دستیابی به جامعه ای شاد یکی از اهداف امروزی جوامع بشری محسوب می شود که چگونگی دستیابی به آن، توجه بسیاری از پژوهشگران و سیاستمداران را به خود جلب کرده است. در این پژوهش نیز یکی از ابعاد این موضوع مهم مورد بررسی قرار گرفته است. هدف مقاله حاضر بررسی ارتباط درجه بازبودن تجاری و شادی در کشورهای منتخب درحال توسعه در بازه زمانی 2017-2002 با روش روش پانل گشتاوری تعمیم یافته بوده است. نتایج برآورد مدل نشان داده است که درجه بازبودن تجاری تاثیری غیرخطی و آستانه ای همانند U معکوس بر شادی داشته است. دلایل این نتیجه را می توان به تنوع محصولات مصرفی و در نتیجه افزایش مطلوبیت و رضایت مصرف کننده در مرحل ابتدایی بازشدن اقتصاد و در ادامه با گسترش درجه بازبودن و عبور از آستانه، تاثیر منفی درجه باز بودن بر شادی را می توان به مواردی چون افزایش نابرابری توزیع درآمد، تفاوت شادی انتظاری و تحقق یافته و اثرات جهانی شدن بر نهادهای غیررسمی نسبت داد.

هدف اصلی این تحقیق، بررسی تاثیر رشد بخش کشاورزی و درجه باز بودن تجارت بر کارآفرینی تثبیت شده و کارآفرینی جدید در کشورهای منتخب است.برای این منظور از داده های مربوط به 25 کشور منتخب طی دوره زمانی 2013-2008 و رهیافت داده های ترکیبی استفاده شده است. نتایج برآورد ها مبین وجود تاثیر مثبت و معنی دار هر دو متغیر بر کارآفرینی در کشورهای مورد مطالعه است، به طوری که یک درصد افزایش در درجه باز بودن تجارت و رشد بخش کشاورزی با یک وقفه زمانی به ترتیب منجر به 18.3 و 0.06 درصد تغییر مثبت در نرخ کارآفرینی تثبیت شده، می شود و از طرفی یک درصد افزایش در درجه باز بودن تجارت و رشد بخش کشاورزی با یک وقفه به ترتیب منجر به 16.73 و 0.32 درصد تغییر مثبت در نرخ کارآفرینی جدید شده است. بنابراین، در جهت نیل به ایجاد کارآفرینی در بخش کشاورزی، توجه هرچه بیشتر به این دو مقوله و رفع موانع پیش روی آنها باید در دستور کار کشورها قرار گیرد.

تأثیر نوآوری و خلاقیت بر میزان رقابت پذیری بنگاه های اقتصادی در سطح بین المللی هر روزه در حال افزایش است. در سال های اخیر تأکید بر پایه ریزی اقتصاد دانش بنیان، افزایش تولیدات جدید مبتنی بر دانش و فناوری در اولویت سیاستگذاری های کلان اقتصادی کشورها قرار گرفته است. نوآوری با بسط بازارهای نوین، سهم بسزایی در رشد و توسعه اقتصادی کشورها برعهده دارد. این مطالعه به تحلیل اثر درجه باز بودن اقتصاد بر اقتصاد اندیشه (در این مطالعه، نوآوری به عنوان نماینده اقتصاد اندیشه در نظر گرفته شده است) با استفاده از رهیافت اقتصادسنجی فضایی در قالب مدل رشد درونزای رومر برای اقتصاد ایران و شریک تجاری آن (شامل 14 کشور توسعه یافته و در حال توسعه) طی سال های 2013-1995 پرداخته شده است. نتایج حاکی از اثر مثبت و معنادار متغیرهای شاخص توسعه انسانی، مخارج تحقیق و توسعه و درجه باز بودن اقتصاد بر نوآوری است. از این رو می توان پیشنهاد کرد که این کشورها و خصوصاً ایران شناخت دقیقی نسبت به ساختار اقتصادی خود به منظور انتخاب صحیح شرکای تجاری با دانش و تکنولوژی بالا پیدا کنند و با تعدیل تعرفه کالاهای وارداتی سرمایه ای به صورت هدفمند امکان واردات کالاهای حامل دانش را مهیا و برای جذب و بومی کردن تکنولوژی های وارداتی و تولید کالای نوآوری محور اقدام شود.

تجربه بسیاری از کشورهای جهان نشان می دهد که گسترش درجه باز بودن تجاری از طریق افزایش دسترسی به بازارهای بین المللی، تسریع رشد اقتصادی و رونق اشتغال در منطقه های شهری و روستایی را به همراه داشته است. از این رو، در این بررسی به ارزیابی تأثیر درجه باز بودن تجاری بخش کشاورزی بر بیکاری روستاییان در ایران پرداخته شد. بدین منظور، از آمار دوره زمانی سالیانه 1397-1365 و رهیافت خودتوضیح با وقفه های گسترده استفاده شد. نتایج نشان داد که در کوتاه مدت با افزایش درجه باز بودن تجاری بخش کشاورزی از میزان بیکاری روستاییان در کشور کاسته می شود. با این وجود، در دوره های بلندمدت با افزایش درجه باز بودن تجاری بخش کشاورزی بر میزان بیکاری روستایی در ایران افزوده می شود. افزون بر این، نتایج نشان داد که در کوتاه مدت و بلندمدت با افزایش رشد تولید ناخالص داخلی بخش کشاورزی از میزان بیکاری روستاییان در ایران کاسته می شود. همچنین، با کاهش درجه خشکی محیط در کوتاه مدت و بلندمدت زمینه کاهش بیکاری در منطقه های روستایی فراهم خواهد شد. با این وجود، رشد جمعیت روستایی تأثیر معنی داری بر افزایش بیکاری روستاییان در کشور از خود نشان نمی دهد. در نهایت، پیشنهاد شد که به منظور کاهش بیکاری روستاییان در کشور به ویژه در دوره های بلندمدت، تدوام و افزایش حمایت از ایجاد اشتغال و سرمایه گذاری در بخش کشاورزی با هدف نفوذ بیش از پیش مشاغل کاربر در منطقه های روستایی مورد توجه بیشتر قرار گیرد.

به دلیل اهمیت ایجاد تعادل داخلی و خارجی اقتصاد، تحقیق درخصوص اثرات متقابل کسری بودجه، شکاف پس انداز و کسری حساب جاری به عنوان مساله اساسی همیشه مورد توجه سیاست گذاران بوده است. هدف اصلی این تحقیق آزمون اعتبار فرضیه کسری های سه گانه طی دوره 1397 -1357 در اقتصاد ایران با حضور درجه باز بودن تجاری برای دو مدل تجارت با نفت و بدون نفت بود. با توجه به اهمیت مساله، در مقاله حاضر با ارائه یک چارچوب نظری و با استفاده از روش همجمعی جوهانسون- جوسیلیوس و مکانیسم تصحیح خطا به ترتیب به بررسی روابط بلندمدت و کوتاه مدت متغیرهای تحقیق پرداخته شد. نتایج کسب شده نشان داد رابطه بلندمدت میان اجزای فرضیه کسری سه گانه در هر دو مدل نفتی و غیرنفتی برقرار، اما اعتبار فرضیه کسری سه گانه در کوتاه مدت مورد تایید نیست. از طریق توابع واکنش به ضربه به تصمیم گیری درخصوص روابط متقابل میان متغیرها پرداخته شد و نتایج حاصل از این روش بیانگر تایید اعتبار فرضیه کسری سه گانه برای مدل تجارت نفت و وقوع یک مکانسیم معکوس برای مدل تجارت بدون نفت بود. در نهایت در مدل تجارت نفت عدم تعادل های داخلی و خارجی، درجه باز بودن تجاری را کاهش دادند و در مدل تجارت غیرنفتی فقط شکاف پس انداز چنین نقشی را ایفا کرد که این امر تاکیدی بر نقش کلیدی بخش خصوصی در کاستن از عدم تعادل های داخلی و خارجی داشت.

هدف این مقاله، آزمون اثرات تعاملی درجه بازبودن تجاری و سیاست های پولی بر رشد اقتصادی و تورم است. بدین منظور، از روش گشتاورهای تعمیم یافته برای 34 کشور منتخب با درآمد متوسط بالا طی دوره 2001-2018 استفاده شد. نتایج نشان داد درجه باز بودن تجاری بیش تر، به افزایش تأثیر سیاست های پولی بر رشد اقتصادی و کاهش تأثیر سیاست های پولی بر تورم منجر می شود. هم چنین، تأثیر فزاینده درجه باز بودن تجاری بر اثرگذاری سیاست های پولی بر تولید ناخالص داخلی در کشورهایی که با مازاد تراز تجاری مواجه هستند، بیش تر از کشورهایی است که با کسری تراز تجاری مواجه هستند و تأثیر کاهنده درجه باز بودن تجاری بر اثرگذاری سیاست های پولی بر نرخ تورم در کشورهایی که با کسری تراز تجاری مواجه هستند، بیش تر از کشورهایی است که با مازاد تراز تجاری مواجه هستند. بر اساس نتایج، آزادسازی تجاری بیش تر از طریق حذف یا کاهش تعرفه ها و سهمیه های وارداتی پیشنهاد می شود.

در این مقاله درجه بازبودن تجاری، از طریق آزمون های اقتصادسنجی و با استفاده از مدل و آزمون های «داوریک» مورد تحقیق قرار می گیرد. هدف از این پژوهش، بررسی درجه بازبودن تجاری و رابطه آن با رشد اقتصادی در پاره ای از کشورهای درحال توسعه است. برای این منظور، از تخمین پانل استفاده می شود. در بررسی پانل، تخمین های «حداقل مربعات متغیر مجازی» و تخمین های «حداقل مربعات وزنی» مورد استفاده قرار می گیرد. نتایج تخمین های پانل نشان داده که اثر درجه باز بودن، بر روی رشد اقتصادی، مثبت است. همچنین، نتایج کاربردی حاصل از تصریح ساده فرم مدل اولیه برای سالهای 1990-1960 در مورد 74 کشور درحال توسعه و توسعه یافته، به صورت «مقطعی» مد نظر قرار گرفت. در این رگرسیون رشد تولید ناخالص داخلی سرانه روی درجه باز بودن تجاری، نرخهای سرمایه گذاری و سطح اولیه تولید ناخالص داخلی (تولید ناخالص سرانه واقعی در سال 1960)، رگرس شد و وجود رابطه مثبت میان درجه باز بودن تجاری و رشد، مورد تایید قرار گرفت.