مهندسی سازه و ساخت
سال:1402 | دوره:10 | شماره:12 |تعداد مقالات:12

پورتفولیوی پروژه ها جهت انتقال نیازهای راهبردی سازمان به پروژه ها و فعالیت های عملیاتی است. ریسک پورتفولیو در صورت وقوع می تواند بر معیارهای موفقیت پورتفولیو تأثیر گذاشته و دستیابی به اهداف راهبردی سازمان را تحت الشعاع قرار دهد. با وجود نقش مهم مدیریت ریسک پورتفولیو در موفقیت یک سازمان، تاکنون تحلیل های مناسبی از ریسک های پورتفولیو پروژه ها ارائه نشده است. هدف این پژوهش بررسی اهمیت ریسک های پورتفولیو و همچنین انتخاب بهترین استراتژی مدیریت ریسک پورتفولیو با استفاده از روش تصمیم گیری چند معیاره خواهد بود. با توجه به ناشناخته بودن ریسک های سطح پورتفولیو، اولین گام در این پژوهش شناسایی و انتخاب ریسک های مهم پورتفولیوی پروژه ها می باشد که بر مبنای مطالعات پیشین در این زمینه صورت گرفته است. پس از آن با استفاده از پرسشنامه از گروهی از نخبگان، اهمیت ریسک ها در استراتژی های رایج مدیریت پورتفولیو ارزیابی شده است. در این تحقیق از روش تصمیم گیری چند معیاره Critic به منظور تشخیص وزن هر ریسک استفاده شده است که طی آن، اهمیت هر ریسک بدون پرسش مستقیم از خبرگان و تنها با استفاده از امتیازهای داده شده به هر ریسک در استراتژی های مختلف محاسبه می گردد. پس از آن، استراتژی های مختلف مدیریت ریسک پورتفولیو شناسایی شده و بهترین پاسخ مدیریتی کنترل ریسک، محاسبه و انتخاب خواهد شد

امروزه به دلیل افزایش حملات نظامی به ساختمان ها و با توجه به پیشرفت تکنولوژی جنگ افزارها، اهمیت طراحی سازه ها به ویژه سازه های مهم در مقابل بارهای ناشی از انفجار به شکل روز افزونی مشاهده می شود. بدین منظور همواره پژوهش هایی جهت تحلیل سازه ها در برابر انفجار و دستیابی به روش هایی جهت کاهش خسارت های ناشی از انفجار در سازه ها در حال انجام است. در این پژوهش نیز روشی جدید جهت تسلیح دال های بتنی به منظور بهبود عملکرد دال ها تحت بارگذاری انفجار مطرح شده است. در این روش به جای استفاده از میلگردهای فولادی از ورق های فولادی حفره دار جهت تسلیح دال های بتنی استفاده شده است. به منظور بررسی عملکرد این سیستم تسلیح دال های بتنی تحت بارگذاری انفجار، مدل هایی از دال های بتنی مسلح به ورق های حفره دار و مسلح به میلگردها با درصد حجمی فولاد مساوی تحت دو سناریوی انفجار در نرم افزار آباکوس شبیه سازی و مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج نشان داد که دال های بتنی مسلح به ورق های حفره دار سبب کاهش جابجایی مرکز دال در بارگذاری های ناشی از انفجار در هوا می گردد؛ اما آسیب در وجه پشتی این نوع دال ها تحت بارگذاری انفجار به صورت پانچ موضعی در مرکز دال بوده است و نسبت به دال های مسلح به میلگرد بیشتر در معرض پوسته پوسته شدن پوشش پشتی دال قرار دارند. در این راستا، در این پژوهش سعی شده است با بکارگیری ورق های حفره-دار موجدار و یا استفاده از شیار های فولادی حفره دار به عنوان سخت کننده، اندرکنش بیشتری میان بتن و سیستم تسلیح دال ایجاد شود؛ نتایج این موارد نیز نشان داد که استفاده از ورق حفره دار به همراه تعدادی شیار حفره دار سبب کاهش قابل قبول در جابجایی مرکز دال شده و آسیب در دال نیز به میزان قابل توجهی بهبود می یابد.

همه گیری ویروس کرونا علاوه بر گرفتن جان شمار زیادی از انسان ها و تحمیل هزینه های سنگین در حوزه سلامت، فعالیت طیف گسترده ای از کسب و کارهای مرتبط با صنعت ساختمان را نیز با رکود مواجه نموده و صنعت ساختمان را دچار آسیب ها و چالش های متعددی کرده است که قطعا پیامدهای اقتصادی و اجتماعی گسترده ای را برای کشورهای جهان به دنبال دارد، لذا بررسی این چالش ها و ارائه راهکارهای مناسب در زمان بحران و همه گیری این ویروس، از اهمیت بالایی برخوردار است. دراین تحقیق، ابتدا با انجام مطالعات کتابخانه ای، فهرستی از آسیب ها و چالش های شیوع ویروس کرونا بر پروژه های فعال در صنعت ساختمان تهیه شد و از طریق پرسشنامه مبتنی بر طیف لیکرت، نظر خبرگان حوزه مدیریت پروژه در شهر کرمان جمع آوری و در نرم افزار SPSS تجزیه وتحلیل شد، سپس ماتریس مقایسات زوجی بر مبنای اعداد فازی مثلثی تکمیل و با استفاده از نرم افزار Super Decision اولویت بندی شاخص ها و زیرشاخص ها صورت گرفت، سپس ماتریس تصمیم به روش چندشاخصه ای تاپسیس فازی، بر مبنای معیارهای "میزان تاثیرگذاری"، "درجه اهمیت" و "امکان جلوگیری از آسیب" تشکیل و با استفاده از پرسشنامه مربوط، آسیب های شناسایی شده رتبه بندی شدند و در نهایت به ارائه راهکارهای مدیریت ریسک از طریق پاسخ مناسب، پرداخته شده است، براساس یافته های تحقیق، آسیب های مربوط به «چالش های مالی»، «چالش های بهداشتی»، «چالش های کاری و سازمانی» و «چالش های زمانی و زمان بندی» به ترتیب بیشترین میزان تاثیر را بر پروژه های فعال در صنعت ساختمان داشته است.

ساختمان سبز به عنوان یک روش مؤثر برای تعامل بین توسعه سریع ساخت وساز، حفظ منابع با داشتن کمترین تأثیر بر محیط زیست و توزیع انرژی های تجدیدپذیر و پاک تلقی می شود. در حالی که ساختمان سبز چنین منافع بالقوه ای را دارا می باشد، ریسک-های مرتبط با ساختمان های سبز کمتر مورد ارزیابی قرار گرفته اند. لذا هدف این تحقیق شناسایی و اولویت بندی ریسک های پیش رو توسعه و اجرای ساختمان های سبز در کشور ایران است و تعیین میزان اهمیت محدودیت های چهارگانه پروژه در مؤثرترین ریسک های شناسایی شده و اولویت بندی محدودیت ها در پروژه های ساختمان سازی سبز است. در این تحقیق با بررسی و ارزیابی موضوع ریسک توسعه و اجرای ساختمان های سبز در منابع علمی و پژوهشی، 10 ریسک مشتمل بر: اقتصادی، قراردادی، مدیریتی، آموزشی، قانونی، صنعت، عملکردی، بازار، زیست محیطی و ایمنی شناسایی شد. سپس با طراحی و تدوین ابزار پرسشنامه، اهداف تحقیق طی دو مرحله مورد ارزیابی قرار گرفت. در مرحله اول ریسک های شناسایی شده با استفاده از روش تحلیل سلسله مراتبی (AHP) اولویت بندی گردید و مؤثرترین ریسک ها تعیین شد. طی مرحله دوم با هدف تعیین میزان اهمیت محدودیت های چهارگانه مدیریت پروژه (هزینه، زمان، کیفیت و حوزه کاری) و میزان تأثیر مؤثرترین ریسک ها بر چهار محدودیت، به روش تحلیل سلسله مراتبی فازی (FAHP) ارزیابی و تعیین گردید. نتایج مرحله اول نشان داد که پنج ریسک اقتصادی، بازار، عملکردی، صنعت و ایمنی، مؤثرترین ریسک های توسعه و اجرای ساختمان های سبز است. نتایج مرحله دوم نشان داد که اهمیت محدودیت کیفیت در اولویت اول و پس از آن به ترتیب هزینه، زمان و حوزه کاری در اولویت های بعدی قرار گرفت، به طوری که هزینه در ریسک اقتصادی و بازار، حوزه کاری در ریسک عملکردی، زمان در ریسک صنعت، و در نهایت کیفیت در ریسک ایمنی بالاترین اولویت را کسب کردند.

چکیدهدر دهه های اخیر سیستم های سازه ای مختلفی جهت ساخت سازه های بلند با عملکرد لرزه ای مطلوب، پیشنهاد شده است. با توجه به نقش هنر معماری در سازه های بلند و تاثیر آن بر جذب گردشگران و سرمایه گذاران بین المللی، طراحان سازه به سمت سیستم هایی گرایش یافته اند که علاوه بر عملکرد مطلوب سازه ای، چشم نواز و زیبا نیز باشند. یکی از این سیستم ها، سیستم سازه ای شبکه قطری است. در تحقیق حاضر پس از مرور تعدادی از پژوهش های صورت گرفته در این زمینه، ضمن بررسی عملکرد لرزه ای، ضریب رفتار این سازه ها، با روش تحلیل غیرخطی استاتیکی در نرم افزار SAP2000 محاسبه شده است. نتایج تحلیل 9 مدل سازه شبکه قطری با تعداد طبقات 18، 36 و 54 با سه زوایه 2/50، 4/67 و 5/74 درجه، نشان می دهد به صورت میانگین، مقدار ضریب رفتار برای سازه های 18 طبقه 70/2، برای سازه های 36 طبقه 00/3 و برای سازه های 54 طبقه 85/3 می باشد. بررسی مدل ها نشان داد که در زوایای 4/67 و 5/74 درجه، سختی سازه بیشتر بوده ولی مقدار جابجایی طبقه بام و نیز دوره تناوب سازه کمتر شده است. ملاحظه می شود علاوه بر اینکه از دید سازه ای، زاویه مطلوب اعضای قطری در این محدوده قرار دارد، از نظر معماری نیز در این حالت انعطاف پذیری بیشتری در طراحی پلان و نمای سازه وجود خواهد داشت.

در تحقیق حاضر برای اولین بار رفتار مکانیکی میراگر فلزی تسلیم شونده شیاردار از جنس آلیاژهای حافظه دار شکلی بررسی شده است. عملکرد لرزه ای سیستم جدید ارائه شده، با استفاده از روش تحلیل استاتیکی غیرخطی بار افزون در نرم افزار آباکوس مطالعه شده است. رفتار سوپر الاستیک آلیاژهای حافظه دار شکلی، با استفاده از مدل رفتاری برینسون و با لحاظ کردن تبدیلات فازی و همچنین معیار شکست دراکر-پراگر توسط زیربرنامه UMAT به نرم افزار آباکوس اعمال شده است. پس از صحت سنجی مدل المان محدود با نتایج موجود در تحقیقات، تأثیر جنس و پارامترهای هندسی عرض و تعداد شیارهای میراگر بر روی سختی، جابجایی و نیروی تسلیم، جابجایی و نیروی نهایی، شکل پذیری و قابلیت جذب انرژی میراگر مطالعه شده است. همچنین، قابلیت به کارگیری این نوع میراگر در قاب فولادی با استفاده از روش دینامیکی غیرخطی تاریخچه زمانی و با در نظر گرفتن هشت شتاب نگاشت مربوط به زلزله های حوزه دور و حوزه نزدیک گسل مورد ارزیابی قرار گرفته است. نتایج نشان می دهد که شکل پذیری میراگر جدید ارائه شده در حدود 56 بوده و از شکل پذیری بسیاری از میراگرهای متداول فلزی بیشتر می باشد. همچنین، میراگر مورد مطالعه از جذب انرژی بالایی برخوردار است و می تواند به راحتی جایگزین سایر میراگرهای فلزی جاری شونده از جمله ADAS و TADAS شود. علاوه بر این، مشاهده می شود که میزان شکل پذیری و جذب انرژی سیستم پیشنهادی نسبت به قاب مهاربندی شده با میراگر متناظر فولادی افزایش قابل ملاحظه ای یافته و می تواند در کاربردهای مهندسی مورد استفاده قرار گیرد.

در این مقاله به ارزیابی قابلیت اعتماد قاب های فلزی مجهز به میراگر ویسکوز مایع با استفاده از توابع حالت حدی چندگانه پرداخته شده است که توابع حالت حدی بر اساس پاسخ دریفت و شتاب سازه تعریف شده است. برای تحلیل قابلیت اعتماد و تعیین احتمال خرابی از روش شبیه سازی مونت-کارلو(MCS) استفاده شده است. برای آنالیز عددی، سه قاب فلزی 4، 8 و12 طبقه مجهز به میراگر ویسکوز خطی و غیرخطی طراحی شده بر اساس روش جابجایی مستقیم با توزیع میراگرها به دو روش توزیع مبتنی بر برش طبقه و توزیع یکنواخت، در نظر گرفته شده است. با اعمال عدم قطعیت در پارامترهای سازه و میراگر، برای هر کدام از قاب ها به تعداد لازم قاب های تصادفی با استفاده از روش نمونه برداری لاتین هایپر کیوب (LHS) تولید شده اند. سازه های تصادقی تولید شده تحت 20 رکورد زلزله قرار گرفته و تحلیل دینامیکی تاریخچه زمانی انجام شده است. با انجام تحلیل قابلیت اعتماد، احتمال خرابی سازه به ازای توابع حالت حدی تک و چندگانه با مقادیر حدی متناظر با سطوح عملکرد مختلف برای حداکثر نسبت دریفت و شتاب تعیین شده است. نتایج ارزیابی ها نشان می دهد که برای مقادیر حدی شتاب متناظر با سطح خرابی ملایم در دستورالعمل های لرزه ای نظیر مقدار حدیg6/0 در دستورالعملHazus-MH، افزایش احتمال خرابی سازه با توابع حدی چندگانه در مقایسه با تابع حدی فقط نسبت دریفت کمتر از %10 بوده است، در حالیکه برای مقدار حدی کمتر شتاب نظیر g3/0، این افزایش تا %87 می باشد. همچنین مشاهده شد علیرغم اینکه میراگرهای خطی و غیرخطی با توزیع های مختلف معیارهای مورد نظر در طراحی را برآورده کرده اند، در تحلیل قابلیت اعتماد عملکرد متفاوتی داشته اند. براساس نتایج بدست آمده پیشنهاد می شود تاثیر تابع حدی متناظر با شتاب در ارزیابی قابلیت اعتماد سازه های حساس به شتاب که دارای مقادیر حدی شتاب پایین تری می باشند در نظر گرفته شود.

اتصالات تیر به ستون در سازه های بتن آرمه نقشی اساسی در رفتار کلی سازه ایفا می کنند. بنابراین نیاز به مقاوم سازی اتصالاتی که در طول زمان تحت بارگذاری های مختلف دچار آسیب شده اند و یا تنها بر اساس بارهای ثقلی طراحی شده اند، ضروری به نظر می رسد. امروزه تقویت برشی اتصالات با پلیمرهای مسلح شده با الیاف (FRP) مورد توجه محققین قرار گرفته است. از آنجا که نیروی برشی وارد شده به اتصال توسط مکانیزم خرپای تشکیل شده توسط میلگردهای افقی و قائم و همچنین نیروی فشاری بتن منتقل می شود، قبل از تقویت توسط مصالح FRP بتن اتصال نقش اصلی را در ظرفیت برشی ایفا می کند. در این مطالعه 7 نمونه ی اتصال خارجی بتن آرمه در مقیاس 3/2 و در دو گروه مقاومتی بتن 30 و 42 مگاپاسکال طراحی و ساخته شد. در این اتصالات ضوابط لرزه ای در نظر گرفته نشد. دو نمونه تا تغییرمکان نسبی 5/1 و دو نمونه ی دیگر تا تغییرمکان نسبی 3 درصد خسارت و سپس با مصالح FRP به روش نصب در نزدیک سطح (NSM ) تقویت شدند. از سه نمونه ی دیگر، یکی با و دو نمونه بدون در نظر گرفتن ضوابط لرزه ای به عنوان نمونه های کنترل در دو سطح مقاومتی بتن، تنها تحت بارگذاری چرخه ای قرار گرفتند. هدف از در نظر گرفتن دو سطح مقاومت بتن متفاوت، بررسی تاثیر افزایش مقاومت بتن در محدوده ی نرمال مهندسی بر عملکرد اتصال مقاوم سازی شده به روش NSM بود. مطابق با یافته های این پژوهش، نمونه های تقویت شده ی خسارت دیده با مقاومت فشاری بتن 42 مگاپاسکال توانستند ظرفیت باربری اتصال را تا 12 درصد نسبت به نمونه ی کنترل لرزه ای با مقاومت فشاری بتن 30 مگاپاسکال افزایش دهند. همچنین افزایش در مقاومت بتن به اندازه ی 12 مگاپاسکال، سبب افزایش 20، 40 و 65 درصدی به ترتیب در ظرفیت باربری، سختی و توانایی اتلاف انرژی نمونه های تقویت شده به روش NSM شد.

سیستم های تدارک پروژه، به عنوان ساختار قرارداد و شکل گیری روابط عوامل پروژه، با تخصیص ریسک در بین عوامل پروژه ‏چهارچوبی برای شکل گیری ‏قراردادهای انواع مختلف پروژه ها را ایجاد می نماید. سیستم های تدارک تا حد زیادی می توانند اهداف ‏زمانی، مالی و یا کیفی پروؤه را متاثر نموده و عموماً در ‏‏5 دسته امانی، متعارف، طرح و ساخت، عامل چهارم و مشارکت عمومی خصوصی ‏‏(‏PPP‏) دسته بندی می شوند. هر یک از سیستم های تدارک مزیت ها و ‏محدودیت های خاص خود را دارا هستند که انتخاب بین انها را ‏وابسته به شرایط پروژه و انتظارات کارفرمائی می نماید. در این مقاله یک رویکرد جدید مبتنی ‏بر تخصیص ریسک های قراردادی ارائه ‏شده است که به کمک آن کارفرما می تواند سیستم تدارک پروژه را بسته به سطح ریسک قابل پذیرش توسط کارفرما ‏انتخاب نماید. برای ‏این منظور با مطالعه سوابق تخصیص ریسک در 26 پروژه حوزه آب در کشور، 14 عنوان ریسک اصلی که مبنای تصمی گیری برای مدل ‏‏تدارک پروژه است معرفی گردیده است. تصمیم گیرنده بر اساس ظرفیت سازمانی خود در پذیرش سطح مشخصی از ریسک های 14 ‏گانه می تواند اقدام به ‏انتخاب سیستم تدارک متناسب برای پروژه نماید. بر مبنای این رویکرد، یک مدل تصمیم گیری چند هدفه توسعه ‏یافته است که با دریافت مشخصات ریسک ‏پروژه، به صورت کمی ساختار بهینه را پیشنهاد داده و سطح مخاطراتی را که در انتظار او ‏است (به شکل افزایش در قیمت تمام شده پروژه) را مشخص می ‏سازد. ابزار تحلیل حساسیت این مدل همچنین به کارفرما راهنمایی ‏می نماید که در صورت بکارگیری یک مدل قراردادی مشخص، کارفرما می بایست کدام ‏ابزارهای قراردادی یا ظرفیت های مدیریتی را ‏فراهم سازد.‏

در این مقاله، طیف های شبه شتاب سه شتابنگاشت السنترو، ناغان و طبس که با روش درونیابی خطی تحریک (روش جنینگز) و نیز با استفاده از تابع اسپلاین مکعبی بدست آمده بودند، با یکدیگر مقایسه شده اند. روش جنینگز مبتنی بر درونیابی خطی تحریک می باشد و برای بازه های زمانی کوتاه قابل قبول است. در این پژوهش، سه شتابنگاشت ال سنترو، ناغان و طبس در نظر گرفته شدند و طیف پاسخ شبه شتاب همپایه شده (ضریب برش پایه) آنها برای مقادیر میرایی های مختلف با استفاده از روش درونیابی خطی و نیز درونیابی با تابع اسپلاین محاسبه گردیدند. میرایی های در نظر گرفته شده برابر با مقادیر صفر، دو، پنج، ده و بیست درصد بود. برای اینکه تفاوت روش درونیابی خطی و روش درونیابی با تابع اسپلاین مشخص شود، فاصله زمانی بین نقاط شتابنگاشت به ترتیب به 100،50،20،10،5،2 و200 قسمت مساوی تقسیم گردید. سپس، یکبار با روش درونیابی خطی و بار دیگر با روش درونیابی اسپلاین نقاط داخلی بین نقاط شتابنگاشتها بدست آورده شد و طیف شبه شتاب آنها با استفاده از روش جنینگز و روش درونیابی با تابع اسپلاین محاسبه گردید. نتایج محاسبات نشان داد که مقادیر طیف شبه شتاب محاسبه شده با روش درونیابی اسپلاین در دوره تناوبهای خیلی کوچک و میرایی های کم، اختلاف قابل ملاحظه ای با مقادیر متناظر طیف شبه شتاب محاسبه شده با روش درونیابی خطی دارد. لازم به ذکر است فاصله زمانی اولیه بین نقاط شتابنگاشتهای السنترو، ناغان و طبس 02/0 ثانیه می باشد.

در هزاره سوم میلادی، شهرها به عنوان موتورهای رشد و توسعه اجتماعی دارای پتانسیلهای بالایی هستند. بنابراین مدیریت شهری به منظور دستیابی به توسعه پایدار شهری بایستی به ساختار و فرایند های درونی خود توجه داشته باشد. رشد سریع جمعیت در کشور ایران، -که بیش از 70% جمعیت آن شهرنشین می باشد- و عدم تخصیص بهینه منابع و امکانات از یک سو، خودکفایی درآمد آن ها از سوی دیگر نیاز شهرداری ها را به ارزیابی عملکرد به منظور بهبود و ارتقا مدیریت، بیش از پیش مطرح کرده است. با توجه به نقش شهرداری ها در ساماندهی مدیریت شهری، بهره گیری از روش های علمی به منظور بهبود و ارتقاء مدیریت شهری در ابعاد مختلف اقتصادی، اجتماعی و محیطی در راستای توسعه پایدار شهری ضروری است. در این تحقیق، هدف، ارزیابی عملکرد، رتبه بندی در منطقه های شهرداری کرج و معاونت های آنها است. به همین خاطر از مدلی از تکنیک تحلیل پوششی داده های شبکه (NDEA) به منظور سنجش کارایی شهرداری ها با توجه به ساختار درونی شان استفاده شده است. نتایج مدل در دوره زمانی1393 -1396، - پس از جمع آوری داده ها، 5 متغیر ورودی و 12 خروجی- نشان داد که در سال 93 تعداد بیشتری از شهرداری ها کارا شدند. همچنین مناطق 6، 7 و 11 بدترین عملکرد را بین مناطق شهرداری داشتند.

سیستم های نوین آسیب گریز جزء سازه های نوین لرزه بر جانبی محسوب می شوند. این سازه ها جابجایی پسماند حداقل دارند و نیز انرژی زلزله را از طریق فیوز های تعویض پذیر جذب می کنند. سیستم های مهاربندی مرکزگرای گهواره ای که در این تحقیق مورد بررسی قرار گرفته اند جزء این سیستم های نوین لرزه ای محسوب می شوند. در سازه های گهواره ای مرکزگرا و نیز دیگر سازه های بلند، اثر مودهای بالاتر می تواند خسارات جبران ناپذیری را در سازه ایجاد نماید. در این تحقیق سعی شده است که با استفاده از ستون ها و مهاربند های کمانش تاب به عنوان فیوز جاذب انرژی به جای ستون ها و مهاربند های متداول آیین نامه ای در سازه های گهواره ای مهاربندی مرکزگرا، اثرات مود های بالاتر کاهش یابد. پنج سازه 12 طبقه مورد بررسی قرار گرفت که شامل؛ سیستم مهاربندی پایه-گهواره ای مرکزگرا و 4 نوع با قرار گیری ستون و مهاربند کمانش تاب در پایه، یک سوم، میانه و سه چهارم ارتفاع، هستند. برای بررسی رفتار لرزه ای این سازه ها، مدل سازی‎ها در نرم افزار OpenSees به صورت دوبعدی انجام شده است و سپس تحت 22 رکورد دور از گسل مطابق FEMA P695 مورد بررسی قرار گرفته اند. رفتار غیرخطی هندسی و مصالح در مدل سازی در نظر گرفته شده است. نتایج نشان دهنده بهبود عملکرد لرزه ای و کاهش اثرات مودهای بالاتر در حالت استفاده از مهاربندها و ستون های کمانش تاب در طبقات، در مقایسه با حالت سیستم مهاربندی گهواره ای مرکزگرای متداول است.