سه گونه به اسامی Cousinia pycnoloba، Lactuca dissecta و Launaea remotiflora برای نخستین بار از ایران گزارش می شوند. شرح اختصاری هر یک از گونه ها همراه با تصاویر مربوط درج شده است.

گونه های Cousinia zardkuhensis و C. shulabadensis به عنوان گونه های جدید و واریته Cousinia khorramabadensis var. purpurea به عنوان واریته ای جدید از استانهای بختیاری و لرستان شرح داده می شوند. همچنین گونه های Cousinia carduchorum و C. myriolepis برای اولین بار از ایران گزارش شده و گونه Cousinia radians که در فلورا ایرانیکا بطور مشکوک از ایران ذکر شده بود، در ایران تایید می گردد.

این بازنگری بر اساس بررسی تعدادی جمع آوری جدید از سلسله جبال زاگرس انجام شده است. از بین این نمونه ها، یک گونه از کرمانشاه به عنوان گونه ای جدید به نام Cousinia kermanshahensis شرح داده شده و با نزدیکترین وابسته خود مورد مقایسه قرار می گیرد. شرح های دو گونه به نامهای C. sefidinana و C. disfulensis که در فلورها به صورت ناقص ارایه شده بودند، تکمیل می گردند. گونه های C. algurdina و C. hakkarica که به ترتیب از عراق و ترکیه شناخته شده بودند، برای اولین بار از شمال غرب ایران گزارش می گردند. همچنین گونه C. wettesteiniana که مترادفی از گونه C. canescens شناخته شده بود، به عنوان گونه ای مستقل تایید می شود. پراکنش جغرافیایی گونه ها نیز بحث شده است.

از جنس Pluchea دو گونه به نامهای P. lanceolata و P. arguta از ایران شناسایی و معرفی شده بود. با مطالعه نمونه های این جنس در هرباریوم موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع و جمع آوری این نمونه از رویشگاه طبیعی در هورالعظیم (بستان) استان خوزستان، نتیجه گیری شد که گونه P. dioscoridis اشتباها P. lanceolata شناسایی شده بود. بنابراین گونه P. dioscoridis در واقع برای اولین بار از ایران گزارش می شود.

گونهTanacetum zahlbruckneri  از شمال غرب ایران (ارومیه، سرو) برای فلور ایران گزارش می شود. این گونه معمایی پیش از این دو بار به اشتباه از ماکو و دره قاسملوی ارومیه برای ایران به عنوان گزارش جدید معرفی شده بود. شرح کامل گیاه شناسی، صفات متمایز کننده و پراکنش گونه در دنیا به همراه جایگاه فیلوژنتیکی آن بر اساس داده های توالی ITS nrDNA در چارچوب مولکولی در کنار سایر گونه های جنس Tanacetum ارایه شده است. در نهایت یک نتیجه گیری تاکسونومیکی بر اساس شواهد مورفولوژیکی و مولکولی برای روشن شدن جایگاه تاکسونومیکی این گونه ارایه شده است. اصل مقاله به صورت متن کامل انگلیسی، در بخش انگلیسی قابل رویت است.

درصد چربی در دانه های چهارگونه از تیره کاسنی تعیین گردید. میانگین درصد چربی در دانه های مورد مطالعه بین 16.3 و 43.5  درصد متغیر بود. نتایج بدست آمده از تفکیک اسیدهای چرب بوسیله کروماتوگرافی گازی نشان داد که گلرنگ وحشی و کنگر معمولی به ترتیب با 76.06 و 60.15 درصد بالاترین میزان اسید لینولئیک (C18:1) را داشتند. این نتایج همچنین نشان داد که اسید اولئیک (C18:1) در گونه های کنگر فرنگی وحشی و کنگر صحرائی به ترتیب با 47.70 و 37.50 درصد، اسید چرب غالب بود. در اغلب دانه های مورد مطالعه اندیس ید بالا بود و دانه های روغنی از این نظر با دانه های زراعی قابل مقایسه هستند. اسید پالمیتولئیک (C18:1) و اسید آراکیدیک (C20:0) در کنگر صحرایی اندازه گیری شد ولی در سایر گونه ها قابل اندازه گیری نبود.