آبزیان زینتی
سال:1402 | دوره:10 | شماره:3 |تعداد مقالات:6

1این مطالعه با هدف بررسی امکان اهلی سازی و نگهـداری مـاهی سرماری ( (Channa gachua در شـرایط اسـارت در آکواریوم طراحی گردید. برای این منظور تعداد چهل و دو عدد ماهی سرماری از محل زیست طبیعی آنها واقع در رودخانه کاجو (استان سیستان و بلوچستان) صید گردید و در کیسه های حاوی اکسیژن به محل اجرای مطالعه در کارگاه تحقیقاتی ماهیان زینتی دانشگاه آزاد واحد بابل منتقـل گردیدنـد. جهت اهلی سازی در شرایط اسارت، ماهیان در هفت تیمار مختلف (با سه تکرار) از لحاظ نوع مخزن و شرایط نگهداری قرار داده شدند. در مدت نگهداری شاخص های کیفی آب محیط پرورش در محدوده شرایط زیست طبیعی کنترل گردیدند. نتایج نشان داد، این ماهی از قابلیت اهلی شدن و نگهداری موفقیت آمیز در شرایط اسارت برخوردار است به طوری که پس از طی شدن سه تا چهار هفته، رفتارهای نمایانگر ترس و استرس به صورت مشهود کاهش داشتند. مناسب ترین شرایط برای نگهداری این ماهی در شرایط اسارت شامل حجم مخزن بیش از یکصد لیتر، طول و عرض مخزن به ترتیب حداقل 140 سانتی متر، عمق آب حداقل 30 سانتی متر، بستر شنی نرم، وجود پناهگاه، دمای آب 26-24 درجه سانتی گراد و تعویض روزانه 10 درصد آب مخزن تشخیص داده شد. ماهیان از روز پنجم پس از نگهداری در شرایط آکواریوم شروع به تغذیه نمودند. بدین ترتیب، ترجیح تغذیه ای شامل طعمه های زنده و پس از آن گوشت میگوی دریایی بود. نگهداری یک ساله این ماهی بدون تلفات در شرایط آکواریوم نشـان داد، ایـن گونـه ماهی بومی ایران قابلیت سازگاری مناسبی با شرایط اسارت دارد و می توان آن را به عنوان جایگزینی مناسب برای گونه های مشابه غیربومی وارداتی در صنعت ماهیان زینتی معرفی نمود.

1آلودگی آبها با غلظت های پایین آلاینده های محیطی چندین دهه است که مورد توجه جامعه علمی قرار گرفته و تبدیل به یک چالش بزرگ شده است که به این سؤال می پردازد که آیا غلظت های محیطی چنین ترکیباتی می توانند عملکرد فیزیولوژیک موجودات در اکوسیستم های آبی را مختل کنند یا خیر. در این راستا، مطالعه حاضر با هدف ارزیابی تاثیر تغذیه با پروبیوتیک  Lactobacillus roteri و مواجهه طولانی مدت با داروی ناپروکسن بر تغییرات آسیب شناسی بافتی در ماهی زبرا انجام شد. در این بررسی، ماهی ها به مدت 60 روز با رژیم غذایی پایه (TN, C) و پروبیوتیک (TP, TPN) (با غلظت CFU/ml 108×5/1) تغذیه شدند و همزمان تحت مواجهه با ناپروکسن با غلظت μg/L 100 (TN, TPN) قرار گرفتند. نمونه برداری جهت بررسی مورفولوژی روده و تغییرات آسیب شناسی بافت های روده، کبد و کلیه در روزهای 30 و 60 آزمون انجام شد. نتایج نشان دهنده افزایش قابل توجه طول و  قطر پرزها و تعداد سلول های جامی در روده در ماهیان تغذیه شده با پروبیوتیک بود. همچنین در نتیجه مواجهه با ناپروکسن، ضایعات آسیب شناسی از جمله فساد پرزها، واکوئله شدن، نکروز سلول، پرخونی در روده ماهیان گزارش شد. در کبد نیز عارضه های بافتی مشاهده شده شامل آتروفی، تغییر چربی، نکروز، رقیق شدن سینوزوئید، گرانول تیره، انسداد خونی، خونریزی و آب آوردگی، بود. در بافت کلیه نکروز توبولی، نکروز گلومرولی، پرخونی، نفوذ سلول های آماسی، اتساع فضای بومن و نفروکلسینوز مشاهده شد. نکته قابل توجه آن بود که در هر سه بافت مورد مطالعه، میزان اثر تخریبی عارضه ها در ماهیان تغذیه شده با پروبیوتیک کاهش یافت. با توجه به نتایج به دست آمده در این مطالعه و افزایش مداوم مصرف و انتشار داروها در محیط های آبی، استفاده از مکمل پروبیوتیک Lactobacillus roteri در مراکز پرورش آبزیان که از آبهای آلوده استفاده می کنند، جهت بهبود سلامت ماهیان توصیه می شود. زیرا همان طوری که در این مطالعه مشاهده شد، قرار گرفتن طولانی مدت در معرض غلظت های ناچیز دارو نیز باعث ایجاد آسیب بافتی می گردد که متعاقب آن ضررهای اقتصادی چشمگیری ایجاد خواهد شد.

1این تحقیق به منظور بررسی اثرات کرم سفید (Enchytaerus albidus) بر عملکرد رشد بچه ماهیان گلدفیش رنچو (Carassius auratus) به مدت 8 هفته انجام شد. به این جهت اثرات تغذیه ای جیره ترکیبی A (30 درصد کرم سفید و 70 درصد غذای خشک) وجیره شاهد  B(100 درصد غذای خشک) بر بچه ماهیان گلدفیش رنچو با متوسط وزنی 21/2±150 میلی گرم در 2 تیمار و 3 تکرار تعیین گردید. در پایان دوره تغذیه میزان افزایش وزن بدن (درصد)، رشد روزانه (درصد)، مقدار رشد روزانه (میلی گرم)، ضریب تبدیل غذایی، کارایی پروتئینی (گرم) و نرخ رشد ویژه (درصد) در دو گروه مورد اندازه گیری قرار گرفت. نتایج نشان داد که تمامی ضرایب رشد در بچه ماهیانی که ازغذای ترکیبی استفاده کرده بودند، نسبت به شاهد برتر بود )05/0 .(P≤این تحقیق نشان داد که استفاده از کرم سفید در جیره ماهی زینتی گلدفیش رنچو باعث بهبود رشد و افزایش وزن بدن می گردد.

1با گسترش صنعت ماهیان زینتی، پرورش این آبزیان در چند دهه اخیر رشد چشمگیری داشته است و نیاز به روش های پرورشی آبزیان به صورت متراکم و فوق متراکم بیش ازپیش احساس می شود. عوامل استرس زای مختلفی شامل حمل ونقل، تراکم بالا، دستکاری و تغذیه نامطلوب می تواند بر سیستم ایمنی آبزیان تأثیر منفی داشته باشد و قدرت و توان عوامل بیماری زا را افزایش دهد. استفاده از گیاهان دارویی، به دلیل عوارض جانبی کم، قیمت پایین و دسترسی آسان، جایگزین مناسبی برای روش های شیمیایی در کنترل استرس و بیماری های آبزیان محسوب می شود. پژوهشگران در سراسر جهان در حال تلاش برای تقویت سیستم ایمنی آبزیان به منظور مقابله با بیماری ها هستند. در این مطالعه، بررسی شده است که استرس های مختلف در آبزیان چگونه ایجاد می شود و چگونه گیاهان دارویی، به عنوان محرک های ایمنی، می توانند در کنترل استرس و بهبود سلامت آنها مؤثر باشند.

1وجود مواد مغذی در پساب منجر به غنی شدن محیط و بروز مشکلات زیست محیطی در محیط های آبی می گردد. سیستم­های متداول تصفیه فاضلاب قادر به حذف مؤثر فسفر نیستند. ورود فسفر به منابع آبی موجب ایجاد یوتریفیکاسیون می­شود. از میان روش­های مختلفی که برای جداسازی مواد مغذی در پساب به کار رفته است، استفاده از ریز جلبک­ها دارای کارایی مناسبی می­باشد. تصفیه زیستی پساب با استفاده از ریزجلبک برای حذف مواد مغذی مانند نیتروژن و فسفر و ایجاد اکسیژن برای باکتری های هوازی به تازگی مورد استقبال قرار گرفته است. ریزجلبک ها با استفاده از نور خورشید، مواد مغذی پساب را مصرف کرده و به توده های زیستی مفید تبدیل می کنند. این مقاله در نظر دارد در خصوص تصفیه زیستی پساب با استفاده از ریزجلبک ها بحث کند. کارایی ریزجلبک ها در تصفیه پساب به نوع گونه، غلظت توده جلبکی، نور، میزان هوادهی و زمان مناسب برای حداکثر فعالیت جلبک بر پساب، مرتبط است.

1امروزه پسته به عنوان یک محصول راهبردی در بخش کشاورزی مطرح است. ضایعات تولیدی در بخش فرآوری پسته به عنوان یک مشکل مهم محیط زیستی ملاحظه می گردد. وجود ترکیبات ضد تغذیه ای همچون ترکیبات فنلی و تانی استفاده از این پسماند را با مشکل روبرو نموده است. مکمل غذایی حاوی عصاره پوسته سبز پسته باعث کاهش استرس ناشی از دستکاری در ماهی کپور معمولی شد. در مجموع، به نظر می رسد، با شناسایی و بهینه سازی روش های مناسب فرآوری پوسته سبز پسته همچون هیدرولیز آنزیمی، تخمیر و عصاره گیری می توان ترکیبات ارزشمندی تولید نمود که به عنوان مکمل، محرک رشد و ایمنی در جیره غذایی آبزیان قابل استفاده باشد.