مخدرها می توانند باعث افزایش تون عضلات شده و سفتی شدید عضلانی ایجاد کنند. شیوع سفتی عضلانی ناشی از مخدرها بسیار متفاوت بوده و در صفر تا %100 موارد ذکر گردیده است.علت این تفاوت در شیوع دقیقا معلوم نیست ولی احتمالا به دز مخدر، سرعت تزریق آن، احتمال استفاده از N2O و استفاده یا عدم استفاده از شل کننده های عضلانی همراه با مخدرها، وابستگی دارد. از طرفی سفتی عضلانی ناشی از مخدرها نوعی سفتی شدید و پیشرونده بوده و مخصوص عضلات شکم و توراکس است (و به عبارتی بیشتر در این عضلات نمود می یابد).گرچه سفتی عضلانی به محض آنکه فرد هوشیاری خود را از دست دهد (در حین اینداکشن بیهوشی) پدیدار می شود، ولی به ندرت در بیمار هوشیار نیز دیده می شود. این سفتی عضلانی باعث اختلال کارکرد تنفسی می شود و به دلیل بسته شدن گلوت، تنفس با ماسک نیز به دشواری صورت می گیرد.انفوزیون سریع و یا تزریق دز زیاد مخدرها به افزایش شدت سفتی عضلانی منجر می گردد؛ همچنین سفتی عضلانی متعاقب مصرف مخدرها در بیماران سالمند شایع تر بوده و وقتی ازN2O در اینداکشن بیهوشی استفاده می شود باز احتمال آن بیشتر می گردد.آلفنتانیل (Alfentanil) بیشتر از بقیه مخدرها به سفتی عضلانی منجر می گردد و چنانچه با دز زیاد و سریع تزریق گردد، احتمال شیوع آن فوق العاده افزایش می یابد. از طرفی سفتی عضلانی بعضا در هنگام خروج از بیهوشی اتفاق می افتد و در موارد نادر ساعت ها پس از مصرف آخرین دز مخدرها، این سفتی عضلانی دیده شده است.    

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (pdf) مراجعه فرمایید.

مقدمه و هدف: ضربه وارده به قفسه سینه یکی از عوامل مهم موربیدیتی و مورتالیتی در بیماران ترومایی است و در این میان Flail CHEST بدترین عارضه ایجادی در اثر تروما در قفسه سینه است. درمان بسته به شدت صدمه وارده از اقدامات حمایتی نظیر اکسیژن تراپی، آنالژزی، ثبات سگمان ها با جراحی، تا روش های تهاجمی و غیر تهاجمی ونتیلاسیون با فشار مثبت(Noninvasive Positive-pressure ventilation and Inetermittent positive pressure ventilation) متغیر است.مواد و روش ها: ما به طور آینده نگر 56 بیمار که با تشخیص قطعی Flail CHEST در بخش ICU بستری شده بودند با اقدامات حمایتی نظیر اکسیژن تراپی، آنالژزی و فیزیوتراپی به تنهایی و یا همراه با روش های تهاجمی و یا غیر تهاجمی ونتیلاسیون با فشار مثبت تحت درمان قرار دادیم. بر اساس نمره بندی شدت صدمه وارده (Injury Severity Score) وجود ترومای وارده به سر و ارگان های حیاتی دیگر، وضعیت تنفسی و سطح هوشیاری، بیماران جهت درمان در سه گروه زیر قرار گرفتند: گروه I (20 نفر): کنترل درد، اکسیژن تراپی با ماسک و فیزیوتراپی تنفسی، گروه II (17 نفر): ونتیلاسیون با ماسک CPAP=5-12.5 CmH2O و گروه III (19 نفر): انتوبه شده و ونتیلاسیون کنترله شدند. فنتانیل 1 µg/kg/h جهت کنترل درد در هر سه گروه با تزریق وریدی و یا از طریق کاتتر اپیدورال مارکایین 05%،0.1 cc/kg/h  داده شد. اطلاعات این بیماران از نظر کفایت درمان، مدت بستری در ICU ،مدت زمان اتصال به ونتیلاتور، عوارض، موربیدیتی و مورتالیتی به دنبال استفاده از روش های مختلف درمانی مورد ارزیابی قرار گرفتند. یافته ها: 56 نفر (M=37, F=19) وارد مطالعه شدند. از نظر نمره بندی شدت تروما (Injury Severity Score): میانگین نمره گروه III به طور مشخص بیشتر از گروه های I,II بود. (GI: 14±2.1, GII:25±3.4, GIII:36±5.5) از نظرPaO2 ، PaCO2 در زمان بستری در ICU و زمان ترخیص اختلاف معنی داری بین گروه ها دیده نشد. مدت اتصال به ونتیلاتور در گروه II: 9±4.6 ، در گروه III: 12±5.6 روز بود. (P<0.01) شایعترین عارضه پنومونی بود که در گروه I 4 نفر، در گروه II 9 نفر، در گروه III 18 نفر بود.(P<0.01) بین طول مدت بستری در ICU و اقدامات تهاجمی جهت ونتیلاسیون ارتباط معنی داری وجود داشت (P<0.003)(GI:6±3.3, GII:12±5.4, GIII:15±7.3 days) .کلا 9 نفر فوت شدند که یک نفر از گروه II و 8 نفر از گروه III بودند. بیشترین علت مرگ ترومای شدید به سر (4نفر) بود. ارتباط معنی داری بین نمره شدت تروما و میزان مرگ وجود داشت (P<0.01).بحث و نتیجه گیری: ما مشاهده کردیم که عاقبت بیماران با Flail CHEST بستگی به درمان با روشهای ونتیلاسیون مکانیکی تهاجمی یا غیر تهاجمی ندارد بلکه به شدت ترومای وارده به ریه، ISS>30 و صدمات همراه خصوصا تروما به سر دارد. با این حال برای جلوگیری از بستری شدن طولانی مدت بیماران در ICU و جلوگیری از عوارض ناشی ونتیلاسیون بروش تهاجمی، پیشنهاد می گردد بر اساس نمره بندی شدت تروما (Injury Severity Score) ، تروما به سر و یا دیگر ارگانهای حیاتی، دیسترس تنفسی و وضعیت هوشیاری بیمار، اولین اقدام درمانی این بیماران اقدامات حمایتی تنفسی باشد و بعد استفاده از Continuous positive airway pressure و در آخر روش های تهاجمی ونتیلاسیون مکانیکی. ما برای این بیماران اقدامات جراحی جهت فیکس کردن دنده ها را پیشنهاد نمی کنیم.

سابقه و هدف: آزمون پرتونگاری از قفسه سینه با استفاده از سیستم پرتونگاری دیجیتال برای کودکان، به دلیل وجود آمار بسیار بالای این آزمون و همچنین حساسیت بیشتر کودکان در مقایسه با بزرگسالان به پرتوهای یونیزان، حایز اهمیت است. بنابراین تبیین روش های پرتونگاری که به کاهش دوز و حفظ کیفیت تصویر یا حتی افزایش آن منجر شود، مورد توجه محققان بوده و از اهمیت بالایی برخوردار است. هدف این پژوهش، ساخت فانتوم همگن معادل قفسه سینه برای ایجاد توانمندی لازم برای بررسی کیفیت تصویر در آزمون های رادیوگرافی در چهار رده سنی کودکان مبتنی بر جدیدترین طبقه بندی رده سنی ICRP103 است. مواد و روشها: تحقیق در مراحل اول به روش اکتشافی و در مرحله دوم به روش تجربی انجام شد. طیف خروجی از تیوب دستگاه اشعه ایکس مورد تایید IPEM به عنوان چشمه اشعه ایکس ورودی در کد محاسباتی مونت کارلو استفاده شد. سپس فانتوم هندسی معادل بدن ORNL برای محاسبه میزان دوز جذبی با استفاده از کد محاسباتی مونت کارلو شبیه سازی شد. از نتایج شبیه سازی مونت کارلو برای ساخت فانتوم معادل قفسه سینه کودکان استفاده شد. برای اعتبار سنجی و صحت عملکرد فانتوم های معادل بافت شبیه سازی شده برای هر رده سنی، میزان تضعیف و پراکندگی فانتوم ساخته شده به صورت میدانی اندازه گیری شد. به این منظور، درصد دوز عمقی در شرایط شبیه سازی با شرایط تجربی مقایسه شد. اعتبارسنجی آزمون با خطای کمتر از 5درصد درآزمون درصد دوز عمقی در فضای شبیه سازی مون تکارلو و فضای تجربی با اندازه گیری تطبیق داشت. لازم به ذکر است بیشترین خطای فیمابین شبیه سازی و تجربی 5درصد به دست آمد که نشان از تایید برنامه شبیه سازی شده داشت. پس از شبیه سازی فانتوم های همگن، معادل قفسه سینه کودکان در ابعاد یکسان با ضخامت های متفاوت از جنس پلکس گلاس در رده های سنی مختلف ساخته شد. نتیجه گیری: به نظر می رسد از فانتوم طراحی شده در این تحقیق برای ارزیابی دوز بیماران کودک در رد ه های سنی مختلف می توان استفاده کرد، همچنین می توان با تعبیه محلی مناسب برای ابزارهای کنترل کیفیت تصویر نظیر کنتراست، قدرت تفکیک و. . . در این فانتوم به بررسی و ارزیابی پارامترهای مربوط به کیفیت تصویر در شرایط واقعی بدن بیمار پرداخت.