زمینه و هدف: کشت و رنگ آمیزی های زیل نلسون و فلوئورسنت، روش های استاندارد تشخیص سل هستند. وقت گیر بودن و گاه دقت پایین آنها مطرح کننده نیاز به روش های تشخیصی سریع تر و دقیق تر می باشد، روش هایی که بتوانند در موارد عدم دسترسی به نمونه مناسب جهت اسمیر و کشت، جایگزین اقدامات تهاجمی گردند و علاوه بر آسان و سریع بودن، دقت تشخیصی قابل قبول داشته باشند. هدف از این مطالعه، بررسی ارزش تشخیصی PCR خون در سل ریوی می باشد.روش تحقیق: این مطالعه روایی یک روش تشخیصی، بر روی 64 بیمار مبتلا به سل ریوی اثبات شده (بر اساس معیارهای پروتکل ملی سل) و 28 فرد کاملا سالم انجام گرفت. از تمام این افراد 4.5 میلی لیتر خون تهیه و با 0.5 میلی لیتر EDTA مخلوط گردید. آزمایش PCR پس از DNA Extraction با استفاده از پرایمر SI 6110 انجام شد.یافته ها:میانگین سنی گروه مورد، 18.6±49.8 و در گروه شاهد 18.5±48.2 بود و از این افراد به ترتیب 48.4% در گروه مورد و 25% در گروه شاهد مرد بودند. PCR خون در 23 بیمار مبتلا به سل ریوی، مثبت گزارش شد، اما هیچکدام از افراد گروه شاهد، PCR مثبت نداشتند که حساسیت 35.7% و ویژگی 100% برای این آزمایش محاسبه می گردد.نتیجه گیری: با در نظر گرفتن ویژگی %100 PCR (علی رغم حساسیت کم)، در شرایطی که دسترسی به یک نمونه مناسب وجود ندارد، PCR مثبت خون نیاز به انجام اقدامات تهاجمی را برطرف می کند و با قطعی شدن سریع تشخیص و درمان زودرس، بیمار نجات می یابد.

دستگاه ادراری- تناسلی یکی از محل های شایع درگیری در سل خارج ریوی است. تظاهرات و علایم آزمایشگاهی و رادیولوژیک سل دستگاه ادراری- تناسلی (Genitourinary Tuberculosis یا GUTB) اغلب غیراختصاصی و تاخیری هستند. تست های موجود تشخیصی نیز از حساسیت پایینی برخوردار می باشند و یا زمان زیادی می برند. بر این مبنا مطالعه حاضر نقش تست (Polymerase chain reaction یا PCR) در تشخیص این بیماری را مورد بررسی قرار داده است.روش ها: در یک مطالعه توصیفی، 33 نفر از بیماران با تشخیص قطعی سل دستگاه ادراری – تناسلی انتخاب شدند. اطلاعات دموگرافیک، علایم بالینی و آزمایشگاهی و یافته های رادیولوژیک بیماران جمع آوری شد. قبل از شروع درمان ضد سل نیز آزمایش PCR در سه نوبت روی نمونه ی ادرار بیماران انجام و ارزش تشخیصی آن با متدهای استاندارد رایج مقایسه شد.یافته ها: میانگین سنی بیماران 47.27±16.1 سال بود. شایع ترین تظاهر بیماری، علایم تحریکی ادراری در 51.5% بیماران و پس از آن درد پهلوها (27.2%)، هماچوری گروس (9%) و درد سوپراپوبیک (9%) بود. در آزمایش UA (urinalysis)، 8.75% از بیماران هماچوری و 60.6% پیوری داشتند. (IVU) Intravenous urography در 61.5% بیماران یافته های غیرطبیعی داشت که شایع ترین یافته ها اتساع سیستم پیلوکالیس (44%)، تنگی حالب و هیدرویورتر (37%) و دفرمیتی های کوچک و متعدد کالیس ها (25%) بود. در 16 بیمار نتیجه تست PCR مثبت شد (48.5%)؛ اما حساسیت تست در بیمارانی که IVU غیرطبیعی داشتند، بیشتر بود و به 62.5% می رسید.نتیجه گیری: تست PCR برای جستجوی مایکوباکتریوم توبرکلوزیس در ادرار را باید به عنوان یک روش کمکی در تشخیص GUTB در کنار سایر روش های تشخیصی در نظر داشت؛ ولی به عنوان تنها روش تشخیصی توصیه نمی شود.

1Today, many different methods are applied for the correct use of foods and to prevent their deterioration. Ensuring healthy conditions for people in food consumption and consumption of healthy foods is very important for human welfare. In this study, food spoilage, the factors that cause food spoilage, its effects on a global basis, food transport systems (cold chain) and measures that prevent or delay food spoilage are discussed.

مقدمه: درماتوفیت ها، گروهی از قارچ ها هستند که بافت های کراتینه ی پوست، مو و ناخن را در انسان و حیوان مورد حمله قرار می دهند و عفونت هایی تحت عنوان درماتوفیتوزیس (کچلی) ایجاد می کنند. از آن جایی که شناسایی قارچ های پاتوژن در سطح گونه جهت ردیابی منبع عوامل ایجاد کننده، کنترل و پیش گیری و اپیدمیولوژی عفونت حایز اهمیت است، استفاده از روش های تشخیصی اختصاصی و حساس برای شناسایی عوامل درماتوفیتوزیس ضروری به نظر می رسد. روش ها: نمونه های بالینی (پوسته، ناخن و مو) مبتلایان به درماتوفیتوزیس در شهر مشهد بر روی محیط کشت مایکوزیل آگار کشت داده شد و سپس، ژنوم کلنی های درماتوفیت های به دست آمده، توسط کیت مخصوص استخراج گردید. ژن Internal transcribed spacer (ITS) توسط پرایمرهای ITS1 و ITS4، تکثیر و سپس، تعیین توالی آن ها انجام شد. در نهایت، نتایج توالی ها با نرم افزار SeqMan، آنالیز گردید و جواب آن ها با موارد موجود در پایگاه داده ای قارچی هلند مقایسه شد. یافته ها: 80 ایزوله ی درماتوفیتی در این مطالعه تعیین توالی شدند که شامل 9 گونه ی درماتوفیتی و عبارت از 23 مورد (8/28 درصد) Trichophyton interdigitale، 18 مورد (5/22 درصد) Trichophyton tonsurans، 10 مورد (5/12 درصد) Epidermophyton floccosum، 10 مورد (5/12 درصد) Trichophyton mentagrophytes، 8 مورد (0/10 درصد) Microsporum canis، 4 مورد (0/5 درصد) Trichophyton rubrum، 4 مورد (0/5 درصد) Arthroderma benhamiae، 2 مورد (5/2 درصد) Nannizzia fulva و 1 مورد (2/1 درصد) Nannizzia persicolor بودند. نتیجه گیری: با توجه به گزارش گونه های نادر درماتوفیت در این مطالعه، استفاده از روش های مولکولی نظیر تعیین توالی ژن ITS می تواند تنوع گونه ای درماتوفیت ها در یک منطقه را با دقت بیشتری نسبت به روش های ریخت شناسی (Morphology) تعیین کند.

در این مطالعه ده گونه و دو زیرگونه از سرده Hypericumدر ایران، متعلق به چهار بخشه توسط میکروسکپ نوری و الکترونی مورد بررسی قرار گرفت. دانه های گرده به صورن موناد، جور قطب تا تقریباً جور قطب و ناجور قطب، دارای اشکال استوانه ایی، تقریباً استوانه ایی، کروی و کروی-استوانه ای، اندازه کوچک تا متوسط می باشند. طرح کلی دانه های گرده از نمای قطبی گرد، سه گوش، چهار گوش، تخم مرغی و از نمای استوایی بیضوی، چهارگوش، مخروطی، گرد و تخم مرغی؛ منظم، منظم-نامنظم و نامنظم؛ دارای دریچه های 3 الی 4 شیاری-منفذی پیوسته و 3، 4 و 6 شیاری-منفذی ناپیوسته می باشند. گونه های مورد مطالعه، براساس تزیینات اگزین، شکل و اندازه منفذ، ضخامت دیواره ها به دو گروه اصلی (زگیل دار و ریز مشبک) و دو زیر گروه (منافذ کوچک/دیواره ها ضخیم و منافذ بزرگ/دیواره ها نازک) تقسیم می شوند. منافذ دارای فواصل منظم، منظم– نامنظم و نامنظم می باشند. نتایج تحقیق حاضر اهمیت تاکسونومیک صفات ریخت شناسی گرده را در سردهآشکار ساخت. این صفات می توانند برای رده بندی تحت سرده ای، به ویژه در سطوح بخشه و گونه مورد استفاده قرار گیرند. متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد. لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

این تحقیق درباره شکل شناسی و زیست شناسی پروانه Bucculatrix ulmifoliae در شرایط طبیعی و آزمایشگاه انجام شد. نتایج نشان می دهد که B. ulmifoliae دارای سه نسل در سال است و به حالت شفیرگی در داخل شکاف تنه درختان و برگ های خزان شده روی زمین زمستان گذرانی می کند. دوره های رشد و نمو اول+ دوم، سوم، چهارم و پنجم لاروی و همچنین شفیر گی به ترتیب: 0.67 ± 6.40، 0.12 ± 1.76، 0.20 ± 1.92، 0.37 ± 3.51، 0.77 ± 9.61 روز، داخل قفس در مزرعه، و 0.66 ± 6.40، 0.27 ± 1.50، 0.47 ± 1.78، 0.48 ± 2.71، 0.33 ± 7.64 روز در آزمایشگاه (25 ± 2 درجه سانتی گراد، رطوبت نسبی 5 ± 65درصد و دوره نوری 16 ساعت روشنایی و 8 ساعت تاریکی) بود. متوسط طول عمر پروانه به ترتیب 1.02 ± 23.04 روز در آزمایشگاه و 0.91 ± 25.84 روز در طبیعت بود. افراد بالغ نسل اول در اوایل ماه اردیبهشت ظاهر شدند. ماده های بارور تخم خود را در پشت برگ و رگبرگ های میانی قرار می دهند. لاروهای جوان به طور مستقیم از قسمت پایه تخم به بافت برگ نفوذ می کنند و دالان ایجاد می کنند. پروانه B. ulmifoliae دارای سه نسل است. نسل سوم از نیمه اول ماه مرداد مشاهده شد و در نیمه اول ماه مهر به حالت شفیرگی در شکاف تنه درختان و یا زیر برگ های روی زمین به خواب زمستانی می روند.متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد، لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

در مقاله ی حاضر انگاره ی «صرف توزیعی» به عنوان شالوده ی نظری با هدف تحلیل رده شناسی ساختواژی زبان فارسی به کار بسته شده است. بدین ترتیب، بر پایه ی یافته های نظریه ی صرف توزیعی، گرایش رده ی ساختواژی زبان فارسی در نمودار دوبعدی آیکنوالد (2007) که بر اساس معیارهای ساپیر (1921) ارائه شده، مورد تحلیل قرار گرفته است. در این پژوهش در پی آنیم تا بدانیم: جایگاه زبان فارسی بر روی محور «پیچیدگی درون ساخت های دستوری» کجاست؟ و از منظر «شفافیت مرز میان تکواژها»، زبان فارسی در چه رده ی زبانی می گنجد؟ در رسیدن به اهداف پژوهش، پیکره ی زبانی متنوعی از متون فارسی، مشتمل بر داستان، درسنامه، فیلمنامه و مقاله های مختلف زبان فارسی گردآوری شده است. پیکره ی یادشده، 24 نوع متن گوناگون معاصر را در برمی گیرد و از هریک از آنان، 400 واژه به صورت تصادفی در قالب جمله نمونه گیری شده، که در مجموع 9600 واژه را شامل می شود. نتایج حاصل از پژوهش حاضر، همراه با حصول عدد 1. 506 بر مبنای تحلیل داده ها با شاخص کمّی گرینبرگ، نمایانگر آن است که در پاسخ به پرسش اول، گرایش زبان فارسی امروز بر اساس معیار «میزان پیچیدگی درون ساخت های دستوری واژه ها» یا همان معیار «ترکیب پذیری واژه ها»، به سوی رده ی زبان های «تحلیلی» است. یافته ی دیگر پژوهش را در پاسخ به پرسش دوم آن می توان چنین برشمرد که زبان فارسی بر اساس معیار «شفافیت مرز تکواژها» که نمایانگر راه های اتصال تکواژهاست، به رده ی زبان های «پیوندی» گرایش بیشتری دارد. بدین ترتیب، گرایش غالب ساخت های صرفی نحوی زبان فارسی از منظر صرف توزیعی که تفاوت های بنیادین در نوع و شمار تکواژها با صرف واژه گرا دارد، در رده ی زبان های «تحلیلی پیوندی» قرار می گیرد. از این رو، انگاره ی دستوری صرف توزیعی نیز تأییدکننده ی تحلیلی پیوندی بودن رده ی ساختواژی زبان فارسی است؛ با این تفاوت که کمتر شدن عدد کمّی به دست آمده در این پژوهش، نسبت به یافته های پژوهش های پیشین، حاکی از آن است که بر پایه ی تقطیع ساختواژی در صرف توزیعی، ساختواژه ی زبان فارسی به رده ی زبان های تحلیلی گرایش بیشتری دارد و به سوی تحلیلی تر شدن می رود.