1زمینه و هدف: آلودگی محیط زیست به وسیله فلزات سنگین یکی از مشکلات اساسی زیست محیطی محسوب می گردد. فلزات سنگین به علت اثرات سمی محیط زیستی در گونه های مختلف آبزیان و ایجاد پدیده بزرگنمایی زیستی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. در اکوسیستم های آبی نرم تنان گروه بزرگی از آبزیان را تشکیل می دهند. از بین نرم تنان، شکم پایان از آنجایی که در مناطق ساحلی جابجایی کمتری دارند یکی از گزینه های مناسب برای سنجش میزان آلودگی ها شناخته شده اند. هدف از انجام این مطالعه بررسی میزان تجمع فلزات سنگین سرب، نیکل و کادمیوم در بافت عضله 30 نمونه از لیسه دریایی Peronia peronii,درآب های سواحل استان هرمزگان (بندر لنگه و جزیره قشم).
روش ها: از هر ایستگاه بطور مجزا 30 نمونه جمع آوری شد و پس از انتقال نمونه ها به آزمایشگاه و زیست سنجی، میزان تجمع فلزات سنگین در انها مورد بررسی قرار گرفت.
یافته ها: غلظت سرب و نیکل عضله لیسه دریایی در بندرلنگه به طور معنی داری پائین تر از حد تعریف شده در استانداردهای بین المللی بود (P<0.05). غلظت کادمیوم عضله لیسه دریایی در بندر لنگه به طور معنی داری بالاتر از حد تعریف شده در استانداردهای بین المللی بود (P<0.05). غلظت کادمیوم در بافت نمونه های بندرلنگه به طور معنی داری بالاتر از جزیره قشم بود (P<0.05). نتایج به دست آمده از رابطه غلظت نیکل، سرب و کادمیوم و میانگین وزن کل موجود در مناطق نشان داد که رابطه معنی دار بین میزان تجمع فلزات مذکور با عامل وزن کل وجود دارد و همبستگی مثبت با وزن کل مشاهده شد (P<0.05). نتایج به دست آمده از رابطه غلظت نیکل، سرب و کادمیوم و میانگین وزن کل موجود در مناطق نشان داد که رابطه معنی دار بین میزان تجمع فلزات مذکور با عامل وزن کل وجود دارد و همبستگی مثبت با وزن کل مشاهده شد (P<0.05).
نتیجه گیری: مطالعه حاضر نشان داد که نتایج به دست آمده از رابطه غلظت نیکل، سرب و کادمیوم و میانگین طول کل لیسه دریایی Peronia peronii در بندر لنگه و جزیره قشم نشان داد که رابطه معنی دار بین میزان تجمع فلزات مذکور با عامل طول کل وجود ندارد و همبستگی نسبتا منفی با طول کل لیسه دریایی مشاهده شد (P<0.05).