مجله علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی بابل
سال:1395 | دوره:18 | شماره:11 |تعداد مقالات:10

سابقه و هدف: بدلیل تاثیر اندک داروهای مورد استفاده در استئوآرتریت، یافتن درمان های جدید همواره مورد توجه بوده است. اگرچه کلشی سین بعنوان تعدیل کننده بیماری یا علایم عنوان شده اما مطالعات اندکی در مورد تاثیر آن انجام شده است. لذا این مطالعه به منظور بررسی تاثیر داروی کلشی سین در تعدیل علائم مبتلایان به استئوآرتریت زانو انجام شده است.مواد و روش ها: این کارآزمایی بالینی در 62 بیمار مبتلا به استئوآرتریت زانو انجام شد. میزان درد، ناتوانی عملکردی و سلامت بالینی به ترتیب بر اساس VAS، اندکس modified WOMAC و پرسشنامه modified HAQ سنجیده شد و بیماران به صورت تصادفی به دو گروه کلشی سین خوارکی (0.5mg/bid) و دارونما تقسیم شدند و به مدت 4 ماه تحت درمان قرار گرفتند. در ماه سوم و چهارم درمان نیز سنجش ها تکرار شد. IRCT:2015071623240N1یافته ها: در هر دو گروه شدت درد در ماه های سوم و چهارم نسبت به ابتدای مطالعه کاهش یافته بود و میزان ناتوانی عملکردی و نمره ارزیابی سلامتی نیز بهبود یافته بود. با این حال درصد بهبود شدت درد در گروه کلشی سین نسبت به دارونما به میزان معنی داری بیشتر بود (در ماه سوم به ترتیب %29 و %16، p=0.03، در ماه چهارم به ترتیب %37 و 20%، p=0.014). همچنین درصد بهبود عملکرد فیزیکی در گروه کلشی سین نسبت به دارونما به میزان معنی داری بیشتر بود (در ماه سوم به ترتیب %26 و %16، p=0.048، در ماه چهارم به ترتیب %28 و 20%، p=0.036).نتیجه گیری: استفاده از کلشی سین به مدت چهار ماه در بیماران مبتلا به استئوآرتریت زانو باعث بهبود بیشتر شدت درد و نیز عملکرد فیزیکی بیماران می شود.

سابقه و هدف: با توجه به افزایش روز افزون اعمال جراحی لاپاراسکوپی نیاز به تجویز مناسب دارو، بهبودی سریعتر و کاهش عوارض همواره احساس می شود. این مطالعه به منظور مقایسه بهبودی بیماران پس از اعمال جراحی لاپاراسکوپی زنان با استفاده از دو روش شاخص دو طیفی (Bispectral Index) و روش استاندارد بالینی انجام شد.مواد و روش ها: این مطالعه کارآزمایی بالینی بر روی بیماران تحت جراحی لاپاراسکوپی زنان در بیمارستان حضرت رسول اکرم (ص) انجام شد، بیماران به صورت تصادفی به دو گروه (روش استاندارد بالینی)A  و (روش مانیتورینگ B (BIS تقسیم شدند. برای گروه A، داروی نگهدارنده بیهوشی بر اساس وزن بدن و وضعیت همودینامیک تجویز شد. در صورت افزایش تغییرات همودینامیک به میزان %20 فشار پایه، %20 به دوز پروپوفول افزوده شد. در گروه B، در صورت افزایش و یا کاهش BIS با افزایش و کاهش 10 درصدی پروپوفول بصورت تدریجی و مکرر BIS را در محدوده 60-45 حفظ نمودیم. زمان ترخیص شدن، زمان رسیدن به Adlrete score 9 یا بیشتر، میزان مخدر مصرفی، میزان درد در بدو ورود و میزان تهوع و استفراغ و میزان فشار خون سیستولیک، دیاستولیک و ضربان قلب هر 5 دقیقه در ریکاوری ثبت شد. IRCT: 2015122919715N2یافته ها: تفاوت معنی داری بین زمان ترخیص شدن در گروه 51.95±27.9 A و 49.35±21.25 B وجود نداشت. تفاوت معنی داری نیز بین زمان رسیدن به 9 Adlrete score یا بیشتر در گروه 22.6±9.02 A و 27±14.63 B وجود نداشت. تفاوت معنی داری بین میزان مخدر مصرفی در گروه A 18±7.68 و 24.62±13.51B وجود نداشت.نتیجه گیری: بر اساس نتایج این مطالعه تفاوتی بین روش مانیتورینگ BIS و استاندارد بالینی در اداره بیهوشی و بهبود بیماران پس از اعمال جراحی لاپاراسکوپی زنان وجود ندارد.

سابقه و هدف: کمردرد یک اختلال اسکلتی عضلانی و شکایت نسبتا شایع می باشد. عضلات، به عنوان مهمترین عامل ثبات دهنده ستون فقرات، در افراد مبتلا به کمردرد دچار اختلال می گردند. هدف از مطالعه حاضر مقایسه تقارن ابعاد عضلات شکم بین دو سمت غالب و غیر غالب و همچنین بین دو سمت دردناک و غیر دردناک بین نوجوانان سالم و مبتلا به کمردرد می باشد.مواد و روش ها: این مطالعه مورد-شاهدی بر روی 80 نوجوان سالم و 80 نوجوان مبتلا به کمردرد مزمن غیر اختصاصی 15 تا 18 ساله انجام شد. نمونه ها بصورت غیر احتمالی ساده در دسترس همراه با همسان سازی از نظر قد، وزن و شاخص توده بدن انتخاب شدند. ابتدا اطلاعات دموگرافیک جمع آوری و سپس اندازه گیری ابعاد عضلات شکمی (عرضی شکم، مایل داخلی و مایل خارجی) و چربی زیر پوست شکم آنها بکمک سونوگرافی انجام گرفت.یافته ها: اختلاف میانگین و مقدار احتمال برای عضله عرضی شکم (0.189 و p=0.024)، مایل داخلی (0.861 و p=0.000)، مایل خارجی (0.287 و p=0.031) و چربی زیر پوست شکم (0.081 و p=0.762) تفاوت معنی دار آماری بین دو گروه از نظر اندازه عضلات شکم نشان داد و اندازه چربی زیر پوست تفاوت معنی دار نداشت. نتایج همچنین تفاوت معنی دار آماری در ابعاد عضلات شکمی (بجز عضله مایل خارجی و چربی زیر پوست) بین دو سمت غالب و غیر غالب (p<0.05) و بین سمت دردناک و غیر دردناک در نوجوانان مبتلا به کمردرد نشان می دهد (p<0.05). نتیجه گیری: نتایج مطالعه حاضر نشان داد که اندازه عضلات شکمی در سمت غالب و دردناک کوچکتر از سمت غیر غالب و بدون درد می باشد.

سابقه و هدف: تنبلی چشم یک کاهش بینایی تقریبا غیر قابل درمان بعد از 9 سالگی است. روش های مختلفی جهت درمان وجود دارد، هدف از این مطالعه درمان تنبلی چشم قبل از 9 سالگی با روش بستن چشم سالم به طور تمام وقت با کاهش تدریجی بستن چشم می باشد.مواد و روش ها: این مطالعه مقطعی برروی کودکان کمتر از 9 سال مراجعه کننده به کلینیک چشم شهر بابل با آمبلیوپیا انجام شد. حدت بینایی با استفاده از بهترین عینک ثبت و درمان به روش بستن چشم سالم ابتدا تمام وقت، سپس 6، 4، 2 و بعد درمان نگهدارنده 1 ساعت تا 9 سالگی انجام شد. جنسیت، سن، نظم در درمان، علت ایجاد تنبلی چشم، و عود بیماری ثبت گردید. موفقیت به صورت افزایش حدت بینایی حداقل 2 خط چارت اسنلن تعریف گردید.یافته ها: بهبود حدت بینایی در 87 چشم آمبلیوپ در انتهای درمان 2.51±3.42 خط اسنلن بود که از نظر آماری معنی دار بوده است (p<0.001). همبستگی متوسط و معکوس، بین سن بیماران و میزان بهبود چشم معیوب وجود داشت (p<0.001 و r=0.395). بطور کلی میزان موفقیت در درمان از میان 87 چشم آمبلیوپ 74.7% و عدم موفقیت %25.3 بوده است. نتیجه گیری: نتایج مطالعه نشان داد که بستن چشم تمام وقت با کاهش زمان تدریجی باعث بهبود تنبلی چشم می گردد. این روش بدون توجه به جنسیت و علت ایجاد تنبلی چشم باعث بهبود تنبلی چشم شده است. بهبودی حدت بینایی با سن رابطه معکوس داشته اند لذا غربالگری در کودکان با سنین پایین تر توصیه می شود.

سابقه و هدف: انجماد اسپرم در حال حاضر نقش مهمی را در حفظ باروری زوجین تحت درمان ناباروری، به ویژه در بیماران اولیگواسپرمیا و کریپتواسپرمیا، ایفا می کند. برای اجتناب از بیوپسی های مکرر این بیماران زمان زیادی را باید به جمع آوری اسپرم اختصاص داد تا بعد از فراهم شدن شرایط لازم، بیمار در سیکل درمان ناباروری قرار گیرد. این مطالعه به بررسی انجماد اسپرم در نمونه های اولیگواسپرمیا و کریپتواسپرمیا می پردازد.مواد و روش ها: در این مطالعه از بانک اطلاعاتی و معتبر NCBI مقالاتی که در زمینه روش های مختلف انجماد اسپرم بودند با استفاده از کلید واژه هایی نظیر الیگواسپرمیا و کریپتو اسپرمیا و انجماد اسپرم و مقالاتی که مقوله انجماد را از دیدگاه پزشکی و کاربردی، مورد بحث و بررسی قرار دادند، استفاده شد.یافته ها: برای انجماد اسپرم از سه روش آهسته، سریع و شیشه ای استفاده می شود. نگهدارنده های زیادی همراه با محیط کشت ها برای انجماد اسپرم به کار می روند که برای بقا اسپرم ضروری هستند. از آنجائیکه انجماد ممکن است سبب ضعیف تر شدن حرکت اسپرم در بیمارانی با اختلال شدید اسپرماتوژنزیس گردد محققین درصدد ابداع روشهایی جهت کاهش این اثرات برآمدند. استفاده از زونا پلوسیدا، جلبک ولوکس گلوباتور، آلژینات آگارز، کرایولوپ، نی و سوزن میکرو اینجکشن، روش هایی هستند که برای حفظ و نگهداری و بقا بیشتر اسپرم ها توصیه شده اند.نتیجه گیری: بر اساس نتایج این استفاده از ابزارهای مختلف برای نتیجه گیری بهتر در این روشها به نوع نمونه های دریافتی در این بیماران بستگی دارد.

سابقه و هدف: تاثیر عوامل خارجی بر رنگ مواد ترمیمی گلاس یونومر، از نظر زیبایی از اهمیت خاصی برخوردار می باشد. هدف از این مطالعه بررسی تغییررنگ گلاس یونومر معمولی و تغییر یافته با رزین، بعد از کاربرد وارنیش فلوراید می باشد.مواد و روش ها: در این مطالعه آزمایشگاهی 16 نمونه از هر گلاس یونومر Chemfil Superior (C) و Fuji II LC (F) تهیه شد. به دنبال آن از وارنیش فلوراید Dura shield (Sultan, USA)، روی نمونه ها استفاده شد (Cf و (Ff. رنگ هر نمونه با استفاده از اسپکتروفوتومتر (Gretage Macbeth، Color-eye7000A) و دوربین دیجیتال (Sony Cyber-shot DSC N1)، قبل و بعد از کاربرد وارنیش فلوراید اندازه گیری شد.اطلاعات دوربین با نرم افزار MATLAB به فضای رنگی Lab CIE تبدیل شدند. تغییر رنگ( DE) هر نمونه در اسپکتروفوتومتر و دوربین دیجیتال محاسبه و آنالیز آماری انجام شد.یافته ها: بااستفاده ازاسپکتروفوتومتر ED در گروه Cf و Ff به ترتیب 4.44 و 5.8 بدست آمد، اما با دوربین دیجیتال ED در همین گروهها به ترتیب 2.73 و 4.21 بود. کاربرد وارنیش فلوراید در ارزیابی توسط اسپکتروفتومتر و دوربین دیجیتال، سبب تغییر رنگ مشخص آماری در رنگ نمونه ها شد (به ترتیب p<0.001 و p=0.028). ضمنا داده های بدست آمده از اسپکتروفوتومتر و دوربین دیجیتال همبستگی معنی داری داشتند (p=0.045 و r=0.357).نتیجه گیری: بر اساس نتایج این مطالعه در ارزیابی توسط اسپکتروفوتومتر، کاربرد وارنیش فلوراید (Dura shield) سبب تغییر رنگ واضح در هر دو گلاس یونومر شد. با توجه به نتایج تقریبا مشابه، دوربین دیجیتال برای ارزیابی رنگ نسبتا قابل اعتماد می باشد.

سابقه و هدف: کورکومین ماده اصلی زردچوبه است که در طب سنتی گاهی به عنوان مسکن استفاده شده است. این مطالعه به منظور مکانیسم اثرات ضد دردی و ضد التهابی احتمالی کورکومین را به دو روش Hot-plate و فرمالین تست در موش های سفید کوچک آزمایشگاهی انجام شد.مواد و روش ها: این مطالعه تجربی بر روی موش های سفید کوچک در محدوده وزنی 20 تا 25 گرم انجام شد. آزمایشات در دو بخش بررسی اثرات ضد دردی با به کارگیری روش صفحه داغ (Hot-plate) با کورکومین در دوزهای 20،10، 30 mg/kg و بررسی آثار ضد دردی به همراه ضد التهابی احتمالی با استفاده از تست فرمالین با 20 سر موش سفید با کورکومین در دوزهای 5، 10 و20 mg/kg انجام شدند. سپس داده های به دست آمده مورد بررسی قرار گرفتند.یافته ها: داده های گروه کورکومین به تنهایی در زمان تحمل حیوان روی صفحه داغ، تفاوت معنی داری با گروه سالین نشان ندادند. در حالی که کورکومین در دوزهای 10، 20، 30 mg/kg به همراه مرفین (20mg/kg) در زمان 45 و 60 دقیقه به ترتیب با میانگین و انحراف معیار 9.8±22.7، 11.2±25.7 و 9.4±31.1 و 8.8±22.2، 9.7±25.3 و 10.7±29.1 ثانیه سبب افزایش قابل توجه و معنی داری در زمان تحمل حیوانات نسبت به گروه کنترل (9.47±19.0) شدند (p<0.05). در تست فرمالین، کورکومین به تنهایی توانست اثرات قابل توجهی در کاهش آثار دردناک تزریق فرمالین ایجاد نماید. مقادیر به دست آمده برای تست فرمالین در زمان 5 دقیقه برای هر یک از دوزهای 5، 10 و 20 mg/kg کورکومین معنی دار بودند (p<0.05).نتیجه گیری: با توجه به یافته های این تحقیق اثرات ضد دردی و ضد التهابی کورکومین در تست های هات پلیت و فرمالین وابسته به دوز می باشد

سابقه و هدف: کبد چرب یک بیماری قابل برگشت است که در انسان عموما ناشی از مصرف رژیم های پرچرب می باشد. هدف از این مطالعه القای کبد چرب با استفاده از رژیم غذایی با چربی بالا در موشهای صحرائی است تا مدلی آسان و در دسترس جهت مطالعه جنبه های مختلف این بیماری مهیا کند.مواد و روش ها: این مطالعه تجربی بر روی 18 سر رت نر ویستار با وزن 20±180 گرم که به صورت تصادفی به دو گروه(9 تایی) تقسیم شدند، انجام گردید. یکی از گروهها با رژیم غذایی استاندارد و گروه دوم با رژیم پرچرب (بر پایه چربی حیوانی و کلسترول) به مدت 10 هفته تغذیه شدند. پس از این مدت متغیرهای تغییرات وزن، قند خون، آنزیم های کبدی، پروفایل لیپیدی سرم اندازه گیری و تغییرات هیستوپاتولوژی بافت کبد در دو گروه بررسی و مقایسه شد.یافته ها: در پایان هفته دهم، میانگین تری گلیسیرید و کلسترول سرم در گروه کنترل به ترتیب53.71±9.1 mg/dl  و56.42±5.7 mg/dl  بود که نسبت به گروه پرچرب (به ترتیبmg/dl  90.85±13.4 و94.28±9.9 mg/dl ) تفاوت معنی داری در این دو گروه دیده شد (p<0.05). مقدار آسپارتات آمینوترانسفراز در گروه کنترل ازIU/L  89.85±12.7 به مقدار 147.84±17.8 IU/L در گروه پرچرب رسیده بود. همچنین مقدار آلانین آمینوترانسفراز نیز از46.28±7.2 IU/L  به 86.85±9.2 IU/L  در گروه پرچرب افزایش یافت که معنی دار بود (p<0.01). همچنین در گروه پرچرب تغییرات هیستوپاتولوژیک کبد، شامل واکوئلهای چربی و تورم هپاتوسیتها مشاهده شد.نتیجه گیری: با توجه به نتایج حاصل از این مطالعه، استفاده از رژیم پرچرب فرموله شده به خوبی توانست کبد چرب غیرالکلی را در موشهای صحرائی القا کند.

سابقه و هدف: یکی از مکانیسم های مقاومت باکتری استافیلوکوکوس اورئوس به آنتی بیوتیک ها از جمله سیپروفلوکساسین، وجود پمپ های افلاکس همانند norA می  باشد. در این مطالعه وجود پمپ های افلاکس norA، بیان و فعالیت آن در سویه های مقاوم به سیپروفلوکساسین استافیلوکوکوس اورئوس مورد مطالعه قرار گرفت.مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی، تعداد 250 نمونه بالینی خون، ادرار، زخم و نای از بیماران بستری در چند بیمارستان شهر تهران جمع آوری شد. ایزوله های استافیلوکوکوس اورئوس جداسازی گردید و به دنبال آن الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی، وجود و بیان ژن پمپ افلاکس norA توسط روش های PCR و Real Time PCR و همچنین فعالیت پمپ افلاکس توسط روش کمترین غلظت مهارکنندگی (MIC) مورد مطالعه قرار گرفت.یافته ها: از میان 250 نمونه بالینی، تعداد 50 ایزوله استافیلوکوکوس اورئوس جداسازی شد و نتایج حساسیت آنتی بیوتیکی نشان داد که 68 درصد از نمونه ها (34 نمونه) مقاوم به متی سیلین و 32 درصد (16 نمونه) حساس به متی سیلین بودند و از میان اینها 24 درصد (12 نمونه) مقاوم به سیپروفلوکساسین بودند. نتایج Real Time PCR نشان داد که سویه های مختلف بیان متفاوتی از ژن norA دارند و همچنین سویه های مقاومتر میزان بیان بالاتری از ژن norA دارند. همچنین تمامی سویه های مقاوم به سیپروفلوکساسین دارای پمپ افلاکس فعال بودند.نتیجه گیری: نتایج مطالعه نشان داد که بین بیان ژن پمپ افلاکس norA، فعالیت آن و مقاومت به سیپروفلوکساسین در سویه های استافیلوکوکوس اورئوس ارتباط وجود دارد.

سابقه و هدف: در پزشکی ایرانی مجموع خصوصیات فیزیکی، فیزیولوژیکی و روانی اختصاصی افراد تحت عنوان مزاج عام و نشانه های اختصاصی اعضا تحت عنوان مزاج عضو شناخته می شود. انواع مزاج ها شامل 9 گروه بوده و هر فرد به تناسب غلبه کیفیت خاص در یکی از این گروه ها جای می گیرد. تعیین مزاج عام و اعضای مهم بدن مانند مغز، کبد و قلب جهت تنظیم دستورات بهداشتی درمانی هر فرد ضروری است. هدف از این مطالعه بررسی و جمع بندی دیدگاه های منابع مکتوب پزشکی ایرانی در مورد نشانه های تشخیصی مزاج دماغ می باشد.مواد و روش ها: جهت انجام این مطالعه مروری با استفاده از کلید واژه های مزاج، دماغ، Mizaj، Temperament، Brain در پایگاه های علمی معتبر از جمله PubMed، Scopus،Sience Direct  و Magiran و همچنین کتب مرجع پزشکی ایرانی، مطالب مربوط به مزاج دماغ مورد بررسی و جمع بندی قرار گرفت.یافته ها: از 181 مقاله یافت شده 170 مقاله مربوط به دیدگاه های روانشناسی در مورد تیپ های شخصیتی بود و تعداد اندکی به مزاج مد نظر پزشکی ایرانی پرداخته بودند. مقاله ای که مستقلا به شاخص های مزاج دماغ پرداخته باشد یافت نشد. در کتب مورد مطالعه نشانه های مختلفی جهت تعیین مزاج دماغ ذکر شده ولی به نحوه بررسی دقیق و وزن آنها در تعیین مزاج اشاره نشده بود. وضعیت ملمس و موی سر، وضعیت خواب و بیداری، میزان ترشحات بینی و عملکرد های روانی وجه مشترک شاخص های مد نظر منابع مختلف بودند.نتیجه گیری: با توجه به یافته های این پژوهش انجام مطالعات بالینی جهت تعیین میزان و شدت ارتباط نشانه های تشخیصی مزاج دماغ با مزاج تعیین شده توسط متخصصین پزشکی ایرانی پیشنهاد می گردد.