هدف: هدف پژوهش حاضر، پاسخ گویی به این پرسش بود که آیا راهبردهای گوناگون شکرگزاری می تواند عاطفه مثبت، شادکامی و خوش بینی را در ایرانیانی که عاطفه مثبت پایینی دارند، فزونی بخشد؟روش: در پژوهش شبه تجربی حاضر، با کاربرد طرح پیش آزمون - پس آزمون، ابتدا 636 آزمودنی از دانشگاه های شاهد، ولی عصر (عج) و علم و فرهنگ با روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب و سپس از میان آنان بر پایه نمره برش عاطفه مثبت پایین، 96 آزمودنی برگزیده شد، که در نهایت بر پایه رضایت به شرکت در پژوهش، 62 آزمودنی باقی مانده به طور تصادفی در هفت گروه (راهبردهای شاکرانه و خنثی مربوط به سه الگوی امونس، سلیگمن و کلامی-عملی و یک گروه کنترل) جایگزین شدند و دستورالعمل های جداگانه را در پاکت های مخصوص به خود دریافت کردند. داده ها با مقیاس عواطف مثبت و منفی (PANAS)، پرسش نامه شادکامی آکسفورد (OHQ) و آزمون جهت گیری زندگی (LOT) گردآوری شد. پس از افت آزمودنی ها، داده های مربوط به 50 آزمودنی با روش های آماری کروسکال والیس و U من ویتنی تحلیل شدند.یافته ها: یافته ها نشان گر افزایش عاطفه مثبت در اثر راهبردهای شکرگزاری سلیگمن و کلامی - عملی (0.02=p) و افزایش شادکامی (0.04=p) در اثر هر سه راهبرد شاکرانه امونس، سلیگمن و کلامی - عملی بود.نتیجه گیری: یافته های پژوهش حاضر بیان گر تاثیر به کارگیری راهبردهای شکرگزاری بر گسترش عاطفه مثبت و شادکامی است.

سابقه و هدف: سندرم روده تحریک پذیر از اختلالات بسیار شایع دستگاه گوارش می باشد که به عنوان یک اختلال روان- تنی مورد توجه قرار گرفته است. شخصیت تیپ D که با دو ویژگی کلی عواطف منفی و بازداری اجتماعی مشخص می شود در اتیولوژی برخی بیماریهای روان-تنی مطرح بوده است. معهذا، نقش آن در شدت علائم سندرم روده تحریک پذیر هنوز ناشناخته مانده است. این مطالعه به منظور بررسی ارتباط بین عواطف منفی و شدت علائم سندرم روده تحریک پذیر انجام شد.مواد و روشها: این مطالعه مقطعی بر روی 194 بیمار با تشخیص قطعی سندرم روده تحریک پذیر از بیمارانی که از زمستان 1387 تا تابستان 1388 به درمانگاه روان تنی مرکز پزشکی نور اصفهان مراجعه نمودند، انجام شد. با استفاده از مقیاس شخصیتی تیپ D بیماران به دو گروه با تیپ شخصیت D (79 بیمار) و بدون تیپ شخصیت D (115 بیمار) تقسیم شدند. داده ها با استفاده از مقیاس شخصیت تیپ D و مقیاس شدت علائم سندرم روده تحریک پذیر جمع آوری و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.یافته ها: یافته ها نشان داد که 40.7% بیماران دارای شخصیت تیپ D بودند. گرچه در تحلیل کواریانس تفاوت معنی داری در شدت سندرم روده تحریک پذیر ( F=1.39و  (p=0.24بین دو گروه بیماران با تیپ شخصیتی D و فاقد تیپ شخصیتی D مشاهده نشد. اما تحلیل رگرسیون نشان داد عواطف منفی ( β=4.03و (p=0.006 بعنوان یکی از ابعاد شخصیت D و طول مدت درمان ( β=0.428و (p=0.038 شدت علائم سندرم روده تحریک پذیر را بطور معنی داری پیش بینی می کند.نتیجه گیری: نتایج مطالعه نشان داد که تیپ شخصیتی D به عنوان یک عامل روانشناختی در شدت علائم سندرم روده تحریک پذیر تاثیر ندارد اما احتمالا عواطف منفی به عنوان یکی از ابعاد شخصیت تیپ D در شدت علائم سندرم روده تحریک پذیر نقش دارد.