افق توسعه آموزش علوم پزشکی
سال:1401 | دوره:13 | شماره:1 |تعداد مقالات:8

مقدمه: در حال حاضر، تدریس به شیوه یادگیری ترکیبی در بین کالج های آموزش پزشکی در سراسر جهان رو به پیشرفت است و مزایای متعدد آن از جمله عدم الزام به حضور فیزیکی در تمام جلسات درسی، منجر به محبوبیت این شیوه آموزشی در بزرگسالان شاغل شده است. لذا مطالعه حاضر با هدف تبیین تجارب دانشجویان ناپیوسته اتاق عمل از تدریس به روش یادگیری ترکیبی انجام شد. روش کار: این پژوهش کیفی به روش تحلیل محتوا در نیمسال اول تحصیلی سال 98 انجام شد. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختار یافته در طی 15 مصاحبه از دانشجویان ناپیوسته اتاق عمل بدست آمد. سپس داده ها به روش آنالیز محتوی و با کمک نرم افزار MaxQDA2 تحلیل شد. نتایج: داده ها در 3 طبقه اصلی «چالش ها» با زیر طبقات؛ انتخاب محتوی درسی مناسب و شبکه اجتماعی مطمئن، طبقه «تمهیدات مرتبط با اجرای برنامه توسط اساتید» با زیر طبقات؛ توانمندی اساتید در تدریس و با انگیزه بودن و طبقه «آورده ها» با زیر طبقات؛ رشد فردی چند جانبه و تعامل و افزایش اعتماد به نفس دسته بندی شد. نتیجه گیری: با توجه به نتایج پژوهش، بکارگیری این شیوه تدریس مشروط به رعایت ملاحظاتی از جمله بستر اینترنتی مناسب، وجود اساتیدی با انگیزه و توانمند، انتخاب محتوای مناسب می تواند منجر به رضایتمندی دانشجویان بزرگسال و شاغل در مراکز درمانی گردد و موجبات رشد فردی چند جانبه و تعامل بیشتر آنها در کلاس های درسی را فراهم نماید.

مقدمه: امروزه صاحب نظران معتقدند که سرمایه انسانی، به دلیل کمیابی، ارزشمندی، جانشین ناپذیری و تقلید ناپذیری به منظور دستیابی به مزیت رقابتی پایدار، حیاتی است و مهم ترین نقش را در افزایش یا کاهش بهره وری سازمان ایفا می کند از این رو پژوهش حاضر به دنبال بررسی تاثیر بلوغ سرمایه انسانی بر بهره وری کارکنان دانشی دانشگاه علوم پزشکی شهر بیرجنداست روش کار: پژوهش حاضر از لحاظ هدف، کاربردی و از نظر جمع آوری داده ها از نوع پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش، کلیه کارکنان دانشی دانشگاه علوم پزشکی شهر بیرجند و غیر هیات علمی می باشد که از طریق روش نمونه گیری تصادفی ساده، با توجه به جدول مورگان 90 نفر به عنوان نمونه انتخاب گردید. داده های پژوهش از طریق پرسشنامه جمع آوری گردید که جهت تحلیل آن ها از روش مدلسازی معادلات ساختاری و نرم افزارهای Spss وPLS استفاده شده است نتایج: نتایج نشان می دهد که در بین مولفه های متغیر مستقل بلوغ سرمایه انسانی، محرک های ظرفیت یادگیری با میانگین3. 41، دسترسی به دانش با میانگین 3. 38، مشارکت کارکنان با میانگین 3. 20، بهینه سازی نیروی کار با میانگین 3. 16 و شیوه اعمال رهبری با میانگین 2. 48 به ترتیب رده اول تا پنجم را داشته اند. میزان آلفای کرونباخ گویه های بلوغ سرمایه های انسانی برابر با 4/75و گویه های بهره وری برابر 6/81 بدست آمده است. از بین مولفه های بلوغ سرمایه انسانی اقدامات رهبری، درگیری کارکنان، دسترسی به دانش، بهینه سازی سرمایه انسانی بر بهره وری کارکنان دانشی تاثیر مثبت و معناداری دارد وفرضیه تاثیر ظرفیت یادگیری بر بهره وری کارکنان دانشی رد شد نتیجه گیری: مولفه های بلوغ سرمایه انسانی در پیش بینی بهره وری کارکنان دانشی تاثیر گذار است

مقدمه: دانشجویان مامایی می توانند نقش مهمی در ارتقا سلامت دهان و دندان مادران و نوزادان و پیشگیری از پوسیدگی زودهنگام دوران کودکی ایفا کنند. هدف مطالعه بررسی دانش گروهی از دانشجویان رشته ی مامایی در رابطه با پوسیدگی های زودرس دوران کودکی بود. روش کار: در این مطالعه مقطعی، تمام دانشجویان دو سال آخر رشته مامایی (165 دانشجو) در بهار 1399 در کرمان مورد مطالعه قرار گرفتند. نمونه گیری بصورت سرشماری انجام شد پرسشنامه پژوهشگر ساخته، 21 سوال داشت (11 سوال در خصوص اتیولوژی پوسیدگی زود هنگام و 10 سوال در مورد پیشگیری از این پوسیدگیها). برای نمره دهی، به پاسخ درست نمره 1 و به گزینه های غلط نمره ی 0 داده شد. دانشجویان در بخش اتیولوژی از 0 تا 11 و در بخش پیشگیری از 0 تا 10 نمره گرفتند. دامنه ی نمره ی کل پرسشنامه از 0 تا 21 بود. جهت تعیین سطح آگاهی در بخش اتیولوژی به نمرات 0 تا 5. 5 عنوان آگاهی ضعیف، نمرات 5. 5 تا 8. 25 آگاهی متوسط و نمرات 8. 25 تا 11، آگاهی خوب، در بخش پیشگیری به نمرات 0 تا 5 عنوان آگاهی ضعیف، نمرات 5 تا 7. 5 آگاهی متوسط و نمرات 7. 5 تا 10، آگاهی خوب اطلاق شد. در کل پرسشنامه نیز برای نمرات از 0 تا 10. 5 توصیف ضعیف، نمرات 10. 5 تا 15. 75 توصیف متوسط و نمرات 15. 75 تا 21 توصیف خوب اطلاق شد. آنالیز داده ها با نرم افزار SPSS 21 و آزمون T مستقل و ضریب همبستگی پیرسون انجام و سطح معنی داری 05/0 در نظر گرفته شد. نتایج: میانگین نمرات، در حیطه ها ی اتیولوژی، پیشگیری، و کل به ترتیب برابر با 74/1± 58/5، 92/1± 27/5 و 19/3± 86/10 بود و متوسط بود. ارتباط بین دو حیطه، معنی دار و مثبت بود (0001/0=P). نتیجه گیری: آگاهی دانشجویان در زمینه پوسیدگی های زود هنگام دوران کودکی متوسط بوده و احتمالا نیازهای آموزشی دانشجویان برای انجام نقش خود در ارتقای سلامت دندانهای کودکان کمتر مورد توجه قرار گرفته است، لذا بهتر است در دروسشان درسی تحت عنوان"پوسیدگی های زودهنگام دوران کودکی" گنجانده شود.

مقدمه: علاقمندی به رشته تحصیلی و برخورداری از کیفیت آموزش بالینی مطلوب عملکرد شغلی مناسبت تری را در پی خواهد داشت. هدف این مطالعه تعیین ارتباط کیفیت آموزش بالینی با علاقه مندی دانشجویان به رشته تحصیلی خود دردانشکده های توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی همدان و دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی بود. روش کار: مطالعه مقطعی حاضر با مشارکت( 306) دانشجوی رشته های فیزیوتراپی، کاردرمانی، ارتوپدی فنی، گفتار درمانی و شنوایی سنجی در دو دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی همدان و دانشگاه علوم بهزیستی تهران انجام شد. جمع آوری داده ها به صورت خوداظهاری با استفاده از پرسشنامه های دموگرافیک، علاقمندی به رشته تحصیلی(713/0 α = )، و کیفیت آموزش بالینی(930/0 α = ) انجام شد. داده ها با استفاده از SPSS-23 تجزیه و تحلیل شد. نتایج: میانگین سنی دانشجویان مورد مطالعه )09/1 ±83/21 ( سال، (177) نفرزن (6/59 درصد) و (120) نفرمرد(4/40درصد) بودند. میانگین کیفیت آموزش بالینی در دانشگاه همدان( 98/11± 92/52 ( و در دانشگاه علوم یهزیستی تهران( 48/11± 99/53) بود و تفاوت معناداری نداشت(05/0≤(pو بالاترین زیر شاخه تاثیر گذار در کیفیت آموزش بالینی، حیطه محیط آموزشی (20/3± 66/11) بود. علاقمندی به رشته تحصیلی با اهداف و برنامه آموزشی، برخورد با دانشجو، نظارت و ارزشیابی ارتباط معنی دار و منفی داشت (01/0≥p). نتیجه گیری: سطح کیفیت آموزش بالینی در هر دو دانشکده متوسط و مطلوب ارزیابی شد با توجه به ارتباط منفی حیطه های کیفیت آموزش بالینی و علاقه به رشته تحصیلی، بررسی بیشتر و توجه به بازنگری در آموزش بالینی توصیه می شود.

مقدمه: . رضایت تحصیلی طیف وسیعی از جنبه های زندگی دانشجویان دندانپزشکی را در بر می گیرد که تحقق برخی یا همه جنبه ها می تواند بر بهبود فرایند آموزش و ارتقای سطح کیفیت اموزش تأثیرگذار باشد. یکی از این جنبه ها، تیپ شخصیتی است که ممکن است زمینه ساز رضایت تحصیلی دانشجویان دندانپزشکی باشد. ما نیز در این مطالعه به بررسی ارتباط تیپ شخصیتی با رضایت تحصیلی دانشجویان دندانپزشکی شهر زاهدان پرداختیم. روش کار: در این مطالعه ی مقطعی، 135 دانشجوی دندانپزشکی پیوسته مشغول به تحصیل در دانشگاه علوم پزشکی زاهدان به صورت حضوری شرکت نمودند. پرسشنامه شامل اطلاعات زمینه ای دانشجویان، پرسشنامه ی رضایت تحصیلی JDI و پرسشنامه ی تیپ های شخصیتی MBTI بود که از در اختیار دانشجویان قرار گرفت. میانگین نمره ی تیپ های شخصیتی و رضایت تحصیلی توسط نرم افزار SPSS. 22 در سطوح مختلف متغیرهای زمینه ای مقایسه شد. نتایج: در مطالعه ی حاضر شایع ترین تیپ های شخصیتی ESTJ, ISTJ, ENTJ, INTJ بودند. میزان رضایت کلی تحصیلی در دانشجویان دختر 179. 09 و در دانشجویان پسر 164. 95 و به طور معنی داری رضایت دختران بیشتر از پسران بود (P=0. 007). . نتیجه گیری: به نظر می رسد دندانپزشکان با تیپ های شخصیتی ENTP, ESTJ, ISTJ, ISTP, ENFJ، قابلیت بیشتری در یادگیری و مقابله با استرس هایی که روزانه در رشته ی دندانپزشکی به وجود می آید را داشته باشند و در نتیجه رضایت تحصیلی بیشتری را تجربه کنند.

مقدمه: به دنبال پاندمی کووید 19 در اوایل سال 2020 و لزوم رعایت فاصله گذاری اجتماعی، آموزش دانش آموزان و دانشجویان در سطوح مختلف دچار اختلال شد. موسسات آموزشی و دانشگاه ها برای جبران این نقصان از روش های مختلف استفاده کردند که در این میان آموزش الکترونیکی از جایگاه ویژه ای برخوردار شد. روش کار: ما در بیمارستان فوق تخصصی اکبر مشهد از نیمه اسفند ماه 1398 تا انتهای اردیبهشت ماه 1399 یک استودیو مجازی ایجاد نموده که اساتید محترم گروه اطفال دانشگاه علوم پزشکی مشهد دروس تعیین شده جهت کارآموزان و کاروزان و دستیاران را در این استودیو ضبط نمودند. برنامه Healthstudio که قابلیت های متعددی از جمله ویرایش فیلم به منظور بهبود بخشیدن به کیفیت فیلم های ضبط شده با آن برای ما فراهم بود را راه اندازی نمودیم. نتایج: یک استودیو به عنوان فضایی جهت ضبط به صورت مجازی تجهیز شد که در آن 50 جلسه آموزشی در قالب لینک برای مقطع کارآموزی و 27 جلسه آموزشی برای مقطع کارورزی و 5 جلسه آموزشی برای دستیاران تهیه گردید. لینک ها پس از آماده سازی در سامانه نوید (نرم افزار ویزه یادگیری دانشگاهی) نیز بارگذاری گردیدند. نتیجه گیری: ما تلاش کردیم تا با این اقدامات زیر ساختی مناسب در جهت دسترسی سریع و آسان دانشجویان پزشکی به محتواهای آموزشی فراهم سازیم.

مقدمه: طراحی آموزشی یکی از عوامل موثر در بهبود کیفیت آموزش مجازی است. مطالعه حاضر با هدف تعیین عناصر و مولفه های طراحی و مدیریت فرایند تعاملی آموزش مجازی انجام شده است. روش کار: مطالعه حاضر مروری از نوع مرور هدفمند است. این نوع مطالعات مروری، با هدف بررسی و تبیین ویژگی های یک مفهوم و توضیح آن انجام می شود. مطالعه حاضر از طریق جستجوی کلید واژه هایDistance education, virtual education, e-learning, instructional design, e-teaching, educational management و e-teacher معادل فارسی آن طراحی آموزشی، آموزش مجازی، یادگیری الکترونیکی، تدریس الکترونیکی، آموزش از راه دور، مدیریت آموزشی، آموزش و مدرس الکترونیکی در پایگاه های دادهMagIran, ISC, SID, Scopus, Science Direct, PubMed انجام شده است. جستجو به زبان فارسی و انگلیسی در سالهای 2000-سپتامبر 2020 انجام شده است. در بررسی انجام شده عنوان متون مستخرج بررسی و 78 مستند شامل مقاله، گزارش و راهنما جهت بررسی چکیده در مرحله بعد وارد شد. در نهایت براساس معیار ورود 42 مطالعه، 18 مطالعه فارسی و 24 مطالعه انگلیسی جهت بررسی کامل متن مورد بررسی قرار گرفت و در مطالعه حاضر مورد استفاده شد. نتایج: نتایج مطالعات نشان دادند چارچوب طراحی آموزشی در فرایند آموزش مجازی شباهت زیادی به مراحل طراحی آموزشی در فرایند آموزش حضوری دارد اما در جزئیات، لازم است ویژگی های آموزش مجازی/الکترونیکی در نظرگرفته شود. در فرآیند طراحی آموزش مجازی لازم است به هشت مؤلفه شامل تعیین مخاطب، تعیین اهداف و پیامدهای مورد انتظار، محتوای آموزشی، نحوه سازماندهی محتوا، تعیین روشهای آموزش و فعالیتهای یادگیری، تعیین رسانه های آموزشی، نحوه ارزیابی فراگیر و ارزشیابی برنامه/دوره آموزشی توجه داشت. نتیجه گیری: طراحی و مدیریت یک فرایند آموزش مجازی، موضوع چند بعدی است که مؤلفه های مختلفی مانند عناصر هشت گانه طراحی آموزشی، تکنولوژی های آموزشی دردسترس، فعالیت های مشارکتی و ایجاد فرصت یادگیری همتا و رشد توانمندی های مدرسین در محیط آموزش الکترونیکی در موفقیت برنامه آموزش مجازی نقش کلیدی دارد.

مقدمه: حرفه گری پزشکی یکی از مهم ترین موضوعات چالش برانگیز کنونی در بحث اخلاق پزشکی است. این مقوله به معنای رفتارهای مطلوبی است که بایستی پزشکان در برابر بیماران و جامعه داشته باشند تا منجر به تعاملات مناسب شود. اشکالات ارتباط پزشک-بیمار منشاء شکایات متعددی می‎باشد. با وجود مطالعات فراوان در این زمینه، خلاء عظیمی از دانش تا عمل موجود است. و رفتارهای غیرحرفه ای همچنان ادامه دارد. هدف از این مقاله آن است که با مرور متون مرتبط، راهکاری عملی جهت ارتقاء حرفه گری پزشکی ارائه نماید. روش کار: موضوع در پایگاه های اطلاعاتی ERIC, Google Scholar, PubMed, با استفاده از واژگان کلیدی: (حرفه ای گری پزشکی Professionalism)، (آموزش پزشکی Medical Education)، (اخلاق پزشکی Medical ethics) بررسی انجام شد. تعداد 38 مقاله مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج: پزشک خوب علاوه بر دانش و مهارت تکنیکی، نیازمند مهارت ارتباطی و رفتار حرفه ای مناسب است. برای رسیدن به این هدف بایستی در طی دوران آموزش پزشکی، آموزش حرفه ای گری پزشکی نیز در متن کوریکولوم آموزشی قرار گیرد. جهت تحقق این هدف، طراحی کوریکولوم حرفه ای گری، تعیین اهداف کلی و جزئی، انتخاب روش تدریس، ارزشیابی مناسب و بویژه تمرکز بر پویایی این کوریکولوم با کمک گرفتن از بازخوردهای مستمر بایستی مدنظر قرار گیرد. نتیجه گیری: جهت تحقق اهداف حرفه ای گری پزشکی و پرورش صحیح پزشکان آینده، ضروری است که کوریکولوم مبتنی بر حرفه ای گری پزشکی در تمامی دانشگاه های سطح کشور عملیاتی شده و به طور مستمر مورد سنجش و اصلاح قرار گیرد.