های مثبت نگری بر کیفیت زندگی و شکوفایی روانشناختی معلمان دوره ابتدایی شهرستان چابهار انجام شد. روش کار: مطالعه حاضر یک مطالعه نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون بود که در آن معلمان دوره ابتدایی شهرستان چابهار در سال 1399 مورد مطالعه قرار گرفتند. تعداد 40 معلم آقا و خانم با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در گروه های آزمایش و کنترل گمارده شدند (هر گروه 20 معلم). گروه آزمایش آموزش مهارت های مثبت نگری را در بهمن ماه 1399 طی 8 جلسه 90 دقیقه ای با رعایت پروتکل بهداشتی دریافت نمودند. جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه های کیفیت زندگی والتون و مقیاس شکوفایی روانشناختی هژبریان و همکاران استفاده شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 22 و با استفاده از آزمون تحلیل کواریانس چند متغیره در سطح معناداری کمتر از 05/0 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: میانگین پیش آزمون متغیرهای کیفیت زندگی و شکوفایی روانشناختی قبل از مداخله در گروه آزمایش به ترتیب 20/102 و50/37 بود که پس از مداخله به 75/118 و 60/51 تغییر یافت. همچنین یافته ها اختلاف معنی داری در متغیرهای کیفیت زندگی و شکوفایی روانشناختی معلمان در پیش آزمون و پس آزمون در گروه آزمایش نشان داد (001/0>P). به عبارت دیگر 41 درصد تفاوت ها در نمرات پس آزمون کیفیت-زندگی و 51 درصد تفاوت ها در نمرات پس آزمون شکوفایی روانشناختی معلمان مربوط به تاثیر آموزش مثبت نگری بوده است. نتیجه گیری: نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد برگزاری دوره های آموزشی مهارت های مثبت اندیشی به صورت یک برنامه مدون و منظم در طول دوره های آموزش ضمن خدمت معلمان باید مورد توجه صاحب نظران و برنامه ریزان نظام تعلیم و تربیت قرار گیرد.