در این مقاله اصل کلیت به عنوان یکی از اصول و مفاهیم محوری در شهر مورد بررسی قرار می گیرد. بر مبنای جهان بینی کلیت نگر، اشیا و رویدادهایی که از طریق حواس درک می شوند، در ارتباط با یکدیگر و نمایانگر چهره ها و تجلیات یک حقیقت غایی اند. با تعریف کل به اجزا در مجموعه ای از روابط، بسته به جایگاهی که از ناظر در فرایند مشاهده و ادراک اجزا و روابط ارائه می گردد، تعاریف مختلفی از اصل کلیت شکل می گیرد: کلیت در دیدگاه عینیت گرا، مجموعه روابط بصری میان اجزا و در رویکرد ذهنی، مجموعه روابط میان اجزا و ذهنیات ادراک کننده آن تعریف می گردد. نوشتار با ارائه ساختاری کل به جز – ابتدا کلیت در معنی عام (تعریف کلیت، خواص آن و جهان بینی کلیت نگر)، در مرتبه ای خاص (منشا و گونه های ادراک آن) و نهایتا در سطحی خاص تر (اصل کلیت در شهر) – به بررسی این دو رویکرد در تعریف شهر به عنوان یک کل از دیدگاه طراحی شهری می پردازد.