این تحقیق درباره شکل شناسی و زیست شناسی پروانه Bucculatrix ulmifoliae در شرایط طبیعی و آزمایشگاه انجام شد. نتایج نشان می دهد که B. ulmifoliae دارای سه نسل در سال است و به حالت شفیرگی در داخل شکاف تنه درختان و برگ های خزان شده روی زمین زمستان گذرانی می کند. دوره های رشد و نمو اول+ دوم، سوم، چهارم و پنجم لاروی و همچنین شفیر گی به ترتیب: 0.67 ± 6.40، 0.12 ± 1.76، 0.20 ± 1.92، 0.37 ± 3.51، 0.77 ± 9.61 روز، داخل قفس در مزرعه، و 0.66 ± 6.40، 0.27 ± 1.50، 0.47 ± 1.78، 0.48 ± 2.71، 0.33 ± 7.64 روز در آزمایشگاه (25 ± 2 درجه سانتی گراد، رطوبت نسبی 5 ± 65درصد و دوره نوری 16 ساعت روشنایی و 8 ساعت تاریکی) بود. متوسط طول عمر پروانه به ترتیب 1.02 ± 23.04 روز در آزمایشگاه و 0.91 ± 25.84 روز در طبیعت بود. افراد بالغ نسل اول در اوایل ماه اردیبهشت ظاهر شدند. ماده های بارور تخم خود را در پشت برگ و رگبرگ های میانی قرار می دهند. لاروهای جوان به طور مستقیم از قسمت پایه تخم به بافت برگ نفوذ می کنند و دالان ایجاد می کنند. پروانه B. ulmifoliae دارای سه نسل است. نسل سوم از نیمه اول ماه مرداد مشاهده شد و در نیمه اول ماه مهر به حالت شفیرگی در شکاف تنه درختان و یا زیر برگ های روی زمین به خواب زمستانی می روند.متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد، لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

در این مقاله به تجربه ای 15 ساله از آموزش ریاضی عمومی در دانشکده زیست شناسی دانشگاه تهران پرداخته می شود. برای اشاره به جنبه های ساختاری مورد استفاده، به طور موجز، به ادبیات موضوع پرداخته شده است. این مقاله ضمن دوری از وقایع نگاری و یا بیان خاطرات، به چارچوب عقلانی تغییرات پیشنهادی پرداخته است.

اکسی متالون یک استرویید آنابولیک- آندروژنیک فعال خوراکی است. این دارو در سال1959 با متیله شدن کربن17α  و اشباع شدن کربن  5αتستوسترون به دست آمد. از این دارو در دوز های کم برای درمان بیماری هایی نظیر کم خونی، کمبود رشد در کودکان و نیز برای جلوگیری از گسترش ویروس ایدز در بدن و خسارات و نارسایی های قلبی استفاده می شود. متاسفانه  برخی ورزشکاران از این دارو به دلیل خاصیت آنابولیک و تاثیر آن بر رشد عضلانی، به عنوان داروی نیروزا در دوز های بالا استفاده می کنند. در این مطالعه تاثیر داروی اکسی متالون در دوز بسیار بالاتر از حد فیزیولوژیک بدن، بر روی بیضه موش سوری نر نژاد NMRI بررسی شد. به این منظور day/mg/kg 12 دارو به صورت درون صفاقی به موش های بالغ (45 روزه) و نابالغ (28 روزه) به مدت سی و پنج و هفتاد روز تزریق شد. نتایج تجزیه و تحلیل آماری نشان داد که در مدت زمان تزریقات سی و پنج روز، ناهنجاری معنی داری در گروه های تجربی در مقایسه با گروه کنترل وجود ندارد؛ ولی در مدت زمان تزریقات هفتاد روز، ناهنجاری های معنی داری (p<05) در گروه های تجربی در مقایسه با گروه کنترل مشاهده می شود. این ناهنجاری ها شامل کاهش اندازه بیضه، کاهش اسپرماتوگونی نوع A، اسپرماتوگونی نوع B، کاهش تعداد اسپرماتوسیت اولیه، اسپرماتید و اسپرم است. سنجش تستوسترون نیز انجام شد که نشان دهنده کاهش میزان تستوسترون در گروه نابالغ بلند مدت است. به علاوه در برخی از نمونه های تجربی رها شدن اسپرماتوسیت اولیه و اسپرماتید به وسط لوله منی ساز و همچنین توپر ماندن و باز نشدن لوله ها (در گروه نابالغ) مشاهده می شود.