اسکندر مقدونی در سال 325 ق.م. در دهانه رود سند تصمیم به بازگشت به غرب را گرفت. در نقشه ترسیمی وی سپاه بزرگ مقدونی که اینک از ملیت های مختلف تشکیل شده بود، به فرماندهی خود وی از طریق سواحل گدروزیا (دریای عمان) سفر جنگی خود را آغاز نمود، در حالی که ناوگان دریایی او به سرکردگی نئارخوس در آبهای این دریا نیروی زمینی را حمایت می کرد. جغرافیانگاران یونانی در این عهد بلوچستان را به سه بخش به نامهای اوریتیایی، سواحل ماهی خواران و گدروزیا تقسیم کرده بودند.اسکندر هنگام عبور از مناطق سه گانه فوق با مسایل و پدیده هایی روبه رو گردید که تا پیش از این، برای وی و سپاه نیرومندش چندان شناخته شده نبود. در واقع، سختی این مسایل بیش از تمام سختیهایی بود که خود وی و لشکریانش از آغاز جنگ در کناره رود گرانیکوس تا خاتمه آن در دهانه رود ایندوس تجربه کرده بودند.اسکندر می دانست که سرزمین گدروزیا دارای طبیعتی خشن و فاقد منابع غذایی لازم برای تغذیه سپاه و تعلیف احشام است، با وجود این، وی از سر نخوت و غرور و برای نشان دادن قدرت مافوق بشری خود مصمم گردید تا از آن عبور نماید. با همه این اوصاف، آیا اسکندر توانست به اهداف جاه طلبانه و بلندپروازانه خود جامه عمل بپوشاند؟با توجه به این موضوع که بلوچستان فاقد یک نظام شهری متمرکز و پیشرفته بوده است، مورخان و جغرافیانگاران چگونه به این موضوع نگریسته اند؟ در این مقاله سعی شده است تا علاوه بر پاسخگویی شفاف به دو پرسش فوق، نسبت به مجموعه عملیات اسکندر و لشکریان او در خاک گدروزیا، چگونگی برخورد آنها با طبیعت و پدیده های جغرافیایی و از سوی دیگر، ترسیم جغرافیای تاریخی منطقه با استناد به نوشته های مورخان و جغرافیانگاران یونانی به روش توصیفی– تحلیلی اقدام شود.   

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

به منظور تعیین تاثیر نوع سیلر بر روی ریزنشت پرکردگی های ریشه با حضور یا بدون حضور Tug-Back(T.B)، 70 دندان تک کاناله مورد استفاده قرار گرفت. پس از آماده سازی کانال ها با تکنیک Step-Back دندان ها به شش گروه به ترتیب زیر تقسیم شدند: 5 دندان به عنوان کنترل مثبت با تکنیک (LCT) lateral condensation با گوترپرکا و بدون سیلر پر شدند. 5 دندان به عنوان کنترل منفی که تمام قسمت ها از جمله ناحیه اپیکال فورامن با لاک ناخن پوشانیده شدند و بقیه در 4 گروه 15 عددی که در گروه اول با وجود TB با روش LCT با سیلر ZOE، در گروه دوم بدون وجود TB با روش LCT و با سیلر ZOE، در گروه سوم با وجود TB با روش LCT و سیلر رات و در گروه چهارم بدون حضور TB و با سیلر رات پر شدند. سپس دندان ها در جوهر پلیکان به مدت 72 ساعت قرار داده شد. آن گاه در جهت محور طولی به دو نیمه گردیدند. میزان نفوذ رنگ با استفاده از استریومیکروسکوپ مورد سنجش قرار گرفت. نتایج نشان داد در هر دو حالت با TB و بدون TB، نوع سیلر تاثیری بر میزان ریزنشت اپیکالی ندارد.

طالبی محصول مهمی است که به صورت گسترده در مناطق معتدله کشت می شود. یکی از مهم ترین بیماری های این گیاه پژمردگی آوندی ناشی ازFusarium oxysporum f. sp. melonis (Fom) است. این قارچ هر ساله زیان قابل توجهی به تولیدکنندگان این محصول در سراسر جهان وارد می کند. تولید ارقام مقاوم موثرترین راه برای کنترل این بیماری است. تا کنون برای این قارچ چهار نژاد 0، 1، 2 و 1, 2 گزارش شده است که نژاد 1 مهم ترین نژاد در نیمه شمالی کشور است. رقم محلی گرمک که به طور عمده در استان اصفهان کشت می شود به نژاد 1 حساس است. تک ژن غالب Fom-2 باعث ایجاد مقاومت در برابر نژاد 0 و 1 می شود. در این تحقیق ژن مقاومت از یک رقم خارجی به نام ایزابل به رقم حساس یاده شده با روش تلاقی برگشتی به کمک نشانگر SNP انتقال داده شد. غربال گیاهان در نسل اول، دوم و سوم تلاقی برگشتی با روش مایه زنی گیاه چه ها انجام گرفت. بخشی از این ژن در والدین توالی یابی شد و تفاوت های موجود در توالی آلل های مقاوم و حساس شناسایی شد. به منظور تایید گیاهان مقاوم در نسل سوم تلاقی برگشتی پس از غربال با روش مایه زنی، از نشانگر SNP و روش شناسایی HRM استفاده شد. این روش به طور کامل سه ژنوتیپ مقاوم خالص، مقاوم ناخالص و حساس را از یکدیگر تفکیک کرد. مقاومت بسیاری از گیاهان حاصل از غربال با روش مایه زنی، با روش مولکولی نیز تایید شد؛ اگر چه تعداد از گیاهان مقاوم در روش مایه زنی، در روش مولکولی به عنوان حساس شناسایی شدند که بیانگر اعتبار بیشتر روش مولکولی در تعیین ژنوتیپ گیاهان است. با خودگشنی و خالص سازی گیاهان مقاوم نسل BC3 می توان رقم مقاوم گرمک را معرفی کرد.

سابقه و هدف: با توجه به عدم موفقیت یا نتایج محدود درمان های طبی و جراحی معمول در انسداد شاخه ای ورید مرکزی شبکیه (BRVO) توام با ادم، خون ریزی و ایسکمی ماکولا و وجود گزارش هایی از موفقیت روش A/V crossing adventitial sheathotomy؛ تحقیق حاضر به منظور بررسی تجربی روش فوق در کشور، بر روی مراجعان به بیمارستان فارابی تهران طی سال های 1379-80 انجام پذیرفت. مواد و روش ها: تحقیق به روش کارآزمایی بالینی و به صورت آزمایشی بر روی 3 چشم از سه بیمار مبتلا به BRVO با بهترین دید اصلاح شده کم تر از 20.200 ناشی از ادم و خون ریزی و ایسکمی ماکولا که کاندید مناسبی برای grid macular photocoagulation نبودند، انجام شد. هر 3 بیمار تحت عمل جراحی پارس پلانا ویترکتومی استاندارد و  A/V crossing adventitial sheathotomy قرار گرفتند. تاثیر اولیه جراحی بر اساس بلند شدن شریان از روی ورید شبکیه و مشاهده جریان ستون خون در ورید شبکیه در زمان عمل و میزان دید و فشار چشم در زمان های پی گیری تا 6 ماه سنجیده شد. یافته ها: تحقیق بر روی 3 بیمار شامل 2 زن و یک مرد در سنین 55 تا 65 سال و با دید کم تر از 20.200 انجام شد. جراحی در هر 3 بیمار موفق بود و بهبود از نظر جذب خون ریزی و ادم و رفع ایسکمی ناحیه ماکولا و خون رسانی مجدد به شبکیه مشاهده شد. نتیجه گیری و پیشنهادها: تاثیر اولیه این روش جراحی موفقیت آمیز بود ولی با توجه به کم بودن تعداد نمونه و مدت پی گیری، انجام تحقیق مشابه را توصیه می نماید.

آموزش زبان انگلیسی در یک فرهنگ ایرانی-اسلامی سوال های پیچیده ای را پیش روی مدرسین زبان و زبان آموزان قرار می دهد. در این مقاله، نویسندگان به تبیین مساله آموزش زبان انگلیسی به عنوان زبان خارجی در ایران می پردازند. پس از بررسی دیدگاه های استعماری و نیز پست مدرن در باب آموزش زبان انگلیسی، نویسندگان با نگاهی فراتر از وضعیت کنونی آموزش زبان انگلیسی به عنوان زبان خارجی - که بارزترین مشخصه آن ادامه و تشدید روند جهانی شدن زبان انگلیسی می باشد - بر گنجاندن ویژگی های خاص فرهنگ و مذهب ایرانی تاکید ویژه ای دارند. تشریح وضعیت فعلی آموزش زبان انگلیسی به عنوان زبان خارجی در ایران و مسیری که در آینده می بایست در راستای بومی سازی این رشته طی شود، در ادامه مقاله با راهکارهایی همراه می شود. «آموزش زبان انگلیسی به عنوان زبان خارجی به سبک ایرانی» راه حلی است برای مساله سلطه فرهنگی و ایدئولوژیکی غرب، که خود می تواند پادزهری باشد برای قرن ها به حاشیه رانده شدن فرهنگ ایرانی و اسلامی.