میکروب شناسی پزشکی ایران
سال:1402 | دوره:17 | شماره:5 |تعداد مقالات:12

1مایکوباکتریوم توبرکلوزیس باکتری عامل بیماری سل است. در این باکتری،RNA های طولانی غیرکدکننده (lncRNA) می توانند به طور مثبت و منفی بیان ژن های مختلف را از طریق مکانیسم های مختلف، مانند فعال کردن فاکتورهای رونویسی یا اتصال به اهداف DNA کمپلکس کروماتین، تغییر دهند. هدف مطالعه حاضر بررسی lncRNA ها در مایکوباکتریوم توبرکلوزیس بود. جستجو با کلیدواژه های شامل lncRNAs، lncRNA، Long ncRNA، LincRNAs، Long ncRNA،RNA  طولانی غیرکدکننده، TB، سل ریوی، سل ریوی، مایکوباکتریوم توبرکلوزیس در Pub Med، Web of Science Direct، Scopus، پایگاه های اطلاعات علمی و Google Scholar  بین سال های 2000 تا 2020 انجام گرفت. در مجموع 124 مقاله در PubMed، ScienceDirect، Scopus، Ovid، Cochrane  و Google Scholar یافت شد که 20 مقاله از پایگاه های داده انتخاب شدند. در بازنگری عنوان و چکیده، 84 مقاله از مطالعه ما حذف شدند. در نهایت، 19 مقاله در مطالعه ما گنجانده شد که شامل 4444 بیمار مبتلا به سل بود. تمام مطالعات در چین با استفاده از روش qRT-PCR انجام شده بود. نتایج مطالعه حاضر ارتباط قابل قبولی بین lncRNA و SNP با سل و مایکوباکتریوم توبرکلوزیس را نشان داد. همچنین، این عوامل تنظیمی به عنوان نشانگرهای زیستی تشخیصی و توسعه درمان های جدید نقش اساسی دارند.

1شیوع عفونت سل نهفته بر حسب منطقه به طور چشمگیری متفاوت است. در حال حاضر یک چهارم جمعیت جهان به سل نهفته مبتلا هستند. جهت رسیدن به اهداف سازمان بهداشت جهانی جهت پایان سل در سراسر جهان تا سال 2030 تعداد افراد مبتلا به سل نهفته که به سمت سل فعال پیشرفت می کنند باید کاهش یابد. تست های رایج که جهت تشخیص سل نهفته کاربرد دارد بر اساس پاسخ ایمنی به آنتی ژن های اختصاصی مایکوباکتریوم توبرکلوزیس به دو نوع تست های پوستی و تست های مبتنی بر اندازه گیری اینترفرون گاما تقسیم بندی می شوند. با این وجود هر دو تست دارای حساسیت پایینی هستند و نمی توانند بین سل نهفته و سل فعال تمایز قائل شوند. بنابراین، تکنیک های مختلفی مانند تشخیص سیتوکین های جایگزین و استفاده از آنتی ژن های جدید برای افزایش دقت این آزمایش ها در حال مطالعه هستند. علاوه بر این، آنتی ژن های جدید را می توان برای نظارت بر پیشرفت سل فعال و پاسخ به درمان استفاده کرد. هدف از این مطالعه بررسی ابزارهای تشخیصی و شواهد موجود در مورد آنتی ژن های جدید مایکوباکتریوم توبرکلوزیس برای تشخیص سل نهفته و انتخاب آنتی ژن های امیدوارکننده برای تحقیقات آینده است.

1زمینه و اهداف:   هدف این مطالعه شناسایی SARS-CoV-2 با استفاده از پرایمرهای طراحی شده سفارشی در PCR معمولی است. هدف قرار دادن ژن های RdRp، E و N و ارزیابی تنوع ژنتیکی ایزوله منطقه ای در مقایسه با سویه های جهانی بود. مواد و روش کار:   در شهر سلیمانی عراق، از سپتامبر 2020 تا سپتامبر 2021، 200 نمونه نازوفارنکس مثبت جمع آوری شد و 17 نوع شناخته شده با ژن S به طور تصادفی برای تعیین توالی ژن های RdRp، E و N انتخاب شدند. برای تسهیل توالی یابی، شش مجموعه آغازگر برای ژن RdRp (RdRp1، RdRp2، RdRp3)، دو مجموعه برای ژن N (N1، N2)، و یک مجموعه برای ژن E طراحی شد. یافته ها:   12 جهش در ژن RdRp شناسایی شد که شایع ترین جهش 14408C>T (P323L) بود. در ژن N، یک جهش منحصر به فرد، 28977C>T (S235F)، در هشت نمونه از انواع مختلف در کنار سایر جهش های نقطه ای تغییر دهنده اسید آمینه (28280-2GAT>CTA و 2881-3GGG>AAC) شناسایی شد. ژن E در دو نمونه جهش های تغییر دهنده اسید آمینه (S68F و I13L) را نشان داد. شایع ترین جهش، 28977C>T (S235F)، در هشت نمونه نشان دهنده انواع آلفا، گاما و خوشه 5 شناسایی شد. نتیجه گیری:   یک جهش جدید، به ویژه 28280-2GAT>CTA، منجر به D3L، به همراه سه جهش دیگر (28484G>A، 29129T>G، 29131T>C) که باعث جایگزینی اسیدهای آمینه (G70S، N284K، F285) می شود، شناسایی شدند. ژن N. علاوه بر این، یک جهش منحصر به فرد در 26281 A>T در ژن E در نوع ووهان مشاهده شد

1زمینه و اهداف:   مالاریا یک بیماری ناقل است که به یک نگرانی جهانی تبدیل شده است. محققان از مدلی برای گسترش مالاریا استفاده کردند که شامل همزیستی دو جمعیت بود: انسان و پشه. هدف اصلی این کار تحلیل شاخص حساسیت هر پارامتر در مدل است. مواد و روش کار:   در ساخت مدل از سه محفظه برای جمعیت انسانی و دو محفظه برای جمعیت پشه استفاده شد. هدف اصلی این کار تحلیل شاخص حساسیت هر پارامتر در مدل است. این تحلیل برای درک واریانس خروجی مدل ناشی از تغییرات در ورودی بسیار مهم است. این تجزیه و تحلیل اطلاعاتی را در مورد پارامترهایی که بیشتر بر پویایی شیوع مالاریا در جمعیت انسانی تأثیر می گذارند، در اختیار محققان قرار می دهد. یافته ها:   نتایج این مطالعه حاکی از آن است که پارامتر میانگین تعداد گزش یک پشه در تمام میزبان های انسان، غالب ترین عامل در افزایش شیوع مالاریا در انسان است. از سوی دیگر، تعداد پشه هایی که به طور طبیعی می میرند، مهم ترین پارامتر در کاهش شیوع مالاریا در انسان است. نتیجه گیری:   شاخص حساسیت نشان می دهد که پارامتر میانگین تعداد اقلام یک پشه منفرد بر روی همه میزبان های انسانی (r) بیشترین تأثیر را در افزایش شیوع مالاریا در انسان دارد. از سوی دیگر، thnaturally die open paren mu sub v، die (μ_v) مهمترین پارامتر در کاهش شیوع مالاریا در انسان است

1زمینه و اهداف:   کودکان زیر پنج سال مستعد ابتلا به بیماری زای گاستروانتریت حاد (AGE) هستند. بنابراین، هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی اپیدمیولوژی و علت AGE در کودکان در عربستان سعودی است. مواد و روش کار:   در این مطالعه پیشینه ای از Multiplex PCR برای شناسایی ویروس های گوارشی شامل RoVA (روتاویروس A)، NoVGI (نوروویروس گروه I)، NoVGII (نوروویروس گروه دوم)، HAstV (آستروویروس انسانی)، EAdV (آدنوویروس روده ای) بررسی شده است و HEV (انتروویروس انسانی) در 92 نمونه مدفوع جمع آوری شده از کودکان کمتر از 7 سال بستری در بیمارستان های استان الاحساء در عربستان سعودی از دسامبر 2021 تا ژوئن 2022. یافته ها:   از 92 نمونه مورد آزمایش، 63 نمونه (68. 4%) نتایج مثبت نشان دادند که نشان دهنده وجود حداقل یک عفونت ویروسی گوارشی بود. گروه RoV A با 54 درصد، HAstV با 27 درصد، EAdV با 22. 2 درصد، NoVGI با 9. 5 درصد و HEV با 6. 3 درصد بیشترین ویروس شناسایی شده بود. تک عفونت ویروس گوارشی بسیار بیشتر از عفونت همزمان بود و 79. 3٪ بود. کودکان در گروه سنی (1Y-2Y) با 41. 3٪ در مقایسه با سایر گروه ها، بیشترین آلودگی به AGE ویروسی را داشتند. کودکان پسر بیشتر از دختران در 38٪ آلوده بودند. علائم اصلی AGE ویروسی که در همه کودکان مثبت آشکار شد، اسهال، استفراغ، تهوع و تب بود که به ترتیب 100٪، 95. 2، 92. 1٪ و 81٪ بود. نتیجه گیری:   نتایج نشان داد که شیوع عفونت های گوارشی در کودکان مرتبط است و باید مورد توجه مقامات بهداشتی کشور قرار گیرد. این مطالعه اولین کاری است که در استان الاحساء عربستان سعودی انجام شده است. این می تواند داده های اپیدمیولوژیک و علت شناسی سن کودکان در استان را بهبود بخشد

1زمینه و اهداف:   تمامی جدایه های کوکسیلا بورنتی دارای یکی از چهار پلاسمید بزرگ، حفاظت شده، تکثیرشونده مستقل یا یک توالی کروموزومی یکپارچه پلاسمید مانند هستند. مواد و روش کار:   در این مطالعه از سال 1399 تا 1400، تعداد کلی 400 نمونه شیر به طور تصادفی از نشخوارکنندگان اهلی (گاو، گوسفند، بز و گاومیش) در استان آذربایجان غربی جمع آوری شد. نمونه های شیر طی یک سال به صورت فصلی جمع آوری و همچنین سن حیوانات ثبت گردید. به منظور ردیابی ژنوم کوکسیلا بورنتی، از همه نمونه های شیر DNA استخراج شد. سپس برای تشخیص کوکسیلا بورنتی بر اساس ژن ترانسپوزونی IS1111 و پلاسمیدهایQpH1)، QpRS، QpDV و (QpDG  با کمک پرایمرهای اختصاصی برای هر ژن از واکنش زنجیره­ای پلیمراز آشیانه ­ای استفاده شد. یافته ها:   در مجموع، از 400 نمونه شیر گاو، گاومیش، گوسفند و بز براساس ژن IS1111، 62 نمونه (15. 5 درصد) (95 درصد Cl: 19. 4-12. 3 درصد) برای کوکسیلابورنتی مثبت بودند. از 62 نمونه مثبت، 16 نمونه (25. 8 درصد)، (95 درصد Cl: 37. 9-16. 6درصد) حاوی ژن پلاسمید QpH1 و 5 نمونه (8 درصد)، (95 درصد Cl: 17. 5-3. 5 درصد) دارای پلاسمید QpRS بودند. همچنین هفت نمونه(3/11درصد)، (95درصد Cl: 21. 5-5. 6 درصد) برای QpDG و پنج نمونه (8درصد)، (95 درصد Cl: 17. 5-3. 5 درصد) مثبت برای ژن QpDV وجود داشت. این مطالعه نقش حیاتی پلاسمیدها را برای ماندگاری کوکسیلا بورنتی در شیر نشان می دهد و ابزاری را برای مطالعات ژنتیکی در کوکسیلابورنتی فراهم می کند. به نظر می رسد زنجیره­ای پلیمراز آشیانه­ای با پرایمرهای اختصاصی پلاسمید، روشی مفید برای تشخیص پلاسمیدهای کوکسیلابورنتی در شیر باشد. علاوه بر این، نتایج آنالیز فیلوژنتیک نشان داد که توالی های به دست آمده دارای شباهت 100 درصدی هستند. درخت فیلوژنتیک ساخته شده بر اساس تجزیه و تحلیل پیوند همسایه ژن های جزئی نشان داد که 20 جدایه نزدیک به هم قرار گرفتند که 99. 9 درصد شباهت را نشان می دهد و می تواند یکسان در نظر گرفته شود. توالی ژن های به دست آمده با شماره های دسترسی موجود در NCBI ثبت شد. نتایج به دست آمده از ابزار اصلی جستجوی هم ترازی محلی (BLAST)  نیز 100 درصد تشابه این توالی ها را با توالی های بیشتر در بانک ژن از منابع مختلف نشان داد. نتیجه گیری:   نتایج نشان داد که روش زنجیره­ای پلیمراز آشیانه ­ای از حساسیت و دقت بالایی در تشخیص پلاسمیدهای کوکسیلا بورنتی برخوردار است. این روش می تواند روشی امیدوارکننده در تشخیص پلاسمیدهای کوکسیلا بورنتی باشد. همچنین می تواند یک روش سریع برای تشخیص سریع کوکسیلا بورنتی در نمونه های بالینی باشد

1زمینه و اهداف:   استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین (MRSA) باعث عفونت استاف، تولید سموم و فاکتورهای بیماریزای متعدد و مقاومت آنتی بیوتیکی می شود. بنابراین، این مطالعه با هدف شناسایی MRSA و الگوهای مقاوم به آنتی بیوتیک آن و ارزیابی ژن های سمی در جدایه های استافیلوکوکوس اورئوس از بغداد، عراق انجام شد. مواد و روش کار:   دویست و بیست نمونه باکتری از منابع بالینی مختلف در عراق در سال های 2022-2023 جمع آوری شد. تشخیص با استفاده از کشت سنتی، بررسی های میکروسکوپی و تشخیص مولکولی با استفاده از ژن 16srRNA و ژن mecA که برای تشخیص مقاومت متی سیلین استفاده می شود، انجام شد. علاوه بر این، الگوهای مقاومت آنتی بیوتیکی با استفاده از VITEK-2 شناسایی شد. همچنین ژن های سموم نیز با تعیین توالی تعیین شدند. یافته ها:   50 ایزوله به عنوان استافیلوکوکوس اورئوس شناسایی شد و سویه ها مقاومت بالایی به بنزیل پنی سیلین، اریترومایسین، اگزاسیلین و کلیندامایسین نشان دادند. PCR شیوع ژن mecA را در ایزوله های استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین به میزان 100% نشان داد، در حالی که ژن های سمی موجود در استافیلوکوکوس اورئوس ژن LukD/E 50 (100%)، ژن eta 50 (100%) و ژن etd بودند. 47 (94%)، ژن LukS/F 34 (68%) و ژن tst 21 (42%). آزمایش همه جدایه ها برای ژن etb منفی بود. نتایج تجزیه و تحلیل توالی ژن های مورد مطالعه نشان داد که هیچ جهش ژنتیکی وجود ندارد. آنها 100٪ به جز ژن eta یکسان بودند و نتایج نشان دهنده سه جهش ژنتیکی بود. نتیجه گیری:   تمام جدایه های استافیلوکوکوس اورئوس دارای ژن mecA برای مقاومت به متی سیلین بودند و استافیلوکوکوس اورئوس دارای ژن های سمی بود. تجزیه و تحلیل توالی ژن eta وجود جهش های مختلف از جمله جهش های خاموش را نشان داد

1زمینه و اهداف:   مقاومت آنتی بیوتیکی به عنوان یک تهدید بزرگ برای سلامت جهانی شناخته شده است که می تواند منجر به افزایش عوارض و مرگ و میر شود. در 27 فوریه 2017، اولین فهرست پاتوژن های اولویت دار مقاوم به آنتی بیوتیک توسط سازمان بهداشت جهانی (WHO) منتشر شد. این پاتوژن ها، از جمله سودوموناس آئروژینوزا، بزرگترین تهدید را برای سلامت انسان به همراه دارند.  این تحقیق به منظور معرفی پروتئین های مناسب کاندید واکسن علیه پروتئین های غشای خارجی سودوموناس آئروژینوزا (OMPs) با استفاده از رویکرد واکسینولوژی معکوس انجام شد. مواد و روش کار:   پنجاه و هشت ایزوله بالینی و 9982 توالی پروتئین غشای خارجی برای بررسی ویژگی های مشتق شده از توالی در Vaxign2 استخراج شدند. ابتدا 30 پروتئین با بیشترین احتمال چسبندگی انتخاب شدند و در مرحله بعد 10 کاندید مشترک از بین 58 سویه با بالاترین امتیاز به عنوان کاندیدای مطالعات بیشتر معرفی شدند. پس از تعیین ویژگی های فیزیکوشیمیایی این واکسن های کاندید، وجود دامنه های محافظت شده در 2 پروتئین از 10 پروتئین پیش بینی شد. یافته ها:   بر اساس نتایج به دست آمده از تجزیه و تحلیل بیوانفورماتیک خواص آنتی ژنی این پروتئین ها، ما 10 پروتئین غشای خارجی را شناسایی کردیم که دارای بالاترین امتیاز آنتی ژنی هستند، در بین 58 ایزوله بالینی مشترک هستند. هیچ همولوگ پروتئین انسانی ندارند و کمتر از 1 مارپیچ گذرنده دارند. این پروتئین های کاندید خواص فیزیکوشیمیایی مطلوبی دارند. و حضور دمین های حفاظت شده فقط در غشای خارجی پورین F و گیرنده آهن انتروباکتین پیش بینی شد. نتیجه گیری:   ما 10 پروتئین کاندید را پیشنهاد کردیم از جمله پروتئین غشای خارجی F ((OprF و گیرنده انتروباکتین فریک که ویژگی های مناسبی را نشان دادند

1زمینه و اهداف:   پروتئوس ولگاریس، یک باکتری گرم منفی، یکی از علل شایع عفونت های انسانی به ویژه عفونت های مجاری ادراری (UTIs) می باشد. این مطالعه با هدف ارزیابی الگوهای مقاومت چند دارویی پروتئوس ولگاریس جدا شده از نمونه های بالینی مختلف انجام شد و تأثیر آن بر عفونت های مرتبط با مراقبت های بهداشتی را روشن کرد. مواد و روش کار:   در این مطالعه مقطعی، 300 نمونه بالینی شامل 100 نمونه ادرار، 50 نمونه زخم، 50 نمونه واژینال، 50 کشت خون و 50 نمونه خلط جمع آوری شد. همه نمونه ها به همان تعداد (50: 50) انتخاب شدند، به جز نمونه های ادرار (100) زیرا نمونه های ادرار در این مطالعه بیشتر در مجموعه بیماران مورد مطالعه موجود بود که عفونت های ادراری پیشرفته تری را ارائه کردند. تکنیک های فنوتیپی و مولکولی برای شناسایی و شناسایی این باکتری ها با تمرکز بر شناسایی ژن های مقاومت مانند UreC و blaCTX-M استفاده شد. یافته ها:   از بین 300 نمونه بالینی، 150 نمونه کشت مثبت برای گونه پروتئوس به دست آمد. این جدایه ها از نمونه های بالینی مختلف شامل 48 درصد از ادرار، 32 درصد از زخم، 10 درصد از واژن، 8 درصد از خون و 2 درصد از خلط به دست آمد. از 100 ایزوله P. vulgaris، 88٪ ژن های مقاومت در DNA کروموزومی و پلاسمیدها را نشان دادند. به طور خاص، 75٪ حامل ژن UreC و 50٪ حامل ژن blaCTX-M بودند. بیشترین شیوع این ژن های مقاوم در نمونه های ادرار و چرک زخم مشاهده شد. نتیجه گیری:   این مطالعه شیوع نگران کننده ایزوله های P. vulgaris مقاوم به چند دارویی (MDR) به ویژه در عفونت های دستگاه ادراری زنان را نشان داد. حضور ژنومی ژن UreC که آنزیم اوره آز را کد می کند و ژن blaCTX-M که به سفوتاکسیم مقاومت می کند، بر ضرورت استراتژی های ضد میکروبی موثر در مبارزه با این عفونت ها تاکید می کند

1زمینه و اهداف:   مقاومت آنتی بیوتیکی سهم عمده ای در سلامت انسان دارد. همانطور که در سال 2009 گزارش شد، اندونزی در بین 27 کشور دارای بالاترین نرخ MDRO در جهان در رتبه هشتم قرار گرفت. برای تعیین عوامل خطر عفونت ناشی از MDROs در بیمارستان عمومی Dr. M. Djamil در بیماران سپسیس، شناسایی عوامل ایجاد کننده MDRO ضروری است. بنابراین می توان روش های پیشگیری و کنترل موثری را برنامه ریزی کرد. مواد و روش کار:   این مطالعه مقطعی بر روی 101 بیمار مبتلا به سپسیس با 124 ایزوله که در بیمارستان عمومی دکتر جمیل تحت درمان بودند، انجام شد. ویژگی ها و عوامل مرتبط با MDROs در بیماران سپسیس برای هر فرد ثبت شد. سپس با کشت خون و سایر کشت ها بسته به کانون عفونت، آزمایش کشت باکتریایی انجام شد. تجزیه و تحلیل توصیفی برای تجزیه و تحلیل توزیع فراوانی هر یک از متغیرهای تحقیق انجام شد. تجزیه و تحلیل دو متغیره برای تعیین رابطه بین هر متغیر و عفونت ناشی از MDROs در بیماران سپسیس انجام شد و تحلیل رگرسیون لجستیک چند متغیره برای یافتن غالب ترین متغیر انجام شد. یافته ها و نتیجه گیری:   سابقه مصرف آنتی بیوتیک (P<0. 05) و استفاده از کاتتر ادراری (P<0. 05) با عفونت ناشی از MDROs ارتباط معنی داری داشت و استفاده از کاتتر ادراری و سابقه مصرف آنتی بیوتیک قوی ترین عوامل خطر مرتبط با عفونت ناشی از MDRO در سپسیس بودند. بیماران بستری شده در بیمارستان عمومی دکتر جمیل. آنتی بیوتیک ها باید عاقلانه و منطقی در مدیریت بیماران عفونی استفاده شوند و استفاده از کاتترهای ادراری باید به صورت انتخابی برای بیماران بستری انجام شود تا از ایجاد MDRO به عنوان عامل عفونت جلوگیری شود

1زمینه و اهداف:   نرم افزار WHONET پایگاهی برای تجزیه و تحلیل داده های میکروبیولوژیکی به ویژه الگوی مقاومت به آنتی بیوتیکها است. سودوموناس آئروژینوزا یک عامل مهم عفونت بیمارستانی است. این باکتری توسط سازمان بهداشت جهانی (WHO) به عنوان اولویت معرفی شده است. هدف از این مطالعه پایش الگوی مقاومت به ایمی پنم و مروپنم در طی یک سال (فوریه 2022 تا فوریه 2023) توسط نرم افزار WHONET 2021 بود. مواد و روش کار:   95 ایزوله سودوموناس آئروژینوزا از بیمارستان کوثر سنندج تهیه شد. پس از تایید با تست های بیوشیمیایی و 16sRNA PCR. بر اساس موسسه استانداردهای بالینی و آزمایشگاهی (CLSI)، آزمایش آنتی بیوگرام برای هر ایزوله انجام شد. داده ها توسط WHONET 2021 تجزیه و تحلیل شد. یافته ها و نتیجه گیری:   ایزوله های سودوموناس آئروژینوزا به ترتیب از 44 زن و 51 مرد جدا شدند. از مجموع جدایه ها، مقاومت به ایمی پنم و مروپنم به ترتیب 87/4 درصد و 64/2 درصد بود. پایگاه داده WHONET یک نرم افزار مناسب برای تجزیه و تحلیل و پایش باکتری های حساس و مقاوم به خصوص اولویت های حیاتی، مانند سودوموناس آئروژینوزا است

1زمینه و اهداف:   زغال اخته با نام علمی Vaccinium corymbosum L. حاوی متابولیت های ثانویه مختلفی مانند فلاونوئیدها و اسیدهای فنولیک است. این ترکیبات به دلیل پتانسیل آنها در پیشگیری از سرطان و خواص ضد میکروبی شناخته شده است. مواد و روش کار:   فعالیت ضد باکتریایی عصاره با استفاده از روش کشنده زمان و فعالیت ضد سرطانی آن با استفاده از روش MTT ارزیابی شد. یافته ها و نتیجه گیری:   یافته های حاصل از آزمایش های ضد باکتریایی نشان داد که عصاره های میوه حداقل غلظت بازدارنده (MIC) و حداقل غلظت باکتری کشی (MBC) را به ترتیب در غلظت های 3. 5-4. 2 میلی گرم بر میلی لیتر و 5. 6-5. 9 میلی گرم بر میلی لیتر نشان دادند. علاوه بر این، سنجش MTT نشان داد که عصاره زغال اخته اثرات سیتوتوکسیک را بر روی رده های سلولی سرطانی (HeLa و MCF7) نشان می دهد، در حالی که سمیت سلولی قابل توجهی را روی سلول های طبیعی نشان نمی دهد (L929). درمان با عصاره نارس میوه زغال اخته به طور قابل توجهی باعث کاهش زنده ماندن سلول های سرطانی در مقایسه با سایر عصاره ها شد. به طور خاص، بالاترین سطح سمیت سلولی در بین تمام عصاره ها در رده سلولی سرطانی HeLa با غلظت 1. 5 میلی گرم در لیتر پس از 72 ساعت (بیش از 90 درصد) مشاهده شد. بر اساس این یافته ها، می توان نتیجه گرفت که عصاره میوه زغال اخته دارای خواص ضد باکتری و ضد سرطانی افزایش یافته است. علاوه بر این، این مطالعه نشان داد که مراحل اولیه رشد میوه اثرات سیتوتوکسیک بیشتری را علیه سلول های سرطانی و باکتریایی نشان می دهد. این نتایج به طور قابل توجهی بر صنایع غذایی، دارویی و بیوتکنولوژی گیاهی تأثیر می گذارد