مهندسی سازه و ساخت
سال:1403 | دوره:11 | شماره:3 |تعداد مقالات:13

کاربرد ادوات کنترل غیر فعال، نظیر میراگر جرمی تنظیم شونده(TMD) ، برای کاهش نیاز لرزهای توصیه میشود. در حالت کلی، جرم، درصد میرایی و فرکانس زاویه ای میراگر متناسب با مشخصات دینامیکی سازه اصلی تعیین میشود. با توجه به اینکه ساختار خاک بستر، میتواند مشخصات دینامیکی سازه و میراگر را دستخوش دستخوش تغییر کند، هدف اصلی در نوشتار حاضر، ارائه ی روابط کمک طراحی برای تعیین مشخصات بهینه ی میراگر جهت کاهش پاسخ لرزهای در امتداد طولی پلهای معلق با در نظر گرفتن اثرات اندرکنش خاک-سازه است. به این منظور، مدلهای متنوعی از پل های معلق مستقر بر روی 2 نوع خاک بستر(خاک سخت و نرم) با طول کلی ثابت، اما با در نظر گرفتن مقادیر مختلف نسبت طول دهانه ی کناری به دهانه ی میانی (α) تحت اثر رکوردهای زلزله ی حوزه نزدیک بررسی شده و مشخصات بهینه میراگر برای پل با فرض نسبت جرمی 2% برای میراگر بر حسب مقادیر مختلف α و برای هر نوع خاک، تعیین شده است. کارایی روابط پیشنهادی، با ارزیابی عملکرد TMD در بهبود عملکرد سه نمونه پل متفاوت بررسی شده است. نتایج به دست آمده، علاوه بر این که بیانگر دقت قابل قبول روابط ارائه شده جهت تعیین مقادیر بهینه ی درصد میرایی و فرکانس زاویه ای TMD است، نشان می دهند با نرم تر شدن خاک، عملکرد لرزه ای و پارامترهای بهینه میراگر جرمی تنظیم شونده، به ترتیب کاهش و افزایش می یابند، به نحوی که میراگر، حداکثر جابجایی سازه مستقر برروی خاک سخت و نرم را به ترتیب 40% و 24% کاهش می دهد. همچنین فرکانس زاویه ای بهینه در بستر نرم با مفروضات تحقیق، بین 5 تا 10% بیش از خاک سخت برآورد شده است.

مطالعه ادبیات موجود در پژوهش های انجام شده و مروری بر سیر تحولات یک دانش، می تواند منجر به دانش آفرینی شود. امروزه نتایج اینگونه مطالعات، که مستقلاً و در قالب "مقالات مروری" منتشر میشوند؛ نه تنها با استقبال زیادی مواجه شده اند، بلکه اغلب از سایتیشن های بالایی نیز برخوردارند. در طی بیست سال گذشته، پیشرفت چشمگیری در رشد و کیفیت مقالات مروری حوزه دانش مدیریت پروژه مشاهده شده است. اما علیرغم روند افزایشی انتشار مطالعات مروری در مدیریت پروژه، هنوز به ارزیابی حوزه های مطالعه شده و مغفول در این مقالات پرداخته نشده و نیز ابزارهای مرور ادبیات که در مقالات مروری مدیریت پروژه استفاده شده و یا علیرغم قابلیت کاربرد، چندان مورد توجه قرار نگرفته، مشخص نیست. در این پژوهش هدف آن بود که به شناسایی و ارزیابی تکنیک های مرور و حوزه های مطالعه شده و مغفول در مقالات مروری منتشرشده مرتبط با دانش مدیریت پروژه پرداخته شود و زمینه های بهبود آن با تمرکز بر تکنیکها و حوزه های دارای پتانسیل، که موردتوجه قرار نگرفته اند، ارائه گردد. با استفاده از مرور دامنه ای ادبیات و ارائه یک تحلیل توصیفی، مشخص شد که سهم زیادی از مرورهای ارائه شده در علم مدیریت پروژه، روایتی و غیرسیستماتیک بود و یا بسیاری از انواع روش های مروری که قابلیت پوشش علوم مدیریت پروژه را داشت، نظیر روش متاآنالیز و مرور دامنه ای چندان مورد استقبال واقع نشده بود. علاوه بر این، نتایج حاصل نشان داد که زمینه های قابل توجهی مرتبط با حوزه-هایR&D، نظم اول و دوم در مدیریت پروژه و یا هوش مصنوعی و ... مورد غفلت واقع شده، که تمرکز بر آنها به صورت کارا، بستر مناسبی را جهت بهبود دانش مدیریت پروژه و مطالعات پیشرو ایجاد خواهد کرد.

همواره اجرا و مدیریت تمام پروژه ها دارای موارد مبهم و ناشناخته است که می تواند اثرات مثبت یا منفی برروی نتایج آن بگذارد. از این رو ارزیابی ریسک های پروژه ها و روش های نوین از اهمیت ویژه ای برخوردار است. در گام اول این پژوهش تعداد 48 ریسک احتمالی در روش های صنعتی احداث ساختمان در حوزه های فنی، اجرایی، اقتصادی و پشتیبانی، سیاسی، فرهنگی و اجتماعی و زیست محیطی شناسایی و دسته بندی گردیدند. در گام دوم با استفاده از روش دلفی و براساس نظرات کارشناسان و خبرگان، تعداد 18 ریسک در پنج حوزه فنی، اجرایی، اقتصادی و پشتیبانی، فرهنگی و اجتماعی و سیاسی به عنوان ریسک های دارای اهمیت شناسایی شدند. سپس با استفاده از روش دیمتل و با دو معیار شدت تعامل و تحلیل نقشه اثر-ارتباط، میزان تأثیر هریک از این عوامل بر اهداف پروژه شامل احتمال وقوع و درجه اهمیت هر ریسک تعیین گردید. رتبه بندی این عوامل نشان داد که حوزه های اجرایی و اقتصادی و پشتیبانی، به ترتیب پرریسک ترین حوزه های روش های صنعتی احداث ساختمان هستند. همچنین نتایج پژوهش نشان داد که براساس هر دو معیار، مدیریت نامناسب و ناکارآمد به عنوان مهم ترین ریسک روش های صنعتی احداث ساختمان مورد توجه بوده و پس از آن ریسک های انتخاب نادرست تکنیک های ساخت و ساز، کمبود دانش و مهارت فنی مجریان، وجود تعارض میان مجری و ذینفعان، کسری بودجه، تأخیر پیش بینی نشده در پروژه و نوسانات قیمت و تورم در رتبه های بعدی قرار دارند.

در این تحقیق، نتایج آزمایشگاهی رفتار سیستم دیوار برشی همبسته مرکزگرا که در آن از میراگرهای تسلیمی پره مثلثی در ناحیه اتصال تیر به دیوار استفاده شده است، به کمک نرم افزار OpenSees تحلیل و صحت سنجی می شود. به منظور جلوگیری از خرابی احتمالی تیر و همچنین حفظ قابلبت مرکزگرایی سیستم و به حداقل رساندن تغییرشکل پسماند سازه تحت بار لرزه-ای، به ترتیب از تیر فولادی و کابل های پس کشیدگی در ساخت زیرسازه ها استفاده شده است. برای انجام کار آزمایشگاهی، سه زیرسازه از سیستم دیوار همبسته مرکزگرا ساخته و تحت بارگذاری چرخه ای شبه استاتیکی قرار گرفت. نمونه های مورد بررسی شامل یک زیرسازه فاقد ادوات استهلاک انرژی و دو زیرسازه مجهز به میراگرهای پره مثلثی در ناحیه اتصال تیر به دیوار بود. زیرسازه ها با استفاده از نرم افزار OpenSees مدلسازی شدند و نتایج حاصل انطباق خوبی با نتایج آزمایشگاهی نشان دادند. در نمونه های دارای میراگر، اثر ضخامت پره های مثلثی شکل میراگر به علاوه اثر تنش اولیه ی کابل های پس کشیدگی مورد بررسی قرار گرفت. مطالعه های آزمایشگاهی و تحلیلی زیرسازه ها نشان داد که به کارگیری میراگرهای تسلیمی پره مثلثی در محل اتصال تیر به دیوار منجر به افزایش 71% تا 96% در ظرفیت باربری سیستم و افزایش قابل توجه در ظرفیت استهلاک انرژی نمونه ها شده است و در عین حال قابلیت مرکزگرایی سیستم حفظ شده است. با افزایش ضخامت پره های میراگرها از 12 به 15 میلی متر، ظرفیت باربری حدود 15% افزایش یافت با این حال تغییرشکل پسماند بیشتری در زیرسازه مشاهده شد.

یکی از زمینه های بالقوه برای اجرای عملی پایداری، مدیریت پروژه پایدار است. سه موضوع اصلی در مدیریت پروژه پایدار، یعنی عدم توافق نظری در حوزه تعریف پایداری، به خصوص در مدیریت پروژه پایدار و تأکید بیشتر بر مسائل زیست محیطی، اطلاعات کم در مورد شیوه هایی که از طریق آنها می توان به اهداف پایداری دست یافت و صرفه جویی در منابع مورد استفاده، باعث اهمیت توجه به ارائه الگوهای مناسب در این حوزه شده است، بر همین اساس هدف این مقاله طراحی الگوی علی مدیریت پروژه پایدار با استفاده از مدلسازی ساختاری- تفسیری در قرارگاه سازندگی خاتم الانبیاء بوده است. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه کارشناسان و مدیران پروژه ها در قرارگاه سازندگی خاتم الانبیاء می باشد. نمونه آماری 118 مدیر و کارشناس تعیین شده است. برای جمع آوری داده ها از دو پرسشنامه بهره گرفته شده است. برای تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل عاملی تأییدی و مدلسازی ساختاری-تفسیری بهره گرفته شده است. نتایج تحلیل عاملی تأییدی نشان دهنده وجود شش مولفه اصلی برای دستیابی به مدیریت پروژه پایدار بوده است. یافته های بخش مدلسازی ساختاری- تفسیری نشان می دهد که شناسایی قابلیت ها و چارچوب پروژه به عنوان اساس و پایه الگوی مدیریت پروژه پایدار، تأثیرگذارترین مولفه الگوی تدوین شده بوده و مدیران پروژه های قرارگاه خاتم الانبیاء برای دستیابی مدیریت پروژه پایدار بایستی به این مولفه توجه جدی داشته باشند. همچنین مولفه اصلی اجرا نیز به عنوان تأثیرپذیرترین مولفه اصلی الگو تعیین شده است.

هدف اصلی مقاله حاضر تعیین ظرفیت باربری پی های نواری مستقر بر خاک دو لایه رسی در مجاورت یک شیب تثبیت شده با ژئوگرید تحت اثر بارگذاری های ترکیبی با اعمال بارهای افقی (H)، قائم (V) و لنگر خمشی (M) می باشد. برای دستیابی به این هدف، با مدلسازی اجزای محدود یک پی نواری در نرم افزار ABAQUS و تحلیل پروب برمبنای روش بار-جابجایی کنترل شده، پوش های گسیختگی و ظرفیت های باربری نهایی قائم و خمشی پی های نواری تحت اثر بارگذاری های ترکیبی در فضای بارگذاری V-H و V-M تعیین شد. نتایج حاصله در دو حالت شیب فاقد تثبیت و تثبیت شده با ژئوگرید و با انجام مطالعات پارامتریک درخصوص اثر تغییرات فاصله پی از لبه شیب، تعداد لایه های ژئوگرید و قرارگیری یا زاویه چرخش ژئوگریدها نسبت به افق (θ/β) بر ظرفیت باربری پی ها مورد بررسی قرار گرفت. برای ارائه نتایج کاربردی، از ظرفیت های باربری نهایی قائم (Vult) و خمشی (Mult) بدون بعدشده نسبت به عرض پی (B) و چسبندگی زهکشی نشده لایه خاک رسی اول (Cu1) یعنی Vult/BCu1 و Mult/B2Cu1 استفاده شد. نتایج نشان داد که در هر دو حالت بارگذاری، تسلیح شیب رسی تأثیر زیادی بر Vult/BCu1 و Mult/B2Cu1 دارد. تعداد بهینه لایه های ژئوگرید، جهت دستیابی به حداکثر Vult/BCu1 و Mult/B2Cu1 به ترتیب برابر با 3 و 4 ژئوگرید به دست آمد. فاصله بهینه موقعیت قرارگیری پی نسبت به تاج شیب جهت دستیابی به حداکثر Vult/BCu1 و Mult/B2Cu1 به ترتیب معادل 4 و 3 برابر عرض پی تعیین شد. با افزایش θ تحت اثر هر دو حالت بارگذاری ترکیبی V-H و V-M، پوش های گسیختگی و تغییرات Vult/BCu1 و Mult/B2Cu1 روند کاهشی می یابند. نتایج تحقیق حاضر درک واضحی را از مکانیزم رفتاری این پی ها تحت اثر طیف گسترده ای از تغییرات پارامتریک جهت توسعه معادلات تجربی جدید و کارهای اجرایی ارائه می نماید.

روش ارزیابی و بررسی پروژه (PERT) یک شبکه تصادفی است که از تابع توزیع Beta-PERT استفاده می کند و در اواخر دهه 1950 برای در نظر گرفتن عدم قطعیت در مدیریت پروژه توسعه یافته است. بعدها، به دلیل فرضیات ساده سازی و تخمین های خوش بینانه ناشی از در نظر گرفتن مسیر بحرانی به تنهایی، این روش توسط بسیاری از محققین مورد انتقاد قرار گرفت و روش های جدیدی برای رفع این نواقص معرفی شد و اعتقاد بر این بود که در مدل سازی مدت زمان واقعی تکمیل پروژه بهتر است. در این مقاله از روش نمونه برداری اهمیت برای مدیریت پروژه های ساختمانی استفاده شده است. در روش های قابلیت اطمینان می توان هر تابع توزیع آماری دلخواهی را برای زمان فعالیت ها در نظر گرفت و همچنین، اثر تمامی مسیرهای موجود برای تکمیل پروژه در مسئله را با استفاده از سیستم های قابلیت اطمینان لحاظ کرد. پنج مثال عددی رایج با استفاده از روش های نمونه برداری اهمیت، شبیه سازی مونت کارلو، مرتبه اول قابلیت اطمینان و PERT مورد بررسی قرار گرفت و مقدار احتمال خرابی (که در اینجا به عنوان احتمال شکست تکمیل پروژه در مدت زمان معین معرفی می شود) مقایسه گردید. نتایج، اختلاف قابل توجه بین پاسخ به دست آمده از روش های PERT و مرتبه اول قابلیت اعتماد با روش های شبیه سازی مونت کارلو و نمونه برداری اهمیت را نشان داد. همچنین، مقدار احتمال خرابی در روش نمونه برداری اهمیت 17% با روش شبیه سازی مونت کارلو اختلاف داشت که کمترین اختلاف را در بین روش های مورد مطالعه با این روش دارا بود. علاوه بر این، نشان داده شد که روش های شبیه سازی مونت کارلو و نمونه برداری اهمیت برای تخمین دقیق احتمال تکمیل پروژه در مقایسه با روش های PERT و مرتبه اول قابلیت اطمینان، قابل اعتماد تر هستند.

گسیختگی واژگونی یک حالت شکست رایج در شیب های سنگ طبیعی و مصنوعی است که همواره با آسیب های جدی برای بشر در ترانشه های جاده ای، تونل ها، سدها و معادن همراه بوده است. در این تحقیق سعی شده است که اثر درزه های متقاطع با لایه های معکوس بر روی گسیختگی واژگونی شیب های سنگی و جابه جایی های افقی روی سطح شیب بررسی شود، در این راستا مدل سازی عددی با استفاده از نرم افزار المان گسسته (UDEC) در محیط سنگ برای مطالعه مکانیسم گسیختگی واژگونی، جابه جایی های سطحی، بررسی سطوح تسلیم و نحوه شکل گیری ترک های کششی انجام شده است و مطالعات پارامتریک برای درزه های متقاطع با لایه های معکوس و با تعداد مختلف در شیب سنگی انجام شد. در مجموع شش مدل شیب سنگی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت (سه مدل مختلف برای حالت یک درزه متقاطع و سه مدل دیگر برای تعداد درزه های متقاطع بیشتر). نتایج این تحقیق نشان می دهد که مکانیزم گسیختگی در این نوع شیب ها برخلاف شیب های خاکی، پلکانی است و با رسیدن اولین ترک کششی به سطح، ناحیه واژگونی شکل خواهدگرفت. وجود درزه های متقاطع سبب بروز ناپایداری بیشتر شده که در مقایسه با مدل بدون درزه متقاطع مقادیر جابه جایی های سطحی بسیار بزرگتر خواهدشد. هرچه تعداد درزه ها بیشتر شود، گسیختگی واژگونی با سرعت بالاتری انجام شده و ماکزیمم جابجایی کاهش می یابد. همچنین محل قرارگیری درزه نیز در وقوع گسیختگی بسیار مهم است.

بتن پودری واکنشی (RPC) نوعی از بتن با مقاومت فوق العاده زیاد است. طرح مخلوط بتن، فرایند تعیین نسبت ها و مقادیر اجزای بتن است، به نحوی که بتن تولید شده تاحدامکان مقرون به صرفه باشد و الزامات موردنیاز را تأمین کند. هدف از این پژوهش، ارزیابی و رتبه بندی طرح اختلاط بتن RPC است که بتواند از کیفیت مطلوبی از جمله، مقاومت فشاری و دوام برخوردار باشد. بدین منظور، 13 طرح اختلاط بتن RPC با تکنیک تاکسونومی عددی مورد ارزیابی قرار گرفت و تمامی مقادیر کوتاه ترین فواصل (dr,min) 13 طرح اختلاط، مابین 709/3 و 761/0 قرار گرفتند و این به معنای همگن بودن همه طرح های اختلاط (گزینه ها) است، بنابراین نیازی به حذف هیچ یک از گزینه ها نیست. در مرحله بعد با روش SAW و TOPSIS، رتبه بندی طرح های اختلاط بتن RPC انجام و رتبه های 1 الی 3 استخراج گردید. برای اطمینان از صحت نتایج رتبه بندی، ضریب همبستگی رتبه ای اسپیرمن (Rs) محاسبه و مقدار 997/0 به دست آمد که بسیار نزدیک به یک است و نشان دهنده همبستگی قوی بین متغیرهای SAW و TOPSIS است. همچنین ضریب تعیین (ضریب تشخیص) (Rs2)، که به ما این امکان را می دهد که تعیین کنیم چقدر می توان به پیش بینی روش SAW و TOPSIS مطمئن بود، برابر با 4/99 درصد به دست آمد، به عبارت دیگر ضریب تعیین 4/99 % نشان دهنده این است که 4/99 درصد می توان به رتبه بندی طرح اختلاط بتن با روش SAW و TOPSIS اطمینان حاصل نمود و رتبه بندی نهایی، با نرمال سازی تفاضل های شاخص نزدیکی نسبی روش SAW و TOPSIS ارائه گردید.

در این مقاله تحلیل غیرخطی ترمومکانیک ارتعاشات گذرای و پایداری کمانشی پوسته دو انحنایی مرکب کم عمق تحت بارگذاری حرارتی انجام شده است. به طور توأم غیرخطی هندسی سازه و غیرخطی خواص موادی حاصل از تغییرات دما در تحلیل استفاده شده است. برای استخراج معادلات حرکت پوسته و شرایط مرزی از تئوری مرتبه اول برشی و اصل همیلتون استفاده شد. در ادامه برای حل این معادلات از روش ریتز استفاده گردیده است. به منظور توزیع دما درون پوسته فرض می شود تغییر دمایی با زمان و مختصات تنها در راستای ضخامت صورت می پذیرد. علاوه بر این، اثر پارامترهای مهمی هم چون تأثیرات ترتیب لایه چینی، انحنا و ضخامت پوسته بر تحول زمانی دما و خیز پوسته کامپوزیتی تخت و دو انحنایی تحت شرایط مرزی حرارتی مورد مطالعه قرار گرفته است. جهت صحت-سنجی نتایج، خیز مرکز ورق همگن مربعی تحت بارگذاری حرارتی با نتایج پژوهش اشاره شده در ادبیات مورد مقایسه قرار گرفت. همچنین نتایج کمانش دینامیکی حرارتی پوسته کامپوزیتی تحت بار حرارتی نشان می دهد که با کاهش ضخامت پوسته مدت زمان سپری شده تا آستانه کمانش دینامیکی کاهش می یابد. شرایط لازم و کافی برای بروز پدیده کمانش دینامیکی به صورت عدم وجود بارگذاری عرضی و اعمال شرط مرزی گیردار است. همچنین وارد نمودن اثرات غیرخطی برای یافتن پاسخ کمانش یافته ضروری است.

در مقاله حاضر عملکرد لرزه ای احتمالاتی قاب های ساختمانی دارای مهاربند کمانش تاب به روش تحلیل دینامیکی افزایشی مبتنی بر منحنی پوش آور حاصل از تحلیل استاتیکی غیر خطی مورد بررسی قرار گرفته است. روش تحلیل دینامیکی افزایشی به عنوان یکی از روش های تحلیلی دقیق برای تخمین ظرفیت فروریزش جانبی لرزه ای سازه ها شناخته شده، اما به دلیل نیاز به تحلیل های دینامیکی غیرخطی بصورت رکورد به رکورد زلزله هزینه بر است. در این مقاله بدون انجام چنین تحلیل های زمانبر روش دینامیکی غیرخطی ، با دقت مناسب و با به کارگیری الگوریتم جدیدی که قابلیت استخراج خلاصه منحنی های تحلیل دینامیکی افزایشی از نتایج تحلیل استاتیکی غیرخطی را دارد، منحنی های تحلیل دینامیکی افزایشی در چندک های 16، 50، و 84 درصد استخراج شده اند. در ادامه پس از بدست آوردن مشخصه های آماری شتاب طیفی زلزله در آستانه های پارامتر آسیبی مانند جابجایی نسبی طبقه، بصورت احتمالاتی و همراه با ترسیم منحنی های شکنندگی ارزیابی لرزه ای سازه های مورد بررسی در سطوح عملکردی مختلف انجام شده است. نتایج بدست دهنده میانه شتاب در سطوح عملکردی ایمنی جانی(یعنی در سطح خطر زلزله های با دوره بازگشت 475 سال)g 30/1، g 77/0، g 92/0، و g60/0، و آستانه فروریزش(یعنی در سطح خطر زلزله های با دوره بازگشت 2475 سال)g 56/1، g 96/0، g15/1، و g 75/0، به ترتیب برای قاب های 4، 8، 12، و 16 طبقه می باشند. بنابراین نتایج بدست می دهد که تنها در قاب 4 طبقه عملکرد مدنظر برای سطوح خطر لرزه ای تامین شده است و سایر قاب ها نتوانسته اند معیارهای عملکردی مورد نیاز را فراهم نمایند.

واکنش قلیایی– سیلیسی به عنوان یکی از دلایل تخریب سازه های بتنی در گذر زمان و تهدیدی برای دوام آنها شناسایی شده است. این واکنش موجب انبساط خمیر سیمان، ترک خوردن و به دنبال آن از دست رفتن مقاومت بتن می شود. ساده ترین راهکار برای جلوگیری از این واکنش، بررسی قابلیت واکنش زایی سنگ دانه ها و عدم مصرف سنگ دانه ی واکنش پذیر در بتن است. هدف از این پژوهش، بررسی میزان تأثیرگذاری سنگ دانه ی ریز و درشت واکنش پذیر بر خصوصیات مکانیکی بتن آسیب دیده شامل مقاومت فشاری، کششی و مدول گسیختگی و نیز میزان انبساط رخ داده در آن ناشی از وقوع این پدیده ی مخرب در گذر زمان است. بدین منظور، چهار نوع مخلوط بتنی از ترکیب های مختلف سنگ دانه ی ریز و درشت واکنش پذیر و غیر واکنش پذیر با نسبت آب به سیمان 5/0 در آزمایشگاه ساخته شد. نمونه های مورد مطالعه به مدت 6 ماه در محیط شبیه سازی شده و تحت شرایط تسریع شده قرار گرفت. نتایج نشان داد، انبساط مخلوط بتنی که بخش واکنش پذیر سنگ دانه های مصرفی آن، فقط ماسه یا فقط شن بود، به ترتیب به مقدار 4/4 و 5/3 برابر طرح مخلوط شاهد (مخلوط بتنی که تمام سنگ دانه های ریز و درشت آن غیر واکنش پذیر می باشد) بود. همچنین، مصرف سنگ دانه ی ریز واکنش پذیر در مقایسه با مصرف سنگ دانه ی درشت واکنش پذیر، موجب کاهش بیشتر مقاومت فشاری، کششی و مدول گسیختگی در مخلوط بتن شد. بنابراین، جایگزینی ماسه ی واکنش پذیر با ماسه ی غیر واکنش پذیر، در مقایسه با جایگزینی شن واکنش پذیر با شن غیر واکنش پذیر به عنوان راهکار مؤثرتری برای کنترل واکنش قلیایی – سیلیسی توصیه می شود.

استفاده از آیین نامه های اروپایی در طراحی سازه ها همیشه مورد دغدغه مهندسین سازه بوده است. در این تحقیق به مقایسه تحلیل و مدلسازی سازه های سوله فولادی و بتنی موجود تحت بارگذاری های مختلف با استفاده از دو آیین نامه معتبر بین المللی، آیین نامه اروپا و آیین نامه ایران، پرداخته شده است. هدف اصلی مطالعه، ارزیابی دقت نتایج تحلیل ها بر اساس این دو آیین نامه و مقایسه تطابق آنها با شرایط لرزه خیزی ایران است. در این تحقیق، تعدادی از سوله های موجود صنعتی با سیستم های سازه ای فولادی و بتنی در شرایط مختلف بارگذاری مدل سازی و تحلیل شده است. نتایج نشان داد آیین نامه ایران، که به طور خاص به نوعی برگردانی از آیین نامه فولاد آمریکا است و با توجه به ویژگی های لرزه ای منطقه ایران تدوین شده، تحلیل دقیق تری از رفتار سازه ها در برابر بارهای لرزه ای ارائه می دهد. این آیین نامه با استفاده از مدل های پیچیده تر و دقیق تر برای شبیه سازی رفتار سازه ها تحت بارهای زلزله، قادر به پیش بینی دقیق تری از عملکرد سوله ها در برابر زلزله و بارهای دینامیکی است و نتایج محافظه کارانه تری به دست می دهد. در مقابل، آیین نامه اروپا که بیشتر برای مناطق با خطر زلزله پایین طراحی شده، در تحلیل سازه ها تحت بارهای لرزه ای در ایران عملکرد ضعیف تری از خود نشان داد. این تفاوت ها ناشی از عدم تطابق کامل آیین نامه اروپا با شرایط لرزه ای و جغرافیایی ایران است که منجر به کاهش اثز مهندسی و اجرایی در تحلیل و مدلسازی سازه ها می شود. علاوه بر این، در این تحقیق تحلیل ساختگاه و تحلیل خطر لرزه ای در مناطق مختلف ایران نیز انجام شده است. نتایج این تحلیل ها بر اهمیت توجه به ویژگی های خاص لرزه ای و شرایط زمین شناسی در طراحی سازه ها تأکید دارد. این تحقیق بر لزوم استفاده از آیین نامه های بومی و متناسب با ویژگی های محیطی و جغرافیایی تأکید دارد و نتایج آن می تواند به بهبود فرآیند طراحی و تحلیل سازه ها در مناطق لرزه خیز، به ویژه در ایران، کمک کند.