در سال های اخیر، ژن درمانی از طریق siRNA (Small interfering RNA) توجهات زیادی را معطوف خود ساخته است. این پدیده بر اساس PTGS (Post transcriptional gene silencing) استوار است. به دلیل نقایص وکتورهای ویروسی، استفاده از وکتورهای Non viral برای انتقال نوکلئیک اسید مورد توجه قرار گرفته است. درست است که وکتورهای Non viral نسبت به انواع ویروسی، میزان ترانسفکشن کمی دارند، اما Safety وکتورهای غیر ویروسی بسیار بیشتر می باشد. قابلیت های کلیدی siRNA مثل انطباق پذیری بالا، کاربرد در دوزهای کم و همه کاره بودن آن، سبب استفاده از siRNA در روش های انتقال ژن شده است. با این حال، دارای نقایصی مثل تحریک سیستم ایمنی و Off target silencing نیز می باشد. در این مقاله، بیشتر سعی بر این بود تا مشکلاتی که در سر راه انتقال siRNA به سلول وجود دارد، بررسی شود. با توجه به اطلاعاتی که در دست است، گفته می شود که پیشرفت هر چه بیشتر siRNA Delivery می تواند در آینده به یک روش قابل اتکا جهت درمان بیماری هایی که پایه ژنتیکی دارند، مبدل گردد.

مقدمه: درد زایمان طبیعی مانعی بر تمایل مادران به قبول زایمان طبیعی می باشد. از موثرترین روش های تخفیف درد زایمان، تزریق داخل فضای نخاعی مخدرها است. فنتانیل مخدری لیپوفیل با قدرتی معادل 75-125 برابر مورفین است.هدف: هدف از این مطالعه تعیین اثر فنتانیل بر بی دردی، سیر زایمان و نوزاد متولد شده پس از تزریق به داخل فضای نخاعی در خانم های حامله کاندید زایمان طبیعی بوده است.مواد و روش ها: این تحقیق یک مطالعه کارآزمایی بالینی یک سوکور بر روی 100 خانم باردارگراوید 1و 2 بوده که در سال 1389 جهت زایمان طبیعی به بیمارستان های مرتبط با دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد مراجعه نمودند. پس از توضیح در خصوص روش های بی دردی برای بیمار و همسر وی، بیماران در دو گروه 50 نفری مورد و شاهد قرار گرفتند. گروه مورد پس از رسیدن به دیلاتاسیون 5 یا 6 سانتی متر تحت بی دردی نخاعی با 75mg فنتانیل قرار گرفتند. گروه دوم از روش بی دردی نخاعی بهره نبرده و تحت هیچ داروی بی دردی نیز نبودند. سیر زایمانی آنها بطور معمول دنبال می گردید. فشار خون سیستول و دیاستول، تعداد ضربان قلب، SPO2، میزان دیلاتاسیون و افاسمان و میزان درد در مادران بررسی شدند. تعداد ضربان قلب جنین و آپگار دقیقه 1 و 5 نیز ارزیابی گردید.نتایج: بین فشار خون سیستول، دیاستول، تعداد ضربان قلب و میزان SPO2 در مادران دو گروه اختلاف معنی داری دیده نشد. میزان ضربان قلب جنین نیز در دو گروه اختلاف معنی داری نداشت. در نمره درد بیماران دو گروه اختلاف معنی داری دیده شد .(Pearson Chi-square=62.95 df2=2 P=0.0001) به طوری که در گروه مورد 82 درصد خانم ها درد خفیف، 16 درصد درد متوسط و 2 درصد درد شدیدی را اظهار داشتند. در مقابل تنها 4 درصد خانم های گروه شاهد که از روش بی دردی نخاعی بهره نبرده بودند، دردشان را خفیف می دانستند. 22 درصد درد متوسط و 74 درصد درد شدیدی را اعلام نمودند. تعداد موارد منجر به سزارین در بین دو گروه اختلاف معنی داری نداشت.نتیجه گیری: تزریق 75 میکروگرم فنتانیل به داخل فضای نخاعی بی دردی مناسبی را برای خانم های کاندید زایمان طبیعی فراهم خواهد کرد بدون آن که عارضه جانبی قابل توجهی دیده شود.

مقدمه: درد زایمان از عمده عواملی است که مانع تمایل مادران به قبول زایمان طبیعی می شود. از موثرترین روش های تخفیف درد زایمان تزریق داخل فضای نخاعی مخدرها است. سوفنتانیل مخدری لیپوفیل است با قدرتی معادل 1000-500 برابر مورفین که سبب بی دردی موثری خواهد شد. در این مطالعه از تزریق داخل فضای نخاعی سوفنتانیل استفاده شده است.هدف: هدف از این مطالعه، تعیین اثر بی دردی سوفنتانیل و اثرات آن بر سیر زایمان طبیعی و نوزاد متولد شده، پس از تزریق داخل نخاعی به خانم های حامله بوده است.مواد و روش ها: این تحقیق یک مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی یک سوکور بود که بر روی 100 خانم بارداری که برای انجام زایمان طبیعی مراحعه کرده بودند انجام شد خانم هایی که در کلاس ASA I, II قرار داشته، مایل به انجام زایمان طبیعی بدون درد بوده و امکان انجام آنالژزی اسپاینال در آن ها وجود داشت تحت این روش قرار گرفتند. نمونه ها تصادفی در دو گروه 50 نفری تقسیم شدند. یک گروه تحت بی دردی اسپاینال با 7.5 mg سوفنتانیل قرار گرفتند. گروه دوم از روش بی دردی اسپاینال بهره نبرده و تحت هیچ داروی بی دردی نیز نبودند. سیر زایمانی این دسته از بیماران، به طور معمول دنبال گردید. سیر زایمانی، متغیرهای همودینامیک، میزان درد و آپگار دقیقه 1 و 5 ارزیابی شد.نتایج: بین فشارخون سیستول، دیاستول و میزان SPO2 در مادران دو گروه، اختلاف معنی داری دیده نشد. میزان ضربان قلب جنین نیز در دو گروه اختلاف معنی داری نداشتند. در گروه مورد خارش قسمت بالای سینه و شکم پس از مدت کوتاهی از تزریق سوفنتانیل به فضای نخاعی مشاهده شد که خود به خود و حداکثر طی 30-20 دقیقه برطرف گردید. نمره درد بیماران در دو گروه اختلاف معنی داری داشت به طوری که در گروه مورد، 80 درصد خانم ها درد خفیف، 12 درصد درد متوسط و 8 درصد درد شدیدی را اظهار داشتند. در مقابل، تنها 8 درصد خانم های گروه شاهد که از روش بی دردی اسپاینال بهره نبرده بودند، دردشان را خفیف می دانستند. 40 درصد درد متوسط و 52 درصد درد شدیدی را اعلام نمودند. طول مدت دوره لیبر در بین دو گروه اختلاف معنی داری نداشت. تعداد موارد منجر به سزارین نیز در بین دو گروه اختلاف معنی داری نداشت.نتیجه گیری: تزریق داخل فضای نخاعی 7.5 میکروگرم سوفنتانیل، بی دردی مناسبی را برای خانم های کاندید زایمان طبیعی فراهم خواهد کرد بدون آن که عارضه جانبی قابل توجهی دیده شود.

اهداف: با وجود اثربخشی درمان های دارویی رایج در کاهش بار ویروس HIV-1 در بدن، این روش ها درمان قطعی محسوب نمی شوند، زیرا نمی توانند ذخایر ویروسی پنهان را نابود کنند و از طرفی، امکان مقاوم شدن ویروس به این داروها نیز وجود دارد. بنابراین، ارایه راهکارهای درمانی ایمن تر و موثرتر ضروری است که از آن جمله می توان به مهار ژن ها توسط siRNA اشاره کرد و خود نیازمند روش های ایمن و موثر انتقال به درون سلول های هدف است. مواد و روش ها: در این مطالعه، یک ساختار اختصاصی siRNA بر علیه ژن HIV-1 nef طراحی و سنتز شد و سپس اقدام به توسعه یک رده سلولی پایدار HEK293 بیان کننده HIV-1 nef شد. در ادامه، پس از ساخت و ارزیابی SPION (نانوذرات اکسیدآهن سوپرپارامغناطیس) با پوشش تری متیل کیتوزان، مهار (خاموش سازی) ژن nef در رده سلولی پایدار فوق با کمک نانوذرات مذکور (به عنوان حامل siRNA) مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: نانوذرات اکسیدآهن (کروی شکل با اندازه میانگین 85نانومتر و پتانسیل سطحی برابر 29+میلی ولت) در انتقال siRNA به درون سلول های HEK293 در مقایسه با گروه های کنترل به طور قابل ملاحظه ای موثر بوده اند و در عین حال دارای سمیت پایین برای سلول ها بودند. همچنین، استفاده از نانوذرات دارای siRNA بر علیه ژن nef منجر به مهار حدود 85% بیان ژن مذکور در سلول های پایدار (نسبت به سلول های کنترل) شد. نتیجه گیری: نانوذرات بهینه SPION با پوشش تری متیل کیتوزان می توانند به عنوان یک روش کارآمد در اهداف درمانی HIV-1 مورد استفاده قرار گیرند. با این وجود، بررسی سودمندی این نانوذرات (حامل دارو و یا siRNA) در شرایط در محیط زنده برای اهداف بالینی ضروری است.

مقدمه: سزارین یکی از اقدامات اساسی برای حفظ حیات و سلامت مادر و جنین است و گرچه از مطمئن ترین روش های جراحی است، برای مادر نسبت به زایمان واژینال خطر بیشتری در بردارد. بنابر گزارش سازمان بهداشت جهانی حدود 15 درصد زایمان ها با انتخاب صحیح می توانند به سزارین منجر شوند، ولی آمار سزارین در بسیاری از مناطق بیش از این تعداد است و در دهه گذشته افزایش قابل توجهی داشته است.هدف: در بسیاری موارد سزارین ضرورت پزشکی منجر به زایمان به روش سزارین نبوده بلکه ناآگاهی، رفتارها و نگرش های غیر آزمون شده، عقاید غلط، تعیین کننده نوع زایمان انجام شده بوده و مطالعات متعدد نشان می دهند که عدم تمایل برای تحمل درد عامل اصلی افزایش تقاضا برای سزارین انتخابی هستند، بنابراین به نظر می رسد که آگاهی از انواع روش های کاهش درد در دسترس می تواند سبب کاهش تقاضای سزارین گردد.مواد و روش ها: این مطالعه تحلیلی مقطعی روی 390 زن باردار در مراکز دولتی شهر مشهد به صورت مبتنی بر هدف انجام شد. پرسش نامه شامل مشخصات فردی، تاریخچه مامایی، تمایل به زایمان طبیعی یا سزارین و علت آن، میزان اطلاع از روش های کاهش درد را تکمیل نمودند. تجزیه و تحلیل اطلاعات توسط نرم افزار SPSS و روش های آماری توصیفی و استنباطی با ضریب اطمینان 95 درصد وسطح معنی دار 0.5 انجام شد.نتایج: نتایج به دست آمده نشان داد که متغیرهای سن، میزان تحصیلات و شغل در بین دو گروه تمایل به سزارین و تمایل به زایمان طبیعی اختلاف معنی داری نداشتند. در گروه زایمان طبیعی، ترس از بیهوشی و عمل جراحی و سپس تمایل به دیدن بلافاصله نوزاد، بیشترین علت تمایل بود و در گروه تمایل به سزارین بیشترین علت، ترس از درد زایمان و تشخیص پزشک بود.  80.8 درصد واحدهای پژوهش هیچ یک از روش های کاهش درد را نمی شناختند.نتیجه گیری: با وجود این که بیشترین علت تمایل به سزارین ترس از درد زایمان طبیعی است، آگاهی کافی از روش های کاهش درد قابل انجام در مراکز درمانی وجود ندارد و به نظر می رسد که مطالعات بیشتر در این زمینه و افزایش آگاهی از روش های کاهش درد و فواید آن می تواند در کاهش تمایل و تقاضا به انجام سزارین موثر باشد.

In this paper, recommended spiral passive micromixer was designed and simulated. spiral design has the potential to create and strengthen the centrifugal force and the secondary flow. A series of simulations were carried out to evaluate the effects of channel width, channel depth, the gap between loops, and flowrate on the micromixer performance. These features impact the contact area of the two fluids and ultimately lead to an increment in the quality of the mixture. In this study, for the flow rate of 25 μl/min and molecular diffusion coefficient of 1×10-10 m2/s, mixing efficiency of more than 90% is achieved after 30 (approximately one-third of the total channel length). Finally, the optimized design fabricated using proposed 3D printing method.