مجله علوم پزشکی پارس
سال:1403 | دوره:22 | شماره:2 |تعداد مقالات:8

مقدمه: مبتلایان به بیماری انسداد مزمن ریوی در معرض خطر بیشتر از نظر مواجهه با مشکلات مربوط به نقص عملکرد جنسی نسبت به همسالان خود هستند. این مطالعه با هدف اثربخشی برنامه بازتوانی ریوی بر رضایت و خودکارامدی جنسی این بیماران انجام شد.روش کار: مطالعه حاضر از نوع کارازمایی بالینی تصادفی بود. بیماران مبتلا به انسداد مزمن ریوی که دارای شرایط ورود به مطالعه بودند، به تعداد 40 نفر با استفاده از جدول اعداد تصادفی به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم شدند. هر دو گروه در ابتدا پرسشنامه های رضایت جنسی و خودکارامدی جنسی را تکمیل نمودند. برای افراد گروه مداخله برنامه باز توانی ریوی اجرا شد. هر دو پرسشنامه بلافاصله و یک ماه پس از پایان مداخله نوسط شرکت کنندگان در هر دو گروه تکمیل شد. داده ها با استفاده از آزمون آنالیز واریانس با اندازه های تکراری و تست تعقیبی بونفرونی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: اکثر نمونه ها در محدوده 50-45 سال بود. میانگین امتیاز رضایت جنسی و خودکارامدی جنسی قبل از مداخله در دو گروه تفاوت معنی داری نداشت (p>0.05). در گروه مداخله، میزان رضایت جنسی و خودکارامدی جنسی بلافاصله و یک ماه بعد از مداخله  به طور معنی داری بیش از قبل مداخله بود (p<0.001).نتیجه گیری: برنامه باز توانی ریوی موجب بهبود خودکارامدی و رضایت جنسی بیماران مبتلا به انسداد مزمن ریوی شد. بنابراین اجرای این برنامه ها برای بهبود فعالیت جنسی در این بیماران پیشنهاد می شود.

مقدمه: جلبک آلگومد محبوب ترین مکمل است و در ترکیب با تمرینات مقاومتی برای افزایش توده بافت بدون چربی ، به ویژه در افراد چاق استفاده می شود. هدف از پژوهش بررسی تاثیر 12 هفته تمرین تناوبی مقاومتی همراه با مکمل یاری آلگومد روی PAI-1 در مردان چاق بود.روش کار: تعداد 44 مرد چاق با بازه سنی 23-32 سال، انتخاب و به صورت تصادفی در چهار گروه، تمرین مقاومتی متناوب (11 نفر)، مکمل آلگومد (11 نفر)، تمرین مقاومتی متناوب + مکمل آلگومد (11 نفر) و کنترل (11 نفر) تقسیم شدند. گروه های تمرین ، تمرین و مکمل طبق برنامه دوازده هفته تمرین کردند، شامل 8 حرکت بالا تنه و پایین تنه ، 3 ست 13 تکراری با 60 درصد 1RM و استراحت بین ست ها فعال و با شدت 20 درصد 1RM و تکرار 15 انجام شد. همزمان روزانه 1800 میلی گرم جلبک آلگومد مصرف کردند. قبل و پس از مداخله از کلیه آزمودنی ها به صورت ناشتایی خونگیری به عمل آمد. شاخص التهابی PAI-1 به روش الایزا مورد ارزیابی قرار گرفت. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس تجزیه و تحلیل شد.یافته ها : نتایج نشان داد 12 هفته تمرینات مقاومتی متناوب همراه با مکمل گیری آلگومد علاوه بر بهبود ترکیب بدنی، باعث کاهش معنادار PAI-1 (p=0.0001) در مردان چاق می شود.نتیجه گیری: مکمل یاری آلگومد همراه با انجام تمرینات متناوب مقاومتی می تواند منجر به بهبود شرایط التهابی و عملکرد بهتر کبد و کاهش درصد چربی در مردان چاق گردد. به نظر می رسد استفاده از این مکمل و تمرین می تواند به عنوان یک نوع روش درمانی برای بهبود عملکرد کبد قرار گیرد.

مقدمه: افراد دریافت کننده مکرر فراورده های خونی مانند بیماران مبتلا به تالاسمی در معرض خطر ابتلا به ویروس هپاتیت-ب هستند. این مطالعه با هدف تعیین ارتباط مصونیت نسبت به ویروس هپاتیت-ب با سطح سرمی آمینوترانسفراز ها و شاخص های آهن در بیماران تالاسمی وابسته به ترانسفیوژن واکسینه شده با واکسن ویروس هپاتیت-ب انجام شد. روش کار: این مطالعه مقطعی-تحلیلی در سال 1402روی 84 بیمار تالاسمی وابسته به ترانسفیوژن شهرستان جهرم انجام شد. اطلاعات دموگرافیک، سطح سرمی آنتی بادی علیه ویروس هپاتیت-ب و آمینوترانسفرازها از پرونده بیماران استخراج شد. میزان سرمی فریتین و آهن به ترتیب با روش های الایزا و اسپکتروفتومتری تعیین شد. داده ها با نرم افزار SPSS-23 و با استفاده از آمار توصیفی( فراوانی و درصد فراوانی، میانگین و انحراف معیار) و آمار تحلیلی (آزمون های کای اسکوور و تی مستقل) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: از 84 بیمار مورد مطالعه، 52.4 درصد مرد بودند و از نظر مصونیت به ویروس هپاتیت-ب 89.3 درصد آنها مصون بودند. تفاوت معنی داری از نظر سن، جنس و سابقه برداشتن طحال با وضعیت مصونیت به ویروس هپاتیت-ب وجود نداشت (P>0.05). میانگین فریتین، آهن و ظرفیت تام اتصال به آهن در بیماران مصون و غیرمصون تفاوت آماری معنی داری نشان داد (p<0.05)، ولی میانگین آمینوترانسفرازها در بیماران مصون و غیرمصون تفاوت معنی داری نداشت(p>0.05).نتیجه گیری: در بیماران مورد مطالعه، مصونیت نسبت به ویروس هپاتیت-ب با سطح سرمی فریتین و آهن ارتباط معکوس معنی دار دارد، ولی با میزان سرمی ترانسفرازها ارتباط آماری معنی داری ندارد. انجام مطالعات بیشتر به منظور بررسی نقش این عوامل و بیماریهای کبدی بر روی مصونیت نسبت به هپاتیت ب در این بیماران پیشنهاد می شود.

مقدمه: با توجه به گسترش نگران کننده مقاومت به عوامل ضد میکروبی کلاسیک، روش درمانی نوآورانه برای مبارزه با عوامل بیماریزای مقاوم به آنتی بیوتیک مانند ترکیبات مشتق شده از گیاهان و نانو ذرات ضروری به نظر می رسد. هدف از انجام مطالعه حاضر بررسی خواص ضدمیکروبی نانو ذرات نقره سنتز شده با استفاده از عصاره گیاه گرگ تیغ بود.روش کار: در این مطالعه تجربی اثرات ضد باکتریایی عصاره گرگ تیغ به تنهایی و در ترکیب با نانوذره نقره برای باکتری های اشریشیاکلی (ATCC25922)، سودوموناس آئروژینوزا (ATCC27853)، کلبسیلا پنومونیه (ATCC9997)، استافیلوکوکوس اورئوس (ATCC25923) و انتروکوکوس فکالیس (ATCC29212) مورد بررسی قرار گرفت . عصاره متانولی گیاه گرگ تیغ تهیه و نانوذرات نقره به وسیله عصاره گیاه گرگ تیغ سنتز گردید. میزان MIC نانوذره نقره به تنهایی و در ترکیب با گیاه گرگ تیغ با استفاده از روش میکرودایلوشن براث برای باکتریهای مورد مطالعه مورد بررسی قرار گرفت .یافته ها: نانوذره سنتز شده با عصاره آبی گیاه گرگ تیغ بر روی سه باکتری اشریشیا کلی، سودوموناس آئروژینوزا و استافیلوکوکوس اورئوس به طور معنی داری در مقایسه با عصاره آبی به تنهایی اثر مهاری داشته است (P < 0.05). همچنین بیشترین فعالیت باز دارندگی عصاره گیاه گرگ تیغ برای دو باکتری کلبسیلا پنومونیه و انتروکوکوس فکالیس با MIC 2.5 میلی گرم بر میلی لیتر بود. از طرفی نانوذرات نقره بیوسنتز شده در برابر باکتری اشریشیاکلای با MIC 1.25 میلی گرم بر میلی لیتر بیشترین فعالیت باز دارندگی را از خود نشان داد. در مجموع نانوذرات نقره سنتز شده با عصاره گرگ تیغ اثرات ضدباکتریایی قابل توجهی بر باکتریهای مورد مطالعه در مقایسه با نانوذره نقره به روش شیمیایی و همچنین گیاه گرگ تیغ به تنهایی داشته است.نتیجه گیری: نانوذرات نقره سنتزشده با عصاره گیاه گرگ تیغ دارای اثرات ضدباکتریایی قابل توجهی هستند که می توان از این ترکیب پس از انجام مطالعات بیشتر بر روی مدل های حیوانی به عنوان یک گزینه درمانی مناسب بـا توجـه بـه عـوارض آنتی بیوتیک ها جهت درمان برخی از عفونت های ضد میکروبی استفاده کرد.

مقدمه: محدودیت کالری یک مداخله تغذیه ای با کاهش دریافت انرژی است. هدف تحقیق حاضر تاثیر 8 هفته تمرین تناوبی با شدت بالا با محدودیت کالری رژیم غذایی استاندارد و رژیم غذایی پرچرب بر بیان ژن های بتا-هیدروکسی بوتیرات دهیدروژناز1(BDH1) و استیل کوا استیل ترانسفراز1 (ACAT1) میتوکندری در کبد رت های نر سالم نژاد ویستار بود. روش کار: تعداد 48 سر موش صحرایی نر به طور تصادفی به 6 گروه (8=n)کنترل، تمرین، محدودیت کالری غذای پرچرب ، محدودیت کالری غذای استاندارد، محدودیت کالری غذای استاندارد + تمرین و محدودیت کالری غذای پرچرب + تمرین تقسیم شدند. تمرین تناوبی با شدت بالا به مدت 8 هفته ( 5 روز در هفته) با شدت 100 - 90 درصد سرعت بیشینه به صورت دویدن روی نوارگردان با شیب صفر درجه و در نوبت صبح (ساعت 9) اجرا شد. . بیان ژن های BDH1 و ACAT1 در بافت کبد با روش Real Time- PCR اندازه گیری و از روش آماری تحلیل واریانس یک طرفه برای مقایسه بین گروهی استفاده شد.یافته ها: تمرین باعث افزایش معنی دار بیان ژن BDH1 نسبت به گروه کنترل شد (0.001>P). همچنین تمرین همزمان با محدودیت رژیم غذای چرب و محدودیت رژیم غذای استاندارد منجر به افزایش معنی دار بیان ژن های BDH1 و ACAT1 نسبت به گروه کنترل شد (0.001>P).نتیجه گیری: در شرایط محدودیت کالری، تمرین تناوبی با شدت بالا از طریق بیش تنظیمی بیان ژن های BDH1 و ACAT1 نقش کلیدی در افزایش گلوکونئوژنز کبدی دارد همچنین تمرین تناوبی با شدت بالا از طریق بیش تنظیمی ژن BDH1 می تواند نقش مهمی در اکسیداسیون چربی کبدی داشته باشد.

مقدمه: دیابت یک بیماری مزمن است که به عنوان یکی از شایعترین چالش بزرگ سازمان جهانی بهداشت شناخته شده است. یکی از مهم ترین مسائل در مبتلایان به دیابت، پایش منظم بر سطح گلوکز خون و تحت کنترل نگه داشتن آن در محدوده نرمال می باشد. هدف از مطالعه حاضر، طراحی حسگر غیر آنزیمی گلوکز بر پایه کره های توخالی و نانو متخلخل مس کبالتیت به عنوان حسگری جدید جهت اندازه گیری گلوکز بود. روش کار: این مطالعه یک مطالعه آزمایشگاهی بود که در آن کره های توخالی و نانو متخلخل مس کبالتیت به روش هیدروترمال و کلسینه سازی سنتز شد. ساختار و مورفولوژی آن با روش های طیف سنجی و تصویربرداری بررسی شد و کارایی الکتروشیمایی آن با تکنیک های ولتامتری چرخه ای و کرونوآمپرومتری مورد بررسی قرار گرفت.یافته ها: نتایج شناسایی ساختاری، مورفولوژی کره ای و ساختار توخالی و نانو متخلخل مس کبالتیت را تأیید کرد. نتایج بررسی های الکتروشیمیایی الکترود حسگر نیز نشان داد که پاسخ های این الکترود در دو دامنه 10 میکرو مولار تا 1.5 میلی مولار و 1.5 میلی مولار تا 13 میلی مولار نسبت به گلوکز خطی بوده و به ترتیب دارای حساسیتی برابر 6.4 و mA mM-1 cm-2 11.2 می باشد. زمان پاسخ دهی آن حدود 3.5 ثانیه و حد آشکارسازی آن نیز برابر 5 میکرو مولار (S/N = 3) به دست آمد.نتیجه گیری: پتانسیل قابل توجه کره های توخالی و نانو متخلخل مس کبالتیت را به عنوان یک حسگر جدید برای اندازه گیری الکتروکاتالیستی گلوکز مورد تأیید قرار گرفت.

مقدمه: سرطان آناپلاستیک تیروئید (ATC) شکل تمایز نیافته ای از سرطان تیروئید است که کشندگی بالایی دارد. هدف از مطالعه حاضر جستجو در کتابخانه های ریزآرایه موجود در مرکز ملی اطلاعات زیست فناوری (NCBI) و آنالیز عملکرد بر روی ژن های استخراج شده بود تا نقش آن ها در پاتوژنز ATC پیش بینی گردد.روش کار: داده های موجود در مجموعه داده GSE33630 ، در ابتدا توسط GEO2R و سپس توسط نرم افزار R نسخه 4.2.0 آنالیز شدند. نرمال سازی داده ها و استخراج ژن های دارای تفاوت بیان معنادار (DEGs) انجام شد و آنالیز عملکرد توسط Enrichr و DAVID 6.8 انجام گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد که 1705 ژن با log2FC>1 افزایش بیان و 2740 ژن با log2FC<-1 کاهش بیان داشتند. همچنین مسیر پیام دهی PI3k/Akt و فاکتورهای نسخه برداری IRF8، TCF4، CBEPB و JUND با ژن های افزایش بیان یافته مرتبط هستند.نتیجه گیری: افزایش فعالیت مسیر پیام دهی PI3k-Akt و همچنین فاکتورهای نسخه برداری IRF8، TCF4، CBEPB و JUND در سلول های تیروئید احتمالا منجر به ایجاد یا پیشرفت سرطان ATC می گردد.

مقدمه: مقاومت آنتی بیوتیکی به طور نگران کننده ای در حال افزایش است. اخیراً استفاده از پست بیوتیک ها علیه عوامل میکروبی پاتوژن برای فرموله کردن داروهای جدید همراه یا جایگزین آنتی بیوتیک ها مد نظر قرار گرفته است. به این ترتیب، پژوهش حاضر با هدف بررسی اثرات بازدارندگی پست بیوتیک لاکتوباسیلوس پاراکازئی بر رایج ترین پاتوژن های استافیلوکوکی و کلی فرمی انجام گرفت.روش کار: سویه استاندارد باکتری لاکتوباسیلوس پاراکازئی در محیط MRS کشت داده شد. سپس اثر مهاری پست بیوتیک های بدست آمده و کنترل های منفی (بدون تیمار) و مثبت (تیمار با آنتی بیوتیک بر دو باکتری پاتوژن استافیلوکوک اورئوس و اشرشیا کلی توسط تست MIC به روش رقیق سازی در پلیت های 96 چاهکی ارزیابی شد. نتایج در طول موج 630 نانومتر خوانش شد.یافته ها: اثر همه پست بیوتیک ها به جز گروه C (مایع رویی بدست آمده دارای تیمار سونیکاسیون- شوک حرارتی) نسبت به کنترل منفی ( بدون تیمار) معنادار بود (p<0.05). پست بیوتیک گروهD (مایع رویی بدست آمده دارای تیمار سونیکاسیون - شوک حرارتی- فریز و دفریز) بطور چشمگیری مثل کنترل مثبت (تیمار با آنتی بیوتیک مروپنم) رشد استافیلوکوکوس اورئوس (P=0.0006) و اشریشیا کلی (P=0.0003) را مهار کرد. همچنین گروه های مختلف پست بیوتیک تاثیر تقریبا مشابه غیر معنا داری بر پاتوژنهای استافیلوکوکی در مقایسه با کلی فرمی داشتند.نتیجه گیری: یافته های این پژوهش بر پتانسیل ضد باکتریای پست بیوتیک های لاکتوباسیلوس پاراکازئی علیه پاتوژن های رایج تأکید می کند، و آنها را برای توسعه و کاربردهای بیشتر زیست پزشکی و دارویی نامزدهای امیدوارکننده ای می نماید.