مقدمه: کاربرد ادهزیو با کامپوزیت مناسب یکی از نکات مهم در ترمیم مواد هم رنگ دندان و افزایش سیل لبه ای است. هدف از این مطالعه بررسی ریزنشت چند نوع ادهزیو با کامپوزیت های مختلف با دو روش Fluid filtration و Dye-extraction و سنجش میزان همبستگی دو روش بود.مواد و روش ها: در این مطالعه آزمایشگاهی، برروی سطوح پروگزیمال 48 دندان پره مولار سالم کشیده شده انسانی، حفرات کلاس دو با پهنای جینجیوال 1.5±0.5 میلی متر، ارتفاع اکلوزوجینجیوالی 4 میلی متر و عرض 1.3 فاصله بین نوک کاسپ ها تهیه شدند. نمونه ها به چهار گروه آزمایشی 12 تایی تقسیم شدند: در گروه اول ادهزیو Opti bond solo plus با کامپوزیت Herculite XRV، گروه دوم ادهزیو Opti bond solo plus با کامپوزیت Master dent، گروه سوم ادهزیو Prime & Bond NT با کامپوزیت Herculite XRV، و درگروه چهارم ادهزیو Prime & Bond NT با کامپوزیت Master dent استفاده شد. میزان ریزنشت نمونه های ترمیم شده ابتدا توسط Fluid filtration و سپس به روش Dye-extraction اندازه گیری شد. داده ها با آزمون های آماری Kruskal-Wallis و Mann-Whitney با تصحیح Bone ferroni و Spearman’s rho آنالیز و در سطح اطمینان 95% بررسی شدند.یافته ها: به ترتیب مقادیر حداقل و حداکثر میانگین ریزنشت در روش Dye-extraction و Fluid Filtration در گروه های اول و چهارم به دست آمد. در هر دو روش سنجش ریزنشت تفاوت معنی داری بین گروه های آزمایشی وجود داشت (0.001=p value). آزمون Spearman rho همبستگی قوی و مستقیمی را بین دو روش آشکار ساخت (r=0.797، p value=0.001).نتیجه گیری: در هر دو روش سنجش ریزنشت، کاربرد ادهزیو اتانول بیس در مقایسه با استون بیس باعث کاهش ریزنشت گردید. استفاده از کامپوزیت لایت کیور بر خلاف کامپوزیت سلف کیور با هر دو نوع ادهزیو سبب افزایش سیل لبه ای شد.

حذف ذرات معلق و متراکم به عنوان آلاینده ها، از آب در بستر تصفیه، شامل دو فرآیند مرتبط به هم می باشند. یکی انتقال ذرات و دیگری اتصال آنها به بافتهای صافی می باشند. ریزتر بودن بافت صافی، کمتر بودن سرعت صافی، بالا بودن دمای آب و بزرگتر شدن اندازه ذرات (بیشتر از 1µm) می توانند فرآیند تصفیه و انتقال ذرات را بهتر و در نتیجه بازده تصفیه را بالاتر ببرند. حداقل انتقال و بازده تصفیه زمانی است که اندازه ذرات تقریبا 1µm باشد. اتصال مناسب مواد متراکم به بستر صافی می تواند زمانی حاصل شود که مواد آلاینده کلوئیدی (زنجیره ای چسبناک) شکسته شود.در تصویر مستقیم، ناخالصی هایی مانند رنگ و تیرگی آب را بعد از ناپایدار کردن ذرات کلوئید به وسیله انعقاد، می توان حذف کرد. این واکنش انعقاد با، هم زدن سریع در طی چند ثانیه انجام می گیرد. در این مرحله ذرات تشکیل شده بسیار کوچک هستند. در مسیر فرآیند تصفیه مستقیم، مراحل ته نشینی و لخته شدن ذرات تا زمانیکه آب وارد صافی شود صورت نمی گیرد. بنابراین لخته شدن در بستر صافی صورت می گیرد. سرعت تجمع ذرات ناپایدار کوچک تا رسیدن به حد قابل روئیت، عملا به برخوردهای موثر ذرات وابسته است. بر خلاف عمل تصفیه موجود، 5 تا 45 دقیقه ممکن است برای تراکم کامل ذرات لازم باشد. در این مرحله برخوردهای موثر به حدی است که اجزا لخته شده به اندازه ای بزرگ شده اند که به سرعت ته نشین و صاف می شوند.آهن (III) بر خلاف آلومینیم (III) تمایل کمتری برای نشکیل ذرات چند هسته ای دارد. یونهای مثبت (پلیمرها) به سطح مواد کلوئیدی که بار منفی دارند، جذب شده و در نتیجه بار منفی آلاینده ها کاهش می یابد در اینجا می توان دید که pH نقش بسیار مهمی را در پایداری محصولات مختلف هیدرولیز آهن ایفا می کند.

فلز سنگین کروم شش ظرفیتی یک ترکیب بسیار سمی است. این فلز مطابق استاندارد سازمان بهداشت جهانی در غلظت های بالاتر از 50 میکروگرم در لیتر منجر به واکنش های آلرژیک، سرطان پوست، سرطان ریه، آسیب به کلیه ها، کبد و همچنین ایجاد تغییر شکل ژنتیکی DNA می شود. هدف از این پژوهش بررسی عملکرد سیستم هیبرید فرایندهای نانوفیلتراسیون و میکروفیلتراسیون به منظور حذف کروم شش ظرفیتی از آب بود. پایلوت شامل فیلترهای 1 و 5 میکرون، فیلتر شن، فیلتر کربن فعال و نانوفیلتر (NF 90-400) ساخته شد و تأثیر پارامترهای مختلف از قبیل pH، فشار، غلظت کروم، غلظت سولفات و جامدات محلول کل (TDS) بر راندمان حذف کروم شش ظرفیتی از آب آشامیدنی بررسی شد. پارامتر فشار در محدوده 1/0 تا 4/0 مگاپاسکال، pH در محدوده 2 تا 10، غلظت کروم شش ظرفیتی در 100 تا 400 میکروگرم در لیتر و محدوده غلظت سولفات محلول خوراک 40 تا 500 میلی گرم در لیتر انتخاب شد. نتایج نشان داد که با افزایش pH، راندمان حذف کروم افزایش می یابد. همچنین با افزایش فشار از 1/0 تا 4/0 مگاپاسکال، از میزان حذف کروم کاسته می شود. در مورد تأثیر غلظت کروم و غلظت سولفات، نتایج نشان دهنده کاهش میزان راندمان حذف با افزایش غلظت بود. سطح بهینه غلظت کروم شش ظرفیتی در حدود 100 میکروگرم در لیتر، فشار 1/0 مگاپاسکال، pH برابر 10 و غلظت سولفات در حدود 40 میلی گرم در لیتر تعیین شد. به طور کلی نتایج ساخت پایلوت و اجرای آزمایش ها نشان داد که سیستم ارائه شده قابلیت حذف کروم از آب آشامیدنی (آب شهر و آب مقطر) را به میزان 99 درصد دارد.