مهندسی حمل و نقل
سال:1401 | دوره:13 | شماره:3 |تعداد مقالات:14

عملیات پول رسانی از خزانه به شعب و خودپردازهای موجود در سطح شهر،  از فرآیندهای کلیدی در سیستم بانکداری می باشد. عوامل متعددی مانند محل خزانه، ناوگان حمل، مسیرهای انتقال و پراکندگی جغرافیایی شعب و خودپردازها، توزیع تقاضای پول، رضایت مشتریان، در انجام بهینه فرآیند انتقال پول مؤثر است. همچنین امروزه مسائل زیست محیطی به خصوص مبحث انتشار گازهای گلخانه ای موردتوجه قرار گرفته است. در این مقاله، یک مدل جدید از مسئله مکان یابی - مسیریابی وسایل نقلیه برای شبکه پول رسانی بانک توسعه داده شده است به طوری که هم زمان سه هدف کاهش میزان انتشار گازهای گلخانه ای، کاهش هزینه های مکان یابی و مسیریابی و افزایش رضایت مشتریان را در نظر می گیرد. با توجه به NP-hard بودن مسائل مکان یابی - مسیریابی جهت حل مدل، یک الگوریتم ژنتیک چندهدفه جدید مبتنی بر روش پرومته ارائه شده و نتایج حل برای مسائل واقعی بانک سامان با الگوریتم های ژنتیک برمبنای مرتب سازی نامغلوب و رقابت استعماری چند هدفه مقایسه شده است. مقایسه نتایج الگوریتم ها، کارایی الگوریتم پیشنهادی را برای مسئله مورد نظر نشان می دهد.

دمای عمق لایه های آسفالتی یکی از فاکتورهای مهم در فرآیند تحلیل، طراحی و مطالعات بهسازی (روکش) روسازی های آسفالتی است. مدل های پیش بینی به عنوان جایگزین اندازه گیری میدانی و آزمایشگاهی این دما، از روش های کم هزینه و سریع تعیین دمای عمق لایه های آسفالتی هستند. این در حالی است که این مدل ها بر اساس داده های میدانی و آزمایشگاهی محدود ساخته شده اند و نیاز به توسعه مدل هایی برای تعیین دمای عمق لایه های آسفالتی در شرایط مختلف ترافیکی و آب و هوایی وجود دارد. هدف اصلی این پژوهش توسعه مدلی برای پیش بینی دمای عمق لایه های آسفالتی بر اساس داده های آب و هوایی است. روش مدل سازی استفاده شده، مدل رگرسیون غیرخطی درجه دوم گام به گام می باشد که دمای عمق لایه های آسفالتی را بر اساس سایر متغیرها شامل عمق مورد نظر از سطح روسازی، دمای هوا، میانگین سرعت و جهت باد، حداقل رطوبت هوا و تابش آفتاب پیش بینی می کند. داده ها از پایگاه داده برنامه عملکرد بلندمدت روسازی (LTPP) استخراج شده و برای مدل سازی از داده های چندین ساله مربوط به ایالت اوهایو آمریکا استفاده شده است. با استفاده از داده های موجود، عملکرد مدل توسعه یافته مورد ارزیابی قرار گرفته است. همچنین مدل توسعه داده شده با استفاده از داده های مربوط به ایالت مونتانای آمریکا، اعتبارسنجی شده است. نتایج پژوهش قابلیت پیش بینی دمای عمق لایه های آسفالتی را بر اساس داده های آب و هوایی موجود توسط مدل توسعه یافته با دقت پیش بینی بسیار خوب (ضریب تعیین 95/0) و اُریب (بایاس) پیش بینی بسیار کم نشان می دهد.

پیچیدگی مسائل دنیای واقعی همواره در حال افزایش است و بسیاری از مسائل دنیای واقعی را نمی توان با روش های فعلی مدل سازی کرد. به همین دلیل، برای غلبه بر چالش ها و کاستی های موجود باید همواره مدل های محاسباتی جدیدی ارائه شود تا با استفاده از آن ها بتوانیم مسائل مختلف را حل کنیم. برخی از مسائل دنیای واقعی ماهیت گراف دارند و استفاده از اتوماتای سلولی نامنظم در این گونه مسائل مطلوب خواهد بود؛ اما این اتوماتا قادر به بازنمایی مفاهیم نادقیق فازی نیست. در همین راستا، در این مقاله یک مدل محاسباتی جدید بنام اتوماتای سلولی فازی نامنظم معرفی خواهد شد. مدل پیشنهادی در این مقاله که تلفیقی از اتوماتای سلولی فازی و اتوماتای سلولی نامنظم است، باهدف ترکیب مزایای هردوی این مدل ها در یک مدل واحد و کاستن از معایب آن ها در حالت تکی معرفی شده است. درنهایت، از مدل پیشنهادی برای حل یک مسئله ی کاربردی دنیای واقعی بنام مسئله ی رتبه بندی ایمنی جاده ها استفاده می شود. نتایج به دست آمده از شبیه سازی های انجام شده در این مقاله نشان دهنده ی آن است که مدل پیشنهادی قادراست قطعات مختلف جاده ها را به لحاظ ایمنی با دقت بالا رتبه بندی نماید. بر اساس نتایج آزمایش های انجام شده مدل پیشنهادی در مقایسه با داده های واقعی توانسته به دقت %75 درصد تخمین ایمنی جاده ها دست یابد.

پلی ­اتیلن کراس لینک (XLPE) نوعی عایق برای کابل ­های فشار قوی است که به دلیل مقاومت الکتریکی و حرارتی مطلوب، به طور گسترده در پوشش کابل­ های انتقال الکتریسیته استفاده می­ شود. به دلیل نبود تکنولوژی مناسب برای بازیافت XLPE، عمدتاً از روش­ های سوزاندن و دفن ­کردن برای ضایعات این مواد استفاده می ­گردد. در این پژوهش از ضایعات XLPE به عنوان جایگزین مصالح­ سنگی ریزدانه مخلوط ­های آسفالت متخلخل بهره گرفته ­شده است. به این منظور مقادیر 25، 50 و 75 درصد حجمی از مصالح ­سنگی 36/2 تا 75/4 میلیمتر با ذرات XLPE هم ­اندازه جایگزین گردیدند. جهت تخمین درصد قیر بهینه از آزمایش ­های کانتابرو و تعیین درصد فضا­های­ خالی مخلوط استفاده گردید. در گام بعد عملکرد نمونه ­ها از طریق آزمون ­های لاتمن اصلاح شده و کانتابرو بر روی نمونه ­های پیرشده و فرونشست قیر مورد ارزیابی واقع شد. بررسی ­ها نشان داد که ذرات XLPE، به علت قابلیت جذب پایین، می ­توانند توانایی مخلوط­ های آسفالت متخلخل را برای مقاومت در برابر شرایط رطوبتی افزایش دهند. همچنین ارزیابی نتایج آشکار نمود که نمونه­ های حاوی XLPE جایگزین­ شده با 25 درصد حجمی مصالح ­سنگی بین 36/2 تا 75/4 میلیمتر، بهترین عملکرد را نسبت به نمونه­ های شاهد و دیگر نمونه ­های حاوی XLPE دارا هستند.

در این مطالعه به منظور شناسایی کمان های آسیب پذیر، عملکرد شبکه در نتیجه انسداد هر کمان با در نظر داشتن اثرات توامان عرضه و تقاضا و با فرض اطلاع رانندگان از وضعیت انسداد آن در حین سفر مورد ارزیابی قرار می​گیرد. بر این اساس با در نظر گرفتن یک الگوی مسیریابی مشخص از سوی کاربران، نسبت به ارزیابی عملکرد شبکه در حالت انسداد آن کمان اقدام شده و کمان هایی که حذف آنها، شبکه را با تغییرات غیرقابل قبول نسبت به شرایط عدم انسداد و محدودیت در دسترسی ها روبرو ننماید، کمان های مطمئن در نظر گرفته می شود. در ادامه به منظور بررسی کارایی روش پیشنهادی، نسبت به پیاده​سازی آن در شبکه شهر تهران بر مبنای مقدار 0.35 درصد به عنوان حد قابل قبول تغییرات عملکردشبکه اقدام گردید. این مقدار برابر با حداقل مقدار قابل قبول این تغییرات در حالت امکانپذیری ساخت یک شبکه درختی از کلیه نقاط شبکه به مقاصد تخلیه با استفاده از کمان های مطمئن حاصله می​باشد. بر اساس ارزیابی عملکرد شبکه در نتیجه انسداد کمان ها در نرم افزار EMME2 و مقایسه آن با حد قابل قبول، 17.3 درصد از کمان​های شبکه شهر تهران در نتیجه وقوع زلزله احتمالی ، به عنوان کمان​های غیر مطمئن در نظر گرفته می​شود که بیشتر این کمان ها در معابر با رده عملکردی شریانی به ویژه در مناطق مرکزی شهر تهران مشاهده می​گردد. از این رو حذف کمان های آسیب پذیر با رده عملکردی شریانی اگرچه  قابلیت اطمینان شبکه تخلیه ساخته شده بر بستر کمان های باقی مانده را از حیث حفظ پیوستگی و زمان سفر افزایش می​دهد اما با توجه به نقش و اهمیت این رده از معابر در عملکرد یکپارچه و کارای شبکه و در نتیجه تامین ظرفیت مناسب، قابلیت تخلیه شبکه ساخته شده را دچار اختلال جدی خواهد نمود. این مساله توسعه بخش هایی از شبکه در قالب تعریض یا اضافه نمودن معابری به شبکه که در وضعیت موجود، نیاز چندانی به حضور آنها احساس نمی گردد، را به منظور تامین ظرفیت مورد نیاز شبکه تخلیه اجتناب ناپذیر می نماید بدیهی است در صورت عدم امکان تحقق چنین امری و یا پر هزینه بودن آن به ویژه در مناطق با بافت متراکم، می توان راهکارهایی نظیر مقاوم سازی هرچه بیشتر ساختمان ها و ... را به منظور کاهش تقاضای تخلیه در دستور کار قرار داد.

قابلیت اطمینان به زمان سفر  متغیر مهمی در انتخاب طریقه ریلی و جاده ای حمل بار است که تحقیقات صورت گرفته در مورد آن در دنیا بیشتر با داده های ترجیحات بیان شده بوده است و پژوهشی در حمل و نقل بار با محوریت داده های ترجیحات آشکار شده که متغیرهای قابلیت اطمینان را نیز در نظر گرفته باشد در ایران و جهان انجام نشده است. پژوهش پیش رو  در نظر دارد متغیرهای مختلف قابلیت اطمینان مؤثر در انتخاب طریقه حمل بار را که از بارنامه های ثبت شده ریل و جاده، در کنار سایر متغیرهای مؤثر در نظر بگیرد. در این مقاله، انتخاب وسیله بین ریل و جاده برای 10 گروه کالا بررسی می شود. متغیرهای مختلف قابلیت اطمینان معرفی شده منابع قبلی به علاوه متغیرهای جدید این پژوهش بر اساس اطلاعات زمان سفر  ساخته شدند و همبستگی آنها  با سهم ریل بررسی شده و متغیرهای با همبستگی بالاتر در مدل لوجیت همفزون وزن دار در کنار دیگر متغیرها مانند زمان سفر، هزینه، انبوه بودن و نوع کالا آزموده می شوند. در اکثر گروه های کالا،  متغیر نسبت محموله های به مقصد رسیده در بازه  10% کمتر و بیشتر از میانگین زمان سفر (90% تا 110% میانگین زمان سفر) معناداری بیشتری داشته است. گروه کالاهای کانتینری و مواد غذایی به ترتیب بیشترین حساسیت را نسبت به قابلیت اطمینان داشته و ارسال به موقع مرسولات، می تواند نقش مؤثری در جذب این بارها  از جاده داشته باشد. گروه کالای معدنی حساسیت کمتری نسبت به قابلیت اطمینان زمان سفر دارد و در این گروه متغیرهایی مانند هزینه نقش مهم تری در انتخاب وسیله دارند.

در ایران موتورسیکلت ­ها یکی از آسیب پذیرترین کاربران جاده­ ها هستند که حجم زیادی از آمار تصادفات را شامل می­ شوند. در این مقاله راهکار مناسبی برای کمک به کاهش تصادفات اتومبیل ­ها با موتورسیکلت ­ها و به ویژه موتورسیکلت­ های مجهز به بادگیرهای مشکی رنگ ارائه شده است که با استفاده از تنها یک دوربین مستقر بر روی آینه بغل سمت کمک راننده، آگاهی راننده نسبت به نقاط کور محدوده­ ی بغل و پشت سر افزایش می­ یابد، تا در صورت نزدیک شدن بیش از حد موتورسوار، با اعلام هشدار به راننده از بروز تصادف جلوگیری شود. این عملیات هشدار با توجه به تلفیق اطلاعات بدست آمده از دو مرحله تشخیص موتورسیکلت و سپس برآورد فاصله با استفاده از روش­ های یادگیری عمیق صورت گرفته است. در مرحله تشخیص، مدل­ های مختلفی از الگوریتم­ های YOLO با یکدیگر مقایسه شده ­اند که در میان آن ها، مدل بهبود یافته ­ی YOLOV4 با میانگین دقت 80 درصد و سرعت 35 فریم بر ثانیه بهترین عملکرد در شناسایی موتورسیکلت­ های مورد نظر را داشته است. این مدل بر روی پایگاه داده شامل 2000 تصویر اخذ شده از موتورسیکلت ­های شهر تهران آموزش داده شده است. در مرحله ­ی دوم برای برآورد نقشه عمق تک تصویر از آموزش مدل Monodepth2 بر روی 6000 جفت تصویر اخذ شده از خیابان ­های شهر تهران با استفاده از دوربین MYNT-EYE استفاده شده است. با ادغام نتایج بدست آمده از مختصات موتورسیکلت در تصویر و نقشه عمق بدست آمده، الگوریتم پیشنهادی به بهترین عملکرد در تشخیص و براورد فاصله ­ی دوربین تا موتورسیکلت­ موردنظر با میانگین خطای 36 سانتی متر و سرعت 20 فریم بر ثانیه دست یافته است.

یکپارچه سازی دو گونه حمل و نقلی دوچرخه سواری و اتوبوس های همگانی درون شهری، از طریق فراهم­سازی امکان حمل دوچرخه شخصی با اتوبوس یا روش همسواری (Bike-on-Bus) را می توان یکی از رویکردهای موثر برای استفاده بیشتر از حمل و نقل همگانی در نظر گرفت. در این مقاله، نتایج تحقیق انجام شده برای شناسایی پارامترهای مؤثر بر میزان تمایل رانندگان خودروهای شخصی به انتخاب این گونه حمل و نقل ترکیبی و روش همسواری مطلوبتر از منظر آنها ارائه شده است.  اعمال برخی روش های دوچرخه سواری جدید، بررسی همسواری به جای جدا سواری،  اولویت بندی معیارهای مورد استفاده جهت انتخاب شیوه های مختلف همسواری و تعیین میزان تمایل به استفاده از این روش ها، از جمله نوآوری های این تحقیق می باشند.  اولویت بندی معیارها و روش های همسواری بر اساس فرآیند تحلیل سلسله مراتبی و با استفاده از اطلاعات حاصله از پرسشنامه هائی انجام گرفت که به روش مصاحبه ای از خبرگان حمل و نقل و رانندگان خودروهای شخصی اصفهان جمع آوری شده بودند. از داده های خبرگان برای تشکیل ماتریس هندسی مقایسه ی زوجی معیارها و از داده­های شهروندان برای مقایسه زوجی بین گزینه ها استفاده شد. نتایج  نشان داد که بر اساس نظرات خبرگان، معیار زمان سفر با وزن نسبی 294/0، بیشترین تأثیر را در تعیین روش همسواری دارد و معیارهای مجموع هزینه های مسافر و احساس امنیت از سرقت دوچرخه به ترتیب با وزن نسبی 227/0 و 218/0 در رتبه های بعدی قرار دارند. همچنین بر اساس نظرات شهروندان، روش­های استفاده از اسکوترهای برقی، کابین های ویژه حمل دوچرخه و دوچرخه های تاشو به ترتیب با وزن نسبی 249/0،  197/0 و 190/0، به عنوان مطلوبترین روش های همسواری دوچرخه شخصی با اتوبوس شناخته شدند.

هدف اصلی از تحقیق حاضر، بررسی امکان ساخت بتن غلتکی جهت ساخت روسازی راه با مقاومت و توانایی باربری کافی و همزمان پایدار در برابر شرایط یخبندان براساس آزمون های غیر مخرب می­باشد. بدین منظور از الیاف پلی پروپیلن که نسبت به عوامل خورنده و فعال محیط دارای حساسیت کمتر و مقاومت بالاتری می­باشند استفاده شده است. الیاف پلی پروپیلن به میزان 1/0، 2/0، 3/0، 4/0، 5/0 و 6/0 درصد حجمی به نمونه­ های بتن غلتکی افزوده شده و خصوصیات مکانیکی آن در مناطق سردسیر ارزیابی شده است. در تحقیق حاضر، آزمون­ های آزمایشگاهی مقاومت­ های فشاری، کششی غیر مستقیم، خمشی، دوام (سیکل های ذوب و یخبندان)، جذب آب و سرعت امواج اولتراسونیک انجام گرفته است. نتایج بدست آمده نشان می­ دهد، افزودن 3/0 درصد الیاف پلی پروپیلن توانایی باربری نمونه­ های بتن غلتکی را افزایش داده و همچنین این مقدار الیاف پلی پروپیلن میزان درصد افت وزنی در نمونه ­های بتن غلتکی در سیکل­ های ذوب یخبندان به کمترین میزان رسانده است. همچنین، بین نتایج حاصل از آزمون سرعت امواج اولتراسونیک و دیگر آزمایش ها هماهنگی مناسب وجود داشته و امکان پیش بینی رفتار نمونه­ های بتن غلتکی با استفاده از این آزمون موجود است. بطوری که سرعت اولتراسونیک نمونه ­های بتن غلتکی با افزایش تعداد سیکل­ های ذوب و یخبندان بدلیل بالا رفتن درصد افت وزنی کاهش یافته است.

پایانه های کانتینری سیستم های پیچیده ای هستند که در آن ها فرآیندهای تصمیم گیری حیاتی مرتبط با کنترل و برنامه ریزی تدارکات جریان دارد. تصمیم گیری در مورد زمان و مکان تخصیص کشتی های ورودی از مهم ترین مسائل پیش روی گردانندگان پایانه های کانتینری و مدیران بنادر است که غالباً "مسئله تخصیص پهلوگاه اسکله" نامیده می شود. به علاوه ، در طول دو دهه گذشته، حمل ونقل دریایی و ترافیک کانتینری در سراسر جهان رشد سریع و پیوسته ای را تجربه کرده است که این افزایش باعث شده موضوع سوخت مصرفی توسط کشتی­ها تبدیل به یکی از مهم ترین دغدغه­ های خطوط کشتیرانی شود. بنابراین، این مقاله قصد دارد مسئله بهینه سازی تخصیص پهلوگاه­های اسکله را در حالتی مورد بررسی قرار دهد که سوخت مصرفی موردنیاز برای حرکت کشتی ها، توسط مدیران پایانه ها و خطوط کشتیرانی در تصمیم گیری های مربوط به عملیات تخصیص کشتی ­ها، مد نظر قرار گیرد. برای بررسی این امر، بندر شهید رجایی انتخاب و پس از ارائه مدل ریاضی متناسب با ویژگی­ های فیزیکی و عملیاتی بندر شهید رجایی نسبت به حل آن با استفاده از روش دقیق اپسیلون محدودیت تکامل یافته (AEC) اقدام می شود. به دلیل پیچیدگی مدل ریاضی ارائه شده، برای حل مسائل با ابعاد واقعی از الگوریتم فراابتکاریNSGA-II  (الگوریتم ژنتیک رتبه بندی نامغلوب چندهدفه) نیز استفاده می شود. در پایان، نتایج بدست آمده و تحلیل های آماری انجام شده، حکایت از عملکرد قابل قبول مدل بهینه سازی چند هدفه ریاضی پیشنهادی به منظور کاهش زمان انتظار کشتی ها و مصرف سوخت آن­ ها دارد.

مشکلات متعدد حمل و نقل شهری نظیر آلودگی و تراکم ترافیک، تصمیم ­گیران را بر آن داشته تا شهروندان را ترغیب به استفاده هرچه بیشتر از وسایل حمل و نقل عمومی نمایند.  یکی از مشکلات در این زمینه، در دسترس نبودن یک سامانه جامع از تمامی وسایل حمل و نقل عمومی می­باشد. مدلسازی عامل-مبنا یکی از روش ­های مطرح در مدل سازی پدیده­ های پویا نظیر ترافیک شهری است. با کمک این مدل می ­توان سفر درون­شهری با استفاده از وسایل حمل و نقل عمومی را در قالب عامل­ ها شبیه­ سازی نمود و انتخاب بهینه در سفر بین دو نقطه را یافت. از این رو در این تحقیق یک مسیریابی چندساختی عامل-مبنا مشتمل بر تاکسی، اتوبوس و آژانس برای سفر درون­ شهری طراحی و در مدل شهری و حمل و نقل عمومی شهر قزوین پیاده­ سازی شد. عامل­ها در مدل در نقش مسافرانی ظاهر می­شوند که امکان برگزیدن هر یک از وسایل حمل و نقل ممکن را برای گذر از مبدأ تا مقصد دارند و خلأهای مسیر خود را نیز با پیاده­ روی پر می­کنند. معیارهای اصلی برگزیدن مسیر، زمان و هزینه طی طریق است. برای بررسی نتایج مدل، داده­ های میدانی جمع­ آوری شد. نتایج نشان داد که اولویت هر یک از گزینه های سفر برابر 4/0 ، 27/0 ، 19/0 و 14/.  به ترتیب مربوط به تاکسی اینترنتی، آژانس، اتوبوس و تاکسی می باشد. بررسی­ ها آشکار ساخت که تصمیم­ های افراد تا حدودی با خروجی مدل عامل-مبنا که در واقع بیانگر انتخاب ­های بهینه است، متفاوت می­ باشد. به نظر می­رسد دلیل این امر تصمیم­ گیری پیچیده انسانی باشد که عوامل متعددی از جمله ریسک ­پذیری و ویژگی­ های شخصیتی و عادت و سایر عوامل ریز و درشت دیگر در آن نقش دارند. با این وجود، رواج یافتن چنین سامانه­ هایی در سطح عمومی نه تنها می­تواند افراد را به استفاده بیشتر از حمل و نقل عمومی ترغیب نماید، بلکه موجب کاهش زمان و هزینه­ های سفر نیز خواهد شد.

ربات های کالارسان پیاده رو یکی از تکنولوژی های نوظهور در زمینه ارسال کالا هستند. این تکنولوژی به عنوان روشی سبز می تواند در آینده بسیاری از مشکلات حمل و نقلی و محیط زیستی را برطرف نماید. این پژوهش به منظور شناخت دیدگاه های زیست محیطی موثر بر پذیرش این روش به عنوان روشی سبز از سوی خریداران ایرانی انجام شده است. بدین منظور، مدلی گسترش یافته براساس مدل فعالسازی هنجار پیشنهاد شد. پس از طراحی یک پرسشنامه اینترنتی و پیاده سازی آن در سامانه آنلاین گوگل، 287 داده از طریق انتشار پرسشنامه در فضای مجازی جمع آوری شد. حدود 52 درصد از شرکت کنندگان تاکنون با سیستم ربات کالارسان آشنا نبودند. برای مدلسازی داده ها از مدل معادلات ساختاری (روش حداقل مربعات جزئی) استفاده شد. نتایج نشان می دهد که آگاهی از پیامدها (33/0)، احساس مسئولیت پذیری (211/0) و نگرانی بابت مسائل زیست محیطی (285/0) تاثیر مثبتی بر هنجار شخصی می گذارند. همچنین تمایل به استفاده از ربات کالارسان تحت تاثیر مثبت هنجار شخصی (464/0) قرار دارد.  همچنین، از میان متغیرهای کنترل کننده، درآمد ماهیانه خانوار (136/0) و آشنایی با ربات کالارسان (152/0) تاثیر مثبت و معناداری بر پذیرش این روش از سوی کاربران داشته اند. نتایج این پژوهش علاوه بر اینکه از نظر تئوری به ادبیات تحقیق کمک می کند، از نظر کاربردی هم برای برنامه ریزان و بازاریابان فعال در این حوزه بسیار مفید است.

در این مقاله، یک مدل برنامه ­ریزی ریاضی احتمالی برای مکان­یابی هاب­ های مجازی در یک شبکه حمل و نقل خطوط هوایی در یک محیط پویا و با در نظر گرفتن محدودیت­ های ظرفیتی هاب­ های اصلی و مجازی بررسی می­شود. هدف، تعیین مکان­ های بهینه برای استقرار هاب­ های مجازی از میان مکان­ های نامزد و طراحی یک شبکه هاب مجازی بهینه برای تخصیص جریان تقاضای بین گره ­ها به هر هاب در طول افق برنامه ­ریزی می­باشد بطوریکه مجموع هزینه­ های حمل و نقل در مسیرهای متفاوت و هزینه ­های مکان­یابی هاب­ های مجازی در طول افق برنامه ­ریزی کمینه گردد. در اینجا، محدودیت­ های ظرفیتی با استفاده از یک مدل صف M/M/C/K در مدل اعمال شده ­اند. همچنین، مقدار تقاضای گره ­های متقاضی بصورت نامعین و سناریو محور در نظر گرفته شده ­اند. مساله پیشنهادی به­ صورت یک مدل برنامه ­ریزی ریاضی بهینه ­سازی استوار غیرخطی فرمول­ بندی و با استفاده از نرم افزار بهینه­ سازی LINGO حل شده است. اثر بخشی مدل پیشنهادی و حساسیت آن نسبت به پارامترهای مختلف با استفاده از یک مجموعه اطلاعات شناخته شدهCAB  بررسی شده است.

هدف اصلی این مقاله بررسی اثر توسعه فناوری اطلاعات و ارتباطات بر تقاضای حمل و نقل در استان‏های ایران است. به همین منظور، با جمع آوری اطلاعات و آمارهای مورد نیاز طی دوره زمانی 1386 تا 1397 و با استفاده از الگوی گشتاورهای تعمیم یافته، نقش فناوری اطلاعات و ارتباطات بر تقاضای حمل و نقل در استان‏های ایران به بوته آزمون و بررسی گذاشته شد. از نسبت متوسط هزینه ی خانوار در بخش حمل و نقل به متوسط هزینه خانوار در بخش غیرخوراکی به عنوان تقاضای حمل و نقل و از شاخص پیشرفت فناوری اطلاعات و ارتباطات، تعداد کاربران اینترنت، تعداد مشترکین تلفن همراه و تعداد مشترکین تلفن ثابت برای فناوری اطلاعات و ارتباطات استفاده شده است. نتایج حاصل از این مطالعه بیانگر این است که کشش قیمتی تقاضای حمل و نقل کوچک تر از واحد بوده و از لحاظ درآمدی مثبت و کم کشش می باشد. هم‏چنین  با پیشرفت فناوری اطلاعات و ارتباطات تقاضای حمل و نقل بین استانی افزایش می یابد.