مساله و هدف: به طور کلی در دنیای امروز، حسابداری دارای نقش حیاتی است. مدیران به منظور تصمیم گیری های صحیح و مناسب و کنترل های دقیق و موثر بر عملیات، نیاز به اطلاعات قابل اطمینان و به موقع مالی دارند که نیروی انتظامی نیز از این امر مستثنی نبوده و مشاغل مالی در نیروی انتظامی از جایگاه ویژه ای برخوردار است ولی متاسفانه استقبال خوبی از مشاغل مالی در بین کارکنان به خصوص در سطح مدیریت های مالی به عمل نمی آید. هدف تحقیق حاضر بررسی عوامل موثر بر پذیرش مشاغل مالی در فرماندهی انتظامی استان آذربایجان شرقی می باشد.روش: تحقیق حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت و روش توصیفی - پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه کارکنان و مدیران امور مالی فرماندهی انتظامی استان آذربایجان شرقی در بهار 1388 می باشد و با توجه به محدودیت نفرات، تمامی آنها در تحقیق شرکت داده شده اند و گردآوری داده ها از طریق پرسشنامه، انجام گرفت. برای توصیف متغیرهای جمعیت شناختی از جدول توزیع فراوانی و برای تحلیل داده ها، با توجه به اینکه این تحقیق به صورت تمام شمار است از آمار توصیفی - تحلیلی استفاده گردیده است.یافته ها: در بین چهار فرضیه اعلام شده، فرضیه اول یعنی تاثیر هویت شغلی بر پذیرش مشاغل مالی به تایید نرسید ولی سه فرضیه دیگر یعنی تاثیر حقوق، مزایا و پاداش بر پذیرش مشاغل مالی، تاثیر شرایط کاری بر پذیرش مشاغل مالی، تاثیر امکان پیشرفت بر پذیرش مشاغل مالی به تایید رسید. نتایج تحقیق نشان داد کارکنان علاقه زیادی به احراز مشاغل مالی ندارند و در صورت حق انتخاب مجدد، شغل مالی را انتخاب نمی کنند.نتایج: گرچه مشاغل مالی در میان کارکنان مالی از اهمیت خاصی برخوردار است و کارکنان نسبت به وظیفه خود احساس مسوولیت می کنند و در تصمیم گیری ها از استقلال برخوردارند ولی نیمی از کارکنان مالی در حد متوسط از شغل خود راضی هستند. این موضوع نشان می دهد که کارکنان مشاغل مالی دارای انگیزه داخلی هستند. ولی با توجه به اینکه کارکنان حقوق، مزایا و اضافه کاری اندکی دریافت می کنند و از سوی مدیران خود حمایت نمی شوند و از طرفی در مشاغل مدیریتی امکان ارتقا وجود ندارد، مشاغل مالی از نظر عوامل انگیزاننده بیرونی (در مقابل عوامل انگیزاننده درونی) ضعیف هستند.

هدف از این پژوهش "احصاء روش های توانمندسازی مدیریتی و فرماندهی دانشجویان کارشناسی ناپیوسته فرمانده گردان در یک دانشگاه نظامی" می باشد. نوع تحقیق از نظر ماهیت کاربردی و روش تحقیق، توصیفی پیمایشی بوده وجهت تجزیه وتحلیل داده ها از روش کمی و با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی انجام گرفته است. جامعه آماری شامل کلیه فرماندهان، اساتید، کارشناسان و پژوهشگران بوده و به منظور انتخاب هدفمند ویژگی هایی تعیین و با عنایت به آن ویژگی ها، تعداد 119 نفر شناسایی و با استفاده از فرمول کوکران 80 نفر به صورت تصادفی انتخاب شدند. پرسشنامه محقق ساخته بین آنها توزیع و پس از جمع آوری با استفاده از نرم افزار spss مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. برای به دست آوردن روایی، پرسشنامه بین 15 نفر از کارشناسان توزیع و پس از اخذ نظر آنها و با محاسبه ضریب لاوشه حدود 9/ احصاء شد. پایایی این پژوهش با استفاده از فرمول آلفای کرونباخ 97/0 می باشد. نتایج به دست آمده نشانگر این است که مؤلفه های دانش عمومی و تخصصی، دینی و انقلابی و محیط مستعد تربیتی و آموزشی دانشگاه در توانمندسازی مدیریتی، فرماندهی، تربیت دینی، اخلاقی، و رفتاری موثر بوده است.

یکی از چالش برانگیزترین حوزه های نوظهور، بحث واگذاری اختیار کشتن انسان با هوش مصنوعی در شرایط جنگی است که به مباحث حقوقی متعددی می انجامد. این نخستین بار است که دانش حقوق با پدیده ای مواجه می شود که هرچند ساختۀ دست بشر است، اما برعکس تمامی پیشرفت های علمی ـ صنعتی تحقق یافته در طول تاریخ، در تفکر و تصمیم گیری مستقل از بشر است و ممکن است پس از طی مراحلی حتی سازنده و خالق سیستم نیز قادر به درک چگونگی عملکرد یا مهار آن نباشد؛ ازاین رو، نوشتۀ حاضر، به این بحث می پردازد که در شرایطی که اسلحۀ هوش مصنوعی منجر به قتل غیرنظامیان و جنایت جنگی شده، دیوان کیفری بین المللی برای اعمال مسئولیت کیفری مستقیم و همچنین دکترین مسئولیت فرمانده با چه مسائلی مواجه است و برای تفوق بر این مشکلات، چه اقداماتی باید انجام شود. پژوهش حاضر، به روش اسنادی و با رویکردی توصیفی ـ تحلیلی پیش رفته و به این نتیجه رسیده است که با توجه به ظهور مفهومی به نام شکاف در مسئولیت، که ناشی از ذات منحصربه فرد هوش مصنوعی است، مقررات فعلی اساسنامه درخصوص آن نارسایی دارد و جامعۀ بین المللی باید برای تطبیق با شرایط جدید، سازندگان را ملزم به ارائۀ شفافیت حداکثری کند؛ همچنین تولید برخی از انواع هوش مصنوعی را ممنوع کند؛ و درنهایت دربارۀ کشتار احتمالی ناشی از به کارگیری سلاح هوش مصنوعی با قابلیت خودبهبودی پس از تولید، اساسنامۀ دیوان را اصلاح کند و صراحتاً و انحصاراً قواعد مسئولیت کیفری را طوری مشخص کند که وجود سلاح هوش مصنوعی منجر به بی کیفرمانی نشود.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

مسئولیت نسبت به دیگران از جمله مسائل اخلاقی است که در مکاتب اخلاقی با ادله گوناگونی بدان پرداخته و آن را توجیه کرده­اند. در این پژوهش کوشیده شده که این مسئله را در گستره نظریه هنجاری امر الهی مورد کنکاش قرار داده و با تأکید بر کتب مقدس به این پرسش پرداخته شده که بنا بر دیدگاه الهیاتی انسان چرا نسبت به دیگران مسئولیت دارد و باید بدان ها خیرخواه باشد. براین اساس ادله و مؤلفه های اصلی را بر اساس کتاب مقدس تبیین کرده ایم. خداوند منشأ اصلی مسئولیت پذیری انسان نسبت به دیگران است. انگیزه وعد و وعید، عشق الهی، شکر منعم، مشابهت انسان با خداوند و نیز نقش خلافت انسان به عنوان مخلوقات الهی از جمله مؤلفه ها و ادله اساسی در نظریه های امر الهی است که انسان را به مسئولیت پذیری نسبت به دیگران ترغیب می کنند.

مقدمه: برای محیط­های کاری سازگار با مغز، پژوهش مذکور نوع خاصی از رهبری با هدف طراحی یک مدل فرماندهی مبتنی بر علوم اعصاب در ارتش جمهوری اسلامی را انجام داد. روش کار: این پژوهش از نظر هدف توسعه­ای و کاربردی  و از منظر استراتژی از نوع پژوهش کیفی با روش­ های دلفی و دلالت پژوهی صورت پذیرفت. جامعه آماری شامل کارشناسان فرماندهی نظامی با روش نمونه ­گیری  هدفمند شناسایی و جمع آوری داده ها از ابزار مصاحبه برای بخش روش دلفی و از نمونه ­گیری نظری برای بخش روش دلالت­ پژوهی انجام شد. نتیجه­ گیری: بر اساس تجزیه ­و­تحلیل داده ها و نتایج تحلیل استنباطی، ابعاد فرماندهی شامل انضباط، تعامل، اعتمادبه نفس و اقتدار بوده و بر اساس سهم یاری شیمی مغز و ساختار مغز، دلالت­ های عصب شناختی ابعاد انضباط، تعامل، اعتماد به نفس و نهایتا اقتدار بررسی شد.

فرماندهی یکی از بنیادین ترین مولفه ها در موفقیت یک سازمان نظامی است. نشان گذاری یک فرد در جایگاه فرماندهی، اگر مبتنی بر استعدادیابی دقیقی نباشد، همه فرایندهای جانشین پروری از جمله آموزش و تجربه اندوزی و ارتقای آن فرد را دچار اختلال کرده و در نهایت منجر به تضعیف سازمان نظامی شود. به همین دلیل لازم است استعدادیابی به مثابه اولین و ای بسا مهم ترین گام در جانشین پروری با دقتی مضاعف صورت گیرد. از آن جا که در دوران انقلاب اسلامی، تجربه دفاع مقدس به عنوان تجربه ای موفق و کارآمد پذیرفته شده است، ببرسی آن دوران به مثابه تجربه زیسته موفق مد نظر قرار گرفته است. در این پژوهش تلاش شده با مطالعه زندگی بیست نفر از فرماندهانِ شهید دفاع مقدس، استعدادهای بنیادین فرماندهی که میان همه آنان مشترک بوده، احصا گردد. این استعدادهای بنیادین به هنگام شکوفا شدن، می توانند شایستگی های مورد نیاز برای جایگاه فرماندهی را در فرد فراهم آورند. در پژوهش حاضر گردآوری داده های پژوهش به روش مطالعات اسنادی و کتابخانه ای صورت پذیرفته و در مواردی که منابع موجود دارای نقص بوده اند، به مصاحبه با نزدیکان آنان اقدام شده است. تحلیل داده ها به روش تحلیل مضمون انجام شده است. پس از کدگذاری باز و رسیدن به مضامین فرعی و اصلی نتایج تحقیق نشان داد استعدادهای بنیادین فرماندهی شامل «عقل»، «بزرگی روح»، «بزرگواری روح»، «قوت روح» و «ویژگی های جسمانی» می باشد.