زمینه و هدف: تصمیم گیری اخلاقی و رفتار اخلاقی از فعالیت های مهم و تأثیرگذار بر زندگی نوجوانان می باشد. هدف تحقیق حاضر، بررسی تأثیر مداخله خودارزیابی مرکزی بر تصمیم گیری اخلاقی و رفتار اخلاقی نوجوانان می باشد مواد و روش ها: پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون –,پس آزمون همراه با گروه کنترل است. جامعه این پژوهش دانش آموزان دختر دوره متوسطه اول شهرستان تهران بودند که از بین آن ها تعداد 32 نفر به روش تصادفی هدفمند انتخاب و به دو گروه 16 نفره به صورت تصادفی تقسیم شدند. هر دو گروه توسط مقیاس تصمیم گیری اخلاقی و مقیاس رفتار اخلاقی ارزیابی شدند. شرکت کنندگان گروه تجربی به مدت 6 جلسه تحت مداخله رویکرد خودارزیابی مرکزی قرار گرفتند. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس (آنکووا) تجزیه وتحلیل شد. یافته ها: نتایج نشان داد که در میانگین نمرات تصمیم گیری اخلاقی و رفتار اخلاقی بین گروه خودارزیابی مرکزی و کنترل تفاوت معناداری وجود دارد (0/0001>P). با توجه به اختلاف میانگین ها، گروه خودارزیابی مرکزی نسبت به گروه کنترل عملکرد بهتری داشت. نتیجه گیری: با توجه به تأیید تأثیر خودارزیابی مرکزی بر تصمیم گیری و رفتار اخلاقی می توان بیان کرد که آموزش خودارزیابی مرکزی به عنوان یک مداخله مستقیم روان شناختی می تواند بر کارکرد شناختی تصمیم گیری و رفتار اخلاقی نوجوانان دختر پایه نهم تأثیرگذار باشد و بر کیفیت تصمیم گیری و رفتار اخلاقی آنان بیفزاید.