زمینه و هدف: پژوهش ها در حوزه کمال گرایی سعی کرده اند که رابطه منفی بین کمال گرایی و ابعادش را با زمینه های مختلف بهداشت و سلامت جسمی و روانی مورد بررسی قرار دهند. هدف از پژوهش حاضر، تعیین نقش کمال گرایی و ابعاد آن در پیش بینی رفتارهای خوردن آشفته در میان دانشجویان بود.مواد و روش ها: این مطالعه مقطعی بر روی 477 نفر از دانشجویان دانشگاه علامه طباطبائی که به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند، انجام گردید. شرکت کنندگان به پرسشنامه های خصوصیات جمعیت شناختی، کمال گرایی بشارت (1382) و رفتارهای خوردن آشفته گارنر و همکاران (1982) پاسخ دادند. داده ها با استفاده از محاسبه ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام تحلیل شدند.یافته ها: بین کمال گرایی و ابعاد آن (خویشتن مدار، دیگرمدار و جامعه مدار) با رفتارهای خوردن آشفته همبستگی مثبت معناداری وجود دارد (p>0.01). یعنی، هر چه کمال گرایی افزایش یابد، میزان رفتارهای خوردن آشفته در میان دانشجویان نیز افزایش می یافت. نتایج تحلیل رگرسیون گام به گام نیز نشان داد که در تعامل بین ابعاد کمال گرایی، ابعاد کمال گرایی جامعه مدار و دیگرمدار به ترتیب 11% و 9% از واریانس رفتارهای خوردن آشفته را به طور معناداری پیش بینی کردند (p>0.05).نتیجه گیری: نتایج این پژوهش حاکی از اهمیت کمال گرایی و ابعاد آن در پیش بینی رفتارهای خوردن آشفته است و این عوامل می توانند میزان بالایی از تغییرپذیری این رفتارها را تبیین نمایند.

به دلیل نیاز جامعه به یک مرجع قابل اعتماد که بتواند صورتهای مالی ارائه شده توسط شرکت ها را تایید نماید، ویژگیهای رهبران و مدیران بااخلاق در موسسات حسابرسی اهمیت زیادی دارد. این پژوهش تاثیر ابعاد رهبری اصیل و دیدگاه اخلاقی بر رفتار حسابرسان را نشان می دهد. جامعه آماری پژوهش را حسابرسان رده بالا در موسسات حسابرسی عضو جامعه حسابداران رسمی ایران تشکیل می دهد. تجزیه و تحلیل مدل مفهومی و آزمون فرضیه های پژوهش با استفاده از معادله یابی ساختاری با رویکرد کمترین مربعات جزئی و به وسیله نرم افزار PLS انجام شدهاست. نتایج حاصل از یافته های پژوهش نشان می دهد که نه تنها ابعاد رهبری اصیل (شفافیت رابطه، رعایت اخلاق نهادینه شده، تحلیل اطلاعات جامع و خودآگاهی) و نیز دیدگاه اخلاقی بر رفتارهای ناکارآمد حسابرسان تاثیر دارند، بلکه دیدگاه اخلاقی یک عامل تعدیل کننده جهت تاثیر ابعاد رهبری اصیل بر کاهش رفتارهای ناکارآمد حسابرسی می باشد، در نتیجه لزوم تقویت دیدگاه اخلاقی حسابرسان و بکارگیری رهبری اصیل، گامی مهم در جهت اعتلای حرفه حسابرسی است و باید مورد توجه و اهتمام مدیران و شرکای موسسات حسابرسی قرار گیرد.

پیش زمینه و هدف: نوجوانی یک دوره بحرانی و آسیب پذیرترین سن ازنظر انواع مشکلات روانی و یک دوره سرنوشت ساز برای توسعه چاقی و مشکلات سلامت روان مرتبط با آن می باشد. رفتارهای خوردن نامناسب و چاقی نگرانی بزرگی در دوران نوجوانی می باشد که می تواند مرتبط با خطر بروز بسیاری از بیماری های مزمن در بزرگ سالی باشد و در حقیقت محور اصلی چاقی در نوجوانان، رفتارهای غلط و نادرست خوردن می باشد. هدف این مطالعه تعیین ارتباط رفتارهای خوردن با نمایه توده بدنی در نوجوانان دختر دبیرستان های شهر خوی بود.مواد و روش کار: روش مطالعه توصیفی همبستگی تحلیلی است. تعداد 264 نفر از دانش آموزان دختر مقطع دبیرستان شهر خوی در سال 95 به روش تصادفی چندمرحله ای انتخاب و وارد مطالعه شدند. اطلاعات با استفاده از پرسشنامه رفتار خوردن داچ DEBQ، متر و ترازوی دیجیتالی جمع آوری گردید. داده ها با استفاده از آزمون همبستگی اسپیرمن مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته اند.یافته ها: بر اساس یافته های این پژوهش 64.8 درصد ازنظر نمایه توده بدنی در سطح نرمال و درمجموع 35.2 درصد نمونه ها دارای نمایه توده بدنی غیرطبیعی هستند. محرکات خارجی خوردن با نمایه توده بدنی رابطه منفی (r=0.13) و محدودیت غذایی با نمایه توده بدنی رابطه مثبت (r=0.46) دارد (p<0.05).بحث و نتیجه گیری: یافته ها حاکی از این بود که خوردن خارجی و محدودیت غذایی بر نمایه توده بدنی تاثیر دارد. بنابراین با توجه به اهمیت بالای دوران بحرانی نوجوانی، توجه به رفتارهای خوردن و سبک های خوردن نوجوانان برای پیشگیری از اضافه وزن و چاقی آن ها امری مهم می باشد.

چاقی به یک نگرانی جدی برای سلامت عمومی تبدیل شده است که عوامل خطر زیادی را به دنبال خواهد داشت؛ این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی طرحواره درمانی بر رفتارهای خوردن، اضطراب و کاهش وزن افراد چاق انجام شد. روش کار روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل با یک دوره آزمون پیگیری بود. از جامعه آماری بیماران مبتلا به چاقی منطقه 2 شهرستان تهران در سال 1400، تعداد 45 نمونه به صورت در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند و طرحواره درمانی بر گروه آزمایش اعمال شد. یافته­های مورد نیاز با استفاده از پرسشنامه رفتارهای خوردن (ون اشتراین و همکاران، 1986)، اضطراب (اسپیلبرگر و همکاران، 1970) و دستگاه سنجش وزن جمع­آوری شد و با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج یافته­های پژوهش نشان داد که میانگین نمرات پس­آزمون و آزمون پیگیری رفتارهای خوردن، اضطراب و وزن در گروه­ آزمایش کاهش پیدا کرد و نتایج تحلیل واریانس نشان داد که طرحواره درمانی بر بهبود رفتارهای خوردن، اضطراب و وزن بیماران مبتلا به چاقی اثربخش است (01/0 p<). نتیجه ­گیری پیشنهاد می شود برای بهبود رفتارهای خوردن، اضطراب و کاهش وزن افراد چاق از طرحواره درمانی استفاده شود.

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش سبک های مقابله ای و صفات شخصیتی در رفتارهای خوردن بیمارگون انجام شد. روش: بدین منظور، 331 دانشجوی دانشگاه تهران با روش خوشه ای به عنوان گروه نمونه انتخاب شدند. کلیه شرکت کنندگان به پرسشنامه های نگرش های خوردن، پرسشنامه راهبردهای مقابله ای و پرسشنامه صفات شخصیتی نئو فرم کوتاه پاسخ دادند. قد و وزن و شاخص توده بدنی اندازه گیری شد. داده ها با استفاده از روش همبستگی پیرسون و روش رگرسیون چند متغیره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: نتایج بیانگر رابطه معنادار رفتار خوردن آشفته با سبک های مقابله هیجان مدار، مساله مدار و صفات شخصیتی توافق، نورز گرایی و باوجدان بودن بود. به طوری که نتایج تحلیل رگرسیون نیز حاکی از تبیین 17.5 درصد از تغییرات رفتار خوردن آشفته با سبک مقابله ای هیجان مدار و صفات شخصیتی باوجدان بودن و توافق بود. نتیجه گیری: این یافته ها بیانگر آن است که به واسطه تعامل سبک های دفاعی و صفات شخصیتی، افراد از رفتار خوردن آشفته به عنوان وسیله ای برای رویارویی با مسائل و مشکلات استفاده می کنند.

اختلالات خوردن از جمله عواملی است که موجب محدودیت های کارکردی شده و قابلیت های تحصیلی و شغلی افراد را تحت تأثیر قرار می دهد. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین سلامت روان با اختلالات خوردن و رفتارهای وارسی بدن در دانشجویان دانشگاه دختر صورت پذیرفت. روش پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل تمامی دانشجویان دختر دانشگاه الزهرا (س) است(12315نفر). بدلیل عدم دسترسی حضوری به دانشجویان و تسهیل در روند پژوهش، با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی و خوشه ای 150 نفر انتخاب شدند و ابزارهای سنجش را تکمیل نمودند. ابزارهای پژوهش شامل: پرسشنامه سلامت عمومی روان (GHQ)، پرسشنامه نگرش به خوردن (Eat26) و پرسشنامه داده های وارسی بدن (BCQ) بود. ند. داده ها با استفاده از نرم افزار spss و با استفاده از آزمون آماری همبستگی ورگرسیون چندمتغیره تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که ابعاد سلامت روان می تواند اختلالات خوردن (خوردن های آشفته ) و رفتارهای وارسی بدن را پیش بینی کنند (05/0>p). در نتیجه مداخلاتی که افسردگی و اضطراب فرد را هدف قرار دهند، می توانند به کاهش اختلالات خوردن و رفتارهای وارسی بدن کمک کنند.

پژوهش حاضر به منظور تعیین مدل رابطه بین خوردن ذهن آگاهانه با کیفیت زندگی با میانجی گری تصویر بدنی و رفتارهای خوردن در زنان دارای اضافه وزن و چاقی در شهر اهواز انجام شد. طرح پژوهش، توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه پژوهش شامل کلیه زنان متاهل دارای اضافه وزن و چاقی شهر اهواز در سال 1396 است. نمونه پژوهش حاضر به وسیله دعوت از طریق آگهی از میان 625 زن داوطلب شهرستان اهواز، 400 نفر با کسب رضایت و با توجه به ملاک های ورود و خروج به روش نمونه گیری در دسترس و هدفمند، برگزیده شدند. جهت گردآوری داده ها از پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی - فرم کوتاه (1996)، پرسشنامه خوردن ذهن آگاهانه فرامسون، کریستال، شنک، لیتمن، زلیاد و بنیتز (2009)، پرسشنامه نگرانی از تصویر بدنی لیتلتون، اکسوم و پری (2005) و پرسشنامه رفتار خوردن داچ ون استرین، فریجترز، برگرز و دفارس (1986) بهره برده شد. جهت تحلیل داده ها از روش های آماری همبستگی پیرسون و مدل سازی معادلات ساختاری با استفاده از برنامه های آماری 25-SPSS و 24-AMOS استفاده شد. نتایج حاصل نشان داد بین خوردن ذهن آگاهانه با کیفیت زندگی، رابطه مثبت و معنادار و بین تصویر بدنی و رفتارهای خوردن با کیفیت زندگی، رابطه منفی و معناداری وجود داشت (0.01>p). همچنین، نتایج شاخص های برازندگی مدل، از برازش مدل پیشنهادی با یک شاخص اصلاح حمایت کردند. پژوهش حاضر نشان داد که عوامل شناختی (مانند خوردن ذهن آگاهانه و تصویر بدنی) و عوامل رفتاری (مانند رفتارهای خوردن) موجب بهبود کیفیت زندگی زنان دارای اضافه وزن و چاقی نیز می شود.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

هدف: هدف از این مطالعه بررسی نقش میانجی رفتارهای خوردن در رابطه بین درد مزمن و فاجعه انگاری درد با شاخص توده بدنی در افراد دارای درد مزمن بود. روش: روش پژوهش همبستگی و جامعه آماری زنان و مردان مبتلا به درد مزمن مراجعه کننده به بخش های ارتوپدی، فیزیوتراپی، مغز و اعصاب بیمارستان الغدیر و متخصصان ارتوپدی درمانگاه فرح بخش شهر تهران در بهار، تابستان، و پاییز 1398 بود که 400 نفر از آن ها به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شده و در پژوهش شرکت کردند. داده ها با استفاده از محاسبه شاخص توده بدنی شرکت کنندگان و پرسشنامه های رفتار خوردن داچ (فن اشتراین، فریجرز، برگرز و دیفارس، 1986)، درد مزمن (ون کورف و همکاران، 1990) و مقیاس فاجعه انگاری درد (سالیوان، بیشاپ و پیویک، 1995)، جمع آوری و با استفاد از مدل یابی معادلات ساختاری در نرم افزار Amos21 تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که مدل با داده های مشاهده شده برازش مطلوب دارد (df2c 90/0و RMSEA< 08/0). بررسی ضرایب مسیر نشان داد درد (303/0=β ، 001/0P=) و فاجعه انگاری درد (149/0-=β ، 001/0P=) اثر مستقیم معناداری بر شاخص توده بدنی دارند. اثر غیرمستقیم درد (148/0=β ، 001/0P=) و فاجعه انگاری درد (153/0=β ، 001/0P=) بر شاخص توده بدنی معنادار است. درد مزمن، فاجعه انگاری درد و رفتارهای خوردن 5/30% از واریانس شاخص توده بدنی را تبیین کردند. نتیجه گیری: تعامل بین تجربه درد و فاجعه انگاری درد با رفتارهای خوردن بر شاخص توده بدنی تاثیر می گذارد.

اختلال خوردن از اختلال های شایع در روانپزشکی است که بر روی یک پیوستار قرار دارند و در ابتدای آن خوردن های سالم، در اواسط آن خوردن های آشفته و در انتهای آن بی اشتهایی و پراشتهایی است. هدف پژوهش بررسی رابطه خوردن های آشفته و رفتارهای وارسی بدن و نیز بررسی تفاوت مردان و زنان در رفتارهای وارسی بدن و خوردن های آشفته است. از آنجا که عوامل موثر بر اختلال خوردن، نقش مهمی در اجرای برنامه های پیشگیری بر عهده دارد، انجام این پژوهش ضروری به نظر می رسد. برای انجام پژوهش 140 نفر از دانشجویان زن و مرد دانشگاه آزاد اسلامی واحد ارسنجان، به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزارها پرسشنامه وارسی بدن BCQ و پرسشنامه نگرش های خوردن EAT-26 بود. برای تجزیه و تحلیل آماری اطلاعات از ضریب همبستگی، رگرسیون گام به گام و آزمون t مستقل در گروه ها استفاده شد. بر اساس نتایج به دست آمده در کل نمونه (P£0.0001) و نیز در زنان (P£0.001) خوردن های آشفته با رفتارهای وارسی بدن بیشتر همراه بود. همچنین در کل نمونه (P£0.0001) و زنان (P£0.001) و در مردان (P£0.02)، افزایش در نشانه های رژیم لاغری با رفتارهای وارسی بدن بیشتر مشاهده شد و به طور کلی در زنان نسبت به مردان رفتارهای وارسی بدن بیشتر (P£0.002) و در مردان نسبت به زنان رفتارهای پرخوری بیشتری (P£0.03) مشاهده شد.