مقدمه: سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS)، از بیماری های شایع در دوران باروری است که درمان های رایج بیشتر علامتی بوده و استفاده طولانی مدت آنها، عوارض زیادی به دنبال دارد. با توجه به مطالعات قبلی که نشان دهنده تأثیر حجامت ساقین بر الگوی الیگومنوره بوده است، مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر حجامت ساقین بر علائم بالینی، آزمایشگاهی و کیفیت زندگی در مبتلایان به این سندرم انجام شد. روش کار: در این مطالعه کارآزمایی بالینی که در سال های 1400-1398 انجام شد، 60 زن مبتلا به PCOS که دارای سیکل های قاعدگی حداقل 60 روزه در یک سال اخیر بودند، وارد مطالعه شده و به دو گروه 30 نفره حجامت و شاهد تقسیم شدند. در روز 26 قاعدگی بعد از تهیه نمونه خون جهت انجام آزمایش در هر دو گروه، برای گروه مداخله، حجامت از ساق هر دو پا انجام شد. تغییرات سیکل قاعدگی، مقاومت به انسولین و کیفیت زندگی با استفاده از پرسشنامه Cronin مورد بررسی قرار گرفت. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 20) و آزمون های کای دو و تی دانشجویی انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد. یافته ها: در 21 نفر از گروه حجامت و 6 نفر از گروه شاهد قاعدگی بعد از مداخله اتفاق افتاد که این تفاوت از نظر آماری معنادار بود (001/0>p). تغییرات مقاومت به انسولین در گروه مداخله معنادار بود (03/0=p). کیفیت زندگی گروه حجامت با اختلاف معناداری بهبود یافت (01/0=p)، ولی در گروه شاهد اختلاف آماری معناداری مشاهده نشد. نتیجه گیری: حجامت ساق پا می تواند به عنوان یکی از گزینه های ایجاد خونریزی در افراد مبتلا به PCOS مدنظر قرار بگیرد. بدیهی است مطالعات بیشتر جهت مقایسه پروتکل های مختلف و بررسی مکانیسم آن ضروری است.