این پژوهش، از نوع بنیادی و نظری است و شیوة تحلیل اطلاعات نیز توصیفی – تحلیلی مبتنی بر روش شناسی کیفی می باشد. روش جمع آوری داده ها اسنادی و کتابخانه ای است. همچنین، سعی بر آن است، ضمن بیان ارتباط اقلیم و رفتارهای جنایی؛ ارتباط معنایی و محتوایی برقرار شود. یافته ها نشان داد که بحران های اقلیمی نه تنها تأثیرات مخربی بر محیط زیست و منابع طبیعی دارند، بلکه می توانند به طور مستقیم و غیرمستقیم بر ساختار اجتماعی و رفتارهای انسانی نیز تأثیر بگذارند. بی سازمانی اجتماعی، به عنوان یک چارچوب تحلیلی، به ما این امکان را می دهد که درک عمیق تری از چگونگی تغییرات اجتماعی و افزایش رفتارهای جنایی در پی بحران های اقلیمی داشته باشیم. یکی از نتایج کلیدی این مطالعه این است که بحران های اقلیمی می توانند منجر به افزایش تنش های اجتماعی و کاهش اعتماد عمومی شوند. این وضعیت، به ویژه در جوامع آسیب پذیر که از نظر اقتصادی و اجتماعی در شرایط ضعیفی قرار دارند، می تواند به بروز رفتارهای جنایی منجر شود.