هدف این پژوهش تحلیل شرایط لازم برای خصوصی سازی باشگاه های حرفه ای فوتبال ایران از طریق بازار سرمایه و امکان سنجی آن بر مبنای الزامات اقتصادی، قانونی، مالی، سیاسی، حقوقی، تکنولوژیکی، محیطی، مدیریتی، فرهنگی و اجتماعی است. این مطالعه از نوع کاربردی و با رویکرد توصیفی-پیمایشی انجام شده است. جامعه آماری آن شامل ذی نفعان مرتبط با باشگاه های لیگ برتر فوتبال ایران بود. حجم نمونه 384 نفر شامل مدیران، مربیان، بازیکنان، کارشناسان ورزشی، اساتید دانشگاه، روزنامه نگاران و فعالان بازار سرمایه بوده که با روش نمونه گیری غیر احتمالی هدفمند انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامه محقق ساخته با طیف لیکرت بود که اعتبار آن از طریق تحلیل عاملی تأییدی و روایی محتوایی بررسی شد. تحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی، آزمون کولموگروف-اسمیرنوف و مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) با نرم افزار SmartPLS 3 انجام گرفت. نتایج حاصل از مدل سازی معادلات ساختاری نشان داد که تمامی الزامات مورد بررسی تأثیر معناداری بر امکان خصوصی سازی باشگاه های فوتبال از طریق بازار سرمایه دارند. ضریب مسیر بین شرایط خصوصی سازی و بازار سرمایه برابر با 0. 630 و آماره t برابر با 8. 199 بود که نشان دهنده تأثیر مثبت و معنادار شرایط مذکور است. در میان الزامات، مؤلفه های اقتصادی (β=0. 980, t=4. 772) و اجتماعی (β=0. 785, t=6. 208) بیشترین تأثیر را داشتند. همچنین برازش مدل کلی نیز در سطح قوی ارزیابی شد (GOF=0. 57). نتایج پژوهش نشان می دهد که با فراهم آوردن الزامات چندبعدی، امکان ورود باشگاه های حرفه ای فوتبال ایران به بازار سرمایه فراهم است. این امر می تواند به ارتقاء نظام مدیریتی، افزایش بهره وری مالی، جذب سرمایه گذاران، و کاهش وابستگی باشگاه ها به منابع دولتی منجر شود و مسیر توسعه اقتصادی ورزش کشور را هموار کند.