مجله دانشگاه علوم پزشکی کرمان
سال:1391 | دوره:19 | شماره:5 |تعداد مقالات:10

مقدمه: اختلالات خواب یکی از شکایات افراد متعاقب سکته مغزی می باشد. مطالعات محدودی در زمینه بررسی الکتروفیزیولوژیک تغییرات خواب در بیماران پس از سکته مغزی به انجام رسیده است. در این مطالعه بررسی تغییرات پارامترهای خواب بر اساس یافته های نوار مغز انجام گردیده است.روش: در این مطالعه 38 نفر (19 نفر مبتلا به سکته مغزی و 19 نفر گروه شاهد) مورد بررسی قرار گرفتند. کل مدت خواب، کارایی خواب، درصد مرحله 2 خواب (Non-rapid Eye Movement: NREM)، تاخیر خواب (rapid Eye Movement: NREM)، تعداد دوک خواب، امواج دندان اره ای و فشردگی خواب REM با استفاده از نمایش امواج نوار مغز در حین خواب ثبت و بررسی شد.یافته ها: افراد گروه بیمار در مقایسه با گروه شاهد کارایی خواب کمتر و مرحله NREM 2 کمتر داشتند. همچنین بیماران تاخیر خواب REM بیشتر و تعداد دوک خواب کمتری داشتند. تفاوت موجود بین دو گروه از نظر تاخیر مرحله REM (P<0.05) و درصد فشردگی خواب REM (P<0.01) تفاوت معنی داری وجود داشت.نتیجه گیری: سکته مغزی ایسکمیک فوق چادرینه با تغییرات متعدد در پارامترهای خواب همراه است. این تغییرات هم در خواب REM و هم خواب NREM وجود داشت و نشان دهنده تاثیرات مستقیم مناطق قشری و زیر قشری مغز در روند خواب می باشند.

مقدمه: ارلیشیوز بیماری مشترک نوپدید کنه زادی است که توسط باکتری های داخل سلولی اجباری کوکوئیدی گرم منفی از خانواده آناپلاسماسه ایجاد می شود. از آنجایی که تنها مستندات موجود در زمینه بیماری ارلیشیوز مونوسیتیک در ایران مربوط به آلودگی سگ ها است، این مطالعه به منظور تایید حضور بیماری در سگ های آلوده به کنه شهر کرمان به روش مولکولی انجام گرفت.روش: در این مطالعه از 100 قلاده سگ آلوده به کنه که درخارج از محیط منزل نگهداری می شدند، بدون توجه به نژاد و وضعیت بالینی خونگیری انجام شد. از هر حیوان آزمایش کامل خون طبق روش های متداول آزمایشگاهی به عمل آمد. در مرحله بعدی، جداسازی DNA و انجام PCR با کیت تجاری صورت پذیرفت.یافته ها: بر اساس نتایج آزمون PCR، 6 نمونه از 100 نمونه مورد مطالعه (6%) از نظر ابتلا به گونه های ارلیشیا مثبت بودند.نتیجه گیری: نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد که ارلیشیوز به عنوان یک بیماری مشترک نوپدید در ایران وجود دارد و سگ ها میزبان مناسبی برای گونه های ارلیشیا محسوب می شوند. بر این اساس، انجام بررسی های اپیدمیولوژیک جهت تعیین پراکندگی جغرافیایی، گونه های مسبب، مخازن و ناقلین بیماری ارلیشیوز ضروری به نظر می رسد.

مقدمه: ویروس هپاتیت B از عوامل ایجادکننده هپاتیت حاد و مزمن است. افراد مبتلا به تالاسمی ماژور به علت بستری های مکرر و دریافت خون، بیشتر مستعد ابتلا به عفونت ناشی از این ویروس می باشند. اطمینان از وجود آنتی بادی بر علیه ویروس مذکور به دنبال واکسیناسیون در این بیماران ضروری است. این مطالعه با هدف تعیین سطح ایمنی نسبت به واکسن هپاتیت B طی زمان سپری شده پس از تکمیل واکسیناسیون در این افراد انجام شده است.روش: مطالعه بر روی 454 بیمار مبتلا به تالاسمی تحت پوشش مرکز بیماری های خاص در شهر کرمان که سه نوبت واکسن هپاتیت B نوع Recombinant را دریافت کرده بودند انجام شد. بر اساس فاصله زمانی از آخرین نوبت واکسیناسیون، کودکان به 6 گروه 1 سال، 2-1 سال، 3-2 سال، 4-3 سال، 5-4 سال، 5 سال و بیشتر تقسیم شدند. سطح سرمی آنتی بادی بر علیه ویروس هپاتیت بر اساس واحد بین المللی در لیتر (IU/Lit) به سه گروه دارای ایمنی کامل، ایمنی نسبی و فاقد ایمنی تقسیم شدند.یافته ها: در 6 گروه فوق به ترتیب 3.28 درصد، 3.3 درصد، 5.7 درصد، 19.16 درصد، 33.3 درصد و 58.2 درصد افراد فاقد ایمنی بودند.نتیجه گیری: پس از گذشت 3 سال از تکمیل واکسیناسیون هپاتیت B در کودکان مبتلا به تالاسمی ماژور، از میزان ایمنی به صورت چشمگیری کاسته می شود. لذا اندازه گیری سطح ایمنی و تزریق دوز یادآور واکسن در این زمان پیشنهاد می شود.

مقدمه: هدف از این مطالعه مقایسه تاثیر هشت هفته حرکت درمانی ویژه در آب بر زاویه کیفوز و برخی شاخص های ریوی دانشجویان پسر بود.روش: 15 مرد دارای کیفوز (زاویه کیفوز بالای 40 درجه، میانگین سن 20.7±0.7 سال، قد 175.5±6.19 سانتی متر و وزن 64.19±8.23 کیلوگرم) در این مطالعه شرکت کردند. زاویه کیفوز آزمودنی ها به وسیله خط کش منعطف به عنوان یک روش غیرتهاجمی و معتبر اندازه گیری شد. شاخص های ریوی مانند ظرفیت حیاتی با فشار (FVC)، حجم هوای بازدمی با فشار در ثانیه اول (FEV1) ، حداکثر تهویه ارادی (MVV)، اوج جریان دمی (PIF) و اوج جریان بازدمی (PEF) بوسیله اسپیرومتری دیجیتال اندازه گیری شد.یافته ها: زاویه کیفوز و شاخص های ریوی FVC، PEF و MVV پس از هشت هفته حرکت درمانی ویژه در آب بهبود معناداری داشت (P£0.05).نتیجه گیری: بر اساس نتایج تحقیق اجرای حرکت درمانی ویژه برای افراد دارای کیفوز در محیط تمرینی آب پیشنهاد می شود.

مقدمه: سکته مغزی یک واقعه تنش زا همراه با مشکلات متعدد عملکردی، روانشناختی، اجتماعی و اقتصادی است، که تعادل بخش های مختلف زندگی فرد را تحت تاثیر قرار می دهد. بیماران پس از مدتی سعی می کنند با بهره گیری از سبک های مقابله ای مختلف، بر این مشکلات غلبه کرده و به زندگی طبیعی برگردند. این مطالعه با هدف بررسی سبک های مقابله ای مورد استفاده بیماران سکته مغزی و توزیع آنها بر حسب مشخصات زمینه ای و جمعیتی انجام شده است.روش: این بررسی یک مطالعه توصیفی-تحلیلی است که طی جهار ماه اول سال 1389 انجام شد. جامعه پژوهش کلیه بیماران سکته مغزی ساکن شهر کرمان بودند که بین دو ماه تا چهار سال از سکته مغزی آنها گذشته بود. از بین آنها 95 بیمار به عنوان نمونه پژوهش با روش نمونه گیری در دسترس و در صورت تمایل داشتن و با توجه به دارا بودن معیارهای ورودی و نداشتن شرایط خروجی در این تحقیق مشارکت کردند. داده ها به وسیله پرسشنامه مشخصات جمعیت شناختی، پرسشنامه راهبرهای مقابله ای فلکمن و لازاروس و ابزار سنجش شدت سکته مرکز ملی سلامت جمع آوری گردید و با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی توسط نرم افزار آماری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: یافته ها نشان داد که بیشترین میانگین برای سبک مقابله ای طلب حمایت اجتماعی، حل مساله برنامه ریزی شده و کمترین میانگین برای سبک مقابله ای گریز- اجتناب و خودکنترلی حاصل شد، و بین سبک های مقابله ای و بعضی از ویژگی های جمعیتی بیماران (مثل سن، سطح تحصیلات، شدت بیماری، مدت بیماری) رابطه معنی داری مشاهده شد (P<0.05) اما در رابطه با استفاده از سبک های مقابله ای، جنسیت نقشی نداشت.نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که بیماران سکته مغزی از سبک های مساله مدار بیشتر از سبک های هیجان مدار استفاده کرده اند، گروه های سنی مختلف و افراد با سطح تحصیلات متفاوت از سبک های مقابله ای متفاوتی استفاده نموده و همچنین بیمارانی که بیماری آنها شدیدتر از بقیه بوده است از سبک های مقابله ای هیجان مدار بیشتر بهره بردند. لذا در روند درمانی و برنامه ریزی درمانی مناسب باید به این یافته ها توجه نمود.

مقدمه: هدف از این مطالعه پاسخ به این سوال بود که آیا وضعیت خوابیده به شکم به عنوان یکی از علایم بیماری ریفلاکس معده به مری در کودکان محسوب شود؟روش: این مطالعه از نوع مورد - شاهد است که بر روی 200 کودک مبتلا به ازوفاژیت ناشی از ریفلاکس گاستروازوفاژیال (گروه بیمار) و 210 کودک سالم (گروه شاهد) با طیف سنی چهار ماه تا 15 سال طی سال های 90-1387 انجام شده است. وسیله جمع آوری اطلاعات پرسشنامه ای بودکه حاوی سن، جنس، وضعیت کودک در حین خواب، یافته اندوسکپی و پاتولوژی بود که از طریق مصاحبه حضوری با مادر تکمیل می گردید. کودکان مبتلا به مشکلات گوارشی با ویدئو اندوسکوپ پنتاکس کودکان، مورد اندوسکپی فوقانی قرار گرفتند. ازوفاژیت ناشی از ریفلاکس پاتولوژیک توسط هیستولوژی اثبات گردید.یافته ها: میانگین سنی گروه بیمار 5.0±3.2 سال و میانگین سنی گروه شاهد 5.2±3.0 سال بود. شایع ترین شکایات در کودکان بیمار دل درد (46.5%)، و استفراغ (34.8%) بود. اکثر کودکان مبتلا به ازوفاژیت (73%) در حین استراحت به شکم می خوابیدند که در مقایسه با گروه شاهد (37.1%) اختلاف معنی دار بود (P<0.001). وضعیت خوابیدن به شکم اختلاف آماری معنی داری با سن و جنس نداشت. حساسیت و ویژگی وضعیت به شکم خوابیده در بیماری ریفلاکس گاستروازوفاژیال به ترتیب 73 درصد و 62.9 درصد بود.نتیجه گیری: به نظر می رسد که علامت به شکم خوابیدن می تواند همانند دل درد و استفراغ (به عنوان دو علامت شایع در این مطالعه) در انتخاب کودکان مبتلا به ریفلاکس گاستروازوفاژیال کمک کننده باشد، لذا توصیه می شود هنگام گرفتن شرح حال از کودکان با شکایات گوارشی پرسش در مورد ا ین شکایت فراموش نشود.

مقدمه: سندرم روده تحریک پذیر یک اختلال عملکردی در سیستم گوارشی است که با علائم ویژه گوارشی بدون علت طبیعی تعریف می شود. از آنجایی که یکی از عوامل اصلی در سبب شناسی این سندرم، مشکلات روانی فرد می باشد، بررسی تاثیر درمان های روانشناختی بر علائم این اختلال مفید به نظر می رسد. هدف از مطالعه حاضر بررسی تاثیر دو روش آموزش مهارت حل مساله و مهارت جرأت ورزی بر علائم سندرم روده تحریک پذیر بوده است.روش: پژوهش حاضر به روش پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. 45 نفر از بیماران مراجعه کننده به متخصص داخلی با روش نمونه گیری تصادفی نظامدار انتخاب و در دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل قرار گرفتند. پس از تکمیل پیش آزمون، گروه های آزمایشی 8 جلسه تحت آموزش مهارت حل مساله و مهارت جرأت ورزی قرار گرفتند و 3 هفته بعد از پس آزمون، آزمون پیگیری اجرا شد. ابزار مورد سنجش، چک لیست ملاک های تشخیصی سندرم روده تحریک پذیر بود که توسط متخصص داخلی تکمیل شد. داده ها با روش تحلیل واریانس با اندازه گیری های مکرر توسط نرم افزار SPSS، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.یافته ها: نتایج نشان داد که دو روش آموزشی مذکور در کاهش علائم IBS نقش بسزایی دارند و از لحاظ میزان اثربخشی تفاوتی با یکدیگر ندارند. بر اساس نتایج، اثربخشی آموزش حل مساله و جرأت ورزی با توجه به جنسیت و میزان تحصیلات آزمودنی ها یکسان بود. اما اثربخشی آموزش حل مساله در بیماران بیشتر از 30 سال بیشتر بوده در حالی که اثربخشی آموزش جرأت ورزی مستقل از سن بود.نتیجه گیری: می توان برای بهبود بهتر و بادوام تر IBS علاوه بر دارودرمانی از درمان های روان شناختی مثل حل مساله و جرأت ورزی سود برد.

مقدمه: رشد و تکامل از علوم پایه در طب اطفال است. با توجه به اهمیت اساسی این موضوع و با هدف تعیین وضعیت و کمک به حل این مشکل در جامعه شهری بم و بروات مطالعه حاضر انجام پذیرفت.روش: این تحقیق یک مطالعه مقطعی بود که در کلیه 8 مرکز بهداشتی درمانی شهر بم و 2 مرکز بهداشتی درمانی شهر بروات به روش سرشماری و بررسی کلیه پرونده های خانوار متولدین بین سال های 87-1382 انجام پذیرفت. پس از جمع آوری داده ها، تجزیه و تحلیل اطلاعات جهت بررسی ارتباط عوامل خطر با اختلالات رشد با نرم افزار SPSS نسخه 19 و با استفاده از آزمون X2 انجام گردید.یافته ها: در این مطالعه به طور کلی 8.9 درصد از جمعیت مورد مطالعه دچار انواع اختلالات رشد بودند. 29.92 درصد این افراد رشد نامعلوم، 44.07 درصد انحراف نزولی از صدک وزن (14 درصد از موارد حتی در زیر صدک 3 برای وزن قرار داشتند)، 6.47 درصد انحراف نزولی از صدک قد و 19.52 درصد انحراف توأم نزولی از صدک های قد و وزن داشتند. ارتباط اختلال رشد با متغیرهای محل سکونت، سن بیمار، جنس، مدت زمان شیردهی مادر، زمان شروع تغذیه تکمیلی، بیماری زمینه ای، نارس بودن نوزاد هنگام تولد و جنسیت مورد بررسی قرار گرفت که همگی ارتباط معنی داری را نشان دادند.نتیجه گیری: نتایج این مطالعه با توجه به میزان شیوع بالای انواع اختلال رشد و میزان بالای موارد ثبت نشده، حاکی از وجود یک خلأ بهداشتی و آموزشی در رابطه با انواع اختلالات رشد کودکان در جامعه شهری بم و بروات و نیاز به بازآموزی پرسنل مراکز بهداشتی و درمانی در جهت آموزش عوامل منتهی به اختلال رشد و ثبت و گزارش و پی گیری مناسب اختلالات می باشد.

مقدمه: افسردگی اساسی یکی از مهمترین اختلالات شایع روان پزشکی است که اثرات منفی بر زندگی بیماران و خانواده آنان به جا می گذارد. درمان های متعددی برای این بیماری پیشنهاد شده است. هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر درمان شناختی- رفتاری گروهی وآموزش روانی خانواده توام با دارودرمانی در مقایسه با دارودرمانی تنها در بهبود علائم بیماران زن مبتلا به اختلال افسردگی اساسی بوده است.روش: این پژوهش یک کارآزمائی بالینی بود که در آن با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس تعداد 60 بیمارزن مبتلا به اختلال افسردگی اساسی بستری در بخش روان پزشکی بیمارستان هاجر شهرکرد به صورت تصادفی انتخاب شدند. سپس نمونه ها به سه گروه 20 نفره تقسیم گردیدند. گروه اول علاوه بر درمان داروئی، تحت گروه درمانی شناختی- رفتاری قرار گرفتند. گروه دوم علاوه بر دارودرمانی و گروه درمانی شناختی- رفتاری، آموزش روانی خانواده را نیز دریافت نمودند و گروه سوم به عنوان گروه کنترل، تنها تحت درمان داروئی قرار گرفتند. ابزار اندازه گیری آزمون افسردگی بک 2 بود که روی هر سه گروه قبل و بعد از مداخلات درمانی اجرا گردید.یافته ها: نتایج نشان از اختلاف معنی دار بین گروه های تجربی با گروه کنترل پس از مداخلات درمانی داشت. به عبارت دیگر بین گروه درمان شناختی- رفتاری گروهی و آموزش روانی خانواده با گروه دارودرمانی، اختلاف معنی دار به دست آمد اما بین گروه درمان شناختی- رفتاری گروهی با گروه آموزش روانی خانواده تفاوت معنی دار به دست نیامد.نتیجه گیری: درمان های شناختی- رفتاری گروهی و آموزش روانی خانواده در کنار درمان دارویی نسبت به درمان های صرفا داروئی می توانند در بهبود علائم بیماران افسرده موثرتر باشند.

مقدمه: کودکان و نوجوانان برای بهره مند شدن از حداکثر ظرفیت ذهنی و توانمندی های بالقوه خود، نیازمند نگرشی مثبت نسبت به خود و محیط اطراف و انگیزه ای قوی برای حضور در صحنه عمل و اجتماع هستند. در این پژوهش ارتباط بین اضطراب اجتماعی و مولفه های آن شامل ترس اجتماعی، تعامل اجتماعی و رفتار غیر انطباقی با خودپنداره دانش آموزان دختر پایه پنجم شهرستان جهرم بررسی شده است.روش: در این پژوهش از روش همبستگی استفاده شد. نمونه مورد مطالعه شامل 153 دانش آموز دختر بود که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای تک مرحله ای از بین 810 نفر دانش آموز دختر کلاس پنجم انتخاب شدند و سپس با اجرای پرسش نامه اضطراب اجتماعی و خودپنداره تنسی بررسی شدند.یافته ها: تحلیل داده ها به کمک روش های همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی نشان داد که هراس اجتماعی با خودپنداره ارتباط معکوس و معناداری دارد. همچنین، بین رفتار غیر انطباقی و خودپنداره همبستگی مثبت و معناداری مشاهده شد و از بین متغیرهای پیش بین، رفتار غیر انطباقی بهترین پیش بین خودپنداره بود. سرانجام اینکه بین اضطراب اجتماعی و خودپنداره و همچنین بین تعامل اجتماعی و خودپنداره ارتباط معناداری مشاهده نشد.نتیجه گیری: هراس اجتماعی و رفتار غیر انطباقی می توانند خودپنداره را به خوبی پیش بینی کنند ولی بهترین پیش بین خودپنداره از مولفه های اضطراب اجتماعی، رفتار غیر انطباقی است.